Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Independent:Ο Γιούνκερ είναι πλέον ένα μεγάλο πρόβλημα για τη Μέρκελ...


Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχει μετατραπεί σε ένα πρόβλημα για την Άνγκελα Μέρκελ το οποίο η Καγκελάριος της Γερμανίας θα χρειαστεί σύντομα να «αντιμετωπίσει», σύμφωνα με πηγές στην γερμανική κυβέρνηση που επικαλείται ο Independent.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν έχει έρθει αντιμέτωπος με κριτική που του έχει ασκηθεί από διάφορες κατευθύνσεις έπειτα από το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος, ενώ όπως δήλωσε ένας Γερμανός υπουργός στους Sunday Times, η Γερμανίδα καγκελάριος έχει φτάσει στο σημείο να θεωρήσει τον Γιούνκερ «μέρος του προβλήματος» στην ΕΕ.

«Ο Γιούνκερ είχε χρόνο και πάλι έδρασε ενάντια στο κοινό συμφέρον, και η αντίδρασή του στο βρετανικό δημοψήφισμα ήταν πολύ επιζήμια», ανέφερε συγκεκριμένα η πηγή.

Σύμφωνα με τους Sunday Times, η ρητορική του προέδρου της Κομισιόν για την Βόρεια Ιρλανδία και την ανεξαρτησία στην Σκοτία, και ειδικά η συνάντησή του με την Νίκολα Στέρτζον στις Βρυξέλλες, θεωρήθηκαν «περιττά προκλητικές».

«Αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για θεσμικούς διαπληκτισμούς», πρόσθεσε η πηγή τονίζοντας ότι «η πίεση να παραιτηθεί, θα γίνει μόνο μεγαλύτερη και η καγκελάριος Μέρκελ θα πρέπει τελικά να ασχοληθεί με αυτό το επόμενο έτος».

Η Deutsche Bank δεν χρειάζεται νέα κεφάλαια, μόνο νέα κορόιδα!


Του Κωνσταντίνου Βέργου*

Στην αυγή του 21ου αιώνα μόνο οι "πόλεμοι των ηλιθίων" γίνονται με τα όπλα. Το πεδίο μάχης έχει μεταφερθεί προ πολλού σε επίπεδο εταιριών. Υπό αυτή την έννοια, η ανακοίνωση ότι η Deutsche Bank, ή σωστότερα θυγατρικής της που δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ, απέτυχε στα stress tests στις ΗΠΑ, θεωρήθηκε ως μία ακόμη "έκρηξη βόμβας", ένας πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, για έλεγχο των κεφαλαίων παγκοσμίως. Είναι όμως έτσι, ή κρύβεται κάτι βαθύτερο;

Τα συντρίμμια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου δεν οδήγησαν στο τέλος των παγκόσμιων πολέμων, αλλά στον μετασχηματισμό τους σε καθαρά οικονομικούς. Το πεδίο μαχών έχει προ πολλού μεταφερθεί στα "διεθνή δικαστήρια", τις επιτροπές κεφαλαιαγοράς, τις κεντρικές τράπεζες και τις χρηματιστηριακές αγορές. Κράτη καταστρέφονται, συνήθως, χωρίς να πέσει ούτε μια οβίδα ή σφαίρα. Μέσα από τους "θεσμούς", με διοικητικές αποφάσεις, εμπάργκο, ή απλή επιβολή οικονομικών μέτρων.

Οι ΗΠΑ έχουν ασκήσει επί πολλά χρόνια, την πολιτική του εμπάργκο, για να διαλύσουν μεσαίου μεγέθους χώρες, όμως οι Γερμανοί έχουν "τελειοποιήσει" τα οικονομικά όπλα χρησιμοποιώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με το ευρώ, τους "θεσμούς" και τις Ευρωπαϊκές συνθήκες, μπορούν να διαλύουν και στη συνέχεια να ροκανίζουν όχι απλά εταιρίες ή μεσαίου μεγέθους χώρες, αλλά και μεγάλες! Το "γερμανικό διευθυντήριο" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει εξαθλιώσει σε 6 μόλις έτη το 1/3 της Ευρώπης μέσα από την επιβολή οικονομικής ασφυξίας!

Γιατί με το ΕΠΑΜ... Γιατί τώρα...

Χρειαζόμαστε μια αποφασισμένη πολιτική εξουσία. Αταλάντευτη ως προς το κεντρικό της ζητούμενο… Με επεξεργασμένη πολιτική πρόταση πολιτικής, θεσμικής, οικονομικής, και παραγωγικής ανασύνταξης της χώρας...

Tου Κυριάκου Κυριακόπουλου

Μια πολιτική εξουσία, που θα απενοχοποιεί τον πατριωτισμό, που δεν θα επιτρέπει τον εκφυλισμό του στα χέρια των πατριδοκάπηλων, που θα αναγορεύει σε αξία ύψιστη τον εθνισμό του λαού ως πρωτογενή του ιδεολογία, και θα τον διαχωρίζει σαφέστατα από το δηλητήριο του κίβδηλου «εθνικισμού», που καταστρέφει τις ψυχές των ανθρώπων.

Μια πολιτική εξουσία που δε θα διστάζει να ξεσκεπάζει το επίσης κίβδηλο των ψευτοδιεθνιστικών νεολογισμών που παραλύουν τη δράση, των λαϊκών μαζών. Μια πολιτική εξουσία που θα καλέσει τον Ελληνικό λαό, να σταθεί όρθιος απέναντι στην Κατοχή, να μην πειθαρχήσει στο κατοχικό δίκαιο που επεβλήθη στη χώρα, και με αυτή της την αποφασιστικότητα θα επιχειρήσει να εμπνεύσει, να οργανώσει, να κλιμακώσει τον εθνικοαπελευθερωτικό ξεσηκωμό, για μια συνολικότερη πολιτική ανατροπή, που θα ενεργοποιήσει το ντόμινο σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενάντια στα σχέδια της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Το τριήμερο που μας πέρασε, βρέθηκα προσκεκλημένος στην εναρκτήρια συνεδρίαση του 5ουΣυνεδρίου του ΕΠΑΜ.

Δυο πράγματα έχει αξία να παρατηρεί κανείς από τη θέση του προσκεκλημένου, σε μια τέτοια κορυφαία για ένα φορέα πολιτική διοργάνωση.

Πρώτον: Την πολιτική οριοθέτηση που επιχειρεί ο εισηγητής στο πρωταρχικό διακύβευμα μέσα στη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, και με δεδομένα όλα όσα συντελούνται αυτή την περίοδο, τόσο στη χώρα όσο και στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον και…

Δεύτερον: Τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζουν τη δική τους προσέγγιση σε σχέση με αυτό το διακύβευμα, οι προσκεκλημένοι που εκπροσωπούν συλλογικότητες, πολιτικούς οργανισμούς, κόμματα και κατευθύνσεις στην πολιτική σκέψη.

Οι ελίτ ξεσηκώνονται εναντίον των λαών μετά το Brexit...


Του Δημήτρη Καζάκη

Υπό τη βαριά σκιά των τραπεζικών μεγαθηρίων τύπου Deutsche Bank, HSBC, CreditSuisse, JP Morgan, κοκ, που σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ συνιστούν "συστημικό κίνδυνο" για την παγκόσμια οικονομία και πρωτίστως για την ήδη ασθμαίνουσα οικονομία της ΕΕ, ο πανικός και η υστερία για τη ψήφο υπέρ του Brexit συνεχίζεται. Το άνοιγμα των συγκεκριμένων τραπεζικών κολοσσών ξεπερνά τα 77 τρις δολάρια, δηλαδή περίπου ίσο με το παγκόσμιο ΑΕΠ. Οι ανάγκες αναχρηματοδότησής τους για να μην καταρρεύσουν ξεπερνούν τον ετήσιο προϋπολογισμό όλων των ανεπτυγμένων χωρών G-7.

Να ποιά είναι η πραγματική αιτία του πανικού και της υστερίας. Ορισμένοι το λένε καθαρά:
"Πάρα πολλοί πολιτικοί ακούνε αποκλειστικά την εθνική τους κοινή γνώμη. Και αν ακούει κανείς τη δική του εθνική κοινή γνώμη, τότε δεν αναπτύσσει αυτή που θα πρέπει να είναι μια κοινή ευρωπαϊκή λογική και την αίσθηση της ανάγκης να καταβάλλουμε μαζί τις προσπάθειες. Έχουμε πάρα πολλούς Ευρωπαίους μερικής απασχόλησης." 

Τάδε έφη Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στη συζήτηση που διεξήχθη στις 5 Μαΐου στο μουσείο Capitolini της Ρώμης, στον τόπο δηλαδή της Συνθήκης της Ρώμης το 1957 που ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι πολιτικοί δεν μπορούν να ακούνε τους λαούς τους. Πρέπει και οφείλουν να ακούνε τις παγκόσμιες ελίτ, οι οποίες έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη βιωσιμότητα όχι των λαών, των εθνών και των χωρών, αλλά των τραπεζών και των χρηματαγορών....