Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ντοκυμαντέρ της ΝΕΤ για τα μεταλλεία στον Καναδά (βίντεο)


O δημοσιογράφος αδυνατεί να πιστέψει ότι τα σεληνιακά τοπία που βλέπει ήταν κάποτε τα βόρεια δάση του Καναδικού Κεμπέκ:

«Είναι σαν έρημος, σα να βρισκόμαστε στο τέλος του κόσμου, δεν υπάρχει ζωή».
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ανελέητης εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων στη χώρα που φημίζεται για τη μεταλλευτική της βιομηχανία.

«Έρχονται, υπόσχονται δουλειές, θέλουν κέρδη, ασκούν πίεση στους πολιτικούς, είναι μακριά από τις πόλεις. Δουλεύουν 10-15 χρόνια, αυτά τα κάνουν στο ένα  μεταλλείο μετά από το άλλο και όταν βγάζουν κέρδη φεύγουν και μας αφήνουν χωρίς το χρυσό, χωρίς τα μέταλλα, αλλά με τεράστιες ποσότητες αποβλήτων που πρέπει να καθαρίσουμε…
Μπορείς να είσαι οπουδηποτε στον κόσμο και με ένα κλικ να δεσμεύσεις μια περιοχή στο Κεμπέκ και αυτή η δέσμευση υπερτερεί έναντι όλων των άλλων χρήσεων. Αν βρεις κάτι μπορείς να το εκμεταλλευτείς, έχεις προτεραιότητα…»

ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ! H Eλλάδα ξεπέρασε τις απαραίτητες υπογραφές κατά της ΤΤΙΡ!


H Aυτο-οργανωμένη Πρωτοβουλία Ευρωπαίων Πολιτών (ECI) Ενάντια στην ΤΤΙΡ και την CETA πλησιάζει τον αριθμό-ρεκόρ των 3 εκατομμυρίων υπογραφών και η Ελλάδα έγινε η 21η χώρα που συγκέντρωσε τον ελάχιστο απαραίτητο αριθμό υπογραφών (δείτε τον χάρτη)!

Αλλά δεν πρέπει να εφησυχάσουμε. Είναι πολύ σημαντικό να συνεχίσουμε να υπογράφουμε την αίτηση της Πρωτοβουλίας Πολιτών ώστε να φτάσουμε τα 3.000.000 υπογραφές και να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή οτι δεν μπορούν να μας αγνοήσουν, δεν μπορούν να ξεπουλήσουν τη Δημοκρατία μας!

Υπογράφουμε εδώ
και συλλέγουμε υπογραφές σε χαρτί
μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2015


Πηγή:http://antigoldgr.org/blog/2015/09/26/greece-quorum-reached/

Διάβασε σχετικά και ΕΔΩ

Επιστολή του Ε.Πα.Μ. στο ΥΠΕΣ για τις εκλογές



ΠΡΟΣ
ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΣΤΑΔΙΟΥ 27 , ΑΘΗΝΑ                                                                      Αθήνα,18/09//2015

ΑΠΟ 
ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ( Ε.ΠΑ.Μ.)


Αξιότιμε κύριε Υπουργέ Εσωτερικών,

Όπως γνωρίζετε, το Ε.ΠΑ.Μ. ,  με  το  από  17/09/2015 έγγραφό του, απάντησε   στην  ΑΠ 32388/ 16-9-2015  επιστολή σας με θέμα ¨Εκδοση αδείας εισόδου του Υπουργείου Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης την 20η Σεπτεμβρίου 2015» και σας  υπέδειξε τους  επίσημους αντιπροσώπους του που θα μπορούν να εισέλθουν στο Υπουργείο Εσωτερικών το βράδυ των εκλογών.
Ωστόσο με το παρόν έγγραφό μας σας επισημαίνουμε τις εντονότατες αντιρρήσεις μας για το συνολικό πλαίσιο διεξαγωγής των εκλογών, αφού η εκ μέρους μας γνωστοποίηση των αντιπροσώπων μας ουδόλως σημαίνει την αποδοχή ή νομιμοποίηση του εν λόγω αντισυνταγματικού νομικού πλαισίου, επιφυλασσόμαστε δε ρητώς του δικαιώματός μας να προβούμε σε νομικές ενέργειες προσβολής του.

Καταρχήν τονίζουμε ότι οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 πραγματοποιούνται δυνάμει του καλπονοθευτικού και αντισυνταγματικού εκλογικού νόμου που προβλέπει το διαβόητο “μπόνους” των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα.

Ανακοίνωση του συλλόγου "Γιάννης Κορδάτος" - Δέκα επισημάνσεις για τις πρόσφατες εκλογές

1. Ο λαός έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς εγκλωβίστηκε από την τρομοκρατική προπαγάνδα ότι δεν υπάρχει λύση έξω από την ΕΕ και καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ πλασαρίστηκε ως δήθεν πιο ευαίσθητος διαχειριστής στην εφαρμογή του νέου μνημονίου. Γρήγορα η εμπειρία από την εφαρμογή του 3ου μνημονίου θα βοηθήσει το λαό να βγάλει τα συμπεράσματά του.

2. Οι άλλες μνημονιακές και συστημικές δυνάμεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Χ.Α. κλπ) συνεχίζουν να εγκλωβίζουν ένα μέρος του λαού.

3. Το ΚΚΕ φάνηκε και πάλι ανίκανο να προσελκύσει ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Γι' αυτό ευθύνεται ο σεχταρισμός του, η άρνησή του να ασκήσει πολιτική συμμαχιών με βάση τη λενινιστική θεωρία στις σύγχρονες συνθήκες.

4. Η ΛΑΕ δεν κατόρθωσε να αναπτύξει μεγαλύτερη δυναμική γιατί εγκλωβίστηκε σε μια μεσοβέζικη ρητορική που δεν τόλμησε να πει τα πράγματα με το όνομά τους: ότι δηλαδή για να υπάρξει κατάργηση των μνημονίων και παραγωγική φιλολαϊκή ανάπτυξη απαιτείται ρήξη – αποδέσμευση από την ΕΕ. Έτσι, δεν κατόρθωσε να εμπνεύσει ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις καθώς πολλοί τη θεώρησαν κακέκτυπο του ΣΥΡΙΖΑ.

Η Ελλάδα της Νέας Τάξης


Γερμανοί στρατιώτες δοκιμάζουν στις ακτές του Αιγαίου την καταλληλότητα της Ελλάδας ως τουριστικού προορισμού | XAΓΚΕΝ ΦΛΑΪΣΕΡ, Στέμμα και σβάστικα, τ.Β΄ (εκδ. Παπαζήσης, Αθήνα 1995)

Του Βασίλη Μανουσάκη*

Ποια θα ήταν η θέση της ηττημένης Ελλάδας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα που φιλοδοξούσε να χτίσει ο Άξονας; Αν και το ζήτημα απασχόλησε τη νικήτρια Γερμανία αμέσως μετά την κατάκτηση της Ελλάδας, ο Χίτλερ προτίμησε να αναβάλει για μετά τον πόλεμο την οριστική διευθέτηση του θέματος, αν και ήταν βέβαιο πως θα διατηρούσε κάποιες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα (πιθανώς στη Θεσσαλονίκη), ενώ κάποια σχέδια ανέφεραν και την Κρήτη ως γερμανικό παραθεριστικό προορισμό.

Επειδή όμως υπήρχαν και τα συμφέροντα των άλλων χωρών του Άξονα στη χώρα, έγινε αποδεκτή η ένταξη του μεγαλύτερου μέρους της χώρας στον ιταλικό ζωτικό χώρο και η απαίτηση της Βουλγαρίας για δίοδο στο Αιγαίο.

Ταυτόχρονα, όμως, καταβλήθηκε προσπάθεια να εξασφαλιστούν άμεσα οι ντόπιοι παραγωγικοί πόροι για το Ράιχ και να προσανατολιστεί συνολικά η ελληνική οικονομία προς εκείνη της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.

Ωστόσο δεν συμφωνούσαν όλοι οι οικονομικοί παράγοντες του Αξονα για το ποια ακριβώς έπρεπε να είναι η δομή της ελληνικής οικονομίας. Βιομήχανοι και κρατικά στελέχη θεωρούσαν την Ελλάδα και το σύνολο των Βαλκανίων πρωτίστως ως έναν απλό προμηθευτή πρώτων υλών, τροφίμων και εργατικών χεριών.

Τo ΟΧΙ υπαναχώρησε δεν ηττήθηκε

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου κατέγραψαν την υποχώρηση των δυνάμεων του ΟΧΙ. Η πίεση που ασκήθηκε από τις ηγετικές δυνάμεις της Ε.Ε. και τους δανειστές αλλά και η υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης στις 13 Ιουλίου και η υπογραφή του τρίτου μνημονίου αποδείχτηκε ότι έκαμψαν το φρόνιμα και την στάση του πολίτικου ρεύματος που αρνήθηκε τα μνημόνια τις δανειακές συμβάσεις και την φυλακή της ΟΝΕ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Χρειάζεται μια σε βάθος ανάλυση των αποτελεσμάτων καθώς και ειδικότερη αποτίμηση της προεκλογικής περιόδου. 

Ωστόσο σαν πρώτη διαπίστωση μπορεί να διακρίνει κανείς το γεγονός ότι η υπαναχώρηση αυτή ήταν ταυτόχρονα σε ένα μεγάλο βαθμό και προϊόν παραπλάνησης με υποσχέσεις για «ισοδύναμα», «παράλληλα προγράμματα ανακούφισης του λαού», δήθεν επαναδιαπραγμάτευση κα. Θεωρούμε ότι το συνεπές αντιμνημονιακό-αντινεοφιλελεύθερο ρεύμα που προέκυψε από τους αγώνες τις τελευταίας πενταετίας υπαναχώρησε και δεν ηττήθηκε οριστικά. Διανύει μια περίοδο υποχώρησης από την οποία μπορεί και πρέπει να βγει και πιστεύουμε ότι θα βγει όταν διαψευστούν οι υποσχέσεις από την αμείλικτη πραγματικότητα των εφαρμοστικών νόμων του τρίτου μνημονίου.