Κατάφωρη παραβίαση του συντάγματος το 4ο αριστερό μνημόνιο..

...ολόκληρη η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου

Σε μια χώρα όπου μια τραπεζική μαφία σε αγαστή συνεργασία με μια παρέα μιζαδόρων πολιτικών και με τις ευλογιές των έμμισθων τραπεζοϋπαλλήλων της ευρωπαϊκής ένωσης τέτοιου είδους αποφάσεις θα βλέπουμε...σήμερα στη βουλή η κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστερά κατέθεσε το πολυνομοσχέδιο-σχέδιο εξόντωσης της ελληνικής κοινωνίας καλούν τους βουλευτές να το ψηφίσουν όταν την ίδια ώρα η έκθεση κόλαφος του Ελεγκτικού Συνεδρίου μιλά ξεκάθαρα για την κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος..

Δεν είμαστε πλέον ανεξάρτητη χώρα δεν υπάρχει καμία έννοια δικαίου και εφαρμογής του Συντάγματος δεν υπάρχει καμία εφαρμογή ακόμη και των ευρωπαϊκών κανονισμών και νόμων.

Kαι εμείς ως κοινωνία το μόνο που μένει είναι να αντισταθούμε έναντι αυτής της συμμορίας...

Δείτε την έκθεση κόλαφο Ελεγκτικού Συνεδρίου:

Πηγή:http://bankstersae.blogspot.com/2017/05/4.html

Διάβασε ακόμη: Θέμα αντισυνταγματικότητας εγείρει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής για τις περικοπές σε συντάξεις και ειδικά μισθολόγια

Η παραπάνω έκθεση ΕΔΩ

Σύνταγμα Πολιτών

Πρωτοβουλία για νέο Σύνταγμα με συμμετοχή του λαού

Να διεμβολίσουν το τοπίο της «άνωθεν» συνταγματικής αναθεώρησης επιχειρούν έξι οργανώσεις πολιτών. Σε ανοικτή επιστολή τους -την οποία δημοσιεύουμε ολόκληρη στη συνέχεια- διακηρύττουν την ανάγκη για ένα νέο σύνταγμα, το οποίο, όπως λένε, θα αποτελεί τη θεσμική αιχμή της «δημοκρατικής επανάστασης» που έχει ανάγκη η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη.

Μέχρι τώρα, στην Ελλάδα και ειδικότερα στο χώρο της αριστεράς, η συζήτηση για το Σύνταγμα εστίαζε κυρίως στα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Όμως όλα δείχνουν πως από εδώ και στο εξής, και όσο θα οξύνεται η κοινωνική και πολιτική σύγκρουση, ένα από τα κύρια μέτωπα για την προάσπιση της δημοκρατίας και για την ενδυνάμωση της λαϊκής ισχύος έναντι της ολιγαρχίας θα είναι η άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων και η δυνατότητα ή μη συμμετοχής των πολιτών στη διακυβέρνηση.

Χαρακτηριστική είναι η συζήτηση που ξέσπασε μετά το Brexit για τη νομιμότητα ή μη των δημοψηφισμάτων και για το αν θα πρέπει ο λαός να συμμετέχει στις κρίσιμες αποφάσεις.

Μια από τις συμμετοχικές μεθόδους είναι η μέθοδος World Café, χωρίς εκτεταμένες κεντρικές εισηγήσεις. Οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε ομάδες των 4-5 ατόμων που συζητούν γύρω από κάποια ερωτήματα σε δύο ή τρεις διαδοχικούς κύκλους, αλλάζοντας σύνθεση κάθε φορά. Αυτό επιτρέπει την οικειότητα, την τυχαία ανάμειξη των απόψεων και την εξαγωγή σαφών συλλογικών συμπερασμάτων ανεξαρτήτως του αριθμού των συμμετεχόντων. Η φωτογραφία είναι από το Συνταγματικό Εργαστήριο που διοργάνωσε η Πολιτεία 2.0 στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο 2015.

Νομισματική Πολιτική και Συνταγματική Αναθεώρηση

Του Σπύρου Στάλια*

Τα Συντάγματα, όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, δεν είναι εκείνα τα κείμενα που εγγυώνται την πρόοδο των Λαών πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Αντίθετα είναι κείμενα που μπορούν να οδηγήσουν στην οπισθοδρόμηση και ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα Ελληνικά Συντάγματα. Κανένα Σύνταγμα οικονομικά και πολιτικά δεν προστάτευε τον Ελληνικό Λαό από συμφορές. Θα προσπαθήσω αυτό να το εξηγήσω και να πω την άποψη μου για το τι θα πρέπει να γίνει.

Πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη υπήρχαν τρία μόνο αβασίλευτα πολιτεύματα. Το 1918 με την λήξη του πολέμου προστέθηκαν άλλα δέκα. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία ενθρονίστηκε σε όλη την Ευρώπη ως φυσική μορφή διακυβέρνησης των Λαών. Αυτοκράτορες, Βασιλείς, Τσάροι, Σουλτάνοι, Δούκες εκθρονίσθηκαν, καταργήθηκαν ή αποδυναμώθηκαν. Η δημοκρατία είχε θριαμβεύσει, ο αυταρχισμός είχε ηττηθεί ως υπαίτιος του πολέμου. Εκείνη την εποχή υπήρξαν 22 νέα δημοκρατικά συντάγματα σε όλη Ευρώπη. Οι καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου ήσαν οι μεγάλες βεντέτες της εποχής.

Όλα τα Συντάγματα άρχιζαν με την πρόταση: "όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό ή το έθνος και ασκούνται υπέρ αυτού" και αποσκοπούσαν να τιθασεύσουν, ως αντίδραση στην προηγούμενη εκτελεστική ηγεμονία, την εκτελεστική εξουσία, δίνοντας δύναμη στο Κοινοβούλιο. Τα μελή του Κοινοβουλίου υποτίθεται ότι θα εκλέγονταν  με τέτοιο τρόπο, ώστε να εκπροσωπούν όλα τα στρώματα του Λαού.

Καθηγητάδες, εξουσιολάγνοι νάνοι υποκριτές, αριστερά ρετάλια...

Τί έλεγαν οι Συνταγματολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ 

Του Δημήτρη Σπάθα*

Σας παραθέτω ένα μικρό απάνθισμα απ’ όσα έλεγαν οι συνταγματολόγοι του Σύριζα όπου γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι καταργείται το ελληνικό σύνταγμα και η λαϊκή και κρατική κυριαρχία της χώρας. Με πλήρη νομική και πολιτική τεκμηρίωση. Αυτοί οι άνθρωποι κυβερνούν(;) σήμερα την Ελλάδα. Πρόκειται ή για άσχετους νομικούς-συνταγματολόγους ή για πολιτικούς απατεώνες; Όσα έγραφαν ή έλεγαν ίσχυαν για τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και δεν ισχύουν για την δική τους υπερμνημονιακή κυβέρνηση;

«Η συνήθης δικαιολογητική βάση υιοθέτησης των μνημονιακών μέτρων από τους απολογητές τους,  δεν συνίσταται τόσο στην άρνηση του επαχθούς χαρακτήρα τους, αλλά στην επίκληση της αναγκαιότητάς τους εν όψει της σωτηρίας της εθνικής οικονομίας, ως ζητήματος υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος. Η θέση αυτή υπόρρητα αποδέχεται την αντισυνταγματικότητα των υπό κρίση ρυθμίσεων «υπό ομαλές συνθήκες», επικαλείται όμως, για να δικαιολογήσει την επιβολή τους, μια ιδιόρρυθμη κατάσταση ανάγκης, ή, όπως έχει εύστοχα γράφει, ( Δ. Μπελαντής, Η κατάσταση εξαίρεσης και οι εφαρμογές της στο πρόγραμμα «στήριξης της ελληνικής οικονομίας», ΔτΑ 2010, σ. 1115) μια κατάσταση εξαίρεσης, με την έννοια που δίνει στον όρο ο Agamben G.Agamben, State of Exception, 2006, Εισαγωγή και Πρώτο Κεφάλαιο) Συνεπώς, η μεγαλύτερη κατάπτωση του Συντάγματος συνίσταται στην πλήρη, συστηματική και απροσχημάτιστη πλέον καταστρατήγηση του, όχι μόνον από την Κυβέρνηση και την πλειοψηφία της Βουλής, αλλά και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πέραν της υπονόμευσης της λαϊκής κυριαρχίας, πέραν της διάλυσης των κοινωνικών δικαιωμάτων και του εργατικού δικαίου, η μεγαλύτερη θεσμική ζημία που επέφεραν οι πολιτικές των τελευταίων χρόνων έγκειται ακριβώς στον ευτελισμό του Συντάγματος.»

Γ. Κασιμάτης: Αντισυνταγματικός ο νόμος Παππά

Αντισυνταγματικό χαρακτήρισε το νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Κασιμάτης, αναφέρει το «Σκαϊ».  

Ο κ. Κασιμάτης κάλεσε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, να μην τον υπογράψει αλλά να τον αναπέμψει στη Βουλή, κατά την προβλεπόμενη διαδικασία.

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου τόνισε πως ο νόμος Παππά έχει όλα τα τυπικά στοιχεία αντισυνταγματικότητας και αποτελεί κλασική περίπτωση νόμου για αναπομπή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. «Είμαι βέβαιος ότι ο κύριος Παυλόπουλος που ανήλθε με την αξία του στο ύπατο Πολιτειακό αξίωμα [***] θα πράξει το καθήκον του», πρόσθεσε.

Ο κ. Κασιμάτης δήλωσε πως ο νόμος Παππά συνιστά κατάφωρο σφετερισμό Συνταγματικής αρμοδιότητας από Υπουργό και κυβέρνηση. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν ενέσκηψε μία δικτατορία τόνισε, και πρόσθεσε πως είναι ξεκάθαρη η πρόθεση της κυβέρνησης να χειραγωγήσει με κάθε τρόπο τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΟΘΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 20ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015;;;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

Με μία γρήγορη ματιά στα έγγραφα που αφορούν την προκήρυξη των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 και στα αποτελέσματα που έδωσε η singular logic, διαπιστώσαμε το βάσιμο τς παραπάνω καταγγελίας και άρα Η ΔΙΚΑΟΣΥΝΗ πρέπει επειγόντως να απαντήσει τουλάχιστον στο ερώτημα: ΠΑΡΑΒΙΑΣΘΗΚΑΝ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΙΑ;;;

Αλλά ας ρίξουμε μια ματια στα στοιχεία:

Χωρίς αιδώ οι παραβιάσεις του Συντάγματος και της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας

Tου Γιώργου Κασιμάτη

(ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ  ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ με τίτλο : "τσιπράκια και λοιποί αναξιοπρεπείς και υπόδουλοι ΝΑΙνέκοι της ροχάλας"**)

Η ιστορία του Μάη της τετραετίας συνεχίζεται πανομοιότυπα. Η περίφημη (παράνομη και απάνθρωπη) «Συμφωνία» και πάλι δεν επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων -ούτε καν τέθηκε σε ψηφοφορία. Η ανεξάντλητη, όμως, ευρηματικότητα των παρανόμων όλων των εποχών βρήκε ένα νέο και πρωτοφανές εύρημα για τη «δημοκρατική» διακήρυξη της «επιβολής» της: Φορέθηκε η «Συμφωνία» «δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως» επίσημο «καπέλο» στο κεφάλι της Λαϊκής Αντιπροσωπείας, που αποτελεί το ύπατο όργανο αντιπροσώπευσης της Λαϊκής Κυριαρχίας -που δεν υπάρχει πια- και του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτελεί το ύπατο όργανο έκδοσης και δημοσίευσης των νόμων -που δεν αποφασίζει πια η Ελλάδα.

Ποιο ήταν το εύρημα; Στην Ολομέλεια δεν τέθηκε η «Συμφωνία» για επικύρωση κατά το Σύνταγμα, γιατί είχε δηλώσει η ΑΝ.ΕΛ ότι δε θα την ψηφίσει και όλοι οι άλλοι δε θέλανε, προφανώς, να αναλάβουν επίσημα την -όχι μόνο πολιτική- ευθύνη μιας τέτοιας πράξης που θίγει την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα του ανθρώπου. Έτσι, τη βάλανε στην πρώτη σελίδα της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ, Α, 80/16/7/20150), ως το γρανιτένιο πίνακα του Όρους Σινά με τις εντολές της Υπέρτατης Θέλησης, χωρίς υπογραφές θνητών, πάνω από το νόμο που ψήφισε η «κυρίαρχη» Βουλή των Ελλήνων και πάνω από τον τίτλο του Αρχηγού του Κράτους («Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας») που, κατά το Σύνταγμα, εκδίδει και δημοσιεύει τους νόμους της «κυρίαρχης» Νομοθετικής Εξουσίας.

Εδώ η Δημοκρατία κάνει πάρτι

Της Χριστιάννας Λούπα

"Η επίμαχη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου τελεί σε προφανή αναντιστοιχία με την συνταγματική τάξη, καθώς...

α) δεν μνημονεύεται ούτε στο σώμα της, ούτε στην αιτιολογία της κανένας λόγος ή καμία εξαιρετική ή απρόβλεπτη περίσταση που οδήγησε στη θέσπισή της. Αντίθετα, η οικονομική αναγκαιότητα της οποίας γίνεται επίκληση μόνον άγνωστη και μόνο αιφνίδια δεν είναι.

β) παρεμβαίνει ανεπίτρεπτα στην οικονομική διαχείριση των πόρων αυτοδιοικούμενων νομικών προσώπων, όπως...

οι Ο.Τ.Α. α΄ ή β΄ βαθμού και τα ΑΕΙ/ΤΕΙ κατά παράβαση των συνταγματικών προβλέψεων που προβλέπουν και την οικονομική αυτοτέλειά τους (άρθρο 102 παρ. 2, 16 παρ. 5 Σ.)".

Η παραπάνω ανακοίνωση εκδόθηκε στις 21 Απριλίου 2015 από το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και αφορά τη δέσμευση των διαθέσιμων αποθεματικών των ΟΤΑ και άλλων δημόσιων φορέων από την κυβέρνηση με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και μάλιστα αναδρομικά. Ως γνωστόν, τα χρήματα θα πρέπει να μεταφερθούν στην Τράπεζα της Ελλάδος και να μετατραπούν σε repos με σκοπό την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού.

Μαθήματ-α-συνταγματικού δικαίου

Του Σωτήρη Καλαμίτση

Υπάρχει, λοιπόν, το άρθρο 93 §4 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι «Tα δικαστήρια υπoχρεoύνται να μην εφαρμόζoυν νόμo πoυ τo περιεχόμενό τoυ είναι αντίθετo πρoς τo Σύνταγμα».

Βασιζόμενοι στη διάταξη αυτή λέμε ανέκαθεν ότι τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμους που αντιστρατεύονται το Σύνταγμα. Πρόκειται, άραγε, περί λαϊκής δοξασίας ή άκαμπτης συνταγματικής επιταγής, την οποίαν οφείλουν να τηρούν απαρεγκλίτως οι δικαστές, εφ’ όσον κρίνουν ότι ένας νόμος είναι αντισυνταγματικός; Αυτή την απορία, παρά τη σαφήνεια του γράμματος και του πνεύματος του Συντάγματος, μου προκάλεσε ο δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εξέδωσε την απόφαση 2825/2014. Επρόκειτο για υπόθεση σχετική με την περικοπή βάσει του ν. 3833/2010 των αποδοχών τού προσωπικού ανώνυμης εταιρείας ανήκουσας 100% στο κράτος. Οι εργαζόμενοι προσέφυγαν στο δικαστήριο ζητώντας να τους επιστραφούν τα ποσά, κατά τα οποία περιεκόπησαν οι αποδοχές τους, με το σκεπτικό ότι ο νόμος αυτός είναι αντισυνταγματικός, εξ ου και μη εφαρμοστέος. Ο δικαστής απέρριψε την αγωγή με το ακόλουθο σκεπτικό

Γιατί βρίσκεται στην κυβέρνηση ακόμη ο Σαμαράς και η συμμορία του;

Του Δημήτρη Καζάκη

Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 αναρτήθηκε το Προεδρικό Διάταγμα αριθμ. 173 με βάση το οποίο η Βουλή διαλύθηκε με παράλληλη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών για τις 25 Ιανουαρίου 2015. Το ΠΔ αυτό δημοσιοποιήθηκε την επομένη της συνάντησης του φερόμενου ως πρωθυπουργού Α. Σαμαρά με τον φερόμενο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, όπου ο πρώτος του ανακοίνωσε το αδιέξοδο της πρόωρης προεδρικής εκλογής.

Με βάση το ισχύον σύνταγμα ο κ. Παπούλιας ήταν υποχρεωμένος να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές. Έτσι κι έγινε. Με μόνο μια διαφορά. Γιατί παραμένει στη θέση της η κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλου; Γιατί δεν παραιτήθηκε προκειμένου να αντικατασταθεί με υπηρεσιακή; Το μόνο που έγινε είναι η τελετή ορκωμοσίας του Υπηρεσιακού Υπουργού Εσωτερικών κ. Μιχαήλ Θεοχαρίδη ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια και παρουσία του φερόμενου ως Πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά.

Από κι ως πού; Με βάση ποια προβλεπόμενη διάταξη του Συντάγματος ο Σαμαράς και οι υπουργοί του παραμένουν στη θέση τους; Στο άρθρο 41 παρ. 1 του Συντάγματος περί διάλυσης της Βουλής προβλέπονται τα εξής: 

O Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διαλύσει τη Bουλή, αν έχουν παραιτηθεί ή και καταψηφιστεί από αυτή δύο Kυβερνήσεις και η σύνθεσή της δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα. Oι εκλογές ενεργούνται από την Kυβέρνηση που έχει την εμπιστοσύνη της διαλυόμενης Bουλής. Σε κάθε άλλη περίπτωση εφαρμόζεται αναλόγως το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 37. 

Η κυβέρνηση φέρνει το νέο Σύνταγμα που επιβάλει η τρόϊκα

Αν είναι αυτές οι αλλαγές στο Σύνταγμα που σύμφωνα με πληροφορίες στα ΜΜΕ σκοπεύει να φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση, τότε είναι προφανές ότι πρόκειται για αλλαγές που επιβάλουν οι δανειστές, προκειμένου να ελέγχουν την Ελλάδα απρόσκοπτα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση, με πρωτοβουλία της ΝΔ, σκοπεύει να φέρει, μεταξύ των άλλων και τις εξής συνταγματικές αλλαγές:

1) Εκλογή του ΠτΔ από το λαό. Αυτό, εκ πρώτης όψεως ακούγεται καλό. Όμως η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να φέρει την απευθείας εκλογή του ΠτΔ από το λαό. Σκοπεύει να φέρει την εκλογή μόνο αν αποτυγχάνει η εκλογή στη Βουλή και μόνο μεταξύ των υποψηφίων που θα προτείνουν τα κόμματα και όχι και μεταξύ υποψηφίων που θα προτείνουν και οι πολίτες. Ο στόχος της τρόϊκας εδώ είναι να εκβιάζεται η Βουλή για να εκλέγει τον αρεστό στο σύστημα και στους δανειστές ΠτΔ, προκειμένου να αποφεύγει την ανάμιξη του λαού.

2) Σταθερό εκλογικό σύστημα που θα δίνει σταθερές κυβερνήσεις. Δηλαδή κατοχύρωση στο Σύνταγμα της ενισχυμένης αναλογικής και του bonus των εδρών. Όμως, άλλο εκλογικό σύστημα πέραν αυτού της απλής αναλογικής και της κατάργησης του φασιστικού 3%, που αποκλείει την ανανέωση της πολιτικής ζωής, δεν πρέπει να εισαχθεί στο Σύνταγμα ως πάγιο εκλογικό σύστημα.

"Το Σύνταγμα της Ελλάδος". Ο Αντ. Παπαντωνίου στο e-roi.gr

Ο Αντώνης Παπαντωνίου σε μια ανάλυση για το Σύνταγμα της Ελλάδας στο e-roi.gr στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο Αντώνης Παπαντωνίου είναι Ναύαρχος ε.α. και γεννήθηκε στην Αθήνα τo 1942. Eίναι απόφοιτος της Σχολής Δοκίμων Σημαιοφόρων του Λ.Σ. και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπηρέτησε σε διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, κέντρου και περιφέρειας και στο εξωτερικό. Διετέλεσε Προξενικός Λιμενάρχης στη Μασσαλία Γαλλίας.

Δραστηριοποιείται στο Ε.ΠΑ.Μ. από ιδρύσεώς του και είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ.

Γ.Κατρούγκαλος: Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει παραβιάσει το σύνταγμα

Το «Μεγάλο Κόλπο» της αναθεώρησης του Συντάγματος

*Του Κωνσταντίνου Νάκκα

Στις γραμμές που ακολουθούν θα προσπαθήσω να παρουσιάσω συνοπτικά μια σειρά ζητημάτων, φαινομενικά ασύνδετων μεταξύ τους, επιχειρώντας να αποκαλύψω την ουσιαστική τους σχέση αλλά και τις σημαντικές τους συνέπειες.

Στο πρώτο μέρος θα αναλύσω δύο μορφές πολιτεύματος, την Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και την Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία –για την οποία πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό– παρουσιάζοντας τα χαρακτηριστικά τους ώστε να γίνουν σαφείς οι διαφορές τους.

Στο δεύτερο μέρος, θα επιχειρήσω να αναλύσω τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος αναπτύσσοντας τόσο την διάσταση της αναθεωρητικής λειτουργίας όσο και αυτή της συντακτικής εξουσίας αποσκοπώντας στο να καταστήσω σαφές το διαφορετικό αποτέλεσμα των δύο διαδικασιών αλλά και τις διαφορετικές έννομες συνέπειες του παραγόμενου αποτελέσματός τους.

Στο τρίτο μέρος, θα παρουσιάσω συνοπτικά τις βασικές προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος όπως αυτές διατυπώθηκαν από τον Πρωθυπουργό της Χώρας, Αντώνη Σαμαρά, δίνοντας έμφαση στα σημεία εκείνα που αφορούν τη λειτουργία του πολιτεύματος. Επικεντρώνω την προσοχή μου στις θέσεις του διότι ως Πρόεδρος της Κυβέρνησης και με δεδομένη τη δημόσια δηλωμένη πρόθεσή του η επόμενη Βουλή να είναι αναθεωρητική, έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και την σχετική –ενδέχεται και αυτή των τριών πέμπτων– πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Συνταγματική Αναθεώρηση.

Ένα διαδίκτυο που ζέει. Ένα διαδίκτυο με χιλιάδες ιδέες. Ένα διαδίκτυο που μιλάει για Δημοκρατία, δικαιοσύνη, ανθρωπισμό. Όμως όλοι και όλες ξεχάσαμε-ξεχνάμε κάτι βασικό.

Η χώρα μας όχι μόνο βρίσκεται κάτω από οικονομική κατοχή, αλλά και ούτε καν είμαστε ανεξάρτητο κράτος.

Οι αποφάσεις, οδηγίες τις λένε, της ΕΕ πρέπει να γίνονται σεβαστές και εκτελεστέες. Νόμοι του κράτους σε απλά Ελληνικά.

Δεν έχει καμιά σημασία αν επικεφαλής της Ελληνικής κυβέρνησης είναι Πρωθυπουργός, Βασιλιάς, Αυτοκράτορας, Γενικός Γραμματέας ή ο Αρχιεπίσκοπος. Ότι αποφασιστεί στις Βρυξέλλες, ακυρώνεται μόνο από τις Βρυξέλλες.

Ας μην θυμίσω τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Φάνηκε πολύ καθαρά στην περίπτωση της Κύπρου. Ή Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε μόνο λίγες ώρες στην απειλή ότι θα κοπεί η ρευστότητα από την ΕΚΤ. ( Ίσως να βοήθησε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε αυτό. Κανένας δεν μπορεί να ξέρει.)

Ανεξάρτητο λοιπόν κράτος δεν είμαστε. Αποτελούμε κομμάτι, επαρχία, μιας αυτοκρατορίας.

Μάλιστα και το δικαίωμα του veto έχει ξεχαστεί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, κάπου ανάμεσα στο “η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες” στο “περήφανα γερατειά” και στο “είμαστε έθνος ανάδελφον”.

Η παλιά και η νέα μεταπολίτευση

Η σημερινή πολιτική περίοδος, αν γείρει υπέρ των κυρίαρχων τάξεων, θα συμβολοποιηθεί με το νέο Σύνταγμα που θα μετατρέψει τον νεοφιλελευθερισμό σε καθεστώς, ενώ αν γείρει υπέρ του λαού, πρέπει να προκύψει από κοινωνική διαβούλευση το νέο συντακτικό κείμενο, το οποίο θα επαναθεμελιώνει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας.

 Του Χριστόφορου Βερναρδάκη*

Η είσοδος της χώρας στη μνημονιακή εποχή τον Μάιο του 2010 οριοθέτησε και το τέλος της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, γνωστής περισσότερο ως «μεταπολίτευσης του ’74». Η σημερινή είναι μια μεταβατική, αργόσυρτη περίοδος, εντός της οποίας επωάζονται οι συνθήκες και οι όροι της νέας μεταπολίτευσης. Η διαφορά από τη μεταπολίτευση του ’74 είναι προφανής. Εκείνη η μεταπολίτευση έγινε ακαριαία, σε μια-δυο μέρες (και νύχτες). Επίσης, εκείνη η μεταπολίτευση είχε ώριμα και αυτονόητα τα «πολιτικά και κοινωνικά συμβόλαια» πάνω στα οποία θα θεμελιωνόταν: εθνική συμφιλίωση, εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος, κοινοβουλευτισμός, ισονομία, σταθερή κομματική δημοκρατία, ισορροπία κράτους και αγοράς.

Η σημερινή μεταπολίτευση αργεί. Η ληξιαρχική πράξη γέννησής της δεν είναι ακόμα έτοιμη. Και ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν πλέον έτοιμα «εθνικά συμβόλαια», αλλά ταξικά συμφέροντα που βρίσκονται σε αδυσώπητη μεταξύ τους σύγκρουση. Από τις παραλίες έως τα Πανεπιστήμια και από την υπεράσπιση (ή την καταπολέμηση) της έννοιας του δημοσίου συμφέροντος έως τη λειτουργία της Βουλής και ευρύτερα της Δημοκρατίας, η πάλη ανάμεσα στις χειμαζόμενες λαϊκές τάξεις και κυρίως τη μισθωτή εργασία, από τη μια, και τα συμφέροντα του πιο κυνικού και ακραίου κεφαλαίου, από την άλλη, είναι τεράστια, συνεχής και αβέβαιης έκβασης.

Η Ε.Ε. αποφάσισε να επιτίθεται στρατιωτικά στα κράτη - μέλη της, εάν...

Το Δ' Ράιχ αποκαλύπτεται και απειλεί...

Εθνική ακεραιότητα τέλος, με νόμο της Ε.Ε. 

Του Μάρκου Παναγιωτίδη

Με απόφαση - νόμο των Βρυξελλών η Ε.Ε. έχει δικαίωμα εισβολής και καταστολής, σε περίπτωση που διαπιστώσει η ίδια (δηλαδή το "διευθυντήριο" των ανωνύμων συμφερόντων πολυεθνικών) πως απειλούνται τα συμφέροντά της.

Πού θα εισβάλει η Ε.Ε. στρατιωτικά και θα καταστέλλει κινητοποιήσεις πολιτών; Μα, στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οποίων τη γνώμη δεν θα λαμβάνει υπόψιν, αφού θα έχει τη δυνατότητα εισβολής και επιβολής στρατιωτικών μέσων (δηλαδή πολέμου και θανάτου πολιτών) χωρίς να αιτηθεί κάτι τέτοιο η κυβέρνηση της χώρας που "αποσταθεροποιείται"...! (ενδεχομένως η συγκεκριμένη απόφαση να είναι και η κύρια αιτία ασκήσεων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων για μάχες πόλεων και καταστολή εξεγέρσεων πολιτών...).

Η Δημοκρατία μέσα στην Ευρώπη έχασε και την έσχατη άμυνά της και το προσωπείο της ευρωχούντας με νόμο των Βρυξελλών αποφασίζει και διατάσσει...

Στο σημείο αυτό, ίσως θα πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο συμπτωματική μπορεί να είναι η βούληση του Βερολίνου να λειτουργεί ο γερμανικός στρατός και πέραν των ορίων της Γερμανίας, αλλά και πέραν των ορίων δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ...