Ο Ρομπέρ Μακέρ κατά κόσμο Εμμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα.

Του Δημήτρη Καζάκη

Με τον Εμμανουέλ Ζαν-Μίσελ Φρεντερίκ Μακρόν η Γαλλία ανέδειξε στον Προεδρικό θώκο για πρώτη φορά στην ιστορία της τον ίδιο τον Ρομπέρ Μακέρ. Ο τελευταίος αποτελεί μια φημισμένη καρικατούρα από την εποχή της μοναρχίας του Λουδοβίκου Φίλιππου της Ορλεάνης (1830-1848), που συμβόλιζε την άνοδο μιας ιδιαίτερα παρακμιακής και παρασιτικής ελίτ, της αριστοκρατίας του χρήματος.

Πρόκειται για μια ελίτ πλουσίων, που αδιαφορούν για το εμπόριο, τη γεωργία, τη βιομηχανία και την εργασία γενικά. Ενδιαφέρονται πρωτίστως για κάθε λογής χρηματιστική κερδοσκοπία με χρέη και τίτλους. Τα ελλείμματα του κράτους, του νοικοκυριού και της πραγματικής οικονομίας μετατράπηκαν εσαεί στην κύρια πηγή του πλουτισμού τους. Πρόκειται για μια νέα τάξη πλουσίων που δημιούργησε μια πραγματική νέα αριστοκρατία, «μιας από τις πιο σκληρές», όπως δήλωνε ο Τοκβίλ, «που έχει εμφανιστεί ποτέ στη γη»(1).

Ο Ρομπέρ Μακέρ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το αρχέτυπο αυτής της αριστοκρατίας του χρήματος, που επινόησε η πολιτική σάτιρα της εποχής και κυριάρχησε από τότε στις πολιτικές αναμετρήσεις της Γαλλίας. Πρόκειται για ένα εγκληματικό στοιχείο, αληθινός αλήτης στα ήθη και τη δράση του, τελείως ασυνείδητος, ο οποίος δημιουργεί περιουσία με μόνο όπλο την απάτη και τον κρατικό κορβανά. Έτσι αναρριχάται σ’ όλα τα ύπατα αξιώματα της Γαλλικής οικονομικής και πολιτικής ζωής. Και μαζί του ο υπόκοσμος αναρριχάται στις κορυφές της Γαλλικής αστικής κοινωνίας.

«Ευαίσθητες ψυχές, ακούστε την οδυνηρή ιστορία ενός εγκληματία αλλά αξιαγάπητου ανθρώπου - που καταδιώκεται από τη μοίρα... και τους χωροφύλακες και μάθετε για άλλη μια φορά ότι εάν η αρετή ανταμείβεται πάντα στον άλλο κόσμο, η φαυλότητα παρ’ όλα αυτά παρέχει ορισμένες ανταμοιβές σε αυτόν.» (2) Έτσι άρχιζε το σατυρικό θεατρικό έργο, που για πρώτη φορά έφερνε στο προσκήνιο τον Ρομπέρ Μακέρ και τον φίλο του Μπερτράν.

Ο Μακέρ ξεκινά σαν κοινός απατεώνας να τον κυνηγούν οι χωροφύλακες και καταλήγει μεγαλοτραπεζίτης, χρηματιστής, βαρόνος, βουλευτής έως και ανώτατος δικαστής να τον υπηρετεί το κράτος και η δικαιοσύνη. Μόνο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δε κατάφερε να γίνει. Με τον Μακρόν το κατάφερε κι αυτό. Η σάτιρα ήθελε να αφυπνίσει τα λαϊκά ακροατήρια για να αντιληφθούν την «πόρνη που δοξάζει την ηθική αρετή και τον απατεώνα που μιλά για τιμή» (3).

«Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα», ή γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;

Του Δημήτρη Καζάκη

Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός έχει τελευταία επιδοθεί σ’ έναν μαραθώνιο διάσωσης της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη ημέρα. Για την ημέρα που θα βρεθεί ξανά στην αντιπολίτευση και θα κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αναβιώσει την αντιμνημονιακή ριζοσπαστική αριστερά. Έως και τον Ανδρέα Παπανδρέου επιχείρησε να νεκραναστήσει με άρθρο των συνεργατών του σ’ ένα από τα δημοσιογραφικά φερέφωνα του Μαξίμου. Όχι αυτό που διαλαλεί ότι οι «μοναδικοί εργοδότες μας είναι οι αναγνώστες μας», αλλά το άλλο με τις αποκαλύψεις!

Μην φανταστείτε ότι το έγραψε ο ίδιος. Ο κ. Τσίπρας, από την εποχή που ήταν απλό μίσθαρνο στέλεχος της αριστεράς και της προόδου δεν έχει κατορθώσει να συντάξει από μόνος του ούτε μια αξιόλογη αράδα. Ομιλίες και άρθρα του τα έγραφαν πάντα άλλοι. Ο κ. Τσίπρας αντιπροσωπεύει επάξια την πλέον αμόρφωτη γενιά επαγγελματιών της πολιτικής που πέρασε από αυτόν το δύσμοιρο τόπο. Όχι μόνο στην αριστερά, αλλά και στη δεξιά.

Πρόκειται για μια τόσο επιδεικτικά αμόρφωτη γενιά πολιτικών, η οποία δεν μπορεί να διαπρέψει στην πολιτική παρά μόνο ως μαριονέτα, ως βιτρίνα για πολύ σκοτεινά συμφέροντα. Δείτε όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Κυριάκο, τη Φώφη, τον Φίφη κι όλα τα άλλα μεταλλαγμένα ανθρωποειδή του αδελφάτου της επαγγελματικής πολιτικής.

Αλήθεια, έχει παραδοθεί ο λαός μας;

Του Δημήτρη Καζάκη

Αλήθεια, έχει παραδοθεί ο λαός μας;

Το ερώτημα μπορούν να το επαναλαμβάνουν μόνο όσοι δεν έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλάνε. Κανένας λαός δεν παραδίδεται ποτέ. Συντρίβεται, διαλύεται, αποσυντίθεται, διχάζεται, οπισθοδρομεί πηγαίνοντας ίσως και αιώνες πίσω στην ιστορία του, αλλά δεν παραδίδεται. Ότι πλήγματα και να καταφέρουν σ’ έναν λαό οι εχθροί του – εγχώριοι και οικουμενικοί – το μόνο που καταφέρνουν είναι να δυναμώνουν τη θέλησή του για επιβίωση και να αναγεννούν την αντίσταση και τον αγώνα του με διαφορετικούς κάθε φορά ιστορικούς όρους. Αυτό λέει η ιστορία.

Και μόνο οι λαοί που αναδεικνύουν την κατάλληλη ηγεσία, διαθέτουν την κατάλληλη οργάνωση που εξασφαλίζει την ενότητα στις τάξεις και τις γραμμές τους με ξεκάθαρο σκοπό τη διεκδίκηση της δικής τους ελευθερίας και αυτοδιάθεσης, κατακτούν τη θέση τους στο ιστορικό προσκήνιο. Όλοι οι άλλοι είναι καταδικασμένοι σ’ ένα σισύφειο κυνηγητό της δικής τους αυθυπαρξίας, που είναι καταδικασμένη να παραμένει ένα όνειρο απατηλό και άπιαστο όσο ταυτίζεται με θρησκευτικές, ή φυλετικές καθαρότητες.

Δεν ασχολούμαστε μ’ εκείνους που την προσωπική τους δειλία, ανικανότητα και ανημπόρια την έχουν μετατρέψει σε κανόνα ζωής για ολόκληρο το λαό. Συνήθως αυτοί που μοιρολογούν καταλήγοντας με το γνωστό κλισέ, «τι τα θέλετε, ο λαός έχει παραδοθεί», δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να κρίνουν όλους τους άλλους με γνώμονα τον εαυτό τους. Αν διέθεταν έστω στο ελάχιστο προσωπική αξιοπρέπεια θα γνώριζαν πολύ καλά αυτό που συνιστά το δίδαγμα των διδαγμάτων από την αρχαιότητα έως σήμερα κι ο Καζαντζάκης επαναλαμβάνει στην Ασκητική του με την δύναμη και την απολυτότητα που του αρμόζει:

Γιατί θα πρέπει να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε;

Toυ Δημήτρη Καζάκη

Καθηλωμένος σε κλίνη νοσηλείας και ανάρρωσης από τις 12 Ιουλίου, παρακολούθησα – παρά τις αυστηρές οδηγίες των χειρουργών και των θεραπόντων ιατρών – έκπληκτος μια ακόμη καραμπινάτη απάτη σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Εν μέσω της θερινής βαρουφακιάδας – ελλείψει προφανώς του τηλεοπτικού survivor – η κυβέρνηση του ευρωπαϊκού ρατσισμού είχε μια ακόμη επιτυχία: βγήκε στις αγορές! Χαρές και πανηγύρια από τους απατεώνες της (ανύπαρκτης) ενημέρωσης.

Φυσικά, όπως συνηθίζει το σύστημα ναζιστικής προπαγάνδας – το οποίο τα δημοσιογραφικά φερέφωνα ονομάζουν ΜΜΕ – έστησε και τον απαραίτητο «διάλογο» για το θέμα. Έναν «διάλογο» αυστηρά ανάμεσα σε σεσημασμένους απολογητές και παντελώς άσχετους με το όλο θέμα, οι οποίοι – σαν τον κ. Λαπαβίτσα – επιμένουν να εμφανίζονται ως ο μοναδικός «αντίλογος». Βλέπετε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει υπόσταση ακόμη και η πιο χυδαία απολογητική, παρά μόνο όταν εμφανίζουν ως μοναδικό «αντίλογο» την εξ ιδιοτελείας ορμώμενη ασχετοσύνη. Οι μετρ της ναζιστικής προπαγάνδας το ξέρουν καλά αυτό το παιχνίδι.

Η συγκεκριμένη κίνηση της κυβέρνησης δεν είχε κανένα γνώρισμα «εξόδου στις αγορές». Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα swap χρέους ανάμεσα στην κυβέρνηση και την παρέα των τραπεζιτών και ημετέρων που κερδοσκοπούν με ελληνικά ομόλογα όλη αυτή την περίοδο που ο ελληνικός λαός εξοντώνεται στο όνομα της κρίσης. Φυσικά με το αζημίωτο για τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Ναρκωπόλεμος στο Αιγαίο...

Με τίτλο: “Ναρκω-πόλεμος στο Αιγαίο!” κυκλοφορείαυτήν την Κυριακή η Realnews, η οποία αποκαλύπτει “την ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας και Αθήνας - Άγκυρας”.

Το ρεπορτάζ της Realnews αναφέρεται στο “σήμα της αμερικανικής DEA προς τις ελληνικές Αρχές για μεταφορά ναρκωτικών από το τουρκικό πλοίο “ACT” και στην εμπλοκή Τούρκου βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος στην υπόθεση”. 

Ακόμη, το δημοσίευμα της εφημερίδας εστιάζει στις “υποψίες των ΗΠΑ για χρηματοδότηση του ISIS από το εμπόριο ναρκωτικών και τον περίεργο ρόλο του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και γαμπρού του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ”.

..//..

Ποιος και γιατί πάει να μπλέξει την Ελλάδα σε τυχοδιωκτισμούς;

Του Δημήτρη Καζάκη
[Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017]

Το περιστατικό με το τουρκικό εμπορικό πλοίο εναντίον του οποίου άνοιξε πυρ σκάφος του λιμενικού σώματος της Ελλάδας ανοιχτά της Ρόδου, δεν είναι τόσο αθώο, όσο φαίνεται. Ας δούμε συγκεκριμένα τα δεδομένα του όλου επεισοδίου. Αυτά τουλάχιστον που έγιναν γνωστά.

Καταρχήν, το τουρκικό εμπορικό πλοίο φέρεται να συνδέεται με την οικογένεια Ερντογκάν. Ο πλοίαρχος έχει συγγενικούς δεσμούς με την οικογένεια, αλλά και η ετοιμότητα με την οποία η τουρκική πλευρά αντέδρασε στην «πρόκληση» της Ελλάδας, δείχνει ότι το συγκεκριμένο πλοίο, αλλά και το εμπόρευμά του χαίρουν υψηλής προστασίας.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι παρά τις διαστάσεις που έδωσε η τουρκική πλευρά στο όλο επεισόδιο, παραμένει άγνωστο το φορτίο του συγκεκριμένου εμπορικού πλοίου. Κάτι που τονίζεται και από τα διεθνή ειδησεογραφικά μέσα, τα οποία επισημαίνουν ότι ούτε ο πλοίαρχος του τουρκικού πλοίου, αλλά ούτε και οι τουρκικές αρχές κάνουν κάποια αναφορά στο φορτίο...Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:

Τα Πετροδολάρια του ISIS

Υιός Ερντογάν... Ο μεγαλύτερος συνεταίρος των Τζιχαντιστών

Η «ποσοτική χαλάρωση» όχι μόνο δεν θα βοηθήσει, αντίθετα θα επιδεινώσει την κατάσταση...

Του Δημήτρη Καζάκη

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τη Δευτέρα 29 Μαΐου η Ελλάδα προς το παρόν δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης». 

Η κυβέρνηση Τσίπρα έχει εναποθέσει τις ελπίδες της στη συμμετοχή της Ελλάδας σ’ αυτό το πρόγραμμα. Θεωρεί ότι με τη συμμετοχή της θα μπορέσει επιτέλους ν’ ανοίξουν οι τράπεζες, αλλά και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών. Ότι κι αν σημαίνει αυτή η λογική, που αφετηρία της δεν έχει την πραγματικότητα, αλλά τα ήθη, την ηθική και τα έθιμα των τζογαδόρων.

Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτή η «ποσοτική χαλάρωση». Πρόκειται για ένα πρόγραμμα δημιουργία επιπλέον χρήματος από την ΕΚΤ. Το χρήμα αυτό δημιουργείται με την αγορά ομολόγων και γενικά πιστωτικών τίτλων από την ΕΚΤ. Με ποιόν σκοπό; Το πρόγραμμα αγοράς πιστωτικών τίτλων (APP) περιλαμβάνει όλα τα προγράμματα αγοράς, στα οποία αγοράζονται τίτλοι του ιδιωτικού τομέα και του δημόσιου τομέα για την αντιμετώπιση υποτίθεται των κινδύνων μιας πολύ παρατεταμένης περιόδου χαμηλού πληθωρισμού. Αυτή τη στιγμή αποτελείται από τα εξής προγράμματα:

1. Το τρίτο πρόγραμμα αγοράς καλυμμένων ομολογιών (CBPP3). Στις 20 Οκτωβρίου 2014, το Ευρωσύστημα άρχισε να αγοράζει καλυμμένα ομόλογα βάσει ενός τρίτου προγράμματος αγοράς.

What Exactly Did the French Vote for? The European Union against the French Nation

By Dimitris Kazakis
Global Research, April 27, 2017

Macron won 23.75% of the votes, while his opponent Le Pen won 21.53%, according to official results. Republican Francois Fillon and independent left-candidate Jean-Luc Mélenchon won 19.91% and 19.64% respectively. While the former Socialist party candidate, Benouit Hamon has accrued just 6.35% of the vote. The remaining 8.82% of the votes were shared by the remaining 6 candidates for the French Presidency.

The collapse of traditional bipartisanism

What do the results show? First of all, an impressive collapse of traditional bipartism, of the two alternating parties which dominated the presidential power for decades. On the one hand, the center-right party, which originated from the formerly de Gaulle right, and in 2002 formed under the then president Jean Chirac the UMP (Union pour un mouvement populaire). After Sarkozy’s defeat to Hollande in 2012 presidential race and the spree that suffered the center-right thanks to this petit Napoléon – as Sarkozy liked to be characterized by the media and his friends, without perhaps knowing that it was Louis Bonaparte who used to be called with the same nickname by those who mocked him when he was self-proclaimed Emperor Napoleon the 3rd in 1852 – this party changed its name to Les Républicains (Republicans), in order to be rescued. But in vain. For the first time, since the time of De Gaulle, the center-right party could not even get into the second round of the presidential election.

On the other hand, the Socialist Party, which – let us not forget – had brought this grotesque figure, François Hollande, to the French Presidency in 2012, with 28.63% of the votes in the first round. In these presidential elections its candidate, Hamon, managed to collect only 6.35% of the votes. Less than Mélenchon, who in 2012 had again come fourth with 11.10% of the votes.

Υποτίμηση και "Ρυθμιζόμενη ελεύθερη ισοτιμία"...

Στα πλαίσια της ολοκληρωμένης πρότασης του Ε.Πα.Μ. προς την Ελληνική κοινωνία για έξοδο απο την κρίση ο Γ.Γ. του Ε.Πα.Μ. Δημήτρης Καζάκης απαντά σε ισχυρισμό του Οικονομολόγου Βασίλη Βιλιάρδου και άλλων Οικονομολόγων και οικονομολογούντων, σχετικά με την υποτιθέμενη υποτίμηση του Εθνικού Νομίσματος (όταν μεταβούμε σε αυτό) και σχετικά με το ποιός καθορίζει την ισοτιμία ενός νομίσματος.

Εξηγεί αναλυτικά και τα σχετικά με το τί είναι  "η ρυθμιζόμενα ελεύθερη ισοτιμία".

Το παρακάτω ηχητικό είναι απόσπασμα απο την εκπομπή "Στο μικρόφωνο" απο το διαδικτυακό ραδιόφωνο του Ε.Πα.Μ. e-roi.gr, Τρίτη 11 Οκτ. 2016 [Ολο το video EΔΩ-η ψηφιακή επεξεργασία δική μας].

Τρίτη 18 Οκτ. 2016: Μία απάντηση του analyst.gr EΔΩ

Τετάρτη 19 Οκτ. 2016: Και μία ακόμη ανταπάντηση στο προηγούμενο ΕΔΩ

ΣΧΕΤΙΚA:

21 Οκτ. 2016: Διεκδικείστε!

24 Oκτ. 2016: Το παράδειγμα της Βρετανίας

Ο Δημήτρης Καζάκης στο Extra Channel γιά 48min...

Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δημήτρης Καζάκης στο EXTRA - 10 Οκτ 2016

Η πορεία του Ε.ΠΑ.Μ. και η προοπτική του, στηρίζονται στην βάση των θεμελιωδών στοιχείων της πολιτικής συμφωνίας που έχει ξεκινήσει το Μέτωπο, για την λύτρωση της xώρας και του έθνους από τα οικονομικά δεσμά τους.

Πιο συγκεκριμένα, ο κύριος στόχος είναι ν' απελευθερωθεί η χώρα, όντας πλέον συνειδητοποιημένη η νέα κατοχή κι από τους έως πρότινος αμφισβητίες.

Ενδεχομένως μάλιστα ο ιστορικός του μέλλοντος να καταγράψει πως το τωρινό καθεστώς κατοχής είναι χειρότερο και πιο στυγνό από το παλαιό ναζιστικό, καθώς εκτελείται με σύγχρονα οικονομικά μέσα, τα οποία εν τέλει στην πράξη αποδεικνύονται μακράν πιο ύπουλα και αργόσυρτα, πιο... σαδιστικά από τα πολεμικά μέσα.

Τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016 και ώρα 22.00 στο τηλεοπτικό κανάλι EXTRA, o Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης συζήτησε με τον δημοσιογράφο Μάριο Γκότζια στην νέα εκπομπή του «Τα Εν Δήμω», όλα τα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, αναπτύσοντας, ταυτόχρονα, τις θέσεις του Μετώπου και τις λύσεις που προτείνει σχετικά την αδιέξοδη Ελληνική πραγματικότητα.

Προσπαθούν να ανακόψουν την κατάρρευση του ευρώ με προετοιμασία για πόλεμο...

Του Δημήτρη Καζάκη

Πληθαίνουν οι φωνές που βλέπουν την κατάρρευση του ευρώ, της ευρωζώνης και της ΕΕ εν μέσω μιας νέας φάσης της παγκόσμιας ύφεσης στην οποία συνεχίζει να βυθίζεται η οικονομία των κεφαλαιαγορών από το 2007. Ο Ντράγκι έχει φτάσει να χρηματοδοτεί το 36% του ΑΕΠ της ευρωζώνης για να πετύχει μια εικονική και εντελώς ασθενική άνοδο της τάξης του 1,7%.

Καμιά άλλη κεντρική τράπεζα στον ανεπτυγμένο κόσμο δεν έχει οδηγηθεί σε τόσο μεγάλο αδιέξοδο. Ούτε καν η αμερικανική FED, η οποία χρηματοδοτεί το 25% του ΑΕΠ των ΗΠΑ με τα ενεργητικά της για να πετύχει μια εικονική άνοδο της τάξης του 2-2,5%.

Καθώς τα οικονομικά μέσα και τα "μπαζούκα" της νομισματικής πολιτικής αποτυχαίνουν να ανακόψουν την πορεία της ύφεσης και της επερχόμενης δύνης αποπληθωρισμού - δηλαδή γενικευμένης κατάρρευσης προσφοράς και ζήτησης - για το σύνολο της ευρωζώνης, τόσο ενισχύονται οι τάσεις για χρήση πολιτικών μέσων. Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν οι ισχυροί αντιμετωπίζουν τέτοια αδιέξοδα σαν τα σημερινά, όπου τα οικονομικά μέσα αποδεικνύονται τουλάχιστον ατελέσφορα, τότε το μόνο που τους μένει είναι να καταφύγουν στην επιβολή των συμφερόντων του με εξωοικονομικό καταναγκασμό. Κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα.

Σ' αυτή τη βάση βρισκόμαστε σήμερα μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Η Μέρκελ απαιτεί την "πολιτική ένωση" της Ευρώπης με κάθε μέσο. Αυτό σημαίνει την πολιτική επιβολή των κυρίαρχων συμφερόντων με πολιτικά μέσα κι όχι μόνο ή κυρίως με οικονομικά.

Την ίδια ώρα έχουν κηρύξει πόλεμο στον "λαϊκισμό" - που γι' αυτούς είναι κάθε προσπάθεια να επανέλθει ο έλεγχος των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών κάθε χώρας σε εθνικό επίπεδο. Και φυσικά προετοιμάζονται για τον χειρότερο πόλεμο που πιθανά θα γνωρίσει η ανθρωπότητα σε ευρωπαϊκό έδαφος και παγκόσμια.

Μια πόλη μεγέθους Πάτρας χάθηκε τα τελευταία 6 χρόνια χάρις στα μνημόνια...

Του Δημήτρη Καζάκη

Σύμφωνα με τα σημερινά ρεπορτάζ, πορεία με επικεφαλής δύο άμαξες και ένα ανοιχτό αγροτικό που φέρει τον τίτλο «κάμπριο ΕΚΑΒ Πολάκη», καθώς και μηχανές και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, πραγματοποίησαν το πρωί εργαζόμενοι της ΠΟΕΔΗΝ και νοσοκομειακοί γιατροί στο πλαίσιο των σημερινών κινητοποιήσεών τους.

Η ΠΟΕΔΗΝ κάνει λόγο για «κατάρρευση» του ΕΣΥ, αναφέροντας ότι το μόνιμο προσωπικό στα νοσοκομεία μειώθηκε συνολικά τα έτη των μνημονίων κατά 20.000, επίσης ότι οι κενές οργανικές θέσεις ανέρχονται σε 40.000, ενώ η χρηματοδότηση είναι μειωμένη κατά 350 εκατ. ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Τα νοσοκομεία θα λάβουν 1.156 δισ. ευρώ και τα ληξιπρόθεσμα θα ξεπεράσουν το 1,5 δισ. ευρώ.

Και τι ζητά; Μα τι άλλο; Το ελάχιστο: προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών και επαρκή χρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας.

Το δυστύχημα είναι ότι κι αυτός ο κλάδος αρνείται να αντιληφθεί ότι η διαμαρτυρία δεν βγάζει πουθενά. Που-θε-νά! Αντίθετα οι αδιέξοδες και ανέξοδες επιμέρους διαμαρτυρίες των κλάδων όχι μόνο δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αλλά ενισχύουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.

Και είναι απολύτως σίγουρο ότι ορισμένες κομματικές παρατάξεις στο συνδικαλισμό είναι στρατευμένες ακριβώς σ' αυτό τον σκοπό. Να εμφανιστούν ότι δήθεν διαμαρτύρονται, ενώ στην πράξη προσπαθούν πείσουν τον κόσμο και τους εργαζόμενους ότι δεν γίνεται τίποτε. Εκτός από το να ψηφίζουν τους ίδιους και τους ίδιους.

Το ευρώ καταρρέει μαζί με τις μεγάλες τράπεζες της ευρωζώνης.

Του Δημήτρη Καζάκη

Την Τετάρτη που μας πέρασε ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, σε συνεδρίαση της Γερμανικής Βουλής κεκλεισμένων των θυρών, ανακοίνωσε ούτε λίγο, ούτε πολύ πώς τα ψωμιά του ευρώ είναι μετρημένα. Η καταρρέουσα ευρωζώνη έχει ανάγκη άμεσα από την συνδρομή των κρατών, δηλαδή των φορολογουμένων. Για μια ακόμη φορά.

Ήδη από τον περασμένο Ιούλιο οι επικεφαλείς του τραπεζικού καρτέλ στην ευρωζώνη απαιτούν μια νέα ισχυρή δόση ανακεφαλαιοποίησης. Οι Βρυξέλλες χρειάζονται επειγόντως ένα σχέδιο διάσωσης της τάξης των 150 δις ευρώ για να ξεκινήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών της, σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της Deutsche Bank, Ντέιβιντ Folkerts-Landau (Welt am Sonntag, 10/7/2016).

Μιλάμε για 150 δις ευρώ! Πώς θα γίνει μια τέτοια ανακεφαλαιοποίηση; Προφανώς μ' έναν συνδυασμό bail in και bail out. Δηλαδή μ' έναν συνδυασμό κουρέματος των δανειακών υποχρεώσεων των τραπεζών (καταθέσεις και τραπεζικά ομόλογα), αλλά και χρηματοδότησης απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Στον απόηχο της ψηφοφορίας Brexit του Ηνωμένου Βασιλείου, το επίκεντρο της προσοχής έχει στραφεί στον τραπεζικό τομέα της Ιταλίας, ο οποίος έχει συσσωρεύσει 360 δις ευρώ σε επισφαλή δάνεια, το οποίο αυξάνεται διαρκώς.

Ένα πρώην μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, ο Lorenzo Bini Smaghi, ο οποίος τώρα είναι πρόεδρος της Societe Generale, έχει προειδοποιήσει ότι η τραπεζική κρίση στην Ιταλία θα μπορούσε εύκολα να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ΕΕ.

«Η Ευρώπη είναι εξαιρετικά άρρωστη και πρέπει να ξεκινήσει την αντιμετώπιση των προβλημάτων της εξαιρετικά γρήγορα, ή αλλιώς μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα. Δεν είμαι προφήτης της καταστροφής, αλλά ρεαλιστής», 

δήλωσε ο οικονομολόγος της Deutsche Bank στην Welt am Sonntag (10/7/2016).

Σύμφωνα με Folkerts-Landau, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να ακολουθήσουν τα βήματα της Ουάσιγκτον, η οποία βοήθησε τις τράπεζες των ΗΠΑ με ένα πακέτο διάσωσης 475 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ποιόν εκπροσώπησε ο κ. Τσίπρας στον ΟΗΕ;

Του Δημήτρη Καζάκη*

Καθώς το hot spot στην Μόρια της Λέσβου τυλιγόταν στις φλόγες και η Κρήτη ξεσηκώνεται από την απόφαση της κυβέρνησης να αποδεχθεί την απαίτηση της Γερμανίας να μεταφέρει 3.000 και πλέον "πρόσφυγες" στο νησί, ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στη Νέα Υόρκη για να κάνει την εμφάνιση του στον ΟΗΕ. Συνήθης εμφάνιση για τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς κανένα περιεχόμενο και με τα συνήθη αδίστακτα ψέματα.

Εκεί όμως που για μια ακόμη φορά ο κ. Τσίπρας ξεπέρασε τον εαυτό του, είναι η αναφορά του στο προσφυγικό και μεταναστευτικό. Στις τρεις ομιλίες που έδωσε οι αναφορές στο διεθνές δίκαιο έδωσαν και πήραν, αλλά ούτε μια φορά δεν αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής της Διεθνούς Σύμβασης της Γενεύης για το προσφυγικό, ούτε των σχετικών πρωτοκόλλων που ακολούθησαν. Έστω κι αν η Ελλάδα τα έχει συνυπογράψει.

Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν έκανε καμία μνεία σ' αυτά; Διότι πολύ απλά ούτε η Ελλάδα, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση - ειδικά με τη συμφωνία της με την Τουρκία - τα εφαρμόζει. Αν τα εφάρμοζε τότε τι θα έπρεπε να κάνει;

(α) Θα είχε δημιουργήσει κατάλληλους χώρους υποδοχής και υποστήριξης των προσφύγων και μεταναστών με όλες τις απαιτούμενες υπηρεσίες ταυτοποίησης.
(β) Θα διαχώριζε τους πρόσφυγες από τους μετανάστες κατά τα διεθνώς νόμιμα και θα προμήθευε τάχιστα με τα κατάλληλα έγγραφα όσους χρήζουν διεθνούς προστασίας.
(γ) Θα προμήθευε τους μετανάστες με τα κατάλληλα ταξιδιωτικά έγγραφα ώστε να πάνε δια της νομίμου οδού όπου θέλουν εκτός Ελλάδας.
(δ) Ενώ όσους συνιστούν οιονεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της χώρας και επιδεικνύουν παραβατική συμπεριφορά, αφού ταυτοποιηθούν από τις ελληνικές αρχές σε συνεργασία με την Interpol, επιστρέφουν πίσω στην Τουρκία.

Κι όλα αυτά με την άμεση συνδρομή του ΟΗΕ και πιο συγκεκριμένα της Ύπατης Αρμοστείας για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Σ' αυτή την περίπτωση το πού θα πάνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα ρυθμιζόταν πρωτίστως από τις υπηρεσίες του ΟΗΕ κι όχι από την Ελλάδα.

Αυτά θα έκανε ένα κυρίαρχο κράτος αν ακολουθούσε τα διεθνώς νόμιμα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος, αλλά χώρα υπό κατοχή. Κι αντί να ακολουθήσει τα διεθνώς νόμιμα και προβλεπόμενα, ακολούθησε και ακολουθεί τις επιταγές των Βρυξελλών και του Βερολίνου, που θέλουν την Ελλάδα χώρα εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών.

Dimitris Kazakis - III Forum Internazionale No Euro

Η Κρήτη μετατρέπεται σε γκρίζα ζώνη με τη μεταφορά "προσφύγων".

Toυ Δημήτρη Καζάκη

Η Κρήτη, εκτός από αβύθιστο αεροπλανοφόρο για τα επιθετικά σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μετατρέπεται και σε περιοχή αμφισβητούμενης κυριαρχίας (γκρίζα ζώνη) μετά την απόφαση για την μεταφορά τουλάχιστον 2.000 "προσφύγων" στο νησί. Αυτή την εγκληματική απόφαση υιοθέτησαν χθες οι δήμαρχοι της Κρήτης μετά από πρόταση της κυβέρνησης.

Στην απόφαση αυτή πρωτοστάτησαν ο δήμαρχος Ηρακλείου κ. Λαμπρινός και ο περιφερειάρχης κ. Αρναουτάκης. Στην απόφαση αυτή αντιτάχθηκαν μόνο δύο δήμαρχοι, Σφακίων και Αποκορώνου. Παρόντες ήταν και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από Ηράκλειο και Λασίθι (Ηγουμενίδης, Βαρδάκης, Θραψανιώτης), αλλά και ο βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ κ. Συντυχάκης, που όλοι τους σιγοντάρισαν προκειμένου να υιοθετηθεί αυτή η εγκληματική για το νησί απόφαση.

Από τη σύσκεψη απουσίαζαν οι βουλευτές της ΝΔ με πρόφαση ότι δεν θα παρευρισκόταν ο υπουργός Μουζάλας. Ο τσακωμός των κομμάτων, ως συνήθως, δεν αφορά σ' αυτήν καθαυτή την απόφαση, αλλά στον τρόπο διαχείρισης, στο αν υπάρχει σχέδιο από την κυβέρνηση κι άλλα παρόμοια. Η ουσία βρίσκεται σε μικροκομματικούς υπολογισμούς και στον τρόπο μοιράσματος των κονδυλίων που τυχόν συνοδεύουν τους "πρόσφυγες" ανάμεσα στα κόμματα. Για το νησί και τους κατοίκους του δεν τους καίγεται καρφί.

Γι' αυτό και στο βασικό, δηλαδή στη μεταφορά και εγκατάσταση των "προσφύγων", συμφωνούν άπαντες. Μηδενός εξαιρουμένου. Τσακώνονται μόνο και ως συνήθως για το πώς θα μοιραστεί το μπαξίσι.

Γκρίζα ζώνη τα νησιά του Αιγαίου για την Ελλάδα...

Το σχετικό ηχητικό απόσπασμα είναι απο την συνέντευξη του Γ.Γ. του Ε.Πα.Μ. Δημ. Καζάκη στο "Ράδιο Αρμονία 103,2 FM"  Σάμου την 5η Σεπτεμβρίου 2016

***

Του Δημήτρη Καζάκη

Μια απλή περιοδεία στα μεγάλα νησιά του Αιγαίου δίπλα στις τουρκικές ακτές, σου προσφέρει την πραγματική εικόνα μιας τραγικής κατάστασης. Τα νησιά αυτά, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος έως τα Δωδεκάνησα που δέχτηκαν και δέχονται τον κύριο όγκο των πληθυσμιακών ροών από την Τουρκία, ουσιαστικά είναι πια μια γκρίζα ζώνη για την Ελλάδα.

Τι σημαίνει γκρίζα ζώνη; 

Γκρίζα ζώνη είναι μια περιοχή με αμφισβητούμενη κυριαρχία, ή τουλάχιστον με αδιευκρίνιστη δικαιοδοσία. Αυτό συνέβαινε και συμβαίνει - τουλάχιστον από την εποχή των Ιμίων το 1996 - σε πολλές από τις βραχονησίδες του Αιγαίου. Η Τουρκία με τετελεσμένα αρνείται να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Ελλάδας σε πλήθος βραχονησίδων.

Από τη μεριά τους οι κυβερνήσεις της Ελλάδας απάντησαν όλα αυτά τα χρόνια με ένα "μορατόριουμ" κυριαρχίας. Με άλλα λόγια η επίσημη Ελλάδα απέχει από την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στις αμφισβητούμενες περιοχές, προκειμένου η Τουρκία να σταματήσει τις προκλήσεις. Με τους μεγάλους εταίρους και συμμάχους στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ να ασκούν πιέσεις για μεγαλύτερο ενδοτισμό της Ελλάδας.

Φυσικά, όποιος δεν είναι φύσει και θέση ραγιάς, γνωρίζει ότι ποτέ στην ιστορία για κανένα κράτος ή έθνος στον κόσμο δεν βγήκε σε καλό ο ενδοτισμός. Έτσι φτάσαμε πλέον στο Αιγαίο οι περιοχές αμφισβητούμενης κυριαρχίας, είτε δικαιοδοσίας να αφορούν πλέον και στα μεγάλα κατοικημένα νησιά πλησίον της τουρκικής ακτής.

Η μοιρασιά του Αλ Καπόνε

Του Δημήτρη Καζάκη

Τελείωσε το θρίλερ των τηλεοπτικών αδειών με διαδικασία που δίκαια θα κατέτασσε την κυβέρνηση και τους συμμετέχοντες στην κατηγορία του συνδικάτου του εγκλήματος. Η κυβέρνηση Τσίπρα όρισε αυθαίρετα ότι η "πίτα" της τηλεοπτικής αγοράς θα μοιραστεί στα 4. Γιατί στα 4; Διότι έτσι επιβάλλουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και ο ξένος παράγοντας.

Κατόπιν επινοήθηκε μια διαδικασία εντελώς πρωτοφανής για τα παγκόσμια δεδομένα. Κεκλεισμένων των θυρών (ζήτω η διαφάνεια!) έγινε πλειοδοσία για τις 4 τηλεοπτικές άδειες. Τύφλα να 'χουν οι μυστικές εταιρείες και το κονκλάβιο που επιλέγει τον Πάπα.

Τι έκαναν πίσω από τις κλειστές πόρτες; Τα αρπακτικά μοιράζονταν την "πίτα" μαζί με τα στελέχη της κυβέρνησης. Γιατί πίσω από κλειστές πόρτες; Για να μην ξέρει κανείς - εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους - πώς μοιράστηκε η "πίτα", ποιοί τα άρπαξαν χοντρά, τι ανταλλάγματα υπήρξαν και τι τελικά συμφωνήθηκε. Το απόγειο της διαπλοκής. Η διαπλοκή στη νιοστή δύναμη.

Γιατί όλα αυτά; Πολύ απλά η εντολή από τους κατακτητές της χώρας είναι να μονοπωληθεί όσο δεν παίρνει η ενημέρωση και η ψυχαγωγία στην Ελλάδα. Να μονοπωληθεί έτσι ώστε ο ψυχολογικός πόλεμος και η μαύρη προπαγάνδα εναντίον του ελληνικού λαού να ενταθεί όσο ποτέ άλλοτε. Βλέπετε έρχονται τα πολύ χειρότερα. Έρχεται οσονούπω και ο διαμελισμός της χώρας, που έχει υπογράψει ήδη η κυβέρνηση και έχει αποδεχθεί στο σύνολό του το επίσημο κομματικό και πολιτικό σύστημα.

25/8/2016 - Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δημήτρης Καζάκης με τον Πέτρο Ιωάννου

Ομολογούν τη συνωμοσία για να σπρώξουν τον κόσμο στην πολιτική αποχή.

Του Δημήτρη Καζάκη

Μην τολμήσει κανείς και αμφισβητήσει τις προθέσεις και τους σκοπούς των μεγάλων δανειστών και εταίρων μας, γιατί αμέσως θα τον κατηγορήσουν για συνωμοσιολογία. 

Σε μια εποχή που ακόμη και στα πανεπιστήμια σε μαθαίνουν ότι το μόνο που οφείλει να σε ενδιαφέρει είναι η ερμηνεία και η εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής, οποιαδήποτε προσπάθεια να διακρίνεις ασυμφιλίωτα συμφέροντα πίσω από τις εξελίξεις σε κατατάσσει αμέσως στην κατηγορία των conspiracy theorists, δηλαδή των θεωρητικών της συνομωσίας.Έστω κι αν η κατανόηση των βαθύτερων συμφερόντων και της αναμέτρησής τους συνιστούσε ανέκαθεν και εξακολουθεί να συνιστά την αφετηρία της αληθινής επιστήμης της κοινωνίας.

Προφανώς η παγκόσμια οικονομία και πολιτική αποτελείται από μια πολιτισμένη ελίτ που εξ ορισμού θέλει το καλό όλων μας, αλλά δυστυχώς δεν το πετυχαίνει πάντα γιατί κάνει λάθη και αστοχίες. Οτιδήποτε ξεφεύγει από αυτή την παντελώς ανόητη και παιδαριώδη άποψη ανήκει στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας. Από κει και πέρα αναλαμβάνει η νοημοσύνη επιπέδου φρεντουτσίνο, κουκουρούκου, ή πόκεμον, η οποία καλλιεργείται με σύστημα από σχολεία, πανεπιστήμια και ΜΜΕ.

Το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να διασωθεί το ευρώ κι όχι η Ελλάδα.

Του Δημήτρη Καζάκη

Όταν δημοσιεύτηκε η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office - I.O.E.) του ΔΝΤ, όσοι έχουν λερώσει τη φωλιά τους όλα αυτά τα χρόνια και έχουν βάψει τα χέρια τους με το αίμα των ελλήνων πολιτών υποστηρίζοντας τα μνημόνια ως αναγκαστικό μονόδρομο, σιώπησαν. Μίλησαν μόνο για ομολογία λαθών εκ μέρους του ΔΝΤ κι αυτό ήταν όλο.

Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Η έκθεση αυτή ομολογεί ανοιχτά αυτό που είναι γνωστό σ' όλους με εξαίρεση τον μέσο Έλληνα πολίτη. Ομολογεί ότι η ηγεσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, επί Στρος Καν - του φίλου μας, αν θυμάστε - και Λαγκάρντ, παραπλάνησε το διοικητικό συμβούλιο, προχώρησε σε μια σειρά από ολέθρια εσφαλμένες εκτιμήσεις για την Ελλάδα, θεώρησε ως βασικό σκοπό τη διάσωση όχι της Ελλάδας, αλλά του ευρώ, αγνόησε τα προειδοποιητικά σημάδια της επικείμενης κρίσης, και έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα τη διάσωση του τραπεζικού καρτέλ της ευρωζώνης.

Κι όλα αυτά παραβιάζοντας βάναυσα τις καταστατικές προβλέψεις του ΔΝΤ. Φέρνοντας το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ προ τετελεσμένων, ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει στα σχέδια της ηγεσίας, τα οποία εκπορεύονταν από Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες.