Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

Σενάρια επι σεναρίων και ο λαός στην άκρη...


Την μία μέρα πάμε σε συμφωνία με τους δανειστές...την άλλη σχεδιάζεται ρήξη...αλλά και πάλι κοντά σε "αμοιβαίως επωφελή συμβιβασμό" με λίγο απο mail Χαρδούβελη και πασπαλισμένη με Βαρουφάκεια "δημιουργική ασάφεια", οι κόκκινες γραμμές πάνε μπροστά και πίσω, σπάνε η ξεβάφουν και γίνονται αόρατες, η αριστερή πλατφόρμα κατάντησε αριστερή παντόφλα και φτού απο την αρχή...
Σενάρια επί σεναρίων κυκλοφορούν και ο λαός εμβρόντητος παρακολουθεί τα τεκταινόμενα ανίκανος μα καταλάβει που οδηγείται ο τόπος λίγους μόνο μήνες μετά τις εκλογές και την ανάληψη της εξουσίας για "πρώτη φορά " απο την αριστερά..
Αν προσθέσουμε δε και την κατευθυνόμενη εξ ολοκλήρου συμπεριφορά των Μ.Μ. Εξαχρείωσης το σκηνικό γίνεται όντως εκρηκτικό ...

Ας δούμε απο κοντά τι κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες...

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΘΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...


Toυ Δημήτρη Μπελαντή

Θα ξεκινήσω από  το κρίσιμο ζήτημα της πολιτικής  και πληροφοριακής σύγχυσης. Αυτό που βιώνουν οι πολίτες της Ελλάδας από τις αρχές Φεβρουαρίου και μετά, οπότε και επήλθε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτό που οι ψυχίατροι και ιδιαίτερα το ρεύμα της Αντιψυχιατρικής έχουν προσδιορίσει ως «σύνδρομο του διπλού δεσμού» («double bind»). Αυτό σημαίνει ότι το παιδί μέσα σε μια οικογένεια λαμβάνει απολύτως αντιφατικά μηνύματα από τους γονείς του, πραγματικά ή συναισθηματικά, τα οποία καταλήγουν σε απολύτως αντίθετα συναισθηματικά ή και λογικά συμπεράσματα. Το παιδί εισπράττει ταυτόχρονα αγάπη και εχθρότητα, τρυφερότητα και απομόνωση. Όπως επισημαίνουν οι φορείς του ρεύματος της Αντιψυχιατρικής, αυτή η κατάσταση, εφόσον παρατείνεται, μπορεί να οδηγήσει στο αποτέλεσμα της βαριάς ψυχικής νόσου του παιδιού στην επόμενη ζωή του και ειδικότερα στη σχιζοφρένεια, τη βασίλισσα των ψυχικών παθήσεων (dementia).

Όπως γράφω αυτές τις γραμμές, αισθάνομαι έκπληκτος που η ελληνική κοινωνία δεν έχει παραφρονήσει ήδη εντελώς. Γιατί, θα με ρωτήσετε: μα είναι απλό. Τη μια μέρα πάμε σε κάθετη ρήξη. Οι σημαίες υψωμένες.  Οι κόκκινες γραμμές σε διάταξη. Η Διεθνής να απαγγέλλεται από το «Κόκκινο». Την επόμενη μέρα, ο σ. Πρόεδρος ή κάποιο άλλο κυβερνητικό στέλεχος ανοίγει μυστηριωδώς το δρόμο για την επίτευξη μιας «αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας», ίσως μάλιστα και «έντιμης». Χαρά στο Πανελλήνιο.

Αυστηρά δημόσιο χρήμα προτείνει η Ισλανδία


Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Από την μικρή νησιώτικη σκανδιναβική χώρα που δε δίστασε να προχωρήσει ακόμη και σε παύση πληρωμών επί του χρέους της επιλέγοντας να σώσει τους πολίτες της κι όχι τους κερδοσκόπους, έρχεται η πιο ριζοσπαστική πρόταση που έχει κατατεθεί τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση των χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Η πρόταση, που δόθηκε στην δημοσιότητα στις 30 Μαρτίου 2015 (εδώ το πλήρες κείμενο), με λίγα λόγια καταλήγει στην επιστροφή του εκδοτικού δικαιώματος στην κεντρική τράπεζα, που στις μέρες μας τυπικά και μόνο το διατηρεί, και στην απαγόρευση στο εξής στις εμπορικές τράπεζες να δημιουργούν το δικό τους χρήμα, μέσω του δανεισμού! 

Η πρόταση να απαγορευτεί στις εμπορικές τράπεζες η δυνατότητα έμμεσης αύξησης της νομισματικής κυκλοφορίας, που ενσωματώνει παρεμφερείς προτάσεις που έχουν συζητηθεί ξανά μεταξύ οικονομολόγων στο παρελθόν (με πιο ολοκληρωμένη την πρόταση του Φίσερ από τη δεκαετία του ’30) κατατέθηκε από τον βουλευτή του κεντρώου κυβερνώντος Προοδευτικού Κόμματος, Φρόστι Σιγκουρτζόνσον, στο πλαίσιο εντολής που του είχε δοθεί από τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος την επαίνεσε δημόσια. Επομένως, χωρίς ακόμη να ξέρουμε αν και πότε θα υλοποιηθεί, είναι σίγουρο πως αντανακλάει ευρύτερους προβληματισμούς που αναπτύσσονται στην πολιτική ηγεσία της Ισλανδίας. Καθόλου τυχαία δεν είναι κι η έκταση που έλαβε η πρόταση για Δημόσιο Χρήμα (Sovereign Money, όπως τιτλοφορήθηκε) στον διεθνή Τύπο.