Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (62) :Terry Oldfield-Earth & Sky

“Να αυτοκτονήσω η να κάνω καφέ;”


Μικρή αναφορά στον Αλμπέρ Καμύ μέσα από τα δικά του λόγια

Ένα απόσπασμα από τον “Eπαναστατημένο ‘Ανθρωπο”: 

“Μπορούμε να καθορίσουμε τη θετική άποψη της αξίας που πιθανόν υπάρχει σε κάθε εξέγερση, συγκρίνοντας τη με μια παντελώς αρνητική έννοια, όπως για παράδειγμα την μνησικακία, έτσι όπως την προσδίδει ο Σέλερ. Πράγματι, η κίνηση της εξέγερσης είναι κάτι περισσότερο από μια πράξη διεκδίκησης, με την πιο έντονη σημασία της λέξης. Η μνησικακία ορίζεται πολύ σωστά από τον Σέλερ ως μια αυτοτοξίνωση, ως η βλαβερή έκκριση, σε κλειστό χώρο, μιας παρατεταμένης ανικανότητας. Η εξέγερση, αντίθετα, τεμαχίζει τον άνθρωπο και τον βοηθά να δει πέρα από το άτομο του. Ελευθερώνει κύματα που από στάσιμα γίνονται ορμητικά. Ο ίδιος ο Σέλερ τονίζει την παθητική πλευρά της μνησικακίας , παρατηρώντας τη σημαντική θέση που κατέχει στην ψυχολογία των γυναικών που κλίνουν προς τον πόθο και την κτητικότητα. Απεναντίας, στην πηγή της εξέγερσης υπάρχει μια αρχή πληθωρικής δραστηριότητας και ενέργειας. Ο Σέλερ έχει, επίσης, δίκιο όταν αναφέρει ότι ο φθόνος χρωματίζει έντονα τη μνησικακία.

Μα φθονούμε κάτι που δεν έχουμε, ενώ ο εξεγερμένος υπερασπίζεται αυτό που είναι. Δεν διεκδικεί μόνο ένα αγαθό που δεν έχει ή που του στέρησαν. Επιδιώκει ν΄αναγνωρίσουν οι άλλοι αυτό που έχει και που ο ίδιος το έχει ήδη αναγνωρίσει , σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις , ως κάτι πιο σπουδαίο απ’ αυτό που θα μπορούσε να φθονήσει. Η εξέγερση δεν είναι ρεαλιστική.

Τρία αγαπημένα κλισέ για την κρίση...

Του Καπυμπάρα

Το άρθρο αυτό αφορά, αγαπητέ αναγνώστη, κάποια κλισέ που κυκλοφορούν στο δημόσιο λόγο για την κρίση, όχι απαραίτητα τα πιο διαδεδομένα ή τα πιο σημαντικά, αλλά αυτά που επέλεξε με το δικό του αόρατο χέρι το προσωπικό μεράκι του γράφοντος. Ας τα δούμε λοιπόν από κοντά:

«Ο λαός φταίει γιατί τους ψήφιζε»

Πολύ διαδεδομένο κλισέ του καιρού της κρίσης είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως το τελευταίο καταφύγιο όσων θέλουν να καταστήσουν συνένοχο το λαό σε ό,τι του συμβαίνει και ταυτόχρονα να παρουσιάσουν τα αντικοινωνικά μέτρα που λαμβάνονται εναντίον του περίπου σαν δίκαιη τιμωρία ή σαν εξιλέωση.

Κι αν δεν συμμετείχε ολόκληρος ο λαός στο «μεγάλο πάρτι που τώρα τελείωσε», σε τελική ανάλυση, μας λένε, είναι ένοχος, αφού αυτός με την ψήφο του έστελνε στην κυβέρνηση αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.

Η αντίφαση που περικλείει η ίδια η κατηγορία, όταν εκφέρεται από αυτούς που ψήφιζε ο λαός είναι προφανής. Υπονοεί δε, ότι «φταις όταν μας πίστευες τότε που αποκαλούσαμε μίζερο όποιον δεν συμμετείχε ολόψυχα στη μεγάλη γιορτή των εργολάβων και των κατασκευαστών στην Ολυμπιάδα της «ισχυρής Ελλάδας» και παρώχημενο όποιον επιθυμούσε να επενδύσει σε κάτι που του φαινόταν να αξίζει περισσότερο από το χρηματιστήριο», αλλά ταυτόχρονα και ότι «οφείλεις να μας ξαναπιστέψεις τώρα που σου λέμε ότι κακώς μας πίστευες τότε και ότι πρέπει να πέσει κατακόρυφα το βιοτικό σου επίπεδο».

Πρόβατα στην Πάτρα, στην ουρά, έξω από μεγαλοκατάστημα

Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) είχε καλέσει σε απεργία την Κυριακή 2/11/14, αντιδρώντας στην εργασία τις Κυριακές.  Ταυτόχρονα έγινε έκκληση στους καταναλωτές να υποστηρίξουν την αργία, δηλαδή να μην ψωνίσουν.


Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται πόσο πήραν υπόψη τους τον αγώνα υπεράσπισης της Κυριακάτικης αργίας στην Πάτρα. Συγκεκριμένα η φωτογραφία αποτυπώνει πλήθος, κυρίως, νέων ανθρώπων, να περιμένει, σε τεράστια ουρά, το άνοιγμα του καταστήματος πολυεθνικής, που με αφορμή τα εγκαίνια του είχε το δέλεαρ “προσφορών”.

Παρεμπιπτόντως, δυο μέρες πριν από αυτή τη διαδήλωση καταναλωτικών προθέσων, δηλ. την περασμένη Παρασκευή 31/10, στην Πάτρα αυτοκτόνησε απολυμένος σχολικός φύλακας (Δες εδώ: Συγκίνηση και οργή στην κηδεία του σχολικού φύλακα που αυτοκτόνησε – http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=454988)

Δικαιολογημένο επομένως το ακόλουθο αγανακτισμένο κείμενο:

Γράφει ο Μαγια

Έμοιαζε με διαδήλωση, αλλά δεν ήταν! Ενα ανθρώπινο κοπάδι, κυρίως νεαρής ηλικίας πατρινών, περίμεναν υπομονετικά στην ατελείωτη ουρά, που είχε σχηματιστεί, για να περάσουν το κατώφλι του καταστήματος Σουηδικής αλυσίδας ρούχων, στο κέντρο της Πάτρας. Οι εκατό πρώτοι θα έπαιρναν δώρα …εκπλήξεις, ενώ όσοι και όσες ψώνιζαν επιδεικνύοντας την πρόσκληση των εγκαινίων θα είχαν 20% έκπτωση.

Οι Λάτσηδες που κυβερνούν αυτόν τον τόπο…


Με αφορμή την αποκάλυψη πως ο επιχειρηματίας Λάτσης αξιοποίησε στο έπακρο το νόμιμο πλυντήριο του Λουξεμβούργου για να αποφεύγει τη βλαβερή συνήθεια να βάζει το χέρι στην τσέπη και να πληρώνει  φόρους ο ημεροδρόμος  θυμήθηκε δύο κείμενα του  Νίκου Μπογιόπουλου που σε ανύποπτο είχε ασχοληθεί με  τη διασύνδεση του εν λόγω κυρίου με το κράτος. Ως αξιοσέβαστος επιχειρηματίας ο κύριος Λάτσης, παράδειγμα  και πρότυπο για τους ομοίους τους,  αξιοποιεί το ελληνικό κράτος, κάνεις τις δουλειές του και  (δεν) πληρώνει τους φόρους του στο Λουξεμβούργο. Ακολουθούν τα κείμενα…

Λάτσης for President!

Από τις εκλογές του 2009 και μέχρι σήμερα από διάφορες κρίσιμες θέσεις πέρασαν κι άλλοι παραμένουν οι:

  • Ταμβακάκης – Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (στέλεχος της Eurobank)
  • Καραμούζης – Μέλος του ΔΣ του ΟΤΕ (στέλεχος της Eurobank)
  • Ρογκάκος – Οικονομικός διευθυντής ΟΠΑΠ (στέλεχος της Eurobank)
  • Αρχοντίδης – Μέλος του ΔΣ του ΟΠΑΠ (στέλεχος της Eurobank)
  • Μητρόπουλος – Διευθύνων σύμβουλος Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων (στέλεχος της Eurobank)
  • Χαρδούβελης – Υπουργός Οικονομικών (στέλεχος της Eurobank)
  • Αναστασίου – εσχάτως διορισθείς στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών  (στέλεχος της Eurobank)

Κ.Λαπαβίτσας: Μόνη λύση η διαγραφή του χρέους (Ηχητικό)

Μόνη λύση για την Ελλάδα η διαγραφή του χρέους , λέει σήμερα στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο οικονομολόγος , πανεπιστημιακός καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας.

''Κυβέρνηση , συγκυβέρνηση και αυριανή κυβέρνηση οφείλει να ζητά μόνο τη γενναία διαγραφή του καθώς δεν είναι βιώσιμο, η επιμήκυνση του δεν λύνει το πρόβλημα της πίεσης που ασκεί στους Έλληνες και η μείωση των τόκων δεν θα μας ανακουφίσει'', αναφέρει , μετά και τις δηλώσεις του Γερούν Ντάισελμπλουμ, που προανήγγειλε από το Eurogroup  ως το διάδοχο σχήμα του μνημονίου την Πιστωτική Γραμμή με Ενισχυμένες Προϋποθέσεις (ECCL) καθώς και τη συμμετοχή του ΔΝΤ με ρόλο που απομένει να ξεκαθαριστεί.


Πηγή:http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1184280&srv=266

Οι ειδήσεις σήμερα στην εκπομπή "στο μικρόφωνο με τον Δημήτρη Καζάκη" του e-roi.gr

Toυ Δημήτρη Καζάκη

Η Ελλάδα δεν πρόκειται να γλυτώσει από τα μνημόνια, ούτε από το ΔΝΤ.

Η Ελλάδα δεν φεύγει από τα μνημόνια, ούτε από το ΔΝΤ, αποφάσισε η σύνοδος υπουργών οικονομικών του Eurogroup. Στις 6 Νοεμβρίου, οι υπουργοί του Eurogroup στις Βρυξέλλες, συζήτησαν την παρακολούθηση του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα. Υποστήριξαν τη χορήγηση Ελλάδα μια προληπτικής πιστωτικής γραμμής από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, βάζοντας τέρμα στις συζητήσεις περί εξόδου από τα μνημόνια. Η πιστωτική γραμμή, όπως θα ονομάζεται από εδώ και μπρος ο δανεισμός της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, θα στηρίξει τις προσπάθειες στην Ελλάδα να ανακτήσει την πλήρη πρόσβαση στην αγορά. Επίσης θα έχει σαν προϋπόθεση να συνεχιστεί η προσαρμογή, καθώς και η αυστηρή εποπτεία της οικονομικής πολιτικής. Τα στοιχεία της πιστωτικής γραμμής και οι σχετικοί όροι θα καθοριστούν εντός των προσεχών εβδομάδων, με βάση την τελική αναθεώρηση του τρέχοντος προγράμματος. Οι Υπουργοί συμφώνησαν ότι το ΔΝΤ θα πρέπει να συνεχίσει να συμμετέχει.

Μετά το "κούρεμα" και τη δέσμευση των καταθέσεων στην Κύπρο, σειρά έχει η ιδιωτική περιουσία των Κυπρίων δανειοληπτών.

Μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλα offshore μυστικά Διεθνής α-Διαφάνεια


Σιωπή ιχθύος τηρούν μερικές από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες, δημοσιοποιώντας ελάχιστα ή και καθόλου οικονομικά δεδομένα σχετικά με τη δραστηριοποίησή τους σε χώρες εκτός της έδρας τους. Σύμφωνα με Έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, που δημοσιοποιείται σήμερα, 90 από τις 124 επιχειρήσεις που αξιολογήθηκαν, δεν αποκαλύπτουν τους φόρους που καταβάλλουν σε ξένες χώρες, ενώ 54 επιχειρήσεις δεν δημοσιοποιούν καμία πληροφορία σχετικά με τα έσοδα που απολαμβάνουν σε αυτές.

Η Έκθεση «Διαφάνεια στην Εταιρική Πληροφόρηση» (Transparency in Corporate Reporting), βάζει στο μικροσκόπιο 124 επιχειρήσεις της λίστας Forbes με τις μεγαλύτερες εισηγμένες εταιρίες στον κόσμο, η αξία των οποίων ξεπερνά τα 14 τρις δολάρια. Ως κριτήρια για την αξιολόγηση των εταιρειών ελήφθησαν τα μέτρα που λαμβάνουν για την πρόληψη της διαφθοράς, οι πληροφορίες που δημοσιοποιούν σχετικά με τις θυγατρικές και τους ομίλους, και τα βασικά οικονομικά δεδομένα για τις διεθνείς δραστηριότητές τους.

Ανέτοιμες για την αυστηροποίηση των κανόνων διαφάνειας

Με το νέο θεσμικό πλαίσιο κανόνων διαφάνειας να τίθεται σε ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον Ιούλιο του 2015, η Έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας έρχεται για να προειδοποιήσει ότι οι μεγαλύτερες διεθνώς επιχειρήσεις πετρελαίου, φυσικού αερίου και εξόρυξης δεν είναι έτοιμες να το εφαρμόσουν.

ΕΡΤ: Το Ραδιομέγαρο οδηγός και σύμβολο αγώνα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ. Στις 7/11/2013 στις 4:00 τα ξημερώματα οι πραιτωριανοί της δωσίλογης κυβέρνησης, εισέβαλαν στο κτίριο πάνοπλοι, επιβεβαιώνοντας ως θέσφατο, ότι μόνο με την βία μπορούν να καθυποτάξουν τις συλλογικές αντιστάσεις του λαού μας.Η πραξικοπηματική αυτή ενέργεια, ήρθε να ολοκληρώσει με καταφανή τρόπο, την αντισυνταγματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από τις 11/6/2013 που έριξε μαύρο στις δημόσιες  ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, έκλεισε την ΕΡΤ, και πέταξε κυριολεκτικά στον δρόμο 2656 εργαζόμενους, χωρίς να τηρήσει καν τις ενέργειες που προβλέπει το ελληνικό αλλά και ευρωπαϊκό εργατικό δίκαιο.

Η Δημοκρατία στον τόπο μας, είναι επίσημα στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, μαζί με χιλιάδες αλληλέγγυους πολίτες, είχαν καταδείξει με την πεντάμηνη λειτουργική κατάληψη και αυτοδιαχείριση εντός του ραδιομεγάρου, ένα διαφορετικό μοντέλο διεκδίκησης των δικαιωμάτων ως εργαζόμενοι-πολίτες, μέσα από την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης και την ανάδειξη της σπουδαιότητας του λειτουργήματός τους.

«Η Αριστερά δεν μπορεί να τα καταφέρει»


Tης Κατέ Καζάντη

Παραφράζοντας τον Μαρξ (Κομμουνιστικό Μανιφέστο), η αστική μας κυβέρνηση παράγει, με την πολιτική που ακολουθεί, πρώτα απ’ όλα τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ (φαίνεται να) είναι αναπόφευκτες. 

Φαντάζει σαν ιστορική τελεολογία. Η ερχόμενη, όμως, νίκη και ο σχηματισμός κυβέρνησης από ένα κόμμα της Αριστεράς, θα είναι νίκη και του προλεταριάτου; Να ένα ερώτημα το οποίο διατυπώνεται από πολλούς, ενίοτε με όχι και πολλή αθωότητα. Πέρα από τη δίκη των προθέσεων, ενίοτε προδικάζεται και το αποτέλεσμα της πολιτικής που (πιθανολογείται πως) θα ακολουθηθεί: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται, έτσι κι αλλιώς, να καταφέρει όχι μοναχά να φέρει τη ριζική ρήξη με το παλαιό καθεστώς, αλλά ούτε καν να το αναμορφώσει, έστω κατ’ ελάχιστον. Ούτε, πιθανώς, θέλει αλλά ούτε και μπορεί. 

Είναι, όμως, όσα φρονούν δεξιές τε και αριστερές Κασσάνδρες η αναπόδραστη μοίρα του λαού; 
Ακολουθώντας τον «μαρξισμό» του Μαρξ, στις προηγμένες χώρες μπορούν να εφαρμοστούν, μεταξύ άλλων και σε γενικές γραμμές, τα ακόλουθα: 

* Υψηλή προοδευτική φορολόγηση.
* Συγκέντρωση του πιστωτικού συστήματος στα χέρια του κράτους μέσω μιας εθνικής τράπεζας με κρατικά κεφάλαια και αποκλειστικό μονοπώλιο.
* Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση όλων των παιδιών. 

Η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και ένας πανάκριβος καφές


Του Πολύφημου

Χαμός έχει γίνει μετά τις αποκαλύψεις της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών δημοσιογράφων για τον φορολογικό «παράδεισο» του Λουξεμβούργου και άλλων κρατών που στήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό για να ξεπλένουν μαύρο χρήμα και να γλιτώνουν από τις μεγάλες πολυεθνικές του πλανήτη δισεκατομμύρια δολάρια σε φόρους.

Το αποτέλεσμα των ερευνών τεσσάρων ξένων εφημερίδων έδειξαν ότι τεράστιοι όμιλοι όπως είναι η Apple, η Amazon, η Starbucks κλπ εκμεταλλεύονταν το φιλικό φορολογικό καθεστώς για να πετυχαίνουν τεράστια κέρδη και να δημιουργούν αποθεματικά τα οποία ξεπερνούν το ΑΕΠ πολλών χωρών του λεγόμενου «τρίτου κόσμου».

Βέβαια, αυτός ο «τρίτος κόσμος» δεν θα ήταν ποτέ του «τρίτος» αν υπήρχε η δυνατότητα να φτάνουν στους πολίτες του όλα αυτά τα τρισεκατομμύρια που κατέληξαν σε μπόνους και «σταρτάπς» δισεκατομμυρίων, οι οποίες το μόνο που προσφέρουν στην ανθρωπότητα είναι ένας ακόμη τρόπος να στέλνουμε μηνύματα μέσω Wi-Fi.

Το ζήτημα της εκμετάλλευσης των αλλήθωρων φορολογικών συνηθειών δεκάδων κρατών του πλανήτη δεν είναι σημερινό. Κρατάει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, και –όλως τυχαίως- διογκώθηκε από το 2008. Δηλαδή από τη χρονιά όπου η παγκόσμια οικονομία βάρεσε κόκκινο και η λεγόμενη «φούσκα» έσκασε στα μούτρα δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Μην ντρέπεστε... λέγονται Eurobank, Λάτσης και Wind


Του Κώστα Εφήμερου

Σήμερα η παγκόσμια δημοσιογραφία συγκλονίζεται από μια σημαντική διαρροή: η Διεθνής Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) έδωσε στη δημοσιότητα μέρος των 28.000 εγγράφων που αποδεικνύουν τη συστηματική φοροαποφυγή δισεκατομμυρίων ευρώ από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου. Ανάμεσά τους βρίσκονται (προς το παρόν) η EFG Eurobank (της οικογένειας Λάτση) και η Wind... αλλά αυτό δεν θα το διαβάσετε σχεδόν πουθενά.

Εδώ και καιρό συζητάμε για την ποιότητα της ελληνικής δημοσιογραφίας αλλά η κατάσταση που παρουσιάσαμε σήμερα, Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, κάποια στιγμή θα μελετάται ως case study για το πώς μοιάζει ο πάτος της.

Υπάρχει ήδη ένα άρθρο που εξηγεί με κάποια στοιχεία την υπόθεση LuxLeaks (εδώ link για το άρθρο από το διεθνές TPP) αλλά έτσι και αλλιώς η συντακτική ομάδα του TPP ετοιμάζει ένα ουσιαστικό αφιέρωμα που αξίζει να διαβάσετε. Μέχρι τότε όμως διαβάστε αυτό:

Το σκάνδαλο σε μια παράγραφο

Αυτό που αποκαλύπτει σήμερα το ICIJ μέσω των συνεργαζόμενων με αυτό ΜΜΕ ανά τον κόσμο (δυστυχώς το TPP δεν έχει το status των ΝΕΩΝ, τα οποία ανέλαβαν τη διερεύνηση του ελληνικού τμήματος) είναι μια τεράστια υπόθεση φοροαποφυγής, στην οποία ενέχονται εκτός από πολυεθνικές και ισχυρά πολιτικά συμφέροντα.

Φιλανθρωπία: Μην ταΐζετε τους φτωχούς


Του Άρη Χατζηστεφάνου

[Όταν δίνω φαγητό στους φτωχούς με λένε άγιο. Όταν ρωτάω γιατί δεν έχουν να φάνε με λένε κομμουνιστή.] 
Αρχιεπίσκοπος Χέλντερ Καμάρα

Πριν από περίπου ένα χρόνο ο πρώην σύμβουλος του υπουργείου οικονομικών Π. Μουρδουκούτας, αφού εξήγησε στους αναγνώστες του περιοδικού Forbes ότι «η Ελλάδα δεν ανήκε ποτέ στο σοβιετικό μπλοκ» (;) υποστήριζε ότι οι Έλληνες μεγαλο – επιχειρηματίες καλά θα κάνουν να σταματήσουν να πληρώνουν φόρους και να ιδρύσουν κοινωφελή ιδρύματα τα οποία θα αναλάμβαναν φιλανθρωπικές δραστηριότητες.

Μέσα στον παραλογισμό, που διακρίνει αρκετά κείμενα συμβούλων του ΥΠ.ΟΙΚ, το συγκεκριμένο άρθρο στο Forbes αποτελεί ίσως το απόσταγμα της έννοιας της φιλανθρωπίας, όπως διαμορφώνεται στο σύγχρονο καπιταλισμό. Η φιλανθρωπία, όπως εξηγούσε και ο Σλαβόι Ζίζεκ δεν είναι πλέον ένα σύμπτωμα των ανισοτήτων που δημιουργεί το οικονομικό σύστημα, αλλά ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των μεγάλων επιχειρήσεων.

Ευτυχώς για το παρελθόν μας και δυστυχώς για το παρόν μας τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Η λέξη φιλανθρωπία θα γεννηθεί στον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου και ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή χρήση του όρου. Ο Προμηθέας εκφράζει την «αγάπη του προς τον άνθρωπο» όχι προσφέροντάς του ελεημοσύνη αλλά δίνοντας του τη δυνατότητα να σταθεί στα πόδια του. Ανατρέπει τις δομές εξουσίας και αναδιανέμει τα μέσα παραγωγής («Έκλεψα κι έκρυψα σε ξύλο κουφωτό το σπόρο του πυρός, το δάσκαλο για πάσα τέχνη των θνητών, προίκα μεγάλη») που βρίσκονταν στα χέρια των θεών.

Επανάσταση, Εξέλιξη, ή, Επαναστατική Εξέλιξη;


Του system failure

Στην Αγγλική γλώσσα, μόνο ένα γράμμα (r) χωρίζει τις λέξεις Επανάσταση (revolution) και Εξέλιξη (evolution), αλλά πόσο κοντινές είναι αυτές οι έννοιες; Η Εξέλιξη συνήθως προσδιορίζει την βιολογική πρόοδο των ειδών (φυσικά αυτός είναι ένας σύντομος και πολύ απλοποιημένος ορισμός), ωστόσο, υποθέτοντας ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο Εξέλιξη στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο, οι δύο αυτές έννοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσδιορίσουν τύπους διαδικασιών μέσω των οποίων οι κοινωνίες προχωρούν σε ένα ανώτερο στάδιο κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης.

Αν αποδεχθούμε τη χρήση των όρων αυτών για έναν τέτοιο σκοπό, τότε έχουμε δύο έννοιες που οδηγούν θεωρητικά στο ίδιο αποτέλεσμα αλλά από έναν αρκετά διαφορετικό δρόμο. Η Επανάσταση εκφράζει την θέληση της πλειοψηφίας να αλλάξει τα αυταρχικά χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας και να ιδρύσει μια πιο δημοκρατική, δίκαιη, ισορροπημένη και άρα, αυτό που συνήθως λέγεται κοινότυπα, καλύτερη κοινωνία. Είναι συνήθως βίαιη, έχει συγκεκριμένους ηγέτες και κίνητρα, μπορεί να την δει κανείς άμεσα και φέρνει ραγδαίες αλλαγές που διαμορφώνουν μια νέα κοινωνία.

Ολοι μαζί ας αποτρέψουμε τους πλειστηριασμούς...

ΕΠΑΜ Ηρακλείου Κρήτης: Από τη Λαϊκή στάση πληρωμών και τώρα αγώνας ενάντια στους πλειστηριασμούς.


Ο Πειραιάς (και όχι μόνο), ανατρέπει τους πλειστηριασμούς


Δείτε και :