Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Τα ερωτήματα της δραχμής – απάντηση στο άρθρο του Βασίλη Βιλιάρδου


Toυ Νίκου Ιγγλέση


«Οι Έλληνες πρέπει να σπάσουν τις αλυσίδες του χρέους, με τις οποίες τους έχουν δέσει και να δραπετεύσουν από τη φυλακή του ευρω-μάρκου αν θέλουν να επιβιώσουν ως εθνική οντότητα και όχι ως δούλοι μιας σύγχρονης αποικίας»
.    
Στο εκτενές άρθρο του, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα analyst.gr, ο οικονομολόγος  Βασίλης Βιλιάρδος θέτει πάρα πολλά ερωτήματα όχι μόνο για τον τρόπο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα αλλά και για το χρέος καθώς και για τις γεωπολιτικές διαστάσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Ο κ. Βιλιάρδος προτάσσει της ανάλυσής του τα ερωτήματα για το χρέος, τα οποία όμως δεν μπορούν να απαντηθούν αν προηγουμένως δεν έχουν δοθεί οι απαντήσεις για ο εθνικό νόμισμα. Η Ελλάδα κινδυνεύει να λεηλατηθεί παραμένοντας εντός της Ευρωζώνης, γράφει ο κ. Βιλιάρδος, εμείς θα λέγαμε ότι η Ελλάδα λεηλατείται εδώ και έξι χρόνια από το Δ΄ Ράϊχ και το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.

Πέρα από την οικονομική – κοινωνική καταστροφή ο ελληνικός λαός δέχεται και μία επίθεση ψυχολογικού πολέμου με την οποία τίθενται εκβιαστικά αδιέξοδα διλήμματα και επιδιώκεται να εμπεδωθεί στους «αντιφρονούντες» το αίσθημα της απόγνωσης, της παραίτησης, της πλήρους παράδοσης στις επιλογές των δανειστών και των εγχώριων συνεργατών τους. Γι’ αυτό τα μέσα ενημέρωσης απέκλεισαν από την πρώτη στιγμή οποιαδήποτε ουσιαστική συζήτηση που θα αμφισβητούσε το μνημονιακό ευρωμονόδρομο.
Οι Έλληνες πρέπει να σπάσουν τις αλυσίδες του χρέους, με τις οποίες τους έχουν δέσει και να δραπετεύσουν από τη φυλακή του ευρω-μάρκου αν θέλουν να επιβιώσουν ως εθνική οντότητα και όχι ως δούλοι μιας σύγχρονης αποικίας.

Ελάφρυνση του χρέους; Ξεχάστε το!!!


Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πού συμφωνούν και που διαφωνούν Γερμανοί και Αμερικάνοι; Αυτό είναι το ερώτημα που διευκολύνει την κατανόηση της αντιπαράθεσης γύρω από την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και, το σημαντικότερο, την αποκάλυψη των ορίων αυτής της αντιπαράθεσης.

Για να ερμηνευθεί η στάση του ΔΝΤ (οι όροι δηλαδή που θέτει για τη συμμετοχή του, αντίθετα με την ανεπιφύλακτη στάση του το 2010 και το 2012, όταν όλα αποφασίζονταν στο «παρά πέντε») πρέπει ταυτόχρονα με το ρόλο του ως αιχμή του δόρατος της επίθεσης του κεφαλαίου να έχουμε υπ’ όψιν μας τον πολυμερή του χαρακτήρα και το πλαίσιο αρχών υπό το οποίο τυπικά λειτουργεί. Είναι ένα πλαίσιο που παραβιάστηκε κατ’ επανάληψη στο παρελθόν για να γίνει εφικτή η συμμετοχή του στη χρηματοδότηση της Ελλάδας, δείχνοντας ταυτόχρονα και το διακοσμητικό χαρακτήρα αυτού του πλαισίου, όταν για παράδειγμα δεν λήφθηκε υπ’ όψη ο αυστηρός όρος της εξασφάλισης βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους για να εγκριθεί η χρηματοδότηση των προηγούμενων προγραμμάτων ή όταν παραβιάστηκε ο όρος για το ανώτατο ύψος της χρηματοδότησης που μπορεί να λάβει μια χώρα. 

Ανησυχητικές εξελίξεις στο Κυπριακό


Κίνδυνος διάλυσης της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας 
και της υπόστασης Κύπρου

Του Σπύρου Παναγιώτου

«Η τύχη της Κύπρου δεν επιτρέπεται να κριθεί
στις λεπτομέρειες»
Μ. Σουλτς

Μέσα σε κλίμα πανηγυρισμών, η Κύπρος γιορτάζει την έξοδό της από το μνημόνιο, αφού πρώτα αποδέχθηκε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, επιφέροντας βαρύτατα πλήγματα στην οικονομία του νησιού αλλά και του λαού. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, συνεχίζοντας την παράδοση ευελιξίας και προσαρμοστικότητας των πολιτικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως προς τα διεθνή κελεύσματα, αναζητά διεξόδους, μετατρέποντας εκ νέου την Κύπρο σε φορολογικό παράδεισο χωρίς να βγάζει κανένα συμπέρασμα από τις δραματικές συνέπειες του προηγούμενου κύκλου. Αν και φανατικός υποστηρικτής του Σχεδίου Ανάν, ο ίδιος ο πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με δυσμενείς εξελίξεις στην υπόθεση του κυπριακού προβλήματος, καθώς εντείνονται οι διεθνείς πιέσεις αλλά ταυτόχρονα και η τουρκική αδιαλλαξία.

Η πρόσφατη επίσκεψη στην Κύπρο του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Μ. Σουλτς, ως επιβεβαίωση του ενδιαφέροντος της Ευρώπης για επίσπευση της συμφωνίας επίλυσης του Κυπριακού, ενίσχυσαν τη βεβαιότητα για τον αρνητικό ρόλο της Ε.Ε. και τις σοβαρές επιπτώσεις σε βάρος του συνόλου του κυπριακού λαού από τη μεθοδευόμενη «λύση». 

Παρά τις υποδείξεις του Μ. Σουλτς για αμοιβαίες υποχωρήσεις, δεν βρήκε ούτε κουβέντα να πει για τη συνεχιζόμενη κατοχή μιας χώρας-μέλους της Ε.Ε., για την ανάγκη αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων που βρίσκονται στο νησί και τη συνέχιση του καθεστώτος των «εγγυήσεων» τρίτων χωρών. Δεν βρήκε ούτε κουβέντα να πει για τον τρόπο με τον οποίο η Ε.Ε. θα διασφαλίσει ώστε η προτεινόμενη λύση να είναι σύμφωνη με τις αρχές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Αντίθετα, επέμεινε με τρόπο κατηγορηματικό στη θέση που λέει: «Όλες οι πλευρές πρέπει να κάνουν υποχωρήσεις στο ένα ή το άλλο σημείο, για να μπορέσουν να επιτευχθούν συμβιβασμοί. Η τύχη της Κύπρου δεν επιτρέπεται να κριθεί στις λεπτομέρειες».

Ανεύθυνη ενδοτική πολιτική της κυβέρνησης, στα αυξημένα ενδεχόμενα θερμών επεισοδίων

Ανακοίνωση

Η πολύμορφη κρίση που διέρχεται η Πατρίδα μας σε όλα τα επίπεδα, έχει πλέον οδηγηθεί στα άκρα με αυξημένα τα ενδεχόμενα θερμών επεισοδίων τόσο στη Νησιωτική όσο και στην Ηπειρωτική χώρα, με την ανεύθυνη και ενδοτική πολιτική που εφαρμόζεται από μια ανερμάτιστη κυβέρνηση, αλλά και με την ανοχή των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Μετά από τη συμφωνία -παρωδία- Μέρκελ-Ερντογάν, την ερήμην αποδοχή της από τον υποτιθέμενο Έλληνα πρωθυπουργό και την παραχώρηση του επιχειρησιακού ελέγχου του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ, με την ελπίδα της μείωσης των προσφυγικών ροών από την Τουρκία, αλλά και της επιθετικής προκλητικότητάς της σε θάλασσα και αέρα εντός της Ελληνικής επικράτειας, η κατάσταση τις τελευταίες ημέρες έχει βγει έξω από κάθε έλεγχο, με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ σε θέση απλού θεατή των γεγονότων.

Τα φολκλορικά τρυκ του ανεκδιήγητου υπουργού Εθνικής Άμυνας με τις στολές παραλλαγής, δήθεν για εκφοβισμό των Τούρκων αξιωματούχων και για την επίδειξη πυγμής και αποφασιστικότητας, μόνο γέλια μπορούν να προκαλούν σε «φίλους και συμμάχους», αλλά και στους στρατοκράτες γείτονές μας.