Η υπόθεση Έντουαρντ Σνόουντεν ως πολιτικό ζήτημα με ηθική διάσταση
Του Νίκου Κουρμουλή
Ένας από τους κύριους μυθοπλαστικούς ιμάντες, που ακουμπά σε
τεκμηριωμένα γεγονότα, των υπηρεσιών ασφαλείας των Η.Π.Α είναι η ωμή
παρέμβασή τους στις διεργασίες των εκάστοτε κυβερνήσεων. Εσωτερικών και
εξωτερικών. Σε πλείστες όσες ιστορικές περιόδους μάλιστα φαίνεται να
συνδιαμορφώνουν τους διαχειριστικούς φακέλους των κύριων υπουργείων,
καθώς και κομβικές αποφάσεις του Κογκρέσου. Πριν από έναν χρόνο όμως, οι
αποκαλύψεις του 29χρονου Έντουαρντ Σνόουντεν έφεραν στο φως τις
τρομακτικές διαστάσεις της διείσδυσης των μυστικών υπηρεσιών στο
καθημερινό γίγνεσθαι των απλών ανθρώπων και όχι μόνο στους θώκους των
υψηλά ιστάμενων πολιτικοοικονομικών κλιμακίων. Ο μύθος τελικά είναι η
ίδια η ζωή.
Το καρφί, ή αλλιώς «The whistleblower», Έντουαρντ Σνόουντεν δικαίωσε
τόσο τις κραυγές των απανταχού συνωμοσιολόγων όσο και τις συντεταγμένες
καταγγελίες αριστερών ακτιβιστών, τελείως διαφορετικού πολιτικού
μεγέθους φυσικά. Άναψε τη συζήτηση για τα κεκτημένα της δημοκρατίας,
τους προστατευτικούς θεσμούς του κοινωνικού κράτους, τη συνθήκη των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη βαλλόμενη ιδιωτικότητα, τους μηχανισμούς
εθνικής ασφαλείας. Κι όλα αυτά από έναν νεαρό άνδρα, χωρίς πτυχίο
Λυκείου καν. Ένας πραγματικά αόρατος άνθρωπος στην παγκόσμια κλίμακα των
πολυπτυχιούχων μεσαζόντων. Έβγαλε στη δημοσιότητα εκατομμύρια απόρρητα
data, που αποκάλυπταν επτασφράγιστα μυστικά του Πενταγώνου, της Εθνικής
Υπηρεσίας Ασφαλείας (N.S.A.), καθώς και της Κεντρικής Υπηρεσίας
Πληροφοριών (C.I.A.). Κατηγορείται για υποκλοπή κυβερνητικής περιουσίας,
διαρροή εθνικού αμυντικού υλικού και ηθελημένη παράδοση μυστικών
πληροφοριών σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Κατηγορίες που επιφέρουν
βαρύτατες ποινές.
