Συναγερμός στην Αθήνα -Οι Αμερικανοί φέρνουν πρέσβη ανακατωσούρα, ποιος είναι ο Geoffrey Pyatt

Αλλαγή «φρουράς» στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα, καθώς αποχωρεί από τη Βασιλίσσης Σοφίας ο David D. Pearce και έρχεται ο Geoffrey R. Pyatt, ο οποίος ήταν πρέσβης στην Ουκρανία.

Η αλλαγή αυτή έχει προκαλέσει προβληματισμό στην Αθήνα, καθώς ο Pyatt θεωρείται «ανακατωσούρας» και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του στην Ελλάδα σε μία δύσκολη χρονική περίοδο για τη χωρά, καθώς κρίσιμα ζητήματα -προσφυγικό, ελληνοτουρκικά, οικονομική κρίση-  παραμένουν ανοιχτά. 

Ο Pyatt έχει χαρακτηριστεί παρεμβατικός διπλωμάτης, ο οποίος δεν μασάει τα λόγια του και μάλιστα πολλές φορές ξεπερνάει και τα διπλωματικά όρια.

Το who is who του Pyatt

Ο Pyatt ξεκίνησε τη διπλωματική του καριέρα το 1990 από την Ονδούρα, ως υποπρόξενος στην πρωτεύουσα Τεγουσιγάλπα. Στη συνέχεια αναβαθμίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντα αναπληρωτή επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής στην Ινδία το 2006 και το 2007. 

Λίγο αργότερα εργάστηκε ως αναπληρωτής επικεφαλής της αποστολής των ΗΠΑ στο Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη.

Πριν αναλάβει τα καθήκοντα του πρέσβη ανέλαβε ρόλο στο Γραφείο Υποθέσεων Νότιας και Κεντρικής Ασίας από το Μάιο 2010 μέχρι τον Ιούλιο 2013.

Το ΕΠΑΜ καλεί σε μαζική, ενωτική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του τριημέρου

Ανακοίνωση

Επάνω στα καλέσματα για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς, επέλεξε η προδοτική συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να περάσει το νομοσχέδιο ταφόπλακα στις συντάξεις και στην κοινωνική ασφάλιση, μαζί με το νέο φορολογικό αρπαγής, όσων ισχνών εισοδημάτων απέμειναν στους Έλληνες φορολογούμενους.

Αυτοί που λογαριάζονταν σαν “αντιμνημονιακοί - αντιστασιακοί”, απέναντι στην καταιγίδα των ληστρικών μνημονίων, της διάλυσης ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, δεν διστάζουν πλέον να γκρεμίσουν ότι ιερότερο ανέδειξε ο αγώνας των εργαζόμενων και της εργατικής τάξης, αποδομώντας ακόμα και αυτόν τον συμβολισμό του εορτασμού της ημέρας της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Πως θα μπορούσε άλλωστε να πράξει διαφορετικά αυτή η κυβέρνηση, όταν ο δοσιλογισμός στις μέρες μας δεν ξεχωρίζει πλέον ανάμεσα στην αριστερά και την δεξιά. Όταν η υποτέλεια -ανεξαρτήτως ιδεολογίας- στα ντόπια και ξένα αφεντικά, αποκτά χαρακτήρα δολοφονίας του Έλληνα πολίτη. Όταν κόποι και θυσίες ανθρώπων που δούλεψαν και ίδρωσαν για τις οικογένειες τους και για τον τόπο τους, αποτελούν το καλύτερο δώρο… θυσία στον βωμό του χρέους, των τραπεζών και των τοκογλύφων.

Η κυβέρνηση των νέων Τσολάκογλου και Ράλληδων, είναι εδώ. Δηλώνει απερίφραστα την υποψηφιότητα της για μια περίοπτη θέση στις σελίδες της εσχάτης προδοσίας, μαζί με όσους ψήφισαν στο παρελθόν ανάλογα μέτρα και νομιμοποίησαν την λεηλασία σε αυτόν τον τόπο.

Συντάξεις με "αξιοπρέπεια" μοιράζει ο "κουμμουνιστής" Κατρούγκαλος!!!

Αρμαγεδδών. Αποκάλυψη

Συντάξεις πείνας το «όραμα» Κατρούγκαλου - Μελέτη-σοκ για το Ασφαλιστικό

Του Γιώργου Παππού

«Μαύρη» ή μάλλον «κατάμαυρη» είναι η μελέτη του υπουργείου Εργασίας που συνοδεύει το νομοσχέδιο του Ασφαλιστικού.(ΣΗΜ. ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Ολη την μελέτη μπορείτε να τη δείτε ΕΔΩ)[***]

Επί της ουσίας επιχειρεί να πείσει για το «δίκαιον» και το «αναλογικόν» του νέου συστήματος "πατώντας" στην παραδοχή ότι οι νέες συντάξεις θα καλύπτουν τις εύλογες (!) δαπάνες διαβίωσης κι ότι οι μισθοί με βάση τις οποίες θα υπολογίζονται αυτές οι συντάξεις διαμορφώνονται γύρω στα 1.000 ευρώ, αποδεχόμενο έτσι τη βαλκανοποίηση μισθών- συντάξεων.

Αφήνοντας κανείς στην άκρη το ότι δεν υπάρχει πουθενά η παραμικρή αναφορά- ούτε καν ως προοπτική- για επιστροφή της 13ης σύνταξης, αναμφίβολα προκαλεί έκπληξη κατ' αρχάς η επιχειρηματολογία για τις προωθούμενες αλλαγές, που βασίζεται σε αυστηρά τεχνοκρατικές διαπιστώσεις, ανάλογες με αυτές που βρίσκει κανείς σε Εκθέσεις του ΔΝΤ και άλλων διεθνών οργανισμών.

Για παράδειγμα, το ότι οι εισφορές μειώνονται όσο αυξάνεται η ανεργία και περιορίζεται το ΑΕΠ είναι μια γενική παραδοχή, που δεν θέλει και ιδιαίτερες γνώσεις οικονομικών. Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι ότι θα αποτελούσε αιχμή του δόρατος της ελληνικής επιχειρηματολογίας, το ότι θα πρέπει να αυξηθεί το ΑΕΠ για να αυξηθεί ο παρανομαστής του κλάσματος κι όχι ότι θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμητής, δηλαδή το ύψος των συντάξεων, για να βελτιωθεί η δυναμική της συνταξιοδοτικής δαπάνης.

Η Τουρκία σε βαθιά κρίση, η Ελλάδα σε αμηχανία....

(Φωτ.: Η «παραίτηση» Davutoğlu {αριστερά} μάλλον αιφνιδίασε την ελληνική κυβέρνηση, που λανθασμένα πίστευε ότι βρήκε έναν… αξιόπιστο συνομιλητή για να συνεννοηθεί με τον δύστροπο γείτονα μας. Αιφνιδίασε τόσο τις Βρυξέλλες, όσο και τις ΗΠΑ, με τις τελευταίες να πιστεύουν μέχρι σήμερα ότι ο Davutoğlu ήταν η βαλβίδα ανακούφισης του εκρηκτικού Erdoğan!)

Των Βασίλη Κοψαχείλη, Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Η φημολογία ότι οι σχέσεις Erdoğan - Davutoğlu διέρχονται βαθιά κρίση άρχισε να διαρρέει τις τελευταίες εβδομάδες και συνέπεσε με την άσκηση ελεγχόμενης έντασης και την ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει και άμεση σύνδεση. Το αξιοσημείωτο είναι ότι οι πρώτες φήμες δεν ήρθαν από την Τουρκία, αλλά από τις ΗΠΑ και αυτό το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ahmet Davutoğlu, έψαχνε την αφορμή για να αποστασιοποιηθεί από την πολιτική και τις πρακτικές του Προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan, καθόσον δεν είχε σκοπό να παίξει τον ρόλο του… «Dmitry Medvedev» σε μία τουρκική εκδοχή του ρωσικού δίδυμου εξουσίας! Η αφορμή βρέθηκε και δικαιολογήθηκε η αποχώρησή του με το αιτιολογικό ότι θεσμικά παραγκωνίζεται από την ώρα που δεν μπορεί να αποφασίζει ο ίδιος για τους συνεργάτες του στην κυβέρνηση. Τα πραγματικά αίτια, ωστόσο, είναι πολύ βαθύτερα!

Η Τουρκία σε βαθιά κρίση

Η Τουρκία του Erdoğan, με τον Davutoğlu όμως πάντα «πρώτο βιολί», έχει παίξει ιδιαίτερα την τελευταία τριετία πολύ επικίνδυνα διεθνοπολιτικά παιχνίδια, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε ένα είδος επιλεκτικής διπλωματικής απομόνωσης από όσους προσπάθησε να εξαπατήσει και να αντιμετωπίζεται πολύ επιφυλακτικά από όσους καιροσκοπικά ευεργέτησε.

"Η ΠΡΩΤΗ ΦΛΕΒΑ":Το νέο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη

Στο μυαλό ενός ναυτικού και μιας ιερόδουλης...

Ο φυσικός καλλιεργητής και συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης στο νέο του βιβλίο Η Πρώτη Φλέβα, εισχωρεί στο μυαλό ενός ναυτικού και μίας ιερόδουλης, ψυχογραφώντας δύο διαφορετικούς χαρακτήρες: Τη Λόλα που βρίσκεται να δουλεύει στην Ντάπια των Χανίων από τη δεκαετία του ’60 έως και τη δεκαετία του ’80, και τον Γιώργη που ταξιδεύει την ίδια χρονική περίοδο από την Ιαπωνία μέχρι τη Βραζιλία συνάπτοντας περιστασιακές σχέσεις με ιερόδουλες.

Κι αν οι δύο αυτοί μονόλογοι ξεδιπλώνονται διαδοχικά στις σελίδες της έκδοσης ως μοναχικές εξομολογήσεις, μοιάζει σαν να συνομιλούν μεταξύ τους σε μια δική τους γλώσσα, εξιστορώντας φουρτούνες, απαγωγές, αρραβώνες, βαφτίσια, αυτοκτονίες, έρωτες, καταλήγοντας αντιμέτωποι με τον τελικό απολογισμό ολόκληρου του βίου τους.

Ο «εξομολογητής» τους μεταμορφώνοντας τον αφηγηματικό τους λόγο σε λογοτεχνία, καταφέρνει να συνδέσει εφευρετικά τα βιώματα των δύο ηρώων του με μοιραίο τρόπο, αφού η πρώτη φλέβα είναι η ανήλικη νονά που θα αλείψει με λάδι το μικρό αγόρι – το οποίο περνά μόλις λίγα χρόνια – καθορίζοντας άθελά της σαν νεράιδα το άγνωστο σενάριο της ζωής του.

Μ’ αυτήν την επινόηση ο Μακριδάκης, ενώνοντας μυστηριακά τους ήρωές του στις δύο αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος, ακροβατεί και ο ίδιος ανάμεσά τους χαράσσοντας ταυτόχρονα έναν δεύτερο διάλογο με τους αναγνώστες για το αρχαιότερο επάγγελμα σε σχέση με το επάγγελμα των ναυτικών, θέτοντας και πάλι ως ζητούμενο την συν – χώρεση της συν – ύπαρξης, όπως και στα περισσότερα λογοτεχνικά βιβλία του: τρία μυθιστορήματα και έξι νουβέλες σε σύνολο μέχρι στιγμής.

Ανταπάντηση στα «ερωτηματικά της δραχμής»

Του Νίκου Ιγγλέση

Η απελευθέρωση της Ελλάδας από τα δεσμά του χρέους και η αποκατάσταση της εθνικής  κυριαρχίας της με την κυκλοφορία του δικού της νομίσματος, απαιτεί ένα μεγάλο πολιτικό-οικονομικό σχέδιο καλά επεξεργασμένο σ’ όλες τις λεπτομέρειές του

Η απελευθέρωση της Ελλάδας από τα δεσμά του χρέους και η αποκατάσταση της εθνικής  κυριαρχίας της με την κυκλοφορία του δικού της νομίσματος, απαιτεί ένα μεγάλο πολιτικό-οικονομικό σχέδιο καλά επεξεργασμένο σ’ όλες τις λεπτομέρειές του. Η αναφορά σε επί μέρους θέματα και στις δυσκολίες που τυχόν θα παρουσιαστούν εντείνουν τη σύγχυση και καλλιεργούν την ηττοπάθεια ανάμεσα στους πολίτες. Όλα τα στοιχεία  του εγχειρήματος αλληλοεπηρεάζονται, δεν μπορεί π.χ. να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του δυσθεώρητου χρέους χωρίς επιστροφή στη δραχμή, όπως δεν μπορεί να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη, όχι μεγέθυνση, χωρίς την κυκλοφορία του εθνικού νομίσματος, ακόμη η βιωσιμότητα του νέου νομίσματος εξαρτάται από τη λύση που θα δοθεί για το Δημόσιο Χρέος κ.ο.κ.

Στη συζήτηση που άνοιξε ο οικονομολόγος Βασίλης Βιλιάρδος με το άρθρο του «Τα ερωτηματικά της δραχμής» (βλ. www.analyst.gr  7-4-16), δώσαμε μια απάντηση παρουσιάζοντας τα βασικά σημεία ενός σχεδίου επιστροφής στο εθνικό νόμισμα (βλ. analyst.gr, κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ 17-4-16 και στοhttp://greekattack.wordpress.com ). Ο κ. Βιλιάρδος επανήλθε με ένα δεύτερο άρθρο του (βλ.www.analyst.gr 25-4-16) στο οποίο εκφράζει τις αντιρρήσεις του και σχολιάζει διάφορα σημεία του σχεδίου αυτού.