Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

9 θέσεις για την γεωπολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας


Του Πέτρου Αργυρίου

Όλο και περισσότεροι Έλληνες αντιλαμβάνονται το πόσο κρίσιμα έχουν γίνει τα πράγματα όσον αφορά τη συνέχεια της ύπαρξης του Ελληνικού κράτους.
Επειδή βρισκόμαστε εν μέσω εναλλακτικών μορφών πολέμου με κυριότερο προς το παρόν τον πόλεμο της πληροφορίας, οφείλω να διασαφηνίσω ορισμένα πράματα για όσους Έλληνες ενδιαφέρονται για τη χώρα τους στο βαθμό που μου επιτρέπει η αντίληψη μου:

1)   Η ελληνοτουρκική κρίση δεν είναι κυβερνητικό τέχνασμα για να αποπροσανατολιστεί η ελληνική κοινή γνώμη από την οικονομία και το Σκοπιανό. Σκοπιανό και ελληνοτουρκικά συνδέονται και βρίσκονται υπό την μεγάλη ομπρέλα των εθνικών θεμάτων. Υπάρχει άξονας Τουρκίας-Αλβανίας-Σκοπίων. Δεν θα ήταν προς όφελος της κυβέρνησης να ανοίξει περισσότερο τα πολύ υπαρκτά πλέον εθνικά θέματα. Αντιθέτως, θα ήθελε να επιμείνει στην αφήγηση της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια παρότι αυτή ούτε καθαρή ούτε έξοδος δύναται να είναι.

2)  Το κορίτσια ο στόλος δεν αποτελεί άξονα υπέρ της Ελλάδας, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Ο ισχυρότατος 6ος στόλος δεν έχει ως προτεραιότητα του την προάσπιση των Κυπριακών δικαιωμάτων εξόρυξης αλλά πιθανές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Το γεωτρύπανο της Exxon τρυπάει Οκτώβριο. Το τουρκικό πλοίο θα έχει τρυπήσει πολύ νωρίτερα δημιουργώντας τετελεσμένα έναντι των οποίων τόσο η ελληνική όσο και η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχουν κανέναν απολύτως σχεδιασμό. Παρότι οι φωνές στα κυρίαρχα αμερικανικά μήντια για επανακαθορισμό προς το χειρότερο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων έχουν πληθύνει, προς το παρόν η αμερικανική ηγεσία θεωρεί τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις too big to fail. Η Ελλάδα αποτελεί πολύ μικρότερο ψάρι κι πιο εύκολα αναλώσιμο από την Τουρκία.

ΤΙ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 2010;


Του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου



Πηγή:http://eparistera.blogspot.gr/2018/03/2010.html

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Ευαισθησίες και τ' αυγά του Καράμπελα


Του Προκόπη Μπίχτα

Κάθε τόσο δημοσιεύονται στα ΜΜΕ φωτογραφίες πληγωμένων και νεκρών παιδιών από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή.

Όλοι ξέρουν ότι ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή μαίνεται. Μαίνεται και στην Αφρική. Μαίνεται και στην Ουκρανία, αν και χαμηλότερης έντασης. Όλοι ξέρουν ότι στους πολέμους υποφέρουν και σκοτώνονται άντρες, γυναίκες και παιδιά. Όλοι ξέρουν τον πόνο και την συμφορά. 
Όμως, οι περισσότεροι αδιαφορούν με την ηλιθιότητα του ζώου που νομίζει ότι δεν το αφορά ό,τι συμβαίνει έξω από το παχνί του. Αδιαφορούν επειδή τα αντανακλαστικά τους έχουν αμβλυνθεί τόσο πολύ που είναι ανίκανοι να αισθανθούν και, ακόμα περισσότερο να δράσουν. Το φιλοθεάμον κοινό περιμένει κάποια εικόνα ματωμένου παιδιού για να σοκαριστεί, να τρέξει λίγη αδρεναλίνη στο νερωμένο αίμα του, να νοιώσει, επιτέλους, «κάτι» και να δακρύσει, μέχρι να πέσει η επόμενη εικόνα με το σελέμπριτι ξέκωλο να πλατσουρίζει στη Μύκονο, που πλένει τα πόδια της η Καϊλή. Το κοινό σοκάρεται και δακρύζει όπως το κάνει με το δράμα των πρωταγωνιστών στο αγαπημένο του σήριαλ, μέχρι να πέσουν οι διαφημίσεις για να «ξεσκάσει» από το ψυχοπλάκωμα. Ο θρίαμβος της αναισθησίας, της υποκρισίας και του κρετινισμού σε όλο του το μεγαλείο!

Όμως η άρχουσα τάξη και τα όργανά της ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, αφού κατέχουν άριστα την ικανότητα της χειραγώγησης και αποβλάκωσης των μαζών.

Το Σχέδιο των ΗΠΑ για Ελληνοτουρκικό πόλεμο τους επόμενους μήνες!


Τα σχέδια του Ερντογάν για κρίση με την Ελλάδα και οι φόβοι του για τη Τουρκία. Τα σχέδια των ΗΠΑ για ρήξη με την Τουρκία, την μεταφορά της βάσης του Ιντσιρλίκ και την πολεμική εμπλοκή της Ελλάδας.

του Σωτήρη Σιδέρη

Μέσα σε ένα περίπλοκο και ιδιαίτερα βίαιο σκηνικό με συνεχείς ανατροπές συμμαχιών και ανακατατάξεων, η Ελλάδα ζει πλέον με την ανησυχία ενός πολεμικού επεισοδίου με την Τουρκία. Ο Ερντογάν κινεί τα νήματα για την «επικαιροποίηση» της συνθήκης της Λωζάννης, ενώ οι ΗΠΑ βλέποντας ότι επέρχεται ρήξη με την Άγκυρα σχεδιάζει την επόμενη ημέρα στην περιοχή. Ένα σχέδιο που θα έπρεπε να ανησυχεί την Άγκυρα, αλλά και την Ελλάδα και που προβλέπει ακόμη και στρατιωτική αντιπαράθεση με την Τουρκία, με την εμπλοκή της χώρας μας, αλλά ως πρώτο βήμα η Ουάσιγκτον έχει ζητήσει και επίσημα από την ελληνική κυβέρνηση την μεταφορά της στρατηγικής σημασίας βάσης του Ιντσιρλίκ στη χώρα μας. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται ενώπιον ιστορικών αποφάσεων καθώς οι κίνδυνοι εμπλοκής της Ελλάδας είναι μεγάλοι, ενώ ο ίδιος ενδεχομένως να συνθλιβεί από τα ίδια τα γεγονότα.

Τα γεγονότα

Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μετά από συζητήσεις με πλήθος ακαδημαϊκών, διπλωματών και πολιτικών παραγόντων με έγκυρη πληροφόρηση, τα πιθανά σενάρια των εξελίξεων τους επόμενους 2-6 μήνες είναι δύο:

H πρόκληση πολεμικής κρίσης της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου πιθανόν, με στόχο συνολικές διαπραγματεύσεις και αλλαγές συνόρων μέσω «επικαιροποίησης» της συνθήκης της Λωζάννης.

ένας συνολικός περιφερειακός πόλεμος με στόχο την ήττα της Τουρκίας (και ανατροπή του Ερντογάν) και του Ιράν τον οποίο σχεδιάζουν οι ΗΠΑ με την εμπλοκή και της Ελλάδας.

Σε αυτό το σκηνικό μένει κενό προς το παρόν, το σενάριο τι θα κάνει η Ευρώπη και τι θα γίνει στα βαλκάνια. Για την Κύπρο, σε πρώτη φάση θα ασκηθούν αφόρητες πιέσεις -ήδη έχουν αρχίσει-για ταχύτατες διαπραγματεύσεις με στόχο την λύση ή την ενδιάμεση λύση για τον διαμοιρασμό του φυσικού αερίου.

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Κραυγή απ’ την Ήπειρο!


του Βασίλη Παπαρούνα

Ήρθαν πάλι. Ενημέρωση πάλι. Ήρθαν να μας εξημερώσουν. Να μας πείσουν. Αυτή τη φορά στη Θεσπρωτία. Δεν φταίνε αυτοί.

Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Και φαντάζομαι ,ότι την κάνουν με το αζημίωτο.

Εμείς φταίμε, οι Ηπειρώτες. Φταίει ο Περιφερειάρχης και οι Δήμαρχοι, που τους δίνουν βήμα και τους καλοδέχονται. Τους παραχωρούν δημοτικές αίθουσες και τους κάνουν τεμενάδες. Κάνουν τον αβανταδόρο και τους παρακαλούν να ‘ρθουν, για να καταστρέψουν τον τόπο μας. Υποστηρίζουν τις εταιρείες με απίστευτο ζήλο και απαξιώνουν, χωρίς συζήτηση, τους μόνιμους κατοίκους. Και κατά έναν περίεργο τρόπο δεν προβάλλουν τις ημερίδες. Όσο λιγότεροι πολίτες έρθουν τόσο καλύτερα. Είναι, αν μη τι άλλο, παράδοξο και ανεξήγητο να μην θέλουν να μάθουν οι κάτοικοι για «τα καλά» της ανάπτυξης.

Αν τώρα μιλήσουμε για τις διαδικασίες που επιβάλλουν στις ημερίδες, αυτές είναι απαράδεκτες. Ποτέ δεν απαντήθηκε ούτε μία ερώτηση. Τι είναι ετούτο πάλι; Δεν έχει ξαναγίνει. Να αγνοείς τους Δημότες και να χαϊδεύεις τους Ισπανούς!

Γιατί κύριε Περιφερειάρχη; Γιατί κύριοι Δήμαρχοι; Γιατί κύριοι Αιρετοί; Γιατί Ηπειρώτες Βουλευτές; Γιατί έχετε αυτή τη στάση, σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα για τον τόπο μας; Γιατί δεν υπερασπίζεστε τον τόπο μας και ακολουθείτε τις επιταγές της εκάστοτε κεντρικής κυβέρνησης και των συμβούλων τους, που έρχονται να μας πείσουν ότι η Ήπειρος θα είναι ίδια μετά τις έρευνες και τις εξορύξεις πετρελαίων; Όλοι αυτοί οι Αθηναίοι δεν δίνουν δεκάρα για τον τόπο μας.

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

1821 - Αναψηλαφώντας μια προδομένη επανάσταση…


Του Νεκτάριου Δαπέργολα 
Διδάκτορα Βυζαντινής Ιστορίας 

Πλησιάζει λοιπόν άλλη μια 25η Μαρτίου, που βέβαια θα «τιμήσουμε» και πάλι με τον ίδιο πάντα ανούσιο τρόπο: τις ίδιες παρελάσεις, τα ίδια αφιερώματα, τους ίδιους ανιαρούς επετειακούς λόγους. Και για μια ακόμη φορά προφανώς θα χάσουμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε αυτή τη μέρα στις πραγματικές της διαστάσεις, για να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε τελικά με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό. Με έναν τρόπο που πολύ απλά καλεί σε προβληματισμό, σε βαθιά περίσκεψη ή ακόμη και σε μελαγχολία. Έχω άλλωστε την αίσθηση ότι 197 χρόνια μετά την έναρξη της Μεγάλης μας Επανάστασης (και 186 από την επίσημη ίδρυση του θλιβερού μικροελλαδίτικου «βασιλείου» - προτεκτοράτου) ο μόνος τρόπος για να τιμήσουμε ειλικρινά τους ηρωικούς αγωνιστές του ’21 περνάει πια αναγκαστικά μέσα από τον δρόμο της απόλυτης κατάθλιψης. 

Αναπόφευκτος πράγματι αυτός ο δρόμος, όταν ζεις στη χώρα της απάτης, της ψευτοπροοδευτικής υστερίας, της πολιτιστικής ασυναρτησίας, της πολιτικής διαφθοράς, της εκκλησιαστικής εκκοσμίκευσης, της βαθιάς κρίσης όλων ανεξαιρέτως των θεσμών. Στη χώρα που τη λυμαίνονται διεφθαρμένοι μεγαλοεπιχειρηματίες και καναλάρχες, αχρείοι πολιτικοί, πλανεμένοι ιεράρχες, αγύρτες δημοσιογράφοι και γραικύλοι θολοκουλτουριάρηδες. Στη χώρα όπου ζει πλέον ένας λαός τυφλός και αμνησιακός, που καθημερινά βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στην παρακμή και τη βλακεία. Ένας λαός που κάποτε ήταν ανυπότακτος, που σφυρηλατήθηκε επί αιώνες μέσα από την αντίσταση, που πολέμησε τους Φράγκους κατακτητές, που έχυσε το αίμα του σε περισσότερες από 150 επαναστάσεις ενάντια στους Τούρκους. Και έτσι, αφού τα έπραξε όλα αυτά, πήγε μετά και υποτάχτηκε από μόνος του στα σκουπίδια.