Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Μα τι έκπληξη!

Του Καρτέσιου

Είναι ακόμη πιο ηλίθιοι και τραπεζόδουλοι απ’ όσο είχαν αφήσει να φανεί. Αυτό το σενάριο που δημοσιεύει το «ΒΗΜΑ» σχετικά με το μόνιμο «capital control» για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, ώστε να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, αν και ελπίζω ότι σύντομα θα διαψευστεί, δεν παύει να λειτουργεί σαν λαγός για κάτι ανάλογο που κάποιοι φωστήρες θα θελήσουν να εφαρμόσουν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο ΥΠΟΙΚ ετοιμάζουν το σχέδιο κατά της φοροδιαφυγής, βασικός άξονας του οποίου θα είναι να περιοριστεί στις παραπάνω κατηγορίες φορολογουμένων η εβδομαδιαία λήψη μετρητών από τις τράπεζες στα 150 ευρώ από τα 420 ευρώ σήμερα. Δηλαδή, σε μία αγορά που στραγγαλίζεται από έλλειψη ρευστότητας, οι φωστήρες ετοιμάζονται να στραγγίσουν το ρευστό από τις τσέπες 2.650.000 συνταξιούχων και 600.000 δημοσίων υπαλλήλων.

Πρέπει να είσαι απίστευτα ηλίθιος και τραπεζόδουλος για να μην έχεις σκεφτεί ότι ο Δ.Υ ή ο συνταξιούχος δεν θα μπορεί να πληρώνει το ενοίκιό του με χρέωση σε πιστωτική ή χρεωστική κάρτα, διότι ο ιδιοκτήτης του σπιτιού δεν είναι υποχρεωμένος να διαθέτει συσκευή τερματικού POS, οπότε ρευστό θα θέλει και όχι υποχρεωτικά επειδή φοροδιαφεύγει, αλλά επειδή δικαιούται και συμφώνησε να πληρώνεται με ρευστό.

Μας έσωσαν από τους εαυτούς τους...


Του Δημήτρη Καζάκη

Καθώς ο "μήνας του μέλιτος" τελειώνει και οι κυνόδοντες της κυβέρνησης ετοιμάζονται να πιάσουν δουλειά, μαθαίνουμε ότι υπήρχε και Σχέδιο Β που συζητούσε το επιτελείο Τσίπρα στην περίπτωση που θα υπήρχε ρήξη. Το Σχέδιο αυτό μας το εκθέτει ένα από γνωστά ρεπορτάζ της, η ναυαρχίδα της κατοχικής ενημέρωσης, Καθημερινή της Κυριακής.[Βλέπε στο τέλος του άρθρου]
Αλήθεια, για ποιά ρήξη γίνεται λόγος; Αφού ο Τσίπρας και το επιτελείο του από την εποχή των προγραμματικών του Ιανουαρίου έλεγε και ξανάλεγε ότι δεν θέλει την ρήξη. Πώς θα υπήρχε ρήξη; Τι χειρότερο θα απαιτούσαν οι δανειστές για να προχωρήσει δήθεν σε ρήξη ο Τσίπρας; Τι χειρότερο θα έκαναν από όσα τελικά έγιναν; Όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της ρητορικής ερώτησης, μιας και το "ράδιο αρβύλα" θέλει διαφορετικά τα πράγματα.

Το παραμύθι έχει ως εξής: Υποτίθεται ότι στα μέσα του περασμένου Μαΐου στο γραφείο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Γιάννη Δραγασάκη, συγκαλείται ευρεία μυστική σύσκεψη στην οποία έχουν κληθεί να συμμετάσχουν εκπρόσωποι μιας σειράς υπουργείων.
Γιατί όλα αυτά; Στη σύσκεψη του κ. Δραγασάκη υποτίθεται ότι αξιολογήθηκε το βάθος της προετοιμασίας και οι αντοχές της κυβέρνησης σε τομείς-κλειδιά, όπως η επάρκεια σε ενέργεια, σε τρόφιμα, σε φάρμακα, αλλά και οι δυνατότητες για εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης.

Για την «αυτοκριτική» μιας Αριστεράς που μιλάει δίχως να ακούει


Το έλλειμμα εθνικού σχεδίου είναι έλλειμμα δημοκρατίας

Του Νίκου Λάιου*

Ζούμε μια ήττα μεγαλύτερη σε σημασία από τους μικρόκοσμους των οργανώσεων ή των αγωνιστών της Αριστεράς, μια ήττα που ρίχνει την κοινωνία και τη χώρα ακόμα βαθύτερα στην καταστροφή, υπό το αναβαπτισμένο μνημονιακό καθεστώς. Μέσα στην περιδίνηση ανοίγει μια συζήτηση που οι αρετές της πολύ γρήγορα θα φανούν στην πράξη, στις αυξημένες απαιτήσεις των καθημερινών αγώνων.

Το άρθρο αυτό δεν κάνει άλλο, απ’ το να επιμένει σε ορισμένες όψεις, που δείχνουν την απόσταση από το ειπωμένο μέχρι το καμωμένο, όσον αφορά τις δυνατότητες συμβολής της Αριστεράς στη λαϊκή υπόθεση του ξεκολλήματος του τόπου απ’ τη γωνιά, όπου έχει στριμωχτεί και σφυροκοπείται.

Ορισμένες παραδοχές

– Η πολιτική είναι η «τέχνη του εφικτού» για τις συστημικές πολιτικές δυνάμεις, περιλαμβανόμενης της τέτοιας Αριστεράς. Είναι, δηλαδή, η «τέχνη» της αποδοχής της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων, της διατήρησής της μέσα από την προσαρμογή σ’ αυτήν.

Το Πείραμα της ΒΙΟΜΕ



Μέσα στο χώρο του φεστιβάλ, στο "αυτόνομο χωριό" θα γίνουν συζητήσεις αλλά και πρακτικά εργαστήρια όπου ο επισκέπτης θα είναι σε θέση να ανταλλάξει απόψεις,να μάθει πως μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του σε τροφή, υγεία, εκπαίδευση, εργασία, ενέργεια κ.α 

Στην θεματική για την εργασία θα αναπτυχθούν τα ζητήματα της αυτοδιαχείρισης της εργασίας, οι Κοινωνικές επιχειρήσεις, οι Κολλεκτίβες εργασίας, κ.α.
Με αφορμή αυτή τη διοργάνωση είναι ευκαιρία να θυμηθούμε τις περιπέτειες των ανέργων στη χώρα μας. Στο www.vice.com είχε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στη ΒΙΟ.ΜΕ. που αξίζει το χρόνο μας.Τα προβλήματα που έχουν αντιμετωπίσει μετά το κλείσιμο του εργοστασίου είναι ενδεικτικά του κράτους που λειτουργεί σαν Λερναία Ύδρα, ακυρώνοντας τις ζωές όσων βρεθούν στην ανεργία