Από την Πνύκα στις Συρακούσες:

 

του Σπύρου Στάλια
Οικονομολόγου Ph.D

Ο Περικλής, ο Αλκιβιάδης, ο Μάρκο Ρούμπιο και το Τραγικό Παράδοξο της Δυτικής Ηγεμονίας

Εισαγωγή: Μια ομιλία με το βλέμμα στο Λευκό Οίκο
Η πρόσφατη ομιλία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα —ένα πολιτικό βήμα με προφανείς προεδρικές φιλοδοξίες για το μέλλον— επιχείρησε να χρησιμοποιήσει τον ιερό βράχο της Αθήνας ως σκηνικό για την αναβίωση του δυτικού πνεύματος. Ωστόσο, η καυστική κριτική του Spectator και το ιστορικό βάθος

 του Θουκυδίδη αποκάλυψαν μια βαθιά γεωπολιτική ειρωνεία: η επίκληση της αθηναϊκής δημοκρατίας εμπεριέχει μαθήματα τόσο για τη δόξα όσο και για την καταστροφή.

1. Ο Αμερικανικός «Αλκιβιάδης» και ο Κίνδυνος των Συρακουσών

Η κριτική του περιοδικού εστιάζει στην προειδοποίηση ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική κινδυνεύει να οδηγηθεί στις δικές της Συρακούσες (415–413 π.Χ.).

Ο Αλκιβιάδης: Εκπροσώπησε τον παρορμητισμό, τον εγωκεντρισμό, τον λαϊκισμό και την επιδεικτική επίδειξη ισχύος. Ήταν εκείνος που παρέσυρε τους Αθηναίους στην καταστροφική Σικελική Εκστρατεία.

Ο Περικλής: Πρέσβευε τη στρατηγική αυτοσυγκράτηση, το μέτρο και τη διατήρηση της ισχύος χωρίς αλόγιστη υπερεπέκταση.

 

🎥🚨 H ΑΤΖΕΝΤΑ «ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ» by Apollodoros

Το 2030 δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι προθεσμία.

Read on Substack

«Εκλογές 2027: Η Μεγάλη Ψευδαίσθηση και οι Διαχειριστές της Σιδερένιας Φυλακής

  

Του Σπύρου Στάλια

1. Η «Σιδερένια Φυλακή» της Μακροοικονομικής Πολιτικής

Όταν ένα κράτος-μέλος της Ευρωζώνης υπογράφει τις ιδρυτικές συνθήκες (Μάαστριχτ, Λισαβόνα) και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας, αποδέχεται αυτόματα ότι οι βασικοί μοχλοί της οικονομίας βρίσκονται εκτός του εθνικού ελέγχου.

Όποιο κόμμα και αν κερδίσει τις εκλογές, έρχεται αντιμέτωπο με προδιαγεγραμμένα όρια:

• Δημοσιονομικοί Κανόνες: Τα όρια για το έλλειμμα (κάτω από 3% του ΑΕΠ) και το χρέος είναι θεσμοθετημένα. Αν μια κυβέρνηση προσπαθήσει να τα παραβιάσει, ενεργοποιούνται αυτόματες κυρώσεις ή η απειλή των αγορών (άνοδος των spreads).

• Νομισματική Στενότητα: Η ΕΚΤ ελέγχει τη ρευστότητα των τραπεζών. Αν μια κυβέρνηση αποφασίσει μια ριζικά διαφορετική πολιτική που «τρομάζει» το ευρωπαϊκό κατεστημένο, η κάνουλα της ρευστότητας μπορεί να κλείσει (όπως συνέβη ιστορικά στο παρελθόν στην Ευρωζώνη).  

"Τα εμβόλια mRNA δεν είναι ούτε ασφαλή, ούτε αποτελεσματικά, αλλά εντελώς επικίνδυνα"...

Διαβάστε εδω:
 https://0minus.substack.com/p/mrna-324?utm_source=substack&utm_campaign=post_embed&utm_medium=email

ΧΟΡΤΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ?

ΧΟΡΤΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ? Μια διαφορετική αλλά στοχευμένη ματιά στα δεδομένα της εποχής μας και όσον αφορά εμάς τους ίδιους, θα διαβάσετε στο παρακάτω κείμενο.. Μια ματιά που αν μη τη άλλο θα πρέπει να προβληματίσει.. Να μας κάνει να σκεφτούμε… Είναι πολύ καλό να μπορεί κάποιος να σκεφτεί στις μέρες μας.. Κάνει τη διαφορά, όπως και να το κάνουμε!!!

Είμαστε στα 3 χρόνια από τότε που ξεκίνησε το μεγάλο πείραμα. Ενας ιος που ήρθε για να επιβεβαιώσει μια πραγματικότητα που έχει σιγά σιγά κατασκευαστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ήθελαν να δουν με τα μάτια τους οι σαδιστές και να νοιώσουν μια απόλυτη ικανοποίηση επιτυχίας, πως μπορεί μια ολόκληρη ανθρωπότητα να σταθεί στο ένα πόδι, κάθε λεπτό που ο αρχηγός του παιχνιδιού θα φώναζε «στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα». Σκέψου την ηδονή μόλις προφέρεις το «αγέλαστα» με ένταση να δεις όχι ένα, δύο ή τρεις παίκτες αλλά κάτι δισεκατομμύρια να στέκονται σούζα…

Στη διάρκεια των χρόνων της αρρώστιας αποδείχτηκε πως η κοινωνία των ανθρώπων ήταν ήδη άρρωστη πριν την αγγίξουν τα μπαλάκια της κορώνας. Η κοινωνία ήταν απροστάτευτη γιατί δεν είχε πλέον δικά της «μπαλάκια». Μου φαίνεται πως από την εικόνα του τρομοκρατημένου που έμπαινε μόνος του στο αυτοκίνητο του φορώντας 2 μάσκες και γάντια, μέχρι την πιο πρόσφατη εκείνου που πανικόβλητος έτρεχε να προμηθευτεί αλυσίδες σε μια πόλη που έψαχνε να βρει που έχει πέσει άραγε το χιόνι, τα έχω δει όλα ή σχεδόν όλα.

NEWSWEEK: Ήρθε Η Ώρα Η Επιστημονική Κοινότητα Να Παραδεχτεί Ότι Κάναμε Λάθος Για Το Covid Και Ότι Αυτό Κόστισε Ζωές

Ως φοιτητής ιατρικής και ερευνητής, υποστήριξα σθεναρά τις προσπάθειες των αρχών δημόσιας υγείας όταν επρόκειτο για το COVID-19. Πίστευα ότι οι αρχές ανταποκρίθηκαν στη μεγαλύτερη κρίση δημόσιας υγείας της ζωής μας με συμπόνια, επιμέλεια και επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη. Ήμουν μαζί τους όταν ζήτησαν αποκλεισμούς, εμβόλια και ενισχύσεις.

Έκανα λάθος. Εμείς στην επιστημονική κοινότητα κάναμε λάθος. Και αυτό κόστισε ζωές.

Βλέπω τώρα ότι η επιστημονική κοινότητα, από το  CDC έως τον ΠΟΥ και τον  FDA και τους εκπροσώπους τους, επανειλημμένα υπερεκτίμησε τα στοιχεία και παραπλάνησε το κοινό σχετικά με τις δικές της απόψεις και πολιτικές, μεταξύ άλλων για τη φυσική έναντι της τεχνητής ανοσίας, το κλείσιμο σχολείων και τη μετάδοση της νόσου, την εξάπλωση με αερολύματα, τις εντολές για μάσκες και την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμβολίων, ιδίως μεταξύ των νέων. Όλα αυτά ήταν επιστημονικά λάθη την εποχή εκείνη, όχι εκ των υστέρων. Παραδόξως, ορισμένες από αυτές τις συσκοτίσεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Αλλά ίσως πιο σημαντικό από οποιοδήποτε μεμονωμένο λάθος ήταν το πόσο εγγενώς λανθασμένη ήταν και εξακολουθεί να είναι η συνολική προσέγγιση της επιστημονικής κοινότητας. Ήταν ελαττωματική κατά τρόπο που υπονόμευσε την αποτελεσματικότητά της και οδήγησε σε χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια θανάτους που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Αυτό που δεν εκτιμήσαμε σωστά είναι ότι οι προτιμήσεις καθορίζουν τον τρόπο χρήσης της επιστημονικής εμπειρογνωμοσύνης και ότι οι προτιμήσεις μας μπορεί να είναι -και μάλιστα, οι προτιμήσεις μας ήταν- πολύ διαφορετικές από πολλούς από τους ανθρώπους που υπηρετούμε. Δημιουργήσαμε πολιτική με βάση τις προτιμήσεις μας και στη συνέχεια τη δικαιολογήσαμε χρησιμοποιώντας δεδομένα. Και στη συνέχεια παρουσιάσαμε όσους αντιδρούσαν στις προσπάθειές μας ως παραπλανημένους, αδαείς, εγωιστές και κακούς.