Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Η τώρα ή ποτέ...



[Από το τετράδιο του αείμνηστου Δασκάλου μου...κάπου εκεί στην Ήπειρο]

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ !!!

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Αύριο ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα;...


Του Δημήτρη Τσιμούρα 

Αύριο λοιπόν ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα; Ένα ερώτημα που σε καμιά περίπτωση οι εκπρόσωποι των δανειστών στη χώρα μας, κυβέρνηση και μνημονιακή αντιπολίτευση, για ευνόητους λόγους όχι μόνο δεν θα ήθελαν να πάρει διαστάσεις αλλά δεν θα ήθελαν καν να τεθεί. Όμως, παρόλο που στην ουσία το ερώτημα δεν τίθεται είναι υπαρκτό και αμείλικτο. Έτσι, κι ενώ ο κλοιός καθημερινά σφίγγει γύρω απ’ τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτοί αλλού προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή μας. Στήνουν… «καυγάδες», μεγεθύνουν θέματα που δεν μας αφορούν άμεσα, δίνουν υποσχέσεις για το… μέλλον!...


Πότε με τα ψέματα, πότε με τη μισή αλήθεια, πότε μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, σκιάζουν το δρόμο που μας υποχρεώνουν, ως… σωτήρες, να βαδίζουμε, για να μην έχουμε την αίσθηση πού μας οδηγεί, για να μην μπορούμε να δούμε την άλλη άκρη του τούνελ! Μας λένε ψέματα ότι τάχα πέρασαν τα δύσκολα, ότι… περάσαμε τον κάβο, για να μας κρατήσουν καθηλωμένους σε αναμονή. Κατασκευασμένες ελπίδες και προσμονές, πάντα φυσικά στα πλαίσια της μνημονιακής τους… «νομιμότητας», την οποία όλοι αυτοί, ασχέτως με το τι έλεγαν πριν, μας την προβάλουν ως τη μοναδική «λύση»! 

Είναι γεγονός ότι η πλεκτάνη που έχουν στήσει στον ελληνικό λαό υφαίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο, με τους… κατάλληλους εξουσιολάγνους οσφυοκάμπτες πολιτικούς να συνωστίζονται γι αυτό! Όμως, όσα εφευρήματα κι αν παραθέσουν, δημιουργώντας ψεύτικες προσμονές, η ίδια η πραγματικότητα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το πού οδηγούμαστε. Αρκούν και μόνο τα δικά τους επίσημα στοιχεία για να το αποκαλύψουν. Η ανεργία ξεπερνά το 23%, ενώ το 40% του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τροφή και θέρμανση. (ΕΛΣΤΑΤ). Πάνω από 4.100.000 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στο Δημόσιο, τα οποία ξεπερνούν τα 95 δις ευρώ και αυξάνουν με ρυθμό που ξεπερνά κατά πολύ το 1 δις ευρώ τον μήνα! (Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων) [1] 

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΣΦΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΑ CAPITAL CONTROLS...


Με σχετικό δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΚΤ μας ενημέρωσε πως οι Ελληνικές τράπεζες αυξήσανε την ρευστότητα τους από τον μηχανισμό ELA κατά 400 εκατομμύρια...Ητοι σημαίνει πως αδειάσανε τα ταμεία των τραπεζών από ρευστό και πως η επιβολή πιο αυστηρών όρων στα capital controls είναι θέμα χρόνου..Το κούρεμα καταθέσεων θα είναι το πιο αισιόδοξο σενάριο που θα δούμε το επόμενο διάστημα..ετοιμαστείτε για το μεγάλο bail in πατριώτες...

δείτε και το σχετικό δελτίο τύπου της ΕΚΤ:

"23/03/2017 - Παροχή έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα προς τις ελληνικές τράπεζες (ELA)
Στις 22 Μαρτίου 2017 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ δεν διατύπωσε αντίρρηση στον καθορισμό του ανώτατου ορίου παροχής έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα (ELA) προς τις ελληνικές τράπεζες στο ποσό των 46,6 δισεκ. ευρώ έως και την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, μετά από αίτημα της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικής συμμαχίας έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, είτε να την μεταβάλουν σε ευάλωτο στόχο, ταυτοχρόνως, του τουρκο-αλβανικού και του σλαβικού αναθεωρητισμού. 

Οι, έως τώρα, κινήσεις εκ μέρους της Αθήνας δείχνουν την απουσία μιας μακρόπνοης στρατηγικής, με βάση τα νέα δεδομένα. Αντιθέτως, εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, και χωρίς αντίλογο από την αντιπολίτευση, η μια και μοναδική οδός «σωτηρίας»: η απόλυτη ταύτιση με τα, εικαζόμενα ως, συμφέροντα των ΗΠΑ, ώστε μέσω της εκδούλευσης να προφυλαχθεί η πολλαπλώς απειλούμενη εθνική μας κυριαρχία.

Ως γνωστόν, οι γεωπολιτικές «τεκτονικές» πλάκες καθώς μετακινούνται, ενεργοποιούν στα σημεία τριβής τους ιστορικά ρήγματα, που ως συνέπεια έχουν την εκδήλωση επαναληπτικών συγκρούσεων. Ένα τέτοιο «σημείο» είναι τα Βαλκάνια. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου είχε επιτρέψει την άμεση διείσδυση των ευρωατλαντικού παράγοντα σ’ όλη την βαλκανική ενδοχώρα. Κύριος στόχος της «νέας τάξης πραγμάτων» υπήρξε η δημιουργία μικρών και αδύναμων κρατών, ελεγχόμενων από τα ισχυρά δυτικά συμφέροντα, με παράλληλη εξάλειψη της όποιας ρωσικής παρουσίας. Όπως σύντομα αποδείχθηκε, οι ανησυχίες όσων σχεδίαζαν την νέα Ευρώπη για τη «ρωσική απειλή» ήταν εύλογες, παρά το ότι όταν ξεκινούσαν την εφαρμογή των σχεδίων τους, η Ρωσία του Γιέλτσιν τρέκλιζε τόσο, όσο και ο τότε πρόεδρός της. Γιατί το εσωτερικό δυναμικό της αυτοκρατορίας παρέμενε πάντα ζωντανό και ανέμενε αυτόν που θα έθετε και πάλι τη μηχανή σε λειτουργία. Όπερ και εγένετο! Μάλιστα, η ραγδαία δυτική επέλαση επιτάχυνε τις εξελίξεις στη ρωσική πολιτική σκηνή, καθώς ο εγωισμός της κρατικής ρωσικής ελίτ «πληγώθηκε» από την επονείδιστη αδυναμία της χώρας να αντιταχθεί στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ρωσία και Τουρκία «κάνουν παιχνίδι» στα Βαλκάνια...


Του Ivan Krastev

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε πει κάποτε πως τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία από αυτήν που μπορούν να καταναλώσουν. Μήπως όμως παράγουν περισσότερη ιστορία απ’ όση μπορεί να καταναλώσει η Ευρώπη;

Στα Βαλκάνια ήταν που τη δεκαετία του 1990 διαμορφώθηκε η μεταψυχροπολεμική τάξη στον τομέα της ασφάλειας της Ευρώπης. Η αιματηρή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έπεισε τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον να προχωρήσει με την επέκταση προς ανατολάς του ΝΑΤΟ. Ο φόβος της εθνικιστικής μετάστασης έπεισε επίσης τους Ευρωπαίους ηγέτες τότε να προχωρήσουν με τη διεύρυνση της ΕΕ.

Σήμερα, υπάρχει αυξανόμενη πιθανότητα πως τα Βαλκάνια θα είναι εκεί που το μεταψυχροπολεμικό σύστημα της Ευρώπης θα αντιμετωπίσει τη δραματικότερη πρόκληση. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός πως η περιοχή βρέθηκε στην ατζέντα της Συνόδου της ΕΕ την περασμένη εβδομάδα. Όμως, αν και η αντίδραση της ΕΕ είναι έγκαιρη, ωστόσο είναι και αδύναμη.

Η ανακοίνωση πως η πόρτα για το μπλοκ παραμένει ανοικτή για τις χώρες της περιοχής μάλλον δεν σημαίνει και πολλά. Όπως λέει και ένα δημοφιλές ανέκδοτο, η διαφορά μεταξύ των αισιόδοξων και των απαισιόδοξων στα Βαλκάνια σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι πως οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι η Τουρκία θα γίνει μέλος της ΕΕ κατά τη διάρκεια της αλβανικής προεδρίας, ενώ οι απαισιόδοξοι περιμένουν πως η Αλβανία θα ενταχθεί κατά την τουρκική προεδρία.

Πέρα από τον άλογο τρόμο...

Του Γιώργου Π. Τριανταφυλλόπουλου


Πηγή:http://eparistera.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+Eparistera+(eparistera)

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Γιουγκοσλαβικά υστερόγραφα


Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος 

Η ακυβερνησία στην ΠΓΔΜ με τον πρόεδρο να θεωρεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα την επέκταση της επίσημης χρήσης της αλβανικής γλώσσας, αλλά και την εκλογή Αλβανού ως προέδρου της Βουλής, εκπλήσσει μόνον για την έκπληξη όσων εκπλήττονται.

Από την εποχή της ένοπλης αλβανικής εξέγερσης την άνοιξη του 2001 στο Τέτοβο και τη Συμφωνία της Οχρίδας τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, είναι ζήτημα χρόνου η σταδιακή μετατροπή της χώρας σε Διζωνική Συνομοσπονδία ή στη διχοτόμησή της: Ο,τι νομιμοποιήθηκε με την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο, η χειραφέτηση των Αλβανών δεν μπορεί να αποτραπεί στη βορειοδυτική περιοχή της ΠΓΔΜ.

Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η μετατροπή της ΠΓΔΜ σε Βοσνία ή η διάλυσή της, αλλά συνολικά η εύθραυστη σταθερότητα στο σύνολο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Στο όνομα ποιων αρχών και ποιας πολιτικής ορθότητας θα μπορέσει η Διεθνής Κοινότητα, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., να αρνηθεί στους Σέρβους της Βοσνίας τη σταδιακή χειραφέτηση που προσφέρει στους Αλβανούς της ΠΓΔΜ, και στη συνέχεια στο όνομα ποιων αρχών το Βελιγράδι θα αρνηθεί ανάλογη πορεία στους Αλβανούς της Νοτιοδυτικής Σερβίας και τους Ούγγρους της Βοϊβοντίνας;

Το Κόσοβο «ρίχνει λάδι στη φωτιά» – Μετατρέπει τις δυνάμεις ασφαλείας σε εθνικό στρατό...


Περιοχή πολύπαθη και επιρρεπής στις εθνοτικές εντάσεις, τα Βαλκάνια δείχνουν πλέον να επιστρέφουν σε τροχιά αλληλοσπαραγμού, με τα σημάδια της ανάφλεξης να φαντάζουν σήμερα πιο ανησυχητικά από ό,τι κάθε άλλη φορά τα τελευταία περίπου 16 χρόνια, από το 2001 δηλαδή και μετά (με εξαίρεση ίσως το επίσης επεισοδιακό, λόγω Κοσόβου, 2008).
Η «αλβανική» κυβέρνηση του Κοσόβου προωθεί νομοσχέδιο για τη μετατροπή των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας σε κανονικό εθνικό στρατό.

Πηγή πρόσθετης ανησυχίας σήμερα, η διάθεση που εμφανίζουν οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων όχι να ρίξουν τους τόνους, αλλά να τραβήξουν το σκοινί στα άκρα, ρισκάροντας συγκρούσεις με αβέβαιη έκβαση. Οι αλβανικές ηγεσίες σε Τίρανα και Πρίστινα (Κόσοβο) επιχειρούν «ανοίγματα» σε ξένα «χωράφια», στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ αλλά και της Σερβίας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση Σλάβων και Σέρβων (αλλά και Ρώσων), που σπεύδουν από την πλευρά τους να ανταποδώσουν με το ίδιο νόμισμα. Οι μεν Σέρβοι καταγγέλλουν σχέδια περί «Μεγάλης Αλβανίας». Οι δε Αλβανοί σχέδια περί «Μεγάλης Σερβίας». Μεταξύ τους, το χάσμα δείχνει να μεγαλώνει.

Το στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ


Του Απόστολου Διαμαντή

Τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι άνοιξαν. Οι δανειστές θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ και ο Τσίπρας θέλει να παραμείνει και άλλους μήνες στην εξουσία. Και κάνει μια μεγάλη τακτική υποχώρηση και συμφωνεί στις απαιτήσεις των δανειστών. Και συμφωνεί.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το στρατηγικό του λάθος και το αδιέξοδο αυτής της επιλογής. Διότι, όταν ο Τσίπρας αποδέχεται το συγκεκριμένο πακέτο μέτρων, μαζί με τη λογική των πλεονασμάτων και των μέτρων για το χρέος, δεν κάνει τακτική υποχώρηση, αλλά στρατηγική. Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποιο τακτικό ελιγμό, ενόψει κάποιου στρατηγικού στόχου, αλλά για αλλαγή του στρατηγικού στόχου: από το τέλος των μνημονίων, την ανάκτηση της κυριαρχίας και το δίκαιο κράτος, περάσαμε στην στρατηγική διατήρησης της εξουσίας, άνευ όρων. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές στρατηγικές.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το λάθος. Η στρατηγική διατήρησης της εξουσίας που έχει επιλεγεί, δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Διότι απαιτεί προϋποθέσεις που ο Συριζα δεν έχει. Απαιτεί τον πλήρη έλεγχο του κράτους και την απόλυτη πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία. Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει. Το κράτος παραμένει υπό τον πλήρη σχεδόν έλεγχο των δανειστών, εφόσον η Ελλάδα έχει, λόγω πτώχευσης, παραδώσει την εθνική της κυριαρχία- η Βουλή λειτουργεί τυπικά, η κυβέρνηση δεν ασκεί δημοσιονομικό έλεγχο, η δημόσια περιουσία ελέγχεται από το Υπερταμείο των δανειστών και οι τράπεζες πέρασαν σε χέρια διεθνών funds.  Οι μόνοι κρατικοί θεσμοί που ακόμη έχουν αυτονομία είναι η δικαστική εξουσία, ο στρατός και η εκκλησία. Αλλά και οι 3 αυτοί θεσμοί δεν ελέγχονται από τον Συριζα.

Σε ένα μήνα «σκάει» και η Αλβανία εάν ο Έντι Ράμα δεν παραιτηθεί από πρωθυπουργός


Σκληραίνει τη στάση της η αλβανική αντιπολίτευση, η οποία επιμένει ότι θέλει το κεφάλι του πρωθυπουργού Έντι Ράμα στο… πιάτο.

Την Τετάρτη οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αλβανικής αντιπολίτευσης συναντήθηκαν στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος και αποφάσισαν την ακόλουθη κοινή στάση προκειμένου να μετάσχουν στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου.

Το Δημοκρατικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του, αποφάσισαν ομόφωνα, κανένα από τα κόμματα του αντιπολιτευόμενου συνασπισμού, να μην εγγραφεί στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή για να μετάσχει στις εκλογές, σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός Ράμα δεν θα υποβάλει την παραίτησή του. Στη λίστα είναι 24 κόμματα του αντιπολιτευόμενου συνασπισμού συμπεριλαμβανομένου και του κόμματος της ελληνικής μειονότητας ΚΕΑΔ.

Επανέλαβαν την αποφασιστικότητα τους να επιμείνουν στο σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διοργανώσει τις εκλογές.

Guardian: Για κάθε 100 δολάρια που παίρνει η Ελλάδα για το προσφυγικό, τα 70 χάνονται...


«Πριν από δύο χρόνια, 57.000 πρόσφυγες βρέθηκαν εγκλωβισμένοι όταν έκλεισαν τα νότια σύνορα της Ευρώπης. Αυτό που ακολούθησε έχει χαρακτηριστεί ως η πιο ακριβή ανθρωπιστική ανταπόκριση στην Ιστορία».

Με αυτή τη φράση ξεκινά το εκτενές δημοσίευμα του Guardian με τίτλο «Πού πήγαν τα χρήματα; και αναδημοσιεύει το Πρώτο Θέμα. Πώς οι Έλληνες τα έκαναν μαντάρα με την προσφυγική κρίση», με την υπογραφή των Ντάνιελ Χάουντεν και Αποστόλη Φωτιάδη, το οποίο βάζει στο μικροσκόπιο τους αμφιλεγόμενους - κατά τη βρετανική εφημερίδα - χειρισμούς του προσφυγικού ζητήματος στην χώρα μας.

Ακολουθώντας την πορεία μιας 17χρονης Σύριας προσφυγοπούλας, της Widad Madrati, και της οικογένειάς της «από την Μόρια στη Λέσβο, ως την Ειδομένη και το Ωραιόκαστρο» η βρετανική εφημερίδα καταγράφει μια οδύσσεια χωρίς τέλος, η οποία «έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη διεθνή χρηματοδότηση και την ενέργεια που έχει δαπανηθεί για τη βοήθεια αυτών των ανθρώπων» από την έναρξη της προσφυγικής κρίσης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, μια αλληλουχία γεγονότων που ξεκίνησε από την αθρόα άφιξη χιλιάδων προσφύγων στις ελληνικές ακτές τον Ιούνιο του 2015 και κορυφώθηκε με τον θάνατο του μικρού Αϊλάν Κούρντι, αφύπνισαν τη διεθνή κοινότητα. Το αποτέλεσμα ήταν μια τεράστια κινητοποίηση με επίκεντρο την Ελλάδα, όπου άρχισαν να καταφθάνουν πλήθη εθελοντών, αλλά και η ενεργοποίηση ευρωπαϊκών μηχανισμών παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας για πρώτη φορά στο εσωτερικό της ΕΕ.

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Marcus Papadopoulos*: The US plan for Macedonia: Keep Serbia down and Russia out


Published time: 7 Mar, 2017

The role of the United States in the breakup of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia is often overlooked by people who are critical of Washington’s intervention in the internal affairs of independent, sovereign countries.

For it was in the former Yugoslavia that the precedent was set for future American intervention in Afghanistan, Iraq, Libya and Syria. Croatia, Bosnia, and Kosovo provided the launch pad for the West’s concept of humanitarian intervention, which, in reality, is a pretext for safeguarding and enhancing US global hegemony.

However, intervention by Washington in the Balkans in the 1990s served a more immediate objective for the Americans. While Otto von Bismarck, the legendary first Chancellor of Germany, scoffed at the notion of intervening in the Balkans, having said that the region is “not worth the bones of a single Pomeranian grenadier,” the US took a decidedly different view on the matter.

For Washington, helping to break up Yugoslavia would not only create client states for the US but would also, at best, keep Russia out of the Balkans, or, at worst, limit Russian influence in the region (historically, Russia has close connections there based on pan-Slavism and the Orthodox faith).

Το τέλος της εθνικής άμυνας και της πατριωτικής αποστολής των ενόπλων δυνάμεων...


Του Δημήτρη Καζάκη

Το τέλος της εθνικής άμυνας και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας προσυπέγραψε η κυβέρ-νηση Τσίπρα κατά την τελευταία σύνοδο των υπουργών εξωτερικών και άμυνας της Ευρω-παϊκής Ένωσης. Η σύνοδος αυτή συνήλθε την Δευτέρα που μας πέρασε, 6 του μηνός και αποφάσισε την ίδρυση ενός ειδικού στρατηγείου, που ονόμασε Στρατιωτικό Σχεδιασμό και Ικανότητα Εφαρμογής (Military Planning and Conduct Capability - MPCC).

To στρατηγείο αυτό θα λειτουργεί στο πλαίσιο του υφιστάμενου Στρατιωτικού Επιτελείου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ, για το σχεδιασμό και τη διεξαγωγή των μη εκτελεστικών στρατιωτικών αποστολών. Ο Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Επιτελείου της ΕΕ θα είναι ο Διευθυντής του MPCC και υπό την ιδιότητα αυτή θα αναλάβει τη διοίκηση των μη εκτελεστικών στρατιωτικών αποστολών, οι οποίες επί του παρόντος αφορούν αποστολές στρατιωτικής εκπαίδευσης της ΕΕ στη Σομαλία, την Κεντρική Αφρική και το Μάλι.

Η ενιαία διοίκηση των στρατιωτικών αποστολών εκτός ΕΕ είναι το πρώτο βήμα για την ενοποίηση της διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων των χωρών μελών στο πλαίσιο της δημιουργία ενός "ευρωστρατού". Και μάλιστα το ταχύτερο δυνατό. Για τον σκοπό αυτό το Συμβούλιο αποφάσισε να προωθηθούν άμεσα από τους εταίρους τα κάτωθι:

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Ηλεκτρική ενέργεια: η λύση της κοινωνικοποίησης


Του Γιώργου Κολέμπα

Είχαμε αναφερθεί ξανά παλιότερα- με την «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» -στις εξελίξεις γύρω από την ενέργεια στην ανάρτηση: Η νέα κυβέρνηση και τα «κοινά»: Τι θα κάνει με την ηλεκτρική ενέργεια

Αυτό τον καιρό, Οι «θεσμοί», που έχουν αναλάβει την αξιολόγηση των πολιτικών του 3ου «μνημονίου», έχουν βάλει ξανά στο προσκήνιο των συζητήσεων, την ιδιωτικοποίηση της παραγωγής και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Την «απελευθέρωση» της ενέργειας και την πώληση εργοστασίων ή μέρους της ισχύος της ΔΕΗ ή και μέρους των δικτύων, σε ιδιώτες επενδυτές, στα πλαίσια των μνημονιακών πολιτικών. 

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η απελευθέρωση στον τομέα της ενέργειας είναι η λύση για να μην λειτουργεί η ΔΕΗ σαν μονοπώλιο. Η δημιουργία όμως ιδιωτικών εταιρειών στο χώρο, όπου και αν έγινε αυτό σε άλλα κράτη, δεν απέβη υπέρ του «κοινωνικού συνόλου», αλλά σχεδόν πάντα υπέρ των εταιρειών: ραγδαία αύξηση του κόστους παροχής των υπηρεσιών χωρίς απαραίτητα την ποιοτική αναβάθμισή τους.