🎥🚨 H ΑΤΖΕΝΤΑ «ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ» by Apollodoros
Το 2030 δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι προθεσμία.
Read on Substack
🎥🚨 H ΑΤΖΕΝΤΑ «ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ» by Apollodoros
Το 2030 δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι προθεσμία.
Read on Substack
Του Σπύρου Στάλια
1. Η «Σιδερένια Φυλακή» της Μακροοικονομικής Πολιτικής
Όταν ένα κράτος-μέλος της Ευρωζώνης υπογράφει τις ιδρυτικές συνθήκες (Μάαστριχτ, Λισαβόνα) και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας, αποδέχεται αυτόματα ότι οι βασικοί μοχλοί της οικονομίας βρίσκονται εκτός του εθνικού ελέγχου.
Όποιο κόμμα και αν κερδίσει τις εκλογές, έρχεται αντιμέτωπο με προδιαγεγραμμένα όρια:
• Δημοσιονομικοί Κανόνες: Τα όρια για το έλλειμμα (κάτω από 3% του ΑΕΠ) και το χρέος είναι θεσμοθετημένα. Αν μια κυβέρνηση προσπαθήσει να τα παραβιάσει, ενεργοποιούνται αυτόματες κυρώσεις ή η απειλή των αγορών (άνοδος των spreads).
• Νομισματική Στενότητα: Η ΕΚΤ ελέγχει τη ρευστότητα των τραπεζών. Αν μια κυβέρνηση αποφασίσει μια ριζικά διαφορετική πολιτική που «τρομάζει» το ευρωπαϊκό κατεστημένο, η κάνουλα της ρευστότητας μπορεί να κλείσει (όπως συνέβη ιστορικά στο παρελθόν στην Ευρωζώνη).
Είμαστε στα 3 χρόνια από τότε που ξεκίνησε το μεγάλο πείραμα. Ενας ιος που ήρθε για να επιβεβαιώσει μια πραγματικότητα που έχει σιγά σιγά κατασκευαστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ήθελαν να δουν με τα μάτια τους οι σαδιστές και να νοιώσουν μια απόλυτη ικανοποίηση επιτυχίας, πως μπορεί μια ολόκληρη ανθρωπότητα να σταθεί στο ένα πόδι, κάθε λεπτό που ο αρχηγός του παιχνιδιού θα φώναζε «στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα». Σκέψου την ηδονή μόλις προφέρεις το «αγέλαστα» με ένταση να δεις όχι ένα, δύο ή τρεις παίκτες αλλά κάτι δισεκατομμύρια να στέκονται σούζα…
Στη διάρκεια των χρόνων της αρρώστιας αποδείχτηκε πως η κοινωνία των ανθρώπων ήταν ήδη άρρωστη πριν την αγγίξουν τα μπαλάκια της κορώνας. Η κοινωνία ήταν απροστάτευτη γιατί δεν είχε πλέον δικά της «μπαλάκια». Μου φαίνεται πως από την εικόνα του τρομοκρατημένου που έμπαινε μόνος του στο αυτοκίνητο του φορώντας 2 μάσκες και γάντια, μέχρι την πιο πρόσφατη εκείνου που πανικόβλητος έτρεχε να προμηθευτεί αλυσίδες σε μια πόλη που έψαχνε να βρει που έχει πέσει άραγε το χιόνι, τα έχω δει όλα ή σχεδόν όλα.
Έκανα λάθος. Εμείς στην επιστημονική κοινότητα κάναμε λάθος. Και αυτό κόστισε ζωές.
Βλέπω τώρα ότι η επιστημονική κοινότητα, από το CDC έως τον ΠΟΥ και τον FDA και τους εκπροσώπους τους, επανειλημμένα υπερεκτίμησε τα στοιχεία και παραπλάνησε το κοινό σχετικά με τις δικές της απόψεις και πολιτικές, μεταξύ άλλων για τη φυσική έναντι της τεχνητής ανοσίας, το κλείσιμο σχολείων και τη μετάδοση της νόσου, την εξάπλωση με αερολύματα, τις εντολές για μάσκες και την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμβολίων, ιδίως μεταξύ των νέων. Όλα αυτά ήταν επιστημονικά λάθη την εποχή εκείνη, όχι εκ των υστέρων. Παραδόξως, ορισμένες από αυτές τις συσκοτίσεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Αλλά ίσως πιο σημαντικό από οποιοδήποτε μεμονωμένο λάθος ήταν το πόσο εγγενώς λανθασμένη ήταν και εξακολουθεί να είναι η συνολική προσέγγιση της επιστημονικής κοινότητας. Ήταν ελαττωματική κατά τρόπο που υπονόμευσε την αποτελεσματικότητά της και οδήγησε σε χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια θανάτους που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.
Αυτό που δεν εκτιμήσαμε σωστά είναι ότι οι προτιμήσεις καθορίζουν τον τρόπο χρήσης της επιστημονικής εμπειρογνωμοσύνης και ότι οι προτιμήσεις μας μπορεί να είναι -και μάλιστα, οι προτιμήσεις μας ήταν- πολύ διαφορετικές από πολλούς από τους ανθρώπους που υπηρετούμε. Δημιουργήσαμε πολιτική με βάση τις προτιμήσεις μας και στη συνέχεια τη δικαιολογήσαμε χρησιμοποιώντας δεδομένα. Και στη συνέχεια παρουσιάσαμε όσους αντιδρούσαν στις προσπάθειές μας ως παραπλανημένους, αδαείς, εγωιστές και κακούς.
Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο να φέρνετε τη φυσική σε μια συζήτηση για τον Wily Coyote, αλλά πρέπει να παραδεχτείτε ότι υπάρχει μια συνεπής, αλλά λεπτή αναφορά στο παράξενο του κβαντικού κόσμου στο παραπάνω καρτούν. Αν θυμάστε, ο Wily βρίσκεται συχνά στη θέση να περνάει την άκρη του γκρεμού, γενικά ως αποτέλεσμα της υπερβολικής καταδίωξης του Roadrunner ή περιστασιακά του Wabbit, όπως βλέπουμε εδώ.
Αυτό που συμβαίνει στη συνέχεια είναι συναρπαστικό: η βαρύτητα αγνοεί την κατάστασή του στον αέρα έως ότου κοιτάξει κάτω και ξαφνικά συνειδητοποιεί τη δύσκολη θέση του, οπότε πέφτει αμέσως. Ίσως θυμάστε από την εισαγωγική σας κβαντική φυσική το συναρπαστικό “φαινόμενο του παρατηρητή” που οδηγεί σε κατάρρευση κυματομορφής. Οι περισσότεροι γνωρίζουν αυτό το φαινόμενο μέσω ενός απλού παραδείγματος που ονομάζεται Schrodinger’s Cat.
Κάτι μου λέει ότι οι συγγραφείς του καρτούν κατάλαβαν αρκετά καλά αυτό το θέμα της κβαντικής αποσυνοχής και έπαιξαν με αυτό, γνωρίζοντας ότι πολύ λίγοι θα καταλάβουν το αστείο. Οι περισσότεροι θα έβλεπαν απλώς ότι ο Wily συνειδητοποιεί ξαφνικά - και μετά πέφτει.
Το 2023 θα είναι το έτος της συνειδητοποίησης.
Εκατό χρόνια από τώρα, νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό το 2023 να θεωρηθεί ως η κομβική χρονιά. Ναι, περισσότερο από το '21 ή το '22. Βλέπω αυτό το έτος ως το αποκορύφωμα τόσων πολλών γεγονότων που αλλάζουν τον κόσμο, στο ίδιο επίπεδο με το 1945. Για παράδειγμα, πλησιάζουμε στο τέλος μιας περιόδου πολλών δεκαετιών στην οποία η Αμερική ήταν ο μοναδικός παγκόσμιος ηγεμόνας και εισερχόμαστε σε συγκρούσεις με τους δύο επίδοξους Ασιάτες παγκόσμιους ηγέτες, η οποία οδηγεί σε μια αυτοπροκαλούμενη ενεργειακή κρίση και στην επακόλουθη ύφεση παγκοσμίως.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ ΤΗΣ «PFIZER» ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ" ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
Μετά από 3 εβδομάδες και αφού πρώτα μου έκλεισαν το τηλέφωνο στα μούτρα, η αξιότιμος, αξιοσέβαστη και αξιόπιστη για το κράτος, εταιρεία «PFIZER», μου απάντησε επισήμως με e-mail. Η 8σέλιδη επιστολή που έστειλα προς το Νομικό Τμήμα, εμπεριείχε όλο το ιστορικό με το πρόβλημα υγείας που δημιουργήθηκε μετά την 2η δόση με εμβόλια τους, όλα τα ονόματα και των 8 ιατρών μου, με τα τηλεφωνά τους, τις γνωματεύσεις τους και τις συνταγογραφήσεις. Τους εξήγησα λεπτομερώς όσα έπληξαν την υγεία μου εξ αιτίας του εμβολίου, εφόσον διαγνώστηκα με Φαρμακογενή Λύκο( δηλαδή λύκο που προκλήθηκε από φάρμακο) και όχι Ενδογενή, και πως απαλλάχτηκα από την ειδική επιτροπή από την 3η δόση
Στην απάντηση τους που την αναρτώ δημοσίως (και παρακαλώ πολύ να κοινοποιήστε για να δει ο κόσμος με ποιους έχουμε να κάνουμε) όπως θα διαβάσετε -και διορθώστε με αν κάνω λάθος- η Pfizer ισχυρίζεται ότι ενημέρωνε τους ιατρούς μέσω φυλλαδίου για τυχόν παρενέργειες γράφοντας και ένα φύλλο οδηγιών χρήσης με πληροφορίες για τους ασθενείς.
«Τη χρονική στιγμή που το εμβόλιο έλαβε άδεια κυκλοφορίας υπό όρους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε επίσης μια περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τους επαγγελματίες υγείας σχετικά με το εμβόλιο και ένα φύλλο οδηγιών χρήσης για τους ασθενείς, με πληροφορίες για τους ασθενείς που συνταγογράφησαν το εμβόλιο(συλλήβδην, οι «Πληροφορίες Προϊόντος».
Όλοι όσοι σπεύσανε με ζήλο να δηλώσουνε «πίστη στην επιστήμη», ή ακόμα καλύτερα «υπακοή στην επιστήμη», θα βρεθούν αντιμέτωποι με το γεγονός ότι η πίστη και η υπακοή που δηλώσανε ήταν στο όνομα του πολέμου.
Η αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας είναι μια αργή διαδικασία που διαρκεί χρόνια ή δεκαετίες. Οι στωικοί άνθρωποι που αφιερώσανε πραγματικά την ζωή τους στην επιστημονική έρευνα μάθανε να κάνουν υπομονή. «Κοράκου χρώμα τα μαλλιά κι ασπρίσανε».
"Fast-track", "top-down", "quick & dirty" διαδικασίες με παραβιάσεις πρωτοκόλλων, νομοθεσιών, θεσμών, συνταγμάτων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν εισηγείται ποτέ η επιστήμη. Αυτή είναι η αρμοδιότητα τυραννικών κυβερνήσεων, υπό την αιγίδα παρακρατικών και υπερκρατικών οργανώσεων.
«Ελλάκτωρ», Τράπεζα Πειραιώς , Όμιλος ΑΒΑΞ.
Ετήσιος κύκλος εργασιών κοντά στα 200 μύρια! Ημερήσιες διελέυσεις 225.000. Ή αλλιώς... 80.000.000 διελεύσεις τον χρόνο.
Πριν λίγες μέρες κατέθεσε μήνυση και ζητάει αποζημείωση 87 εκατ ευρώ από το ελληνικό κράτος για μειωμένη κίνηση λόγω πανδημίας!
Δεν ξέρω πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθανθήκατε υπερήφανοι πολίτες αυτού του κράτους. Για μένα ήταν η στιγμή της ψαυδαίσθησης της Ολυμπιάδας. Πέρασαν 17 χρόνια από τότε.
Ποια υπερηφάνια, θα μου πείτε. Αντίθετα, ζούμε τη μια ταπείνωση μετά την άλλη. Σε όλα τα επίπεδα. Εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό.
Σφαλιάρες στην εξωτερική πολιτική, κλωτσιές στα Γιούρογκρουπ, capital controls, μνημόνια, πανδημία, νεκρούς σε κάθε πλημμύρα, σε κάθε πυρκαγιά, σε κάθε χιονόπτωση. Οι καρπαζοεισπράκτορες παντού.
Τώρα η χρήση της έχει γίνει συνήθεια σε πολλούς και μάλιστα σε σημείο να διαλέγουν μάσκες που να ταιριάζουν με τα ρούχα τους! Η υποταγή έγινε μόδα! Αν πριν από τρία χρόνια έλεγες ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε, θα χαρακτηριζόσουν τρελός!
Μέχρι πριν από δυο χρόνια, αν έλεγε κάποιος ότι ολόκληρο το κράτος, όλα τα πολιτικά κόμματα, γιατροί και εκπαιδευτικοί θα κυνηγούσαν έναν λαό με την σύριγγα στο χέρι για να "σώσουν την υγεία του" ενώ ταυτόχρονα θα ισοπέδωναν το σύστημα υγείας, θα χαρακτηριζόταν παρανοϊκός. Τώρα πολλοί το θεωρούν σωστό και επιβεβλημένο!
Τον Οκτώβρη του 2019, ο διάολος έσπασε το ποδάρι του: Και αυτό το κρούσμα κακοδαιμονίας, ονομάστηκε EVENT 201. Φαντάζομαι, ότι ο διάολος πρέπει να έχει σπάσει το ποδάρι του άλλες 200 φορές στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά αυτό το νούμερο είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επιβεβαιωθεί εργαστηριακά.
Τι ήταν λοιπόν το EVENT 201;
Προτού όμως δούμε ποια είναι η 201η φορά που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του, ας δούμε τις δύο προηγούμενες. Από το ξέσπασμα του πρώτου SARS το 2002, κι αργότερα, του MERS, οι κορωνοϊοί, από ιοί του κοινού κρυολογήματος, αναβαθμίστηκαν σε πιθανούς πανδημικούς κινδύνους, σε μια σειρά σεναρίων και προσομοιώσεων που θα δελέαζαν ακόμη και τον πιο προσγειωμένο άνθρωπο να αναρωτηθεί μήπως όλα ήταν προσχεδιασμένα. Βέβαια για αυτόν τον λόγο ακριβώς σχεδιάζονται τα σενάρια: Για να είναι διαθέσιμα στα χέρια των ιθυνόντων, ώστε να υλοποιηθούν όταν οι συνθήκες ευνοούν κάτι τέτοιο.
Από τα πιο εντυπωσιακά πανδημικά σενάρια, ήταν αυτό που ανέπτυξε το ίδρυμα Rockfeller το 2010.[1] Ένα από τα αφηγήματά του, προβλέπει το Βήμα Κλειδώματος (Lock Step), μετά από μια μεγάλη πανδημία στο κοντινό μέλλον. Αυτά που περιγράφονται είναι ανατριχιαστικά κοντά στην πραγματικότητα που ζούμε εδώ και δύο χρόνια.
Του Νίκου Καράβελου
Ο γράφων, ως φοιτητής τότε στην Νομική Σχολή των Αθηνών, δούλεψε πάνω σε ένα θέμα που είχε σχέση με την ποινική αντιμετώπιση μιας ειδικής κατηγορίας εγκληματιών πολέμου, του κατώτερου πολιτικού, αστυνομικού και στρατιωτικού προσωπικού και λοιπών υπαλλήλων που είχαν υπηρετήσει πιστά το ναζιστικό καθεστώς. Το θέμα είχε δώσει ο αείμνηστος Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης και ήταν να αναπτυχθεί στα Γαλλικά.
Έπρεπε να προσεγγιστεί η απόφαση του Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης, ως προς την ενοχή τους. Να σημειωθεί ότι όλοι, ως υπερασπιστικό τους ισχυρισμό, είχαν το εξής: " Εγώ εκτελούσα εντολές ανωτέρων". Κι έτσι, από τον κατώτερο στον ανώτερο, όλοι έδειχναν ως μόνο υπαίτιο τον Αδόλφο Χίτλερ.
Κάπου χωμένη εκείνη η φοιτητική εργασία, ίσως δεν έχει πια καμιά αξία , καθώς σπουδαία σχετικά βιβλία αποτυπώνουν την ιστορική αλήθεια.
Η γενική γραμμή του Δικαστηρίου ήταν μια: " Άπαντες ένοχοι".
Ένοχοι γιατί το Δικαστήριο έκρινε ότι η άνωθεν εντολές δεν απαλλάσσουν τους δράστες από τα εγκλήματά τους. Τούτο διότι, με την συνεχή μετάθεση ευθυνών στους ανωτέρους, οι κατώτεροι θα γλίτωναν και η ενοχή θα έπρεπε να αποδοθεί μόνο στους "πρωτόπλαστους". Αυτό θα γινόταν "φρούριο" υποκρισίας, που μέσα του θα κρυβόταν ο κάθε εγκληματίας.
που πλέον έγινες κι εσύ ένα προϊόν;
Που έγινες ένα "πράγμα" που σε σκανάρουν
όπως τα τρόφιμα στα σούπερ μάρκετ
για να δουν την ημερομηνία λήξης σου;
Σε βόλεψε;
Αισθάνεσαι ελεύθερος;
Πως θα σου φαινόταν αν αύριο
με το ίδιο barcode θα βλέπουν την τιμή σου;
Πως θα σου φαινόταν αν αύριο
δεν μπορείς να αγοράσεις, ούτε να πουλάς
χωρίς αυτό?
Είναι εντυπωσιακή η ανοχή της κοινωνίας στην παρατεταμένη στέρηση ελευθεριών και ατομικών-ανθρώπινων δικαιωμάτων που βιώνουμε εδώ και 20 μήνες, που παρουσιάστηκε από την αρχή ως επιχείρηση προστασίας και κατέληξε πλέον και σε επιχείρηση ελευθερίας. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι να παρουσιάζεται η σταδιακή και μερική αποκατάσταση των αυτονόητων ελευθεριών ως “προνόμια”. Πολλοί είναι εκείνοι που επαίρονται κουβαλώντας την ταμπέλα του “προνομιούχου” και του “ πρωταγωνιστή”, ενώ στην πραγματικότητα έχουν καταντήσει να κουβαλούν παραμάσχαλα ένα πιστοποιητικό και μια ταυτότητα για να αποδείξουν την υγειονομική τους αθωότητα. Απέναντι τους έχουν εκείνους που καταδικάζονται σε ισόβια περιθωριοποίηση και σε κοινωνικό αποκλεισμό, οι λεπροί του 21ου αιώνα.
Τα εμβόλια για τον SARS-CoV-2, ως γνήσια θύματα μιας ακραίας πολιτικής εργαλειοποίησης, συνδέθηκαν με μια υποτιθέμενη “επιχείρηση ελευθερίας” (αντί να αποτελούν εργαλείο προαγωγής της υγείας) και με απόψεις ότι οι ελάχιστοι δίνουν ελευθερίες στους λίγους που εκείνοι κρίνουν ότι το δικαιούνται (δηλώσεις πρωθυπουργού: https://tinyurl.com/pxy67mvr). Από κορυφαία κατάκτηση της επιστήμης, έγιναν πλέον πολιτικό εργαλείο. Σήμερα, αυτές οι σοκαριστικές για δημοκρατική χώρα του 21ου αιώνα, δηλώσεις περί ελευθερίας, γίνονται πράξη με τον αδίστακτο και χυδαίο τιμωρητικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση των μη-εμβολιασμένων από τις κοινωνικές και οικονομικές δραστηριότητες (ακόμη και από την εργασία), τον εκβιασμό ανθρώπων με ελάχιστο κίνδυνο από τον ιό, και την καταστροφή σημαντικών κλάδων της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, με ανυπολόγιστες μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες.
Στα πρώτα χρόνια του φασισμού στην ναζιστική Γερμανία, τα όργανα της Σούτσστάφφελ ( τα γνωστά μας τάγματα ασφαλείας SS) σφράγιζαν τα μέτωπα και τα μάγουλα όσων πελατών εξέρχονταν από εβραικά καταστήματα. Η σφαγίδα έγραφε: << Εμείς οι προδότες αγοράσαμε από Εβραίους>>.
Αρνούμαι λοιπόν να υποδυθώ τον αστυνόμο... Αρνούμαι να αναλάβω χρέη υγειονομικής επιτήρησης των συμπολιτών μου –πελατών στο κατάστημά μου. Αρνούμαι να γίνομαι αποδέκτης απόρρητων προσωπικών ιατρικών δεδομένων. Αρνούμαι να υποχρεώνω σε έλεγχο τους φίλους, συγγενείς και όσους με επισκέπτονται στον εργασιακό μου χώρο! Αρνούμαι να στιγματίζω, να διαχωρίζω να εκβιάζω, να προκαλώ μίσος στην ζωή τους! Αρνούμαι να γίνομαι συνένοχη σε βάρβαρα, παράλογα και φασιστικά στρατιωτικά μέτρα!
Όποια και αν είναι αυτή η νέα πραγματικότητα που υποχρεωνόμαστε να δεχτούμε, είναι ξεκάθαρο πλέον πως δεν πρόκειται για την προστασία της δημόσιας υγείας και πρόληψης αλλά πρόκειται για πολιτικές αποφάσεις, με καταστροφικά αναποτελεσματικά μέτρα που σκοπό έχουν να ορίσουν ένα καθεστώς καταπάτησης, επιτήρησης και στέρησης θεμελιωδών δικαιωμάτων!