Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Ερντογάν και Σ.Αραβία ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου...


...και εμείς τρέχουμε πίσω τους.

Του Θέμη Τζήμα

Εδώ και τρεις ημέρες, η Τουρκία επιτίθεται εναντίον της Συρίας, διαπράττοντας ίσως το σοβαρότερο έγκλημα διεθνώς, αυτό της ένοπλης επίθεσης εναντίον κυρίαρχου κράτους.
Δεν επιτίθεται εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ούτε απαντά σε κάποια επιθετική ενέργεια που στρέφεται εναντίον της.  
Χτυπά το συριακό στρατό, προκαλεί  τη Ρωσία και βομβαρδίζει  τους Κούρδους μαχητές που δρουν εντός της Συρίας και εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, διότι θεωρεί ότι συνιστούν απειλή για την ίδια. Το καθεστώς Ερντογάν ανάγει το δόγμα Μπους περί προληπτικής άμυνας σε ένα ολότελα νέο επίπεδο, βάσει του οποίου μπορεί να επιτίθεται σε οποιοδήποτε άλλο κράτος κατά το δοκούν, εάν το ίδιο κρίνει ότι εντός του τελευταίου δραστηριοποιούνται δυνάμεις, που κάποια στιγμή, οποτεδήποτε στο μέλλον ίσως αποτελέσουν απειλή.  
Επεκτείνει δηλαδή την εθνική της ασφάλεια στο χώρο και στο χρόνο αυθαίρετα, στο πλαίσιο μιας επιθετικότητας που δε γνωρίζει κανένα όριο παρά μόνο εκείνο που η ισχύς της ίδιας της Τουρκίας ή των αντιπάλων της θέτει. Πρόκειται για ομολογημένο δόγμα, που ο κόσμος δεν είχε ξανασυναντήσει σε τέτοια έκταση και προφάνεια, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όλοι εναντίον ενός


ΣΧΟΛΙΟ γα το θέμα απο τον Γ.Γ. του Ε.Πα.Μ. Δημ. Καζάκη, τον Θέμη Συμβουλόπουλο και την Γεωργία Μπιτάκου, στην ΕRΤopen (15 Φεβ. 2015).
..............................................................................
Του Βασίλη Βιλιάρδου
Η Γερμανία, οι Η.Π.Α., οι τοκογλύφοι, οι κερδοσκόποι τύπου Soros, η ανατολική Ευρώπη, οι Ουκρανοί, οι Τούρκοι, οι Σαουδάραβες, όλοι μαζί, είναι εναντίον του Ρώσου προέδρου – ενώ ταυτόχρονα η ελίτ θεωρεί πως η λύση της είναι ο πόλεμος
Εάν διαβάσει κανείς τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο γερμανικό τύπο, σχετικά με την ομιλία του Ρώσου πρωθυπουργού, ο οποίος παραβρέθηκε στη σύσκεψη ασφαλείας του Μονάχου (άρθρο) στη θέση του προέδρου Putin, κυριολεκτικά θα εκπλαγεί – αφού παρουσιάζουν τη Ρωσία ως έναν επικίνδυνο εισβολέα και τρομοκράτη,ως τον κακό λύκο του πλανήτη, ο οποίος πρέπει να απομονωθεί και να διαμελισθεί. Αρκεί φυσικά να ακούσει ο ίδιος την ομιλία (πηγή), χωρίς να χειραγωγηθεί από τους δημοσιογράφους που φαίνεται πως εκτελούν συμβόλαια θανάτου, για να διαπιστώσει τη διαστρέβλωση των λόγων του πρωθυπουργού της Ρωσίας – η οποία είναι άνευ προηγουμένου.
Το ίδιο θα συμπεράνει εάν διαβάσει το πρόσφατο άρθρο του G. Soros (πηγή), σύμφωνα με τον οποίο ο στόχος του κ. Putin στη Συρία δεν είναι ο πόλεμος εναντίον του ισλαμικού κράτους (IS), αλλά η επιτάχυνση της διάλυσης της ΕΕ – μέσω του πλημμυρίσματος της Ευρώπης με μετανάστες. Κατά τον ίδιο, η γερμανίδα καγκελάριος διαπραγματεύθηκε με τον Τούρκο πρόεδρο την αποδοχή εκ μέρους της ΕΕ 200 έως 300 χιλ. μεταναστών – υπό την προϋπόθεση να εμποδίσει τους υπόλοιπους να εισβάλλουν μέσω της Ελλάδας.

Πώς η Avaaz και οι ΜΚΟ του Τζορζ Σόρος χρηματοδοτούν και τις δυο πλευρές στο Συριακό χάος...



Από τότε που ο Τζον Ροκφέλερ είχε πάρει συμβουλές να προστατεύσει την περιουσία του από την κυβερνητική φορολογία με τη δημιουργία ενός αφορολόγητου φιλανθρωπικού ιδρύματος το 1913, ιδρύματα έχουν χρησιμοποιηθεί από Αμερικανούς ολιγάρχες να συγκαλύψουν έναν κόσμο βρόμικων πράξεων κάτω από το κάλυμμα “κάνει καλό για την ανθρωπότητα,” γνωστών από το παρατσούκλι «φιλανθρωπίας» για την ανθρωπότητα που αγαπούν. 

Όχι διαφορετική περίπτωση είναι και εκείνη του Τζορτζ Σόρος ο οποίος πιθανότατα έχει περισσότερα αφορολόγητα ιδρύματα κάτω από τη ζώνη του από τον καθένα. Τα ιδρύματα του ”Open Society” βρίσκονται σε κάθε χώρα που η Ουάσιγκτον θέλει να βάλει «δικό τους άνθρωπο», ή τουλάχιστον να βγάλει έξω κάποιον που δεν ξέρει πώς να διαβάσει τη μουσική τους. Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αλλαγή του καθεστώτος στην πρώην Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη μετά το 1989. Τώρα τα ιδρύματα του έχουν φτάσει ταβάνι στην προώθηση προπαγάνδας που εξυπηρετεί την πολεμική ατζέντα των ΗΠΑ και της Βρετανίας για την καταστροφή της σταθερότητας στη Συρία, όπως έκαναν στη Λιβύη πριν από τρία χρόνια , δημιουργώντας τη σημερινή κρίση προσφύγων της Ε.Ε.