Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Κατοικίες με θέα…

Μιλάω με φίλη από ευκατάστατη οικογένεια η οποία είναι εμφανώς προβληματισμένη έως ταραγμένη καθώς οι γονείς της -  που ευτυχώς είναι καλά στην υγεία τους – έχουν εδώ και χρόνια μεριμνήσει για την αγορά της τελευταίας τους κατοικίας σε ευυπόληπτο κοιμητήριο καλής περιοχής αλλά τώρα δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τη θέση της «οικίας»– είναι πίσω και χωμένη – και θέλουν να μετακομίσουν σε ζώνη υψηλότερης κατηγορίας -μπροστά που έχει και θέα (???) – αλλά δεν βρίσκουν κάποια διαθέσιμη καθώς πρόλαβαν και τις καπάρωσαν άλλοι εξ αρχής – είναι νεόδμητος ο «οικισμός» – βάζοντας μάλιστα πολιτικό μέσο το οποίο οι ίδιοι δεν διέθεταν  – τότε.

Για αρκετή ώρα παρακολουθώ βουβή την έντονη και αναλυτική εξιστόρηση των γεγονότων και την υπαρξιακή αγωνία της οικογένειας για την μετέπειτα ζωή, κατανοώ τον φόβο και την άρνηση, κατανοώ τον πόνο που κρύβεται μέσα στα λεγόμενα της φίλης μου και στενοχωριέμαι, κατανοώ και υπομένω στωικά το χειμαρρώδες μακάβριο Χριστουγεννιάτικο ξέσπασμα, ανακατεύω νευρικά ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι παρότι το πίνω σκέτο και ακούω, ακούω, ακούω … μέχρι που αναφέρει ένα αμύθητο χρηματικό ποσό που έχει ήδη δαπανηθεί για την εν λόγω αγορά και ένα ακόμα πιο αμύθητο που είναι διατεθειμένοι να δαπανήσουν για να πάρουν κάτι «καλύτερο». Εκεί μου φεύγει το κουταλάκι απ΄ το χέρι, δεν προλαβαίνω να μαζέψω τη γλώσσα μου και της λέω αυθόρμητα «και γιατί δεν αγοράζετε ένα περιβόλι;».
Εκείνη με κοιτάει αγριεμένη και μου λέει «Καλά τίποτα δεν έχεις ακούσει από όσα σου λέω τόση ώρα;».

Οι σημερινοί απολογητές του Γ Ράιχ


Toυ Δημήτρη Καζάκη
[7  Δεκ. 2014]

[Σημείωση ιστολογίου: Με αφορμή την πολύκροτη δίκη του Γερμανού ακαδημαϊκού Χ. Ρίχτερ, θυμηθήκαμε ένα παλαιότερο σχετικό άρθρο του Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρη Καζάκη. Σας  συνιστούμε να το διαβάσετε...]


Η αναγόρευση του Γερμανού ιστορικού Χάινζ Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Κρήτης, έγινε αφορμή για να αναμοχλεύσουμε την ιστορία μας. Να θυμηθούμε επιτέλους τους αδικαίωτους αγώνες του ελληνικού λαού. Όχι μόνο το αίμα των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της ναζιστικής κατοχής, που από τότε περιμένουν ακόμη τη δικαίωσή τους, αλλά και τα παλλαϊκά αιτήματα της απελευθέρωσης για εθνική ανεξαρτησία και λαοκρατική αναγέννηση της Ελλάδας, που ενέπνευσαν την αντίσταση του ελληνικού λαού και παραμένουν έως σήμερα ανεκπλήρωτα.

Σε μια εποχή όπου η ιστορία των αγώνων και της αντίστασης του ελληνικού λαού, βιάζεται με τον πιο κατάφορο τρόπο, τόσο από τα δεξιά, όσο και από τα αριστερά, προκειμένου να σβήσουν οι συλλογικές μνήμες από τα ιστορικά αιτήματα της εθνικής αξιοπρέπειας, της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, η κοινή γνώμη επέδειξε μια αξιοθαύμαστη ευαισθησία. Βλέπετε ο λαός μας προορίζεται για δουλοπάροικος νέων καταχτητών και δεν μπορεί να ζει με "μύθους", δηλαδή με ηρωικές παραδόσεις και μνήμες αγώνων για την ελεθερία.

Ένας ακόμη απολογητής των ναζί