Εκρηκτική αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα Ταμεία

Εκρηκτικές διαστάσεις λαμβάνει η αδυναμία ή και η αποφυγή πληρωμής εισφορών στα υπό κατάρρευση ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα τα ληξιπρόθεσμα χρέη που έχουν ενταχθεί στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ), να ανέρχονται πλέον σε 16,6 δισ. ευρώ. Ακόμη και οι οφειλέτες που εντάχθηκαν σε κάποια από τις ρυθμίσεις χρεών που «τρέχουν», αδυνατούν πλέον να ανταποκριθούν στην πληρωμή των δόσεων, με αποτέλεσμα από τις συνολικά 147.308 ρυθμίσεις, να παραμένουν ενεργές μόλις οι 50.249. Οι 88.217 έχουν «χαθεί», ενώ υπάρχουν και 8.842 που έχουν ολοκληρωθεί.

Τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη προς τα ταμεία εκτιμώνται σε πάνω από 25 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 16,6 δισ. έχουν ενταχθεί στο ΚΕΑΟ (αφορούν οφειλές από 5.000 ευρώ και άνω) και οι παράγοντες της αγοράς κρούουν των κώδωνα του κινδύνου, εκτιμώντας ότι η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τόσο για τη μισθωτή εργασία όσο και για τους αυτοαπασχολουμένους και τους αγρότες θα επιφέρει το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα, οδηγώντας σε κατάρρευση τα έσοδα των Ταμείων και σε εκτίναξη τις οφειλές.

Αναλυτικά, το β΄ τρίμηνο του 2016, τα χρέη προς τα Ταμεία που εντάχθηκαν στο Κέντρο, ανήλθαν σε 16,6 δισ. από 15,7 δισ. ευρώ τρεις μήνες πριν. Σύμφωνα με πληροφορίες, η αύξηση οφείλεται κυρίως σε πρόστιμα - προσαυξήσεις παλιών χρεών και ένταξη ενός σημαντικού πακέτου νέων χρεών από τον ΟΓΑ (20.000 οφειλέτες με χρέη 186,4 εκατ. ευρώ).

Το -ανύπαρκτο- αύριο των παιδιών μας

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Άκουγα τις προάλλες τον πρωθυπουργό να ισχυρίζεται ότι το 2021 η χώρα θα γιορτάσει όρθια τα 200 χρόνια από την επανάσταση και σχεδόν έβαλα τα γέλια γιατί, όσο να πεις, κάτι τέτοιες μπούρδες μόνο γέλια μπορούν να προκαλέσουν. Όμως υπάρχει και μια μπούρδα με την οποία όχι μόνο δεν μπορείς να γελάσεις αλλ' αντιθέτως εξοργίζεσαι. Μιλάω για την μπούρδα ότι τάχα όλες αυτές οι σημερινές μας θυσίες εξασφαλίζουν ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Πώς να μην εξοργιστείς όταν φαντάζεσαι πώς θα είναι το αύριο των παιδιών σου;

Πάρτε για παράδειγμα το ασφαλιστικό μας σύστημα. Όποιος προλαβαίνει, το ξεσκίζει στο όνομα της "διάσωσής" του και της εξασφάλισης λειτουργίας του και στις επόμενες γενιές. Κι όμως, κανείς δεν έχει το θάρρος να πει πως το ασφαλιστικό μας πεθαίνει, όσα μέτρα κι αν παίρνονται. Πεθαίνει από τότε που οι κυβερνώντες φωστήρες έβαλαν χέρι στα αποθεματικά των ταμείων. Εδώ και χρόνια, οι συνταξιούχοι έχουν πάψει να εισπράττουν συντάξεις προερχόμενες από τις εισφορές που οι ίδιοι επί δεκαετίες κατέβαλλαν. Εκείνο το κομπόδεμα δεν υπάρχει πια γιατί κάποιοι το άρπαξαν. Σήμερα οι συντάξεις πληρώνονται από τις εισφορές που καταβάλλουν οι τωρινοί εργαζόμενοι. Επομένως, αυτός που δουλεύει σήμερα, δεν φτιάχνει καμμιά κάβα για τα γεράματά του.

Συντάξεις με "αξιοπρέπεια" μοιράζει ο "κουμμουνιστής" Κατρούγκαλος!!!

Αρμαγεδδών. Αποκάλυψη

Συντάξεις πείνας το «όραμα» Κατρούγκαλου - Μελέτη-σοκ για το Ασφαλιστικό

Του Γιώργου Παππού

«Μαύρη» ή μάλλον «κατάμαυρη» είναι η μελέτη του υπουργείου Εργασίας που συνοδεύει το νομοσχέδιο του Ασφαλιστικού.(ΣΗΜ. ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Ολη την μελέτη μπορείτε να τη δείτε ΕΔΩ)[***]

Επί της ουσίας επιχειρεί να πείσει για το «δίκαιον» και το «αναλογικόν» του νέου συστήματος "πατώντας" στην παραδοχή ότι οι νέες συντάξεις θα καλύπτουν τις εύλογες (!) δαπάνες διαβίωσης κι ότι οι μισθοί με βάση τις οποίες θα υπολογίζονται αυτές οι συντάξεις διαμορφώνονται γύρω στα 1.000 ευρώ, αποδεχόμενο έτσι τη βαλκανοποίηση μισθών- συντάξεων.

Αφήνοντας κανείς στην άκρη το ότι δεν υπάρχει πουθενά η παραμικρή αναφορά- ούτε καν ως προοπτική- για επιστροφή της 13ης σύνταξης, αναμφίβολα προκαλεί έκπληξη κατ' αρχάς η επιχειρηματολογία για τις προωθούμενες αλλαγές, που βασίζεται σε αυστηρά τεχνοκρατικές διαπιστώσεις, ανάλογες με αυτές που βρίσκει κανείς σε Εκθέσεις του ΔΝΤ και άλλων διεθνών οργανισμών.

Για παράδειγμα, το ότι οι εισφορές μειώνονται όσο αυξάνεται η ανεργία και περιορίζεται το ΑΕΠ είναι μια γενική παραδοχή, που δεν θέλει και ιδιαίτερες γνώσεις οικονομικών. Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι ότι θα αποτελούσε αιχμή του δόρατος της ελληνικής επιχειρηματολογίας, το ότι θα πρέπει να αυξηθεί το ΑΕΠ για να αυξηθεί ο παρανομαστής του κλάσματος κι όχι ότι θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμητής, δηλαδή το ύψος των συντάξεων, για να βελτιωθεί η δυναμική της συνταξιοδοτικής δαπάνης.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ = 4o ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Του Ανδρέα Ζαφείρη

…ΚΑΙ Η ΑΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ  ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ 

Το σχέδιο για το ασφαλιστικό δεν είναι ένα ατυχές επεισόδιο στο πλαίσιο μιας ατυχούς, ετεροβαρούς  διαπραγμάτευσης. Δεν είναι μια υποχώρηση στη βάση «αντικειμενικών» προβλημάτων και συσχετισμών.

Η συζήτηση για το ασφαλιστικό και τη δήθεν αντικειμενική «μη βιωσιμότητα», η προσπάθεια «αποκοινωνικοποίησης» της κοινωνικής ασφάλισης, αποτελούσε σταθερή ιεράρχηση στην ατζέντα όλων των κυβερνήσεων από το 1991(κυβέρνηση Μητσοτάκη) και στη συνέχεια. Τα επιχειρήματα ήταν πανομοιότυπα.

3 ήταν και είναι οι βασικοί στόχοι: α) η «δημοσιονομική πειθαρχία», η μείωση των κοινωνικών δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού στο ελάχιστο, β) η αντιδραστική αναδιάρθωση των εργασιακών σχέσεων, γ) η κερδοφορία του μη κρατικού κεφαλαίου.

Οι επιτροπές Προβόπουλου και Αγγελόπουλου και το σχέδιο «Κατρούγκαλου».

Για την ιστορία και μόνο,  να υπενθυμίσουμε ότι ήδη από το 1990, στις 30 Αυγούστου, ο ΣΕΒ , στα πλαίσια του τότε «κοινωνικού διαλόγου» είχε καταθέσει πρόταση «Εξυγίανσης-Μεταρρύθμισης» του ασφαλιστικού, όπου τονιζόταν ότι «… η αναγκαία μεταρρύθμιση , απαιτεί σταδιακή προσέγγιση και τη διαμόρφωση ενός χρονικού διαγγράμματος με ορίζοντα 5-10 έτών».