Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Άρχισαν οι «φωνές αμφιβολίας» για το ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από το ΣΥΡΙΖΑ!


Μπροστά στην κάλπη και στην ιστορία 

Του Γιάννη Μαύρου*

Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, στις επικείμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδειχθεί πρώτο κόμμα, γεγονός που θα καταστήσει περίπου αδύνατο τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του ή έστω την ανοχή του. Το πρώτο συνεπώς ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο μπορεί να σχηματισθεί κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, αναγκαία προϋπόθεση για τη ριζική αλλαγή οικονομικής πολιτικής που υπόσχεται και που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος. Αν δεν προκύψει -ελέω εκλογικού νόμου- ‘αυτοδυναμία’, τίθεται επιτακτικά το δίλημμα στα κόμματα της μέχρι τώρα αντιπολίτευσης, δηλαδή στο ΚΚΕ και στους ΑΝΕΛ (εφόσον μπουν στη Βουλή), αν θα στηρίξουν, υπό όρους εννοείται, μια τέτοια κυβέρνηση ή όχι. Με δεδομένο ότι στη δεύτερη περίπτωση προβάλλει το φάσμα της ομηρίας του ΣΥΡΙΖΑ από μικρά «μνημονιακά» κόμματα ή της προσφυγής σε νέες εκλογές, θα είναι δύσκολο να το αρνηθούν και θα πληρωθεί ακριβά μια ενδεχόμενη άρνησή τους. 

Το κύριο ερώτημα όμως δεν αφορά στο σχηματισμό κυβέρνησης αλλά στην προοπτική εξουσίας. Ακόμη και στην περίπτωση "αυτοδυναμίας", η πραγματοποίηση της σωτήριας ‘στροφής’ που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού, τη δημιουργία μιας ηγεμονικής συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων ικανών να εμπνεύσουν και να οδηγήσουν το Λαό σ’ ένα νικηφόρο μαραθώνιο αγώνα ανάκαμψης, ανασυγκρότησης και αναγέννησης της Χώρας. Η απουσία αυτής της καίριας προϋπόθεσης οφείλει να μας προβληματίσει. Γιατί παρ’ όλη την προφανή χρεοκοπία και το αδιέξοδο, όχι μόνο της ασκούμενης πολιτικής αλλά ολόκληρου του μεταπολιτευτικού καθεστώτος, δεν προκύπτει σαφής λαϊκή εντολή αλλαγής του;

Η απάντηση, πιστεύω, βρίσκεται κυρίως στην αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι, με δεδομένη την υπεροχή –οικονομική, κοινωνική και θεσμική- του αντιπάλου και τα διεθνή του στηρίγματα, καθώς και το μέγεθος των συμφερόντων που διακυβεύονται, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι προτάσεις του συνιστούν ολοκληρωμένη πρόταση εξουσίας και ότι διαθέτει την απαιτούμενη γνώση και βούληση για να φέρει εις πέρας τις ρήξεις και τις διαπραγματεύσεις που απαιτούνται για να βγεί η Χώρα από το σημερινό της καταστροφικό αδιέξοδο ότι και αν αυτό συνεπάγεται. 

Τόσο οι διαβεβαιώσεις ότι δεν θα προβεί σε «μονομερείς ενέργειες» όσο και η αποφυγή διατύπωσης «Σχεδίου Β» για την περίπτωση που συναντήσουμε «τείχος» στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο εγείρουν ερωτήματα και εμβάζουν σε υποψίες ότι έχουν παρασχεθεί εκ προοιμίου εκατέρωθεν διαβεβαιώσεις, γεγονός που σημαίνει ότι η όποια «διαπραγμάτευση» για το δημόσιο χρέος της Χώρας θα διεξαχθεί με σκοπό την απόσπαση ορισμένων ωφελημάτων χωρίς να αμφισβητηθεί πραγματικά το ισχύον θεσμικο-πολιτικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.
Οι υποψίες αυτές εντείνονται από το γεγονός ότι έχει υποβαθμιστεί η προβολή των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και έχει ουσιαστικά περιοριστεί στο Κατοχικό Δάνειο, αποσιωπώντας τις πολεμικές επανορθώσεις, τις αποζημιώσεις στα θύματα της Κατοχής και τους κλαπέντες πολιτιστικούς μας θησαυρούς. 

Θα μπορούσε να επιχειρηματολογήσει κανείς ότι η τακτική αυτή υπαγορεύεται από τη σύνεση και τον ρεαλισμό, λόγω της απουσίας ισχυρής λαϊκής εντολής και αντίστοιχου λαϊκού κινήματος ικανού να υποστηρίξει μια επιλογή ρήξεων και σκληρών διαπραγματεύσεων.
Η θέση που υποστηρίζω εδώ είναι ότι το λαϊκό κίνημα υστερεί και ο Λαός παραμένει σε μεγάλο βαθμό επιφυλακτικός έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς επειδή ο τελευταίος αδυνατεί να διατυπώσει συνολικό εθνικό απελευθερωτικό όραμα και στρατηγική τη στιγμή που αυτό ακριβώς απαιτούν οι περιστάσεις.
Αντ’ αυτού, παραμένει δέσμιος των καταβολών του και κομματικών σκοπιμοτήτων προβάλλοντας τον στόχο της «κυβέρνησης της Αριστεράς», τακτική που αναπόφευκτα διχάζει το Λαό και εντείνει τις επιφυλάξεις του.
Εκτός των άλλων όμως δεν συσπειρώνει καν την Αριστερά γιατί διατυπώνεται με όρους κυρίως οικονομικής διαχείρισης και εντός πλαισίου Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί με όρους πολιτικής ανατροπής ικανής να διαρρήξει αυτό το πλαίσιο και να συμβάλλει καταλυτικά στη δημιουργία, από μηδενική βάση, μιας Ευρώπης των εθνών και των λαών από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια.

Αθήνα, 15.1.2015

*Ιδρυτικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ
Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης
των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Πηγή:http://kostasxan.blogspot.gr/2015/01/blog-post_758.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.