Μεγάλο πολιτικό και οικονομικό παιχνίδι με τις ελληνικές τράπεζες

Του Βασίλη Γεώργα

Το ΔΝΤ έχει φυτέψει εδώ και περίπου ένα χρόνο τον σπόρο της αμφιβολίας για την κεφαλαιακή ευρωστία των ελληνικών τραπεζών και πλέον τον καλλιεργεί εντατικά ενόψει της επερχόμενης τρίτης και κρισιμότερης αξιολόγησης που ξεκινά το φθινόπωρο. Όλα δείχνουν πως με επίκεντρο τις τράπεζες στήνεται στο παρασκήνιο μεθοδικά ένα ακόμη σκληρό πολιτικό και οικονομικό παιχνίδι που δεν αφορά μόνο τις τράπεζες αυτές καθ' αυτές ή τους μετόχους τους, αλλά ολόκληρη τη χώρα.

Ένας βάσιμος λόγος προβληματισμού για τις ατραπούς στις οποίες θα οδηγήσει η επίσκεψη Lagarde τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα, συνδέεται ακριβώς με τις απαιτήσεις του Ταμείου να διεξαχθεί έλεγχος ποιότητας ενεργητικού στις τράπεζες ενόψει των stress tests του 2018, με γνώμονα την πάγια εκτίμησή του ότι χρειάζονται τουλάχιστον 10 δισ. ευρώ «απόθεμα» από τα δάνεια του ESM για να ενισχύουν τα κεφάλαιά τους στο άμεσο μέλλον. Νούμερα ακούγονται πολλά και έχουν τη σημασία τους. Είναι διαφορετικό να μιλάμε λ.χ. για μια ανακεφαλαιοποίηση 3-4 δισ. ευρώ που μπορεί να καλυφθεί εύκολα και με πολλούς τρόπους, και διαφορετικό για ανάγκες 15-17 δισ. ευρώ που εκ των πραγμάτων θα ανοίξουν την κερκόπορτα για ανεπιθύμητες λύσεις που φτάνουν ως το κούρεμα ομολογιούχων και καταθετών και την πλήρη κρατικοποίηση των τραπεζών.

Το «κόλπο» της ΕΚΤ για να γλιτώσουν οι καταθέσεις από το bail-in

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών σε Ισπανία και Ιταλία είναι ενδεικτικές του θολού τοπίου που επικρατεί αναφορικά με την εφαρμογή του κανόνα για το bail-in στις διασώσεις τραπεζών και των ανησυχιών για τις επιπτώσεις στην εμπιστοσύνη των καταθετών.

Η Banco Popular στην Ισπανία διασώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, τουλάχιστον σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές. Ο τραπεζικός κολοσσός Santander έσπευσε να αναλάβει τις τύχες της Popular και όλοι «πανηγύριζαν» που δεν χρησιμοποιήθηκαν χρήματα των φορολογούμενων και ταυτόχρονα δεν πειράχθηκαν οι καταθέσεις. Βέβαια, οι κάτοχοι ομολόγων χαμηλής εξασφάλισης και οι μέτοχοι της Banco Popular είδαν τις επενδύσεις τους να «εξαϋλώνονται».

Στην Ιταλία, οι αρχές τρέχουν να βρουν αγοραστή αλλά δεν βρίσκουν. Τα περιθώρια στενεύουν απειλητικά καθώς δύο τράπεζες της περιφέρειας του Veneto, Banca Popolare di Vicenza και Veneto Banca, καλούνται να εξασφαλίσουν 1,2 δισ. ευρώ από ιδιώτες, στο πλαίσιο μιας «προληπτικής» ανακεφαλαιοποίησης, πριν οι εκροές καταθέσεων λάβουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Είναι μία παρόμοια λύση με αυτή που προωθήθηκε για την Monte Paschi. Μάλιστα, ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας, Pier Carlo Padoan σχεδόν πανηγυρίζει, και αυτός, υποστηρίζοντας ότι το bail-in δεν θα εφαρμοστεί καθόλου σε αυτές τις τράπεζες.

Το Liberal απευθύνθηκε στον Ιταλό καθηγητή Οικονομικών Lorenzo Codogno, ο οποίος έχει διατελέσει επικεφαλής οικονομολόγος του υπουργείου Οικονομικών της Ιταλίας την περίοδο 2006-2015. Όπως εκτιμά ο κ. Codogno, μπορεί η οδηγία για τη συμμετοχή των ιδιωτών στις διασώσεις τραπεζών να βρίσκεται σε πλήρη ισχύ, ωστόσο οι ευρωπαϊκές αρχές θέλουν με κάθε τρόπο να αποφύγουν την εμπλοκή των νοικοκυριών.

Φορέστε καπέλο και να χαμογελάτε! Με 50% "κούρεμα" ξεκίνησε το "bail-in" στην Ευρώπη!

Του Κωνσταντίνου Βέργου*

Αν πιστέψατε ότι η νομοθεσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση περι "bail-in", δηλαδή περί διάσωσης των τραπεζών με τα χρήματα καταθετών, ομολογιούχων και μετόχων, ήταν κάτι σαν "σχεδια σε χαρτί", απλά για να περνάνε την ώρα τους κάποιοι νομοθέτες, απλά κάνατε ένα πικρό λάθος! Το bail in στην Ευρώπη ξεκίνησε ήδη από 1/1/2016, και η πρώτη εφαρμογή του φέτος, χτες, σε τράπεζα της Αυστρίας που χρεοκόπησε πρόσφατα, ξεπερνάει κάθε φαντασία!

Η Αυστριακή τράπεζα Hypo Alpe-Adria ήταν μία από τις Αυστριακές Τράπεζες που είχαν μπεί για καλά στο ‘’παιχνίδι’’ της διεθνούς επέκτασης, αποκτώντας θυγατρικές σε χώρες όπως Ιταλία αλλά και Βαλκανικές χώρες. Επέκταση που όμως απέβη μοιραία, οδήγησε σύντομα σε προβλήματα, με αποτέλεσμα να εθνικοποιηθεί, με την Αυστριακή κυβέρνηση, από κοινού με την Καρίνθια (ένα από τα  9 ομοσπονδιακά κρατίδια της Αυστρίας), να υποχρεωθούν να αναλάβουν το κόστος της διάσωσης της, η πρώτη με εγγυήσεις, η δεύτερη με συνεχή εισροή μετρητών. Κόστος που όμως αποδείχτηκε δυσβάστακτο. Πριν 1,5 έτος, η τράπεζα έγινε τρία κομμάτια, με την Heta Asset Resolution να αποτελεί την ‘Κακή’ Τράπεζα στην οποία μεταβιβάστηκαν τα Ομόλογα και άλλα περιουσιακά στοιχεία.

Επαναφέρουν το "κούρεμα" καταθέσεων οι δανειστές αντί των "κόκκινων" και "πράσινων" δανείων!

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Την κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων και την εξαγορά των ελληνικών επιχειρήσεων αντί κουρέματος στις καταθέσεις απαιτούν οι δανειστές ζητώντας την πλήρη απελευθέρωση της πώλησής των στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων (ανεξαρτήτως "πράσινου" ή "κόκκινου" χρώματος) στα funds (τουτέστιν "κοράκια") αλλά και την ακύρωση στην πράξη του «νόμου Κατσέλη» για να κλείσει η αξιολόγηση που όσο δεν κλείνει η ελληνική οικονομία τελεί υπό καθεστώς ομηρίας.

Έτσι λίγο μετά την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών οι δανειστές θέτουν θέμα νέας ανακεφαλαιοποίησης και «κουρέματος» των καταθέσεων εάν τα πιστωτικά ιδρύματα δεν «καθαρίσουν» ταχύτατα τα χαρτοφυλάκιά τους από τα τοξικά δάνεια.

Σε αυτή την γραμμή δνε βρίκσεται μόνο του το ΔΝΤ,αλλά την υποστηρίζουν και οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΚΤ και του ESM! Δηλαδή δεν τίθεται θέμα καλού και κακού "μπάτσου" είναι όλοι κακοί.

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Αγορά" είναι χαρακτηριστική η φράση της εκπροσώπου του ΔΝΤ, Ντέλια Βελκουλέσκου, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, «ή Κύπρος ή τίποτα».

Η απάτη με τις τράπεζες και τη νέα ανακεφαλαιοποίηση

Του Δημήτρη Καζάκη

Ο Τσίπρας είναι ο τέταρτος κατά σειρά πωθυπουργός των μνημονίων που υπόσχεται ανάπτυξη προς το τέλος του επόμενου χρόνου. Ο Τσακαλώτος δήλωσε ότι τα capital controls είναι πετυχημένα. Μας το διαβεβαίωσαν οι "θεσμοί". Μάλιστα η "ανεξάρτητη" και τόσο αξιόπιστη ΕΛΣΤΑΤ παρουσίασε εκτιμήσεις βελτίωσης του ΑΕΠ υπό καθεστώς κλεισίματος τραπεζών και capital controls.

Βέβαια, το ερώτημα είναι γιατί να ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες; Αν με capital controls των τραπεζών, η οικονομία πάει καλύτερα, τότε γιατί να μην τις κλείσουμε μια δια παντός; Να γλυτώσουμε τα κερατιάτικα και τις ανακεφαλαιοποιήσεις.

Κανείς όμως δεν αναρωτιέται πώς και πότε έχει ξαναγίνει ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών υπό καθεστώς τραπεζικού μορατόριουμ; Πώς είναι δυνατόν να αποτιμηθεί η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών όταν αυτές έχουν περιορίσει δραστικά τις συναλλαγές τους σε ρευστό;

Τα capital controls και το «μεγάλο κόλπο» με το πλαστικό χρήμα

Toυ Γεράσιμου Ταυρωπού

Πότε θα αρθούν τα capital controls; Η… προεκλογική απάντηση εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος ήταν: μόλις ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες, δηλαδή από τις αρχές του 2016. Η απάντηση αυτή έχει ήδη ξεχαστεί. Ήδη, σε ομιλία του στις ΗΠΑ ο υποδιοικητής της ΤτΕ κ. Μουρμούρας έδωσε μια άλλη, τη μόνη επίσημη μετεκλογικώς: τα capital controls θα αρθούν όταν εκπληρωθούν 4 προϋποθέσεις: 

α) η ελάφρυνση του χρέους, β) η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), γ) η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι και δ) ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία. Έτσι διατυπωμένες οι προϋποθέσεις, παραπέμπουν σε διατήρηση των capital controls για μακρό χρόνο, ενδεχομένως και… επ’ αόριστον – αν κάτι «στραβώσει» με τις προϋποθέσεις, πράγμα πολύ πιθανό γιατί καθεμιά ξεχωριστά και πολύ περισσότερο όλες μαζί παραπέμπουν σε ένα υπεραισιόδοξο σενάριο για τις εξελίξεις.

Στην παραπομπή της άρσης των capital controls σε απώτερο χρόνο, έρχεται τώρα να προστεθεί η… μαζική εισβολή του ηλεκτρονικού χρήματος στη ζωή μας. Πρόσφατα, το «Βήμα» προανήγγειλε την πληρωμή μισθών και συντάξεων με ηλεκτρονικό χρήμα και τον έλεγχο της ροής των δαπανών των μισθωτών και συνταξιούχων. Ο κ. Κατρούγκαλος έσπευσε να μισο-διαψεύσει το δημοσίευμα, αλλά ο λαλίστατος κ. Αλεξιάδης επανήλθε δημοσιοποιώντας σχέδιο για γενίκευση της χρήσης πλαστικού χρήματος ΠΡΙΝ την άρση -και ως προϋπόθεση- για την άρση των capital controls.

Συλλογική ανοησία

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Οι τέσσερις διαφορές στη διαχείριση της κρίσης από την Ελλάδα και την Ισλανδία, οι οποίες πιστοποιούν πόσο παράλογοι είναι όσοι πανηγυρίζουν για το νέο δάνειο των 10+2 δις € – μέσω του οποίου δρομολογείται η τραπεζική κλοπή του αιώνα

«Οι Έλληνες ισχυρίζονται ότι θα αμυνθούν, εάν προσπαθήσει κανείς να τους πάρει τα σπίτια τους. Εν τούτοις, όταν τους παίρνουν την πατρίδα τους, δεν αμύνονται καθόλου. Επομένως, δεν θεωρούν πως η πατρίδα τους είναι το σπίτι τους. Από την άλλη πλευρά, πώς είναι δυνατόν να προστατέψουν τα σπίτια τους, όταν έχουν χάσει τη χώρα τους;

Όταν τελειώσει λοιπόν η θεατρική παράσταση και ανοίξουν τα φώτα, οι θεατές θα έχουν χάσει όλα όσα είχαν μαζί τους – καταλαβαίνοντας μόλις τότε πως δεν ήταν φτωχοί αλλά πλούσιοι, ενώ κατέληξαν να γίνουν τα ανόητα θύματα μίας καλοστημένης ληστείας.

Επιγραμματικά, η Τρόικα είναι η πραγματική κυβέρνηση της Ελλάδας, με σύνταγμα το μνημόνιο – αφού ότι δεν είναι σύμφωνο με τα δολοφονικά μέτρα, είναι κατά την ίδια αντισυνταγματικό, με αποτέλεσμα να καθυστερούν συνέχεια οι δόσεις, μέσω των οποίων εξυπηρετείται μόνο το υφιστάμενο χρέος, αυξανόμενο στο διηνεκές.

Η τυπικά αριστερή ελληνική κυβέρνηση είναι ο ιδανικός συνεργάτης της Τρόικας – αφού έχει τη δυνατότητα να δείχνει στους Έλληνες το φεγγάρι, πείθοντας τους πως είναι ο ήλιος. Παράλληλα μπορεί να εκτονώνει την οργή τους, ισχυριζόμενη πως δεν πιστεύει στα μνημόνια – όταν την ίδια στιγμή ψηφίζει τυφλά όλα όσα τις δίνονται, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Προφανώς λοιπόν οι δυνάμεις κατοχής δεν θα κατάφερναν ποτέ να βρουν καλύτερο υποχείριο – οπότε θα τη στηρίξουν όσο μπορούν» (ΒΒ).