Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Αεροσκατολογία


Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Από πολλές απόψεις χαίρομαι που υπάρχουν. Χαίρομαι που υπάρχουν ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Χαρδούβελης, ο Στουρνάρας, ο Γιούνκερ, ο Μοσκοβισί, η Βούλτεψη. Χαίρομαι που υπάρχουν και μιλούν. Που τα λόγια  βγαίνουν από το στόμα τους σαν ούρα ακράτειας, σαν ασυγκράτητες μάζες αερίων που απεγκλωβίζονται με βία από τον εντερικό σωλήνα, κατατροπώνοντας την άμυνα του σφιγκτήρος μυός, σαν διάρροιες που ακολουθούν την ίδια ακριβώς εκρηκτική διαδρομή. Χαίρομαι που υπάρχουν, μιλούν και δεν υποψιάζονται πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η δυσωδία που προκαλούν.

Να ένα μικρό, απαράμιλλο δείγμα λογο-διάρροιας: «Οποιαδήποτε μαγκιά στην Ε.Ε. πληρώνεται με τρόπο καταλυτικό και άμεσο και ο ψευτοτσαμπουκάς στην Κομισιόν για θέματα της απολύτου αρμοδιότητας της φέρνει άμεση και ζεστή την εκδίκηση της». Βενιζέλος έφα. Στην Καστοριά. Στα γουναράδικα.  Σαν αλεπού που της λείπει επίγνωση του κινδύνου ότι κάθε έξοδος για αναζήτηση τροφής μπορεί να είναι κι ένα μοιραίο ραντεβού με το τσιγκέλι και το μαχαίρι του εκδοροσφαγέα. Αυτή ήταν η μαγκιά της αλεπούς κατά τη λαϊκή παράδοση, που τη δανείστηκε κι ο Άρης κατά την ιστορική παράδοση. Με τη μαγκιά του Βενιζέλου, σχέση ουδεμία. Με τη μαγκιά του ΣΥΡΙΖΑ, που υπονοεί ο Βενιζέλος, θα δείξει αν υπάρχει επαφή. Ελπίζει κανείς στο στοιχειώδες.

Άλλο είναι το θέμα μας. Η μαγκιά της Κομισιόν. Ο τσαμπουκάς του ευρωπαϊκού ιερατείου, που τόσο γλαφυρά και απολύτως ρεαλιστικά περιγράφει ο αντιπρόεδρος, η αντιπροεδράρα και προεδράρα συνάμα. Τέτοιες ακριβώς είναι η Κομισιόν, η Ε.Ε., η Ευρωζώνη, η ΕΚΤ. Άμα τους μπει κανένας στη μύτη έχουν έτοιμη, άμεση και ζεστή την εκδίκησή τους.

Πώς να εξηγήσεις στους πιθήκους την θεωρία της σχετικότητας;


by antisystemic


«Ελάτε μαζί μας. Αφήστε την φρίκη του πολέμου,
Κι ελάτε στην ειρηνική αγκαλιά μας
Πριν να είναι πολύ αργά, θάψτε το παλιό σπαθί
Σύντροφοι, ας γίνουμε αδέλφια
Κι αν όχι, δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε
Κι εμείς μπορούμε να γίνουμε ύπουλοι, αν αυτό αποφασίσουμε
Και μέχρι το τέλος των αιώνων θα είσαστε καταραμένοι
Από την άρρωστη ανθρωπότητα του μέλλοντα χρόνου που έρχεται.
Μπροστά στην επελαύνουσα Ευρώπη
Θα διαλυθούμε στις λόχμες και στα δάση μας
Κι ύστερα θα στρέψουμε εναντίον σας
Το άσχημο Ασιατικό μας πρόσωπο».

Α. Μπλοκ, Οι Σκύθες

Ο εμφύλιος πόλεμος ήδη σιγοβράζει στο κοινωνικό υπόστρωμα της ελλαδικής κοινωνίας. Η ταξική πόλωση έχει επέλθει και τα αντίπαλα στρατόπεδα έχουν ήδη αρχίσει να πέρνουν μορφή. Όταν κοινωνικά γεγονότα όπως αυτό της απεργίας πείνας του αναρχικού Ν. Ρωμανού γίνονται αντιληπτά και ερμηνεύονται με τόσο διαφορετικό τρόπο από διαφορετικά άτομα ανάλογα με την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει ο καθένας, τότε βλέπουμε ότι έχει πάψει να υφίσταται μια κοινή γλώσσα, ένα αμοιβαία κατανοητό ιδίωμα, ένας τόπος συνάντησης ανάμεσα σε αυτούς που στην απεργία πείνας βλέπουν μια πράξη αντίστασης ενός πολιτικού κρατούμενου ενάντια στην χούντα και σε αυτούς που καταφέρονται ενάντια στον νεαρό αναρχικό με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και τον αντιμετωπίζουν σαν έναν εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου. Πράγματι, πολλοί είναι οι «νοικοκυραίοι» και οι «νομοταγείς πολίτες» που στάζουν δηλητήριο για τους αιχμαλώτους του Κράτους και επιτίθενται σε αυτούς με μένος που ξεχειλίζει και πλησιάζει στην ένταση του την οργή που αισθάνεται κανείς όταν κάποιος του επιτίθεται προσωπικά, όταν κάποιος έχει υποστεί μια παραβίαση του ατομικού του χώρου. Αυτή η αναγωγή του πολιτικού αντιφρονούντα σε προσωπικό εχθρό, φανερώνει τον υπέρτατο θρίαμβο της ετερόνομης ιδεολογίας του συστήματος της οικονομίας της αγοράς πάνω στους υπηκόους της.

Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο


Ο Τράγκας από το Mein Tragas (SPY- Jungle Report)

Όλοι θυμόμαστε τον μαχητικό «κονφερασιέ» (όπως τον αποκαλούσαν οι «εχθροί» του )  Γ. Τράγκα, να σηκώνει το λάβαρο της αντιμνημονιακής θέσης και να ηγείται στρατιάς ταξιτζήδων (κιτρινιάρηδες τους αποκαλούσε) οι οποίοι με το μέσο που διαθέτουν, γίνονταν και γίνονται, εκόντες άκοντες, κήρυκες του φλογερού του λόγου. 

Για 4 χρόνια (και παραπάνω) τα ελληνικά πρωινά γέμιζαν με λόγο αντιμνημονιακό, λόγο επενδεδυμένο με αναπαραγωγές αποσπασμάτων του The Shock Doctrine (Το Δόγμα του Σοκ) , το οποίο το είχε φρεσκοδιαβασμένο ο εκφωνητής και το είχε καταστήσει εργαλείο αφύπνισης.  Το απαραίτητο μελό έμπαινε σε καίρια σημεία, με ειδικά τονισμένο λόγο και κατάλληλο μουσικό χαλί, για την απογοήτευση που του επιφύλασσε ο φίλος του Σαμαράς, ο διάδοχος του αμερικανόθερεφτου αρμοστή του τόπου, ΓΑΠ.

Λόγια παχιά, βασισμένα σε αλήθειες,  περί ύπατης αρμοστείας,  περί Μέρκελ και Σόιμπλε, για τους ξένους και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Ήταν η εποχή που το «μαγαζί» ντελαλούσε την πραμάτεια του και μάζευε πελάτες. Και μάζεψε. Και  πελάτες και χορηγούς.

Ποιο είναι το πραγματικό ερώτημα;


Toυ Δημήτρη Καζάκη

Πολύ αναρωτιούνται τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση. Θα τα βάλει με τους δανειστές, θα δώσει έστω μια ανάσα στο λαό, ή όχι; Ο καθένας απαντά στα ερωτήματα αυτά κάνοντας την ανάγκη - την προσωπική του ανάγκη - φιλότιμο. Πολλοί αρκούνται στο γνωστό: να φύγουν αυτοί και βλέπουμε.

Το αληθινό ερώτημα είναι τι εμποδίζει τον ΣΥΡΙΖΑ να τα δώσει όλα στους επικυρίαρχους; Εσείς; Εμείς; Αυτοί που τον ψηφίζουν, ή θα τον ψηφίσουν; Οι θέσεις του και η αμφισημία τους που μπορεί ο καθένας να ερμηνεύσει όπως θέλει; Ποιος θα εμποδίσει τον κομματικό μηχανισμό να μην ενδώσει στις πιέσεις; Η εσωκομματική αντιπολίτευση που δεν τολμά να αθρώσει στοιχειώδη πολιτικό λόγο; Ιδίως τώρα που βρίσκεται προ της νομής της εξουσίας; 

Όσοι πάσχουν από την - συχνά ανίατη - ασθένεια του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, απαντούν: αν δεν τα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον ρίξουμε! Σιγά μην σκίσετε κανένα καλσόν! Αυτό λέω εγώ. Πώς θα ρίξετε τον ΣΥΡΙΖΑ, αν αποδειχθεί χειρότερος από τους τωρινούς ακολουθώντας την πεπατημένη του ευρώ και των επιταγών προς τους δανειστές; Όπως ρίξατε τις κυβερνήσεις των δοσιλόγων;

Σκεφθείτε λίγο. Ποιος εμπόδισε το ΠΑΣΟΚ, ίδως όταν κέρδισε την αυτοδυναμία, να μεταλλαχθεί σ' αυτό που ξέρουμε σήμερα; Οι ψηφοφόροι του; Η εσωκομματική του αντιπολίτευση, που μέρος της σήμερα έχει μετακομίσει στο ΣΥΡΙΖΑ;

Λευτεριά από χρέος-χρέη, Ευρώ, Ε.Ε. Κοινό κείμενο μελών: ΕΠΑΜ-ΣΧΕΔΙΟΥ Β- ΔΡΑΧΜΗΣ


Ενωτικές πολιτικές πρωτοβουλίες- για την δημιουργία ενός δημοκρατικού, πατριωτικού πόλου, προς την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση

Κατσούλης Σταύρος -μέλος πολιτικής γραμματείας ΕΠΑΜ
Παπουλής Κώστας -μέλος γραμματείας ΣΧΕΔΙΟΥ Β
Στάλιας Σπύρος -μέλος γραμματείας Δραχμής

Η διαδικασία της Ευρωπαϊκής «ενοποίησης», στην πραγματικότητα της «υπερπαγκοσμοιοποίησης», που λαμβάνει χώρα στην Ε.Ε., με σκληρό της πυρήνα την ζώνη του ευρώ, έχει αποδείξει μέχρι στιγμής, τα εξής :

Πρώτον: Η Ε.Ε. σε πολιτικό επίπεδο, αναδεικνύεται σε κατεξοχήν ολοκληρωτικό μόρφωμα. Μέσω της επερχόμενης ομοσπονδιοποίησης καταργείται κάθε έννοια δημοκρατίας, λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Οι λαοί που με τους αγώνες τους, μπορούσαν να επηρεάσουν τα εθνικά τους κοινοβούλια, να ανατρέψουν πολιτικές και κυβερνήσεις, σήμερα βρίσκονται με την πλάτη στο τοίχο, θεατές της ίδιας τους της ζωής. Η φωνή τους «δεν ακούγεται» από την ελεγχόμενη (από τις πολυεθνικές, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, την Γερμανία) διορισμένη γραφειοκρατία των Βρυξελών. Το πεδίο της Ε.Ε., πολύ περισσότερο της ζώνης του ευρώ, αποτελεί αρνητικό πεδίο πάλης για τους λαούς και ευνοϊκό για το μεγάλο κεφάλαιο και τα ισχυρά κράτη. Η διάλυση της Ε.Ε., η επιστροφή των αγώνων για δημοκρατία και κοινωνικά δικαιώματα, σε εθνικό επίπεδο, θα ανατρέψει τον σημερινό συσχετισμό. Η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, αποτελεί μονόδρομο για τις ζωντανές λαϊκές δυνάμεις, κύρια σε περιφερειακές χώρες όπως η πατρίδα μας. Θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα της γερμανόδουλης, παρασιτικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ που για να έχει τις «πλάτες» του ξένου παράγοντα, απέναντι στον ελληνικό λαό, παρέδωσε την πατρίδα, άνευ όρων.