Νεόπτωχοι χιλιάδες Ελληνες εργαζόμενοι - Αμοιβές 100 ευρώ τον μήνα μεικτά!!!

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας σύμφωνα με τα οποία χιλιάδες εργαζόμενοι στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων αναγκάζονται να εργαστούν για αμοιβές μικρότερες από 100 ευρώ τον μήνα.

Το κείμενο θέσεων για τις εργασιακές σχέσεις που έστειλε το υπουργείο Εργασίας στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων αποτυπώνει τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος των εργαζομένων εξαιτίας της ύφεσης, της έκρηξης της ανεργίας, της κυριαρχίας των ελαστικών μορφών απασχόλησης και της απότομης βύθισης των μισθών την περίοδο 2010 - 2015.

Τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας περιέχουν αναλυτικά δεδομένα για τις μισθολογικές ανισότητες και φωτογραφίζουν μια μεγάλη κατηγορία νεόπτωχων εργαζομένων που αμείβονται με πενιχρούς μισθούς οι οποίοι είναι πολύ μικρότεροι ακόμη και από το επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ του ΟΑΕΔ.

Αυτό που προκύπτει από τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, που περιέχουν αναλυτικά δεδομένα για τις μισθολογικές ανισότητες, είναι:

• Μηνιαίο μικτό μισθό έως 100 ευρώ παίρνουν 126.956 εργαζόμενοι 
• Συνολικά 343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μικτά. Ουσιαστικά πρόκειται για εργαζόμενους με συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία 2, 3 ημερών την εβδομάδα ή ακόμη και μερικών ωρών την εβδομάδα.
• Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση κυμαίνεται από 400 ευρώ μικτά έως και 420 ευρώ μικτά το μήνα. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των νεόπτωχων εργαζομένων που αμείβεται με μισθούς έως και 510 ευρώ μικτά ανέρχεται συνολικά σε 432.033 άτομα.

Επιπλέον, σύμφωνα με συγκριτικά στοιχεία, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ όπου ο κατώτατος μισθός μειώθηκε, κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, κατά την ίδια περίοδο, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 11,3% στο Ηνωμένο Βασίλειο, 8,2% στο Βέλγιο, 7,6% στη Γαλλία, 5,6% στην Ολλανδία και πάνω από 20% σε ορισμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Σύνταγμα Πολιτών

Πρωτοβουλία για νέο Σύνταγμα με συμμετοχή του λαού

Να διεμβολίσουν το τοπίο της «άνωθεν» συνταγματικής αναθεώρησης επιχειρούν έξι οργανώσεις πολιτών. Σε ανοικτή επιστολή τους -την οποία δημοσιεύουμε ολόκληρη στη συνέχεια- διακηρύττουν την ανάγκη για ένα νέο σύνταγμα, το οποίο, όπως λένε, θα αποτελεί τη θεσμική αιχμή της «δημοκρατικής επανάστασης» που έχει ανάγκη η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη.

Μέχρι τώρα, στην Ελλάδα και ειδικότερα στο χώρο της αριστεράς, η συζήτηση για το Σύνταγμα εστίαζε κυρίως στα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Όμως όλα δείχνουν πως από εδώ και στο εξής, και όσο θα οξύνεται η κοινωνική και πολιτική σύγκρουση, ένα από τα κύρια μέτωπα για την προάσπιση της δημοκρατίας και για την ενδυνάμωση της λαϊκής ισχύος έναντι της ολιγαρχίας θα είναι η άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων και η δυνατότητα ή μη συμμετοχής των πολιτών στη διακυβέρνηση.

Χαρακτηριστική είναι η συζήτηση που ξέσπασε μετά το Brexit για τη νομιμότητα ή μη των δημοψηφισμάτων και για το αν θα πρέπει ο λαός να συμμετέχει στις κρίσιμες αποφάσεις.

Μια από τις συμμετοχικές μεθόδους είναι η μέθοδος World Café, χωρίς εκτεταμένες κεντρικές εισηγήσεις. Οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε ομάδες των 4-5 ατόμων που συζητούν γύρω από κάποια ερωτήματα σε δύο ή τρεις διαδοχικούς κύκλους, αλλάζοντας σύνθεση κάθε φορά. Αυτό επιτρέπει την οικειότητα, την τυχαία ανάμειξη των απόψεων και την εξαγωγή σαφών συλλογικών συμπερασμάτων ανεξαρτήτως του αριθμού των συμμετεχόντων. Η φωτογραφία είναι από το Συνταγματικό Εργαστήριο που διοργάνωσε η Πολιτεία 2.0 στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο 2015.

Η νέα (καυτή) ατζέντα Ελλάδας - Τουρκίας

Του Αλέξανδρου Τάρκα*

Οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι τόσο συγκλονιστικές και οι επόμενες φάσεις της εσωτερικής κρίσης -και εξωτερικής πολιτικής της- τόσο περίπλοκες, ώστε οι βαρύγδουπες αναλύσεις των πρώτων ημερών μετά το πραξικόπημα δεν έχουν ουσιαστική αξία.

Καμία σοβαρή κυβέρνηση διεθνώς δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι θα γίνει σε μια χώρα, ο πρόεδρος της οποίας δεν αποτολμούσε έως χθες να επιστρέψει στην πρωτεύουσα. Και που, όταν εγκατασταθεί ξανά στο γραφείο του, θα αντιμετωπίσει το (από καιρό εμφανές) εμφύλιο μίσος που πολλαπλασιάστηκε μετά τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες του πραξικοπήματος και τις χιλιάδες συλλήψεις και διώξεις στον κρατικό μηχανισμό. Η Τουρκία έχει ιδιότυπη παράδοση εκκαθαρίσεων στις ένοπλες δυνάμεις και στα υπουργεία, αλλά το εξελισσόμενο σχέδιο Ερντογάν είναι πρωτοφανές.

Ενώπιον αυτής της κατάστασης, που αποδεικνύει ότι μια μετριοπαθής πολιτική έκδοση του Ισλάμ αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός, η Ελλάδα έχει ως μόνη λύση την αυτοσυγκράτηση και την ψύχραιμη αξιολόγηση όσων στοιχείων συλλέγει. Οι επόμενοι μήνες, ακόμη και αν δεν υπάρξει ένταση στο Αιγαίο ή στην Κύπρο, ίσως σηματοδοτήσουν τη μεγαλύτερη αλλαγή συσχετισμών στην περιοχή από το 1974 και τη μεγαλύτερη θεσμική μεταβολή στην Τουρκία εδώ και 80-90 χρόνια.

Η Αθήνα βρίσκεται πλέον ενώπιον ενός διαφορετικού συνομιλητή σε όλα τα μέτωπα (ή και με απουσία συνομιλητή, αν ο Ρ.Τ. Ερντογάν αφοσιωθεί στα εσωτερικά επί μακρόν ή αντιμετωπίσει νέα εξέγερση):

Μέσω "διοικητικής κράτησης" τους δίνουν στον Ερντογάν!!!

Μπορεί το αρμόδιο δικαστήριο Αλεξανδρούπολης να αποφάσισε την ποινή των 2 μηνών φυλάκισης με 3 χρόνια αναστολή για τους οκτώ (8) τούρκους φυγάδες που αιτήθηκαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, όμως, η συνέχεια αποδεικνύεται ιδιαζόντως ζοφερή. Κι αυτό, επειδή ανακοινώθηκε πως στους οκτώ τούρκους εφαρμόζεται διοικητική κράτηση...!!!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Αν και στην αρχή δόθηκε η εντύπωση πως είναι ένα μέτρο που συνδέεται με την ασφάλεια των οκτώ τούρκων, η έρευνα που κάναμε αποδεικνύει ότι πρόκειται για μία παγίδα, και μία δια της πλαγίας οδού ικανοποίηση των τουρκικών αιτημάτων περί της το συντομότερο δυνατό έκδοσης των οκτώ τούρκων στις τουρκικές αρχές.

Τι είναι, λοιπόν, αυτή η διοικητική κράτηση; Δυστυχώς, είναι μία αφανής πολιτική παρέμβαση, που εκτελείται από κρατικά όργανα, ασχέτως της όποιας δικαστικής απόφασης. Η "ευαισθησία" περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων της πρωτο-δεύτερης φορά αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύεται τελικά μία πολιτική θέση η οποία διαθέτει αρκετή ελαστικότητα, αφού η διαταχθείσα "διοικητική κράτηση" αποκλείεται να προέρχεται από την "έμπνευση" του αστυνομικού διευθυντή Αλεξανδρούπολης, αλλά φαίνεται να έχει άμεση σχέση με τις πολιτικές ανάγκες της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.

Έτσι, φίλος δικηγόρος μας ενημέρωσε πως:  

ο όρος "διοικητική κράτηση" αναφέρεται στην κράτηση ενός αλλοδαπού με απόφαση διοικητικής αρχής (συνήθως των αστυνομικών ή άλλων κατασταλτικών αρχών) χωρίς δικαστική απόφαση και θεωρείται ως ένα μη σωφρονιστικό μέτρο που σκοπό έχει να διευκολύνει την μεταγενέστερη απομάκρυνση του εν λόγω ατόμου από την επικράτεια. Ο σκοπός της δεν είναι να τιμωρήσει με ποινή φυλάκισης ή με χρηματική ποινή έναν αλλοδαπό για την παράνομη είσοδο ή διαμονή του στο κράτος, αλλά να προετοιμάσει την απέλασή του. 

Σκιώδεις τράπεζες και... περί όνου σκιάς

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

"Η κατάσταση είναι χειρότερη απ' ό,τι ήταν το 2007. Τα μακροοικονομικά πυρομαχικά μας για την καταπολέμηση της ύφεσης έχουν όλα εξαντληθεί. Κατά την τελευταία οκταετία τα χρέη συνεχίζουν να συσσωρεύονται και έχουν φτάσει σε τέτοια επίπεδα σε κάθε μέρος του κόσμου ώστε συνιστούν πλέον αιτία σοβαρής ανησυχίας. Αυτό θα γίνει φανερό στην επόμενη ύφεση, όταν πολλά απ' αυτά τα χρέη δεν θα μπορούν να εξυπηρετηθούν ή να αποπληρωθούν κι αυτό θα είναι δυσάρεστο για πολλούς που νομίζουν ότι κατέχουν περιουσιακά στοιχεία κάποιας αξίας. Το μόνο ερώτημα είναι αν είμαστε ικανοί να κοιτάξουμε την πραγματικότητα στα μάτια και να αντιμετωπίσουμε αυτό που πλησιάζει με συντεταγμένο τρόπο ή αν θα το κάνουμε άτακτα. Τα ιωβηλαία χρέους κρατούν εδώ και 5.000 χρόνια, από την εποχή των σουμερίων..."

Αυτό είναι ένα απόσπασμα από τις δηλώσεις που έκανε τον Ιανουάριο στο διεθνές φόρουμ τού Νταβός ο Ουίλλιαμ Γουάιτ, πρόεδρος της επιτροπής αναθεωρήσεων του ΟΟΣΑ και πρώην επί κεφαλής οικονομολόγος της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (*). Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Γουάιτ δεν ξέρει τι λέει (ας σημειώσουμε ότι είχε προβλέψει την κρίση του 2008 τρία χρόνια νωρίτερα) αλλά είναι σαφές ότι ο Γουάιτ δεν λέει όσα ξέρει, προφανώς λόγω της θέσης και του ρόλου του στο όλο σύστημα.

Σημερινό στιγμιότυπο οθόνης από το "ρολόι του παγκόσμιου χρέους" του Economist.

Όλος ο κόσμος στα κόκκινα, εκτός από τους υπανάπτυκτους της Αφρικής.

Το βασικό που δεν λέει ο Γουάιτ είναι πως συντεταγμένη αντιμετώπιση της παγκόσμιας διόγκωσης των χρεών δεν μπορεί να υπάρξει όσο βαθαίνει η κοινωνική ανισότητα στον πλανήτη. Όσο, δηλαδή, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιώτεροι. Κι επειδή αυτό το τελευταίο ακούγεται κάπως σαν τσιτάτο, ας το εξηγήσουμε εν συντομία:

Λίγο πριν το σφαγείο...

Toυ Γιάννη Αθανασιάδη*

Αυτό που δυστυχώς εισπράττω από τις μεθοδεύσεις και την κινητικότητα των διαφόρων εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων της χώρας μας που διατείνονται κατά της ΕΕ αυτό το διάστημα, είναι η δυσκολία προσαρμογής τους στην νέα Οργουελική πραγματικότητα που βρισκόμαστε σαν λαός και σαν πατρίδα. 

Κινούνται σε ένα πλαίσιο ηγεσιών θεωρώντας ότι οι πολιτικές διαδικασίες θα λειτουργούν αενάως ως μια κατεστημένη και αναπότρεπτη κοινοβουλευτική διαδικασία. Δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται ότι τίποτα δεν είναι ίδιο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. 

Αλήθεια φαντάζονται ότι δια του κοινοβουλίου θα κάνουν την ανατροπή ή απλά θέλουν να διασφαλίσουν μια θέση ξεκούραστης επαναστατικής ρητορείας; Δεν γνωρίζουν ότι ούτως η άλλως το κοινοβούλιο είναι αυτήν την ώρα ο καλύτερος τρόπος να νομιμοποιηθούν από ένα παράνομο καθεστώς;

Αυτή την ώρα η πατρίδα μας βρίσκεται στην είσοδο του σφαγείου και εμείς αναλωνόμαστε σε διαδικασίες κοινοβουλευτικού κρετινισμού.

Ας ρίξουμε μια συνοπτική μάτια με bullets (Ελληνιστί), πως φτάσαμε ως εδώ:

Η διαδρομή προς το σφαγείο. 

• Ουσιαστική κατάλυση του Συντάγματος. (Δανειακή σύμβαση).
• Αποσυντονισμός της καθημερινότητας του πολίτη, με νόμους υποτέλειας και περιορισμούς (μνημόνια).
• Αλλαγή του στάτους διαβίωσης.