28η Οκτωβρίου: και αν λέγαμε «ΝΑΙ»;

Μερικές σκέψεις του Χατζιδάκι, αλλά και του Ζαχαριάδη, για την εθνική επέτειο.

«Γιατί είπε το “ΟΧΙ” ο Μεταξάς, αφού θαύμαζε τον άξονα και κυβερνούσε με τον τρόπο του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού;» αναρωτιόταν ο Μάνος Χατζιδάκις, σε μια από τις ραδιοφωνικές του εκπομπές. Και ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα έδινε μόνος του την απάντηση: «Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά… Oι πιέσεις, οι Αγγλοι, τα ανάκτορα κτλ. Μπορεί κανείς να ερωτηθεί και αν λέγαμε ΝΑΙ; Πάλι στα ίδια θα ήμασταν. Ενα-δυο χρόνια υπό συμμαχική επιστασία –μήπως δεν είμαστε πέντε και δέκα χρόνια κάτω από αυτούς;– κι ύστερα μες στη συμμαχία και τέλος στην ευρωπαϊκή κοινότητα». Ο ανυπόμονος ακροατής ίσως να διέκρινε στα λόγια του μεγάλου μουσικοσυνθέτη μια αντεστραμμένη θεωρία των δύο άκρων, όπου η καταδίκη των συμμάχων μπορεί να οδηγήσει και σε μια επικίνδυνη ηθική απενοχοποίηση όσων συνεργάστηκαν με τους κατακτητές –σαν αυτή που επιχειρούν εδώ και δεκαετίες οι γνωστοί αναθεωρητές της ελληνικής και ευρωπαϊκής ιστορίας.

Ο Χατζιδάκις όμως έσπευδε αμέσως να διαλύσει τέτοιου είδους παρερμηνείες. «Ασε», έλεγε, «και εκείνη τη μεταπολεμική ψευδαίσθηση που μας την καλλιεργούσαν και οι πρώτες μεταπολεμικές κυβερνήσεις μας, ότι ήμασταν οι πρωταγωνιστές του πολέμου, οι περιούσιοι των συμμάχων. Πιστεύαμε στο τέλος, σαν τον Καραγκιόζη, πως εμείς σκοτώσαμε τον κατηραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα, που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας.

Η προσωπική του καθενός Ευθύνη

Του Γιάννη Μακριδάκη

Τι Ελλάδα τι Βόρεια Κορέα γράφει ο αναλυτής Πάνος Παναγιώτου στο tvxs:

“Η ερμηνεία μίας είδησης είναι υποκειμενική. Αλλά η ύπαρξη της είδησης είναι, αναγκαστικά και αυταπόδεικτα, αντικειμενική. Εκτός και αν βρίσκεται κανείς στη Βόρεια Κορέα του Κιμ Γιονγκ Ουν ή στην Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά, όπου το άσπρο γίνεται μαύρο και το μαύρο άσπρο όταν και όπως βολεύει την κυβέρνηση. Αυτό, ακριβώς, συνέβη στην Ελλάδα με την είδηση για τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ, καθώς να μεταδοθεί η πραγματική, μεταδόθηκε η… αντίθετη.

Η πραγματική είδηση, όπως μεταδόθηκε από τα διεθνή ΜΜΕ (βλέπε για παράδειγμα το σχετικό ρεπορτάζ του Bloomberg) και όπως φαίνεται από τη σχετική επεξηγηματική εικόνα του Bloomberg, είναι πως τρεις ελληνικές τράπεζες, η Eurobank, η Εθνική και η Πειραιως, ΑΠΕΤΥΧΑΝ (failed) στα stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με την Eurobank να καταλαμβάνει τη 2ηχειρότερη θέση μεταξύ όλων των τραπεζών, την Εθνική Τράπεζα την 6η χειρότερη και τη Πειραιώς την 18η χειρότερη θέση.

Ψευδεπίγραφη η ...«επιτυχία» των stress tests!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

Τα ...«συνεταιράκια» της κυβερνώσας συμμορίας, πανηγυρίζουν για τα επιτυχή stress tests! Ομως, η αλήθεια είναι άλλη! Τα αποτελέσματα είναι τα χειρότερα των τελευταίων ετών, για όλες ανεξαιρέτως τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Κι αυτό συνέβη, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εφάρμοσε ένα σενάριο κινδύνου, υπό την προϋπόθεση ότι ανακάμπτει η ευρωπαϊκή οικονομία. Δηλαδή, το καλύτερο δυνατό σενάριο για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Παρ’ όλα αυτά οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες παρουσιάζουν συνολικό έλλειμμα 25 δις, με τις τρεις συστημικές ελληνικές να υπολείπονται κατά 8,7 δις.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Αφού καταλήστευσαν για μια ακόμα φορά τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων και των υπολοίπων νομικών προσώπων του δημοσίου, προκειμένου να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα, οι τράπεζες παρουσιάζουν πάλι ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης.

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (53) : Crystal Silence - Chick Corea & Gary Burton Paintings By Leo de Freyne

Η επένδυση

Του Γιάννη Μακριδάκη

Αφαίρεση ξυνίθρας και άλλων “ζιζανίων” από τις φυτοκοινωνίες

“Υψηλής απόδοσης και χαμηλού ρίσκου” επένδυση

Ίσως η μοναδική ουσιαστικά αναπτυξιακή πράξη

Πρίν

Διότι βοηθάει σημαντικά την μοναδική αληθινή ανάπτυξη, την αργή φυσική ανάπτυξη

Διότι κάθε άλλης μορφής ανάπτυξη είναι βίαιη και επιφέρει βιαιότερες τις συνέπειες στο οικοσύστημα και στην ανθρωπότητα

Μετά

Πηγή:http://yiannismakridakis.gr/?p=5099

Η μαύρη Δευτέρα

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Σήμερα (19.10.2014), η «επέτειος» της μαύρης Δευτέρας του 1987 – μία από τις πολλές φυσικά επετείους έκτοτε, με μία όμως σημαντική διαφορά: οι συνθήκες μοιάζουν απελπιστικά με αυτές εκείνης της εποχής, ενώ το μέγεθος των προβλημάτων είναι εκθετικά μεγαλύτερο.

Αναλυτικότερα, η μεγάλη πτώση των τιμών των μετοχών την προηγούμενη εβδομάδα, όπου «κάηκαν» περίπου 3,3 τρις $ μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα,  αφού προηγήθηκε ως συνήθως η κάθοδος των τιμών των εμπορευμάτων, ήταν ανατριχιαστική.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, ο δείκτης κατέρρευσε στις 850 μονάδες, άρχισαν ξανά τα σενάρια εξόδου της από την Ευρωζώνη, ενώ τα επιτόκια δανεισμού της εκτοξεύθηκαν, «εν ριπή οφθαλμού», στο 9%. Υποχώρησαν βέβαια αργότερα, το ελληνικό χρηματιστήριο κατέγραψε μία εντυπωσιακή άνοδο πάνω από 7%, ενώ τα διεθνή αναρριχήθηκαν σημαντικά – τόσο στις Η.Π.Α., όσο και στην Ευρώπη.

Εν τούτοις η άνοδος δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως υγιής, αφού οφείλεται κυρίως στην πεποίθηση των επενδυτών ότι, η Fed δεν θα τηρήσει τις εξαγγελίες της – δεν θα σταματήσει δηλαδή τα πακέτα ρευστότητας στα τέλη του μήνα, ενώ θα καθυστερήσει να αυξήσει τα βασικά επιτόκια, παρά το ότι απαιτείται από την εξέλιξη του πληθωρισμού.