Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Ανακυκλωμένα Χριστούγεννα!

Του Γιάννη Μακριδάκη

Έτσι ονομάζονται οι εκδηλώσεις στολισμού που κάνει με τα σχολεία ο Δήμος μας, φέτος που ανακάλυψε κι αυτός την ανακύκλωση. Και θα στολίσουν σήμερα το απόγευμα στην κεντρική πλατεία οι μαθητές των σχολείων χριστουγεννιάτικα δέντρα από υλικά ανακυκλώσιμα, από απορρίμματα δηλαδή που παρήγαγαν οι ίδιοι.

Ο Δήμος μας, σημειωτέον, διοικείται από τη νέα φουρνιά πολιτικών προσώπων, των σπουδαγμένων, των πολιτισμένων σαραντάρηδων της εποχής μας, είναι δηλαδή άνθρωποι που όταν τους δεις και τους μιλήσεις, δεν λες ότι είναι οπισθοδρομικοί και παλαιάς κοπής, όπως οι μέχρι πρότινος, αλλά δυστυχώς είναι κι αυτοί ολίγιστοι, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές ως τώρα, δεν έχουν ικανότητα να δουν ούτε τόσο δα μπροστά από την εποχή.
Τα σχολιάζω αυτά διότι συμβαίνουν σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο εδώ.

Απορώ ειλικρινά σε πόσες σπουδές και σε πόσο πολιτισμό πρέπει να επενδύσει μια κοινωνία για να προχωρήσει ένα βηματάκι μπροστά η σκέψη της και η πολιτική της δράση. Απορώ ειλικρινά πότε θα κατανοήσει ο σύγχρονος καταναλωτής ότι το θέμα δεν είναι τι τα κάνεις τα απορρίμματα που παράγεις, αλλά το να μην παράγεις απορρίμματα.

Μόνο με αγώνα και πολιτική ανυπακοή μπορείς να δεις αποτέλεσμα.


Του Δημήτρη Καζάκη


Εκατοντάδες πολίτες διασώθηκαν αυτή την Τετάρτη από τις τράπεζες, καθώς το κίνημα κατά των πλειστηριασμών - όπου πρωτοστατεί το ΕΠΑΜ - ακύρωσε τις διαδικασίες εκπλειστηριασμού σε πάνω από 17 ειρηνοδικεία της χώρας. Στον ενάμισυ χρόνο που δραστηριοποιείται πανελλαδικά το κίνημα αυτό, έχουν διασωθεί χιλιάδες πολίτες από τους πλειστηριασμούς των τραπεζών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 25 χιλιάδες ακίνητα γλύτωσαν από τους πλειστηριασμούς κατά το διάστημα αυτό. Κι όχι μόνο πρώτες κατοικίες.

Φυσικά, πουθενά δεν θα το ακούσετε. Άκρα του τάφου σιωπή. Ούτε βέβαια θα το μάθετε στις εκδηλώσεις, που σας καλούν όσοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τα ειρηνοδικεία. Βλέπετε, είναι εύκολο να παπαγαλίζει κανείς το γνωστό σύνθημα, "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη", αλλά πολύ δύσκολο να το κάνεις πράξη. Κι ο μόνος που το κάνει πράξη είναι όποιος βρίσκεται κάθε Τετάρτη στο ειρηνοδικείο της γειτονιάς του.