Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Μνημόνια ώσπου να σβήσει ο ήλιος; Μάλλον...

Του Θοδωρή Αθανασιάδη


Άκουγα τις προάλλες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο να κάνει λόγο για "κατ' επάγγελμα καταστροφολόγους μιας μερίδας των ελληνικών ΜΜΕ αλλά και της αντιπολίτευσης, που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι βγαίνουμε οριστικά από τη μνημονιακή επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018" και ένιωσα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Όπως, δηλαδή, μου ανεβαίνει κάθε φορά που ακούω κάποιον "έγκυρο" (πολιτικό, δημοσιογράφο, αναλυτή, καθηγητή κλπ) να αναφέρεται σε έξοδο από τα μνημόνια.

Κατ' αρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είναι ακριβές πως η χώρα μας έχει υπογράψει τρία μνημόνια. Το σωστό είναι ότι, καθώς βρεθήκαμε σε αδυναμία να δανειστούμε από τις αγορές με λογικούς όρους και ανθρώπινα επιτόκια, αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε διαδοχικά τρεις δανειακές συμβάσεις με την περίφημη τρόικα.


[Του Στάθη Σταυρόπουλου, 24/6/2010]


Βεβαίως, κάθε δανειακή σύμβαση συνοδευόταν από ένα μνημόνιο κατανόησης (Memorandum of Understanding - MoU), με το οποίο οι μεν δανειστές μας έβαζαν κάποιους όρους προκειμένου να μας δανειοδοτήσουν, εμείς δε τους αποδεχόμασταν. Το κακό είναι ότι αυτοί οι όροι δεν μένουν σταθεροί καθ' όλη την διάρκεια της σύμβασης. Τα δάνεια καταβάλλονται σε δόσεις και οι δανειστές, πριν την καταβολή κάθε δόσης, προβαίνουν σε αξιολόγηση της πορείας εκτέλεσης της σύμβασης, προκειμένου να διαπιστώσουν το πόσο καλά εξυπηρετούνται οι στόχοι τους. Σε περίπτωση που κάτι δεν τους αρέσει, είτε υποβάλλουν είτε νέους όρους είτε προτείνουν αναπροσαρμογή των υφιστάμενων και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε τα πάντα, αλλιώς διακόπτεται η ροή των δανεικών. Κάθε τέτοια καινούργια συμφωνία συνιστά ουσιαστικά ένα καινούργιο μνημόνιο.

Πλειστηριασμοί:Η ώρα μηδέν πλησιάζει...ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!!!


Για πολλοστή φορά ο Γ. Αποστολίδης, πρωταγωνιστικό μέλος  του κινήματος κατά των πλειστηριασμών, σε μία παρέμβασή του στο ραδιόφωνο του Real FM και στην εκπομπή του Κ. Λαβίθη "Ανεμολόγιο" προειδοποιεί τους  συμπολίτες μας ότι η εκποίηση της ιδιωτικής περιουσίας, αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που στοχεύει στην απόλυτη εξόντωση του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα της χώρας στα τρωκτικά της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ και των ξένων funts...
Ακούστε το ηχητικό...

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Γιατί αποτυγχάνουν τα Μνημόνια; Γιατί πρέπει να επιστρέψουμε σε Εθνικό Νόμισμα

Σπύρος Στάλιας, 
[Οικονομολόγος Ph.D]

Στο κείμενο που ακολουθεί εξηγείται με απλό και σαφή τρόπο   γιατί αποτυγχάνει η εφαρμογή των μνημονίων στη χώρα μας και γιατί είναι επιβεβλημένη η επάνοδος της οικονομίας της χώρας σε Εθνικό Νόμισμα.



►Εισαγωγή Μεθοδολογίας

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) μπορούμε να το δούμε από την πλευρά της Εθνικής Δαπάνης και από την πλευρά του Εθνικού Εισοδήματος. Η Εθνική Δαπάνη είναι εκείνη που καθορίζει το Εθνικό Εισόδημα.
Αν το δούμε από την πλευρά των δαπανών τότε:
Υ= C + I +G + (X - M)
που σημαίνει ότι το ΑΕΠ αποτελείται από το άθροισμα της τελικής δαπάνης για κατανάλωση (C), συν την δαπάνη για επενδύσεις (Ι), συν τις συνολικές κρατικές δαπάνες (G), δηλαδή τις δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες που αγοράζει το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα, συν την διαφορά εξαγωγών (X) εισαγωγών (M) ή πιο ακριβέστερα συν το έλλειμμα/περίσσευμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. 

Αν δούμε το  ΑΕΠ από την πλευρά του εισοδήματος τότε:
Υ = C + S + T
που υποδηλώνει ότι το εθνικό εισόδημα τελικά επιστρέφει στα νοικοκυριά που το καταναλώνουν (C), το αποταμιεύουν (S), και πληρώνουν φόρους (Τ).
Βασικός κανόνας της λογιστικής μακροοικονομίας, είναι ότι η Δαπάνη είναι ίση με το Εισόδημα και άρα:
C + I +  G + (X - M) = C + S + T 
που μπορεί να γραφεί:
(G-T)+(I-S)+(X-M) =0
Το δημόσιο ισοζύγιο (G–T), αν είναι αρνητικό (-) είναι πλεονασματικό, και ελλειμματικό αν είναι θετικό (+).
Το ισοζύγιο του ιδιωτικού τομέα  (I-S), αν είναι θετικό (+) είναι ελλειμματικό και πλεονασματικό αν είναι αρνητικό (-).
Το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών (X–M), αν είναι θετικό (+) είναι πλεονασματικό και αν είναι αρνητικό (-) είναι ελλειμματικό. 
Το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών εκφράζει τις ροές δαπάνης/εισοδημάτων των ξένων προς την χώρα και τις ροές δαπάνης/εισοδημάτων από εμάς προς του ξένους. Η διφορά εξαγωγών εισαγωγών ονομάζεται καθαρές εξαγωγές και αντιπροσωπεύουν τις καθαρές αποταμιεύσεις/εισπράξεις του ξένων. 

Στην παραπάνω εξίσωση έχουμε μαζί και του τρεις τομείς της οικονομίας και μας δείχνει πως οι τομείς αυτοί αλληλοεπηρεάζονται. 

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Αυτό που δεν θα σου πει κανείς για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στις Ελληνικές θάλασσες


Του Τάκη Γρηγορίου

Με τις ακτές της Σαλαμίνας και του Σαρωνικού να είναι ακόμα μαύρες μετά το ναυάγιο του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ, το ερώτημα για τους πραγματικούς κινδύνους από μία βιομηχανικής κλίμακας εξόρυξη υδρογονανθράκων σε Ιόνιο και Κρητικό πέλαγος είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ανικανότητα της πολιτείας, άλλωστε, να διαχειριστεί ένα μικρό σχετικά περιστατικό ρύπανσης μπροστά από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας σε συνθήκες νηνεμίας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας:

Τι θα γίνει στην περίπτωση σοβαρού πετρελαϊκού ατυχήματος με διαρροή χιλιάδων τόνων π.χ. στα ανοιχτά των Επτανήσων ή νότια της Κρήτης;

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, αφού ατυχήματα και διαρροές συμβαίνουν συνεχώς, όπου υπάρχει πετρελαϊκή δραστηριότητα.

Μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουμε τα σοβαρά περιστατικά (π.χ. Exxon Valdez, Prestige, Μακόντο στον Κόλπο του Μεξικό), ωστόσο τα ατυχήματα και οι διαρροές είναι μέρος της επιχειρησιακής “καθημερινότητας” των διαδικασιών εξόρυξης και μεταφοράς πετρελαίου. Το γεγονός ότι δεν μαθαίνουμε για αυτά, δεν σημαίνει ότι δεν συμβαίνουν συνεχώς.

Οι μεγάλες πετρελαϊκές ευθύνονται για εκατοντάδες διαρροές πετρελαίου κάθε χρόνο

Δεν πρόκειται για κάποια θεωρία συνωμοσίας, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις ετήσιες εκθέσεις των πετρελαϊκών για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.



Για παράδειγμα, στον ετήσιο απολογισμό της BP για το 2016, βρίσκουμε αυτόν τον πίνακα: Δηλαδή, σε 275 περιστατικά που αφορούσαν τοξικά υλικά, υπήρχαν 149 διαρροές πετρελαίου (με ποσότητα μεγαλύτερη του ενός βαρελιού), εκ των οποίων οι 58 ρύπαναν νερό ή / και ακτές. Όλα αυτά μόλις μέσα σε έναν χρόνο!

Η επικίνδυνη παγίδα του ευρώ


Ο ανείπωτος φόβος της Γαλλίας απέναντι στη Γερμανία, οι προσπάθειες των ελίτ της Ευρώπης να δημιουργήσουν ένα συγκρίσιμο νόμισμα με το δολάριο ή ίσως οι κρυφές σκέψεις των Η.Π.Α. για ένα δεύτερο ελεγχόμενο από τις ίδιες παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, οδήγησαν στη βιαστική δημιουργία της Ευρωζώνης –  χωρίς καμία οικονομική λογική.
«Από τη διατύπωση της έκθεσης για τη δημιουργία της Ευρωζώνης δεν σκέφτηκα ποτέ πως θα μπορούσε να ιδρυθεί στο εγγύς μέλλον μία νομισματική ένωση, με μία ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα. Φαντάσθηκα πως ίσως θα συνέβαινε κάτι τέτοιο κάποτε, στα επόμενα εκατό χρόνια. Σκέφθηκα επίσης πως θα ήταν πολύ απίθανο να υιοθετήσουν απλά οι άλλοι Ευρωπαίοι το μοντέλο της Bundesbank» (Poehl, κεντρικός τραπεζίτης της Γερμανίας, 1989).


Ανάλυση
Η ομιλία του προέδρου της Κομισιόν για την «Κατάσταση της Ένωσης» δεν βρήκε καμία απήχηση στην κοινή γνώμη – κυρίως η αναφορά του, σύμφωνα με την οποία το ευρώ θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως όχημα για την ενσωμάτωση όλων των χωρών της ΕΕ. Συγκεκριμένα είπε τα εξής:
«Εάν επιθυμούμε το ευρώ να ενώσει περισσότερο την ήπειρο μας αντί να τη διασπάσει, τότε θα πρέπει να αναδειχθεί σε κάτι περισσότερο από το νόμισμα ορισμένων επιλεγμένων χωρών. Ο προορισμός του ευρώ είναι να αποτελέσει το ενιαίο νόμισμα ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης«.
Στα πλαίσια αυτά, μία πρόσφατη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε μεταξύ των ευρωπαίων οικονομολόγων (πηγή), τεκμηρίωσε πως είναι εξαιρετικά επιφυλακτικοί, όσον αφορά το ευρώ – ενώ στην ερώτηση εάν συμφωνούν με την υποχρεωτική συμμετοχή όλων των χωρών της ΕΕ στην Ευρωζώνη (γράφημα), η συντριπτική πλειοψηφία (σχεδόν το 80%) απάντησε πως είτε δεν συμφωνεί (disagree), είτε διαφωνεί έντονα (strongly disagree).
Τα επιχειρήματα των οικονομολόγων εναντίον της αναγκαστικής υιοθέτησης του ευρώ είναι γνωστά ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 – όπου πολλά επί μέρους μέλη της ονομαζόμενης «Επιτροπής Delor», τα οποία είχαν προετοιμάσει τη νομισματική ένωση, είχαν εντοπίσει αμέσως τα σφάλματα, όσον αφορά το σχεδιασμό της. Ανέφεραν δε τις μεγαλύτερες αδυναμίες της, οι οποίες ήταν οι εξής:

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Grexit με όρους Βέρμαχτ; Όχι, ευχαριστούμε!

Ήδη, πριν καν αρχίσουν οι συνομιλίες για το σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης γίνεται αισθητός στην Ελλάδα ο αντίκτυπος των εκλογών της 24ης Σεπτεμβρίου.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δικαίως φυσικά, αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι το καθεστώς της Μνημονιακής επιτήρησης μετέφερε ντε φάκτο τα κέντρα αποφάσεων στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Πολύ περισσότερο τη συζήτηση θεμάτων όπως η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και το δημόσιο χρέος, που δεν αφήνουν ανεπηρέαστη σχεδόν καμιά άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Ωστόσο, πριν δούμε τις ανατροπές που φέρνει στη μέχρι σήμερα ισορροπία η εκρηκτική άνοδος των Ναζί της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στο 12,6% και των Φιλελεύθερων (FDP) στο 10,7% των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος, αξίζει να διευρύνουμε λίγο το οπτικό μας πεδίο για έναν και μόνο λόγο. Για να καταστεί σαφές ότι αργά ή γρήγορα θα γίνουμε μάρτυρες ιστορικών αλλαγών στην ευρωζώνη, τουλάχιστον. Οι αλλαγές που προετοιμάζονται θα είναι ριζικές!

Η προτεραιότητα αυτών των αλλαγών επισπεύδεται και δεν αναιρείται από τις πρόσφατες σχετικές μεν, αλλά ορατές, επιτυχίες που καταγράφει η ευρωπαϊκή οικονομία με πιο χαρακτηριστικό μέγεθος ότι φέτος για πρώτη φορά το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα ξεπεράσει το επίπεδο του 2007. Κοινώς, το στοίχημα που έβαλε ο Ντράγκι τον Ιούλιο του 2012 δηλώνοντας ότι «θα κάνει ότι απαιτείται για να σωθεί το ευρώ» το κέρδισε. Σε αυτό το πλαίσιο όπως έγραψε, στις 26 Σεπτεμβρίου ο προβεβλημένος αρθρογράφος των Financial Times Μάρτιν Γουλφ «η ανάκαμψη είναι μάλλον μια ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις, τόσο σε επίπεδο κρατών όσο και σε επίπεδο ευρωζώνης. Το ερώτημα είναι ποιές μεταρρυθμίσεις να διαλέξεις», συμπλήρωνε[1]. Κι έχει δίκιο…

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Συνοπτικά: Ευρώ και Εθνικό Νόμισμα


Σπύρος Στάλιας, 
[Οικονομολόγος Ph.D]

Από τον πατέρα της Πολίτικης Οικονομίας Adam Smith μάθαμε ότι ο Πλούτος ενός Έθνους δεν μετριέται με χρηματικές αξίες, αλλά από την ικανότητα του Έθνους να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, με άλλα λόγια να απασχολεί πλήρως το εργατικό του δυναμικό με όρους αξιοπρέπειας.
Από τον Λόρδο John Maynard Keynes μάθαμε, ότι για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος, η διαχείριση του χρήματος πρέπει να γίνεται από το Κράτος, το όποιο χρήμα αποκλειστικά εκδίδεται από το Κράτος και αποτελεί κοινωνικό αγαθό.

Σε αυτές τις επιστημονικά ελεγμένες θέσεις, που μας οδηγούν σε κοινωνίες πολιτισμένες, οι Νεοφιλελεύθεροι αντιπροτάσουν άλλες δήθεν επιστημονικές γνώμες, που επί της ουσίας είναι απόψεις προστασίας των Τραπεζιτών και των κατόχων του πλούτου. 
Είναι  απόψεις που τρομοκρατούν και φοβίζουν τους ανθρώπους, και με βία τους σύρουν στην δουλεία. Με άλλα λόγια οι Νεοφιλελεύθεροι και οι Πολιτικοί του Ευρώ –όλοι όσοι είναι σήμερα στη Βουλή- είναι ανελέητοι τραμπούκοι και τρομοκράτες. Έτσι πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.
Παρακάτω συνοψίζω 8 κομβικά σημεία διαφοράς μεταξύ του εν είδη ζούγκλας νεοφιλελεύθερου υποδείγματος του ευρώ και πολιτισμένου υποδείγματος το κρατικού χρήματος.

1) Η Προσφορά του Χρήματος
Οι νεοφιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι η Κεντρική Τράπεζα μπορεί να ελέγχει την προσφορά χρήματος επειδή μπορεί να ελέγχει τις καταθέσεις των Τραπεζών στην Κεντρική Τράπεζα, τις καταθέσεις στις Εμπορικές Τράπεζες των πολιτών και του Κράτους και οποιαδήποτε ποσότητα χρήματος κυκλοφορεί στην αγορά. 
Αυτό όμως αποτελεί ένα τεράστιο μύθο. Το χρήμα δεν είναι καθορισμένο, και δημιουργείται από την δαπάνη του κράτους και από τα δάνεια που συνάπτει ο ιδιωτικός τομέας με τις Εμπορικές Τράπεζες. Κατά συνέπεια η προσφορά χρήματος είναι αδύνατον να ελεγχθεί από οποιαδήποτε Κεντρική Τράπεζα. 

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Με το πιστόλι του ΔΝΤ στον κρόταφο πουλάνε «κόκκινα» και «πράσινα» δάνεια


Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Οι ασφυκτικές πιέσεις του ΔΝΤ και ο αντικειμενικά δύσκολος στόχος μείωσης των «κόκκινων» δανείων κατά 15 δισ. ευρώ μέσα στο 2018 φέρνουν τις τράπεζες αντιμέτωπες με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Κάθε φορά που το ΔΝΤ «φωνάζει» για την ανάγκη άντλησης 10 δισ. ευρώ ή και περισσότερων, η αγορά ψάχνει να βρει αν άλλαξε κάτι, ή αν μας κρύβει κάτι το σύστημα και οι καταθέτες θα πρέπει να ανησυχούν. Η αλήθεια είναι ότι ΕΚΤ και ΔΝΤ συμφωνούν πως αν οι τράπεζες πιάσουν τους στόχους για τα «κόκκινα» δάνεια, δεν θα χρειαστούν κεφάλαια. Οι στόχοι όμως είναι αρκετά δύσκολοι.

Μετά τις συναντήσεις που είχαν οι τραπεζικές διοικήσεις σε ανώτερο επίπεδο, αρχικά με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιάννη Στουρνάρα, και στη συνέχεια με στελέχη της ΕΚΤ και του SSM στη Φρανκφούρτη, καλούνται να αποφασίσουν για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν.

Τα πράγματα είναι απλά: ή θα αποδείξουν άμεσα ότι μπορούν να μειώσουν τα «κόκκινα» δάνεια με τολμηρές κινήσεις που απέφευγαν στο παρελθόν ή θα αναγκαστούν να πουλήσουν όχι μόνο προβληματικά αλλά και υγιή δάνεια – έτσι ώστε οι πωλήσεις να μη συνοδεύονται από ζημιές – και να αποφύγουν τη «μέγγενη» του ΔΝΤ. Μάλιστα, δεν αποκλείεται οι πρώτες πωλήσεις να γίνουν πριν το τέλος του 2017.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Πλειστηριασμοί: Αποφασισμένο όσο ποτέ άλλοτε το κίνημα! (πίνακες στοιχείων 13/9/2017)

Η ματαίωση εκατοντάδων πλειστηριασμών στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας την περασμένη Τετάρτη 6/9/2017, καταδεικνύει την αποφασιστικότητα και τον υψηλό βαθμό ετοιμότητας του κινήματος κατά των πλειστηριασμών, που ισχυροποιείται με γοργούς ρυθμούς.

Ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες κατανοούν ότι η εκποίηση της ιδιωτικής περιουσίας, αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που στοχεύει στην απόλυτη εξόντωση του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα της χώρας στα τρωκτικά της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ.

Το μεγάλο «αγκάθι» για το κατοχικό καθεστώς και το υποτελές πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε να κάνει την «βρώμικη» δουλειά, είναι το ισχυρό κίνημα κατά των πλειστηριασμών που έχει αναπτυχθεί πανελλαδικά. Τα συνεχώς βελτιούμενα ποσοτικά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτού του κινήματος είναι πλέον ο μόνιμος «πονοκέφαλος» των συναρμόδιων κατοχικών υπουργείων και όλων όσοι, καθ' οιονδήποτε τρόπο, υπηρετούν το καθεστώς που έχει επιβληθεί στην χώρα μας, από τους μηχανισμούς της υπερεθνικής οικονομικής ολιγαρχίας (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΜΣ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ και η εν γένει διεθνής συμμορία του χρηματοπιστωτικού κυκλώματος).

Σήμερα Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2017, έχουν προγραμματιστεί 172 πλειστηριασμοί ακινήτων (εκπλειστηριάζονται 68 διαμερίσματα και μονοκατοικίες, 82 οικόπεδα και αγροί και 61 επαγγελματικοί χώροι) σε ειρηνοδικεία όλης της χώρας. Ειδικότερα, 22 πλειστηριασμοί ακινήτων στην Αθήνα, 47 στα ειρηνοδικεία της περιφέρειας Αττικής και 23 πλειστηριασμοί ακινήτων στη Θεσσαλονίκη.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Πώς το λιγότερο από 1 δις της «χρυσής επένδυσης» έγινε …3 και 4!


«Έχουμε επενδύσει στην Ελλάδα € 3 δισεκατομμύρια μέχρι σήμερα, 2 δις που δόθηκαν για την αγορά των μεταλλείων και 1 δις που ξοδεύτηκε στο έργο»,
δήλωσε στη συνέντευξή του στην Αθήνα ο CEO της Eldorado Τζορτζ Μπερνς. Σε αυτά προστέθηκε το € 1 δις που υποτίθεται οτι η εταιρεία σκοπεύει να «επενδύσει» ακόμα στα Ελληνικά προγράμματα και ξαφνικά η ΝΔ και οι λοιποί υποστηρικτές της Eldorado άρχισαν να μιλούν για την …»επένδυση των € 4 δις»!

Να ξεθολώσουμε λίγο το τοπίο;

α. Τα € 2 δις της αγοράς των μεταλλείων

Ο κ. Μπερνς δίνει την εντύπωση ότι αυτό το ποσό έχει δοθεί ή έστω επενδυθεί στην Ελλάδα – υπονοώντας οτι θα πρέπει να του τα πληρώσουμε κιόλας – αλλά αυτό είναι απολύτως αναληθές.
Τα 2 δις (δολάρια) για την αγορά των περιουσιακών στοιχείων στη Χαλκιδική πληρώθηκαν με τη μορφή της ανταλλαγής μετοχών στην προηγούμενη ιδιοκτήτρια των Μεταλλείων Κασσάνδρας, την επίσης Καναδική European Goldfields. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει την υπεραξία που πήραν τα μεταλλεία μετά την Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων τον Ιούλιο του 2011 με τη υπογραφή του Γ. Παπακωνσταντίνου.

Το Ελληνικό Δημόσιο για την «πώληση» των Μεταλλείων Κασσάνδρας εισέπραξε ένα τεράστιο μηδενικό.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Στο καλό και μη μας γράψετε!!!-ΑΥΡΙΟ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΕΙ!!!


Eldorado Gold: Αναστολή όλων των έργων στην Ελλάδα 

Δελτίο Τύπου

Η Eldorado Gold ανακοινώνει τροποποίηση των επενδυτικών σχεδίων της στην Ελλάδα

Η Eldorado Gold Corporation (ή “Εταιρεία”) ανακοινώνει σήμερα σχέδιο για την αναστολή των επενδύσεων της στα ενεργά μεταλλεία, τα έργα ανάπτυξης και τα ερευνητικά έργα της στην Ελλάδα.

Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της Εταιρείας και της ελληνικής θυγατρικής της, Ελληνικός Χρυσός, για εποικοδομητική συνεργασία με την Ελληνική Κυβέρνηση, το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος (Υπουργείο) και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες, οι καθυστερήσεις στην έκδοση αδειών ρουτίνας για την κατασκευή και την ανάπτυξη των έργων Σκουριών και Ολυμπιάδας στη Χαλκιδική, Β. Ελλάδα, συνεχίζονται. Oι καθυστερήσεις στην αδειοδότηση επηρέασαν αρνητικά τα χρονοδιαγράμματα και το κόστος των έργων της Eldorado και τελικά εμπόδισαν την ικανότητα της Εταιρείας να προωθήσει αποτελεσματικά την ανάπτυξη και τη λειτουργία αυτών των μεταλλευτικών έργων.

Με εξαίρεση ένα πρόγραμμα συντήρησης των έργων και το απαραίτητο κόστος περιβαλλοντικής διαχείρισης, η Εταιρεία και το Διοικητικό της Συμβούλιο αποφάσισαν ότι δεν θα πραγματοποιηθεί καμία πρόσθετη επένδυση στα Μεταλλεία Κασσάνδρας (Ολυμπιάδα, Σκουριές, Στρατώνι) στη Χαλκιδική, καθώς και στα έργα Περάματος και Σαπών στη Θράκη, και σε οποιοδήποτε άλλο ερευνητικό πρόγραμμα στη χώρα. Τα κεφάλαια που έχουν προϋπολογιστεί να επενδυθούν σε κοινωνικές δαπάνες και ανάπτυξη υποδομών θα καταργηθούν. Ομοίως, θα επηρεαστούν τα φορολογικά έσοδα σε δημοτικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.