Ουαί φαρισαίοι και γενίτσαροι υποκριταί...

Του Δημήτρη Καζάκη

Ο κ. Παύλος Τσίμας, ο γνωστός θεράπων της διατεταγμένης δημοσιογραφίας από την εποχή που βρισκόταν στον Ριζοσπάστη έως σήμερα, δήλωσε στο κανάλι του Αλαφούζου ότι η αναφορά στο ΕΑΜ μας φαίρνει πίσω στην εποχή του εμφυλίου και αυτό είναι απαράδεχτο. Η δήλωση αυτή που εξισώνει το ΕΑΜ, δηλαδή την εθνική αντίσταση, με τον εμφύλιο πόλεμο, έγινε με αφορμή την ανάκρουση του ύμνου του ΕΑΜ κατά την μαθητική παρέλαση στο Δήμο Χαλανδρίου.

Δεν μας ξενίζει το γεγονός ότι ο εν λόγω επαγγελματίας ταυτίστηκε τόσο εύκολα με την κυβερνώσα φασιστική κλίκα του υιού Πλεύρη και Άδωνη, οι οποίοι ως γνήσιοι νοσταλγοί και γόνοι δοσιλόγων εξανέστησαν για το όλο συμβάν. Γι' αυτό άλλωστε πληρώνεται και με το παραπάνω. Ούτε μας ξενίζει το γεγονός ότι ταυτίζει την αναγνωρισμένη με νόμο εθνική αντίσταση, της οποίας το ΕΑΜ υπήρξε η μεγαλύτερη, πολυπληθέστερη και η πιο μαχητική οργάνωση του ελληνικού λαού, με τον εμφύλιο πόλεμο.

Πολύ περισσότερο δεν ζητάμε να γνωρίζει ο εν λόγω κύριος ότι το ΕΑΜ δεν υπήρχε καν κατά την διάρκεια του εμφυλίου. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για όσους έχουν ως επάγγελμα την διαστροφή της αλήθειας. Απλά θέλουμε ρητορικά να ρωτήσουμε, από που κι ως που είναι απαράδεχτο να ακουστεί ο ύμνος εκείνης της οργάνωσης που αποτέλεσε το έμβλημα της εποποιίας της εθνικής αντίστασης;

Διώξεις εναντίον διαδηλωτών κατά του ΤΑΙΠΕΔ στο Ναύπλιο

Τους τελευταίους μήνες στην ευρύτερη περιοχή του Ναυπλίου μερίδα της τοπικής κοινωνίας που συμμετέχει στην “Ανοιχτή Συνέλευση Συλλογικοτήτων, Φορέων και Πολιτών Αργολίδας” αντιδρά στα σχέδια της κυβέρνησης να ξεπουλήσει σημαντικές εκτάσεις της περιοχής σε ιδιώτες. Στις εκτάσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται περιοχές φιλέτα όπως η παραλία στο Κονδύλι και η Καραθώνα αλλα και περιοχές που προστατεύονται απο το καθεστώς Natura ή είναι χαρακτηρισμένοι αρχαιολογικοί χώροι με ιδιαίτερη αξία, όπως η περιοχή της Ακροναυπλίας. 

Η Ανοιχτή Συνέλευση κατάφερε στους πρώτους μήνες δράσης της να συσπειρώσει κόσμο απο όλους τους πολιτικούς χώρους και με μαζική παρουσία και πίεση κατάφερε να περάσει τις προτάσεις της ως ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλιέων. Με ενημερωτικές καμπάνιες, συγκεντρωσεις και πορείες, ακτιβιστικές δράσεις και συλλογή υπογραφών τα μέλη της Συνέλευσης προσπαθούν εδω και μήνες να οργανώσουν αντιστάσεις στα κυβερνητικά σχέδια και να μπλοκάρουν τις ιδιωτικοποιήσεις.

 Στις 25 Ιουλίου, υλοποιώντας την απόφαση της Ανοιχτής Συνέλευσης αλλα και το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην παλιά πόλη, μπροστά σε ενα απο τα υπο εκποίηση κτίρια. 3 μήνες μετά η αστυνομία καλεί 6 μέλη της συνέλευσης να δώσουν εξηγήσεις για τη συμμετοχή τους στη συγκεκριμένη κινητοποίηση. Ήδη πολλά μέλη σωματείων αλλά και όλες οι πολιτικές συλλογικότητες της περιοχής έχουν καταδικάσει αυτή την αυταρχική προσπάθεια της αστυνομίας να στοχοποιήσει αγωνιστές και να ποινικοποιήσει τις αντιδράσεις των κατοίκων του Ναυπλίου ενάντια στο ΤΑΙΠΕΔ. Ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση της Ανοιχτής Συνέλευσης:

Μόνη «κανονικότητα» η διαρκής «ανωμαλία»

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μνημόσυνο με… δικά μας κόλλυβα υπόσχονται οι δανειστές με την «προληπτική γραμμή» τους και ασκούν απροκάλυπτο εκβιασμό σε οποιαδήποτε μέλλουσα κυβέρνηση.

Είναι από τις φορές που πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Retour ala normale (= επιστροφή στην κανονικότητα) ήταν ο τίτλος του άρθρου που δημοσιεύθηκε στις ίδιες σελίδες του Δρόμου την προηγούμενη εβδομάδα. Κατά τα φαινόμενα, το Μαξίμου «πήρε γραμμή» και χρησιμοποίησε την ίδια ακριβώς διατύπωση για να εκφράσει την «κωλοτούμπα» με την οποία η ηρωική «έξοδος από το Mνημόνιο» προσγειώθηκε σε μια «συνετή έξοδο της Ελλάδας στην κανονικότητα» (sic!). Ο γράφων σας διαβεβαιώνει ότι δεν μετέχει στο μυστικοσυμβούλιο του Α. Σαμαρά.

Αυτά αφορούν την ανεκδοτολογική εκδοχή της επικαιρότητας. Η ρεαλιστική εκδοχή της για την συγκυβέρνηση περιλαμβάνει ένα στενό μαρκάρισμα από τους δανειστές, ακόμη και από τις πιο «φιλικές» συνιστώσες τους. Η «προληπτική γραμμή πίστωσης» που υπέδειξαν οι εταίροι, εφόσον η κυβέρνηση επιμείνει στην απονενοημένη έξοδο στις αγορές και στην διακοπή του δανεισμού από το ΔΝΤ, έγινε και επίσημα η νέα σταθερά της εξίσωσης. Το οικονομικό περιεχόμενό της, ωστόσο, είναι ένα αληθινό κάζο για την κυβέρνηση.

Πάνω από 3.000.000 οι ανασφάλιστοι πολίτες

Ξεπερνούν τα τρία εκατομμύρια οι ανασφάλιστοι πολίτες της χώρας, ενώ χιλιάδες είναι ασφαλισμένοι αλλά αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα νοσηλείας, εξετάσεων και φαρμάκων που απαιτούνται. Έρευνες της Ε.Ε. αποκαλύπτουν ότι οι μισοί πολίτες (το 47%) δηλώνουν ότι δεν λαμβάνουν την αναγκαία περίθαλψη.

Εκτός από την έλλειψη ασφάλισης, σημαντικό εμπόδιο για πολλούς είναι η δραστική αύξηση στη συμμετοχή των πολιτών στη φαρμακευτική δαπάνη, όπως γράφουν σήμερα «Τα Νέα». Έτσι, τα μέτρα οδήγησαν στην αύξηση της συμμετοχής για αγορά φαρμάκων, φτάνοντας σήμερα στο 29% από 12% που κυμαινόταν προ κρίσης.

Γιατροί που συμμετείχαν σε έρευνα της IPSOS δήλωσαν ότι το 17% των ασθενών τους που ακολουθούσαν χρόνια αγωγή έμεινε ανασφάλιστο κατά το προηγούμενο έτος. Αποτέλεσμα ήταν οι περίπου τέσσερις στους 10 από αυτούς να διακόψουν την αγωγή λόγω οικονομικής στενότητας.

Όπως αναφέρθηκε, παρά τη χρόνια πάθηση, χρειάστηκε είτε να τροποποιήσουν την αγωγή αφού δεν μπορούσαν να πληρώσουν γιατρούς και φάρμακα είτε ακόμη και να πάψουν να την ακολουθούν. Οι γιατροί που συμμετείχαν στην έρευνα ανέφεραν πως ένας στους τρεις από τις περιπτώσεις των ασθενών αυτών παρουσίασε επιδείνωση της υγείας του.

Το δίχτυ της αράχνης

Η δύναμη των περιβόητων αγορών και η αναζήτηση μιας κόντρα πολιτικής

Του Κώστα Μελά*

Η δύναμη του χρηματοπιστωτικού συστήματος προέρχεται από τη θέση του ως βασικής συνιστώσας στη διαδικασία αναπαραγωγής των σχέσεων εξουσίας του πλανητικού συστήματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί στην σημερινή εποχή. Δηλαδή, αποτελεί τον βασικό πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίζεται η αναπαραγωγή της εξουσίας του συστήματος της Δύσης και προεξάρχοντος των ΗΠΑ οι οποίες αποτελούν τον αναμφισβήτητο ηγέτη του συγκεκριμένου συστήματος. Η εξάπλωση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος προς Ανατολάς προκάλεσε μια σημαντική ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής στις χώρες αυτές (βιομηχανική παραγωγή με όρους σύγχρονης ψηφιακής εποχής και συγχρόνως πολλαπλά στοιχεία που θυμίζουν έντονα την εποχή της πρωταρχικής συσσώρευσης στην Αγγλία τον 18ο αιώνα).

Στο χώρο των δυτικών κρατών αναπτύχθηκαν δραστηριότητες υψηλής τεχνολογίας, δραστηριότητες ανάπτυξης υψηλής τεχνολογίας , αεροναυπηγική και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Οι τελευταίες διαπερνούν ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, το καθιστούν δέσμιο δημιουργώντας δεσμούς αλληλεξάρτησης και δίκτυα άυλα, όμως πολύ ανθεκτικά και τα οποία δύσκολα μπορούν να υποκατασταθούν λόγω της ύπαρξης συγκεκριμένων διεθνών θεσμών, πολυμερών οργανισμών οι οποίοι ελέγχονται από τη Δύση και έχουν τη βάση τους στη Δύση. Αποτελούν την αιχμή του δόρατος της κυριαρχίας της Δύσης. Παράλληλα, αποτελούν το αντίπαλο δέος των ανερχόμενων βιομηχανικά ανατολικών χωρών και στη σημερινή φάση συμβάλλουν αποφασιστικά στην καθημερινή ροή των κεφαλαίων προς τους χρηματοπιστωτικούς πόλους της δύσης τροφοδοτώντας την με τα απαραίτητα κεφάλαια για τη συνέχιση της αναπαραγωγής της.

Fast Track τζόγος: Πώς οι οικονομικοί τρομοκράτες αποτελειώνουν την Ελλάδα

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Το ανθρώπινο μέλλον και οι τρομακτικές του προοπτικές έχουν περιγραφεί προφητικά σε δύο πολύ γνωστά βιβλία: στο 1984 του Τζωρτζ Όργουελ (πρώτη έκδοση το 1949) και στο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος του Άλντους Χάξλεϋ (πρώτη έκδοση το 1932).

Τα δύο αυτά βιβλία ήταν πολύ πιο μπροστά από οποιονδήποτε άλλον εκείνη την εποχή, επειδή επειδή επικεντρώνονταν σε δύο διαφορετικές τεχνολογίες που στις επόμενες γενηές θα διαμόρφωναν τον κόσμο. Το 1984 αναφερόταν σε αυτό που αποκαλούμε τεχνολογία των πληροφοριών: βασική στην επιτυχία της τεράστιας, ολοκληρωτικής αυτοκρατορίας ήταν μια συσκευή που αποκαλείτο τηλε-οθόνη, μια επίπεδη διαδραστική οθόνη, η οποία κάλυπτε όλο τον τοίχο και μπορούσε ταυτόχρονα να στέλνει και να λαμβάνει εικόνες από κάθε μεμονωμένο νοικοκυριό στον Μεγάλο Αδελφό.

Στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο, αντίθετα με το 1984, το κακό δεν είναι τόσο φανερό επειδή κανένας δεν υποφέρει. Πραγματικά, πρόκειται για έναν κόσμο όπου ο καθένας παίρνει αυτό που θέλει. Όπως σημειώνει ένας από τους ήρωες: «Οι Ελεγκτές συνειδητοποίησαν ότι ο εξαναγκασμός δεν ήταν η καλύτερη μέθοδος», και ότι οι άνθρωποι θα έπρεπε μάλλον να εκμαυλισθούν παρά να εξαναγκασθούν να ζήσουν σε μια πειθαρχημένη κοινωνία.