Σοκ από τις απαιτήσεις της Τουρκίας: “Επίθεση” στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Καστελόριζο!

Τριπλή επίθεση της Άγκυρας με στόχο την κυπριακή ΑΟΖ , διαγράφει δικαιώματα της Κύπρου και Καστελόριζου και διεκδικεί σχεδόν όλη την υφαλοκρηπίδα της Αν. Μεσογείου, εκτοξεύοντας απειλές κατά πάντων. 

Του Γιώργου Πετράκη 

Τριπλή επίθεση Άγκυρας με στόχο την κυπριακή ΑΟΖ , διαγράφει δικαιώματα της Κύπρου και Καστελόριζου και διεκδικεί σχεδόν όλη την υφαλοκρηπίδα της Αν. Μεσογείου, εκτοξεύοντας απειλές κατά πάντων!

Με τριπλή «επίθεση» η Άγκυρα σε αγαστή συνεργασία με τον τουρκοκύπριο ηγέτη Μ. Ακιντζί επιχειρούν να επιβάλλουν εκβιαστικά ακόμη και με την απειλή των τουρκικών πολεμικών πλοίων, τη διακοπή κάθε έρευνας στην Κυπριακή ΑΟΖ, παρέμβαση που έχει ξεχωριστή σημασία καθώς εκδηλώνεται την στιγμή που οι συνομιλίες για το κυπριακό είναι σε κρίσιμο σημείο και η Κυπριακή Δημοκρατία μετά από μεγάλες καθυστερήσεις ανήγγειλε τη διεξαγωγή διαγωνισμού για τον Γ’ Γύρο Αδειοδοτήσεων ερευνών στα Οικόπεδα 6, 8 και 10 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Η τραγωδία της Κύπρου

H εγχείρηση πέτυχε μεν, αλλά ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα, χωρίς να γνωρίζει κανείς εάν καταφέρει να επανέλθει στη ζωή – ενώ συμπεραίνεται πως οι πολίτες θυσιάστηκαν για το δημόσιο, αναλαμβάνοντας ένα μεγάλο μέρος των χρεών του

Σχεδόν όλα τα γερμανικά έντυπα από τις αρχές Μαρτίου, κάποια ελληνικά και ορισμένα κυπριακά, γράφουν θριαμβευτικά πως η Κύπρος κατάφερε να εφαρμόσει με επιτυχία τα μέτρα που της επέβαλλε η Τρόικα – με αποτέλεσμα να είναι η τελευταία χώρα που δεν έχει ανάγκη πλέον το ευρωπαϊκό πρόγραμμα στήριξης, με μοναδική θλιβερή εξαίρεση την Ελλάδα.

Ακόμη και το ΔΝΤ δήλωσε πως η μεγαλόνησος γύρισε σελίδα, η οικονομία της άρχισε να αναπτύσσεται, ενώ ελέγχει πια τις δαπάνες και το δημόσιο χρέος της – αν και από την επίσημη έκθεση του συμπεραίνονται εντελώς άλλα πράγματα (πηγή).

Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς εάν κάνει λάθος, ερευνώντας προσεκτικά τα οικονομικά στοιχεία της Κύπρου – ειδικά όταν διαπιστώνει πως είχε ένα αρνητικό ποσοστό αποταμιεύσεων της τάξης του -11% (γράφημα), το οποίο τεκμηριώνει ακριβώς το αντίθετο. Ο δείκτης αυτός σημαίνει ότι, οι Κύπριοι Πολίτες χρεώθηκαν επί πλέον μόνο το 2014 κατά 11% – ενώ κάτι ανάλογο συνέβη επίσης το 2015, με την τάση να προβλέπεται πως θα συνεχιστεί και το 2016!

Συνυπάρξεις

Του Γιάννη Μακριδάκη

Όσο κι αν φούντωσε η αγκιναριά, η σπαραγγιά βρήκε τον τρόπο να ξεπεταχτεί από μέσα της

Ο γατούλης αποζητεί το χάδι του Ερμή

και ο Ερμής δεν τον απογυρίζει ποτέ

Πού να ξέρουν όλα αυτά τα αθώα της ανθρώπινης ασυνειδητότητας πλάσματα ότι υπάρχει κίνδυνος πυρηνικού πολέμου και αφανισμού όλων μας, λόγω ανοησίας του “ανώτερου” πλάσματος

Πηγή:http://yiannismakridakis.gr/?p=7659

Η Πρώτη Μέρα της Νέας Ελληνικής Δραχμής...

Tου Σπύρου Στάλια*

Καθώς η ανάγκη διογκώνεται, ο φόβος παραμερίζεται από την ψυχή των Ελλήνων και η λογική πρυτανεύει, πλησιάζει πια ο χρόνος που θα αφήσουμε την ευρωζώνη, και θα πάμε επιτέλους  στο Εθνικό Νόμισμα, στη Δραχμή. Μέρα που είναι, ανήμερα της Εθνικής Παλιγγενεσίας,  ορισμένες πρακτικές απορίες ας τις λύνουμε σιγά-σιγά για να διασκεδάσουμε και τους φοβισμένους νοικοκυραίους.

Ας πούμε λοιπόν ότι αύριο πάμε στη δραχμή ή καλύτερα στη Νέα Ελληνική Δραχμή (ΝΕΔ)! 

• Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι πως γίνεται αποδεκτό ένα νέο νόμισμα; Πως θα γίνει αποδεκτή η  Νέα Δραχμή;

Η ΝΕΔ, μπορεί να γίνει αποδεκτή μονό αν έχει ισχυρή ζήτηση.  

Και πως μπορεί να έχει ισχυρή ζήτηση η ΝΕΔ;

Μόνο αν το Κράτος πει ότι εγώ, το Ελληνικό Κράτος, εκδότης της ΝΕΔ, δέχομαι μόνο αυτό το νόμισμα  στις συναλλαγές μου με τους Πολίτες του Κράτους. 

25η Μαρτίου 1821: «Η μέγιστη ώρα του λαού μας»

Εκατόν ενενήντα έξι χρόνια από την ελληνική επανάσταση του ’21. «Το Θαύμα του κόσμου» την είχε χαρακτηρίσει ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος, κατά κόσμο Φωτάκος, γραμματικός, αγωνιστής ο ίδιος κι υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Και ο άλλος μεγάλος ιστορικός, ο Δημήτρης Φωτιάδης που μας άφησε εξαιρετικό συγγραφικό έργο για την ελληνική επανάσταση έγραφε στο πρόλογο του έργου του «Η Επανάσταση του ‘21»: «Το Εικοσιένα, παραμένει η μέγιστη ώρα του λαού μας. Σ’ αυτή έπειτα από μια σκλαβιά που κράτησε 368 χρόνια, οι Έλληνες άδραξαν τ’ άρματα ενάντια σε μια πανίσχυρη και απέραντη αυτοκρατορία, αποφασισμένοι να πολεμήσουν ως τον θάνατο για ν’ αποχτήσουν την εθνική ελευθερία τους.

Ο εχθρός είχε τα πάντα. Στρατούς, στόλους, χρήματα και τη νομιμότητα του κυρίαρχου, που η Ιερή Συμμαχία ύψωσε σε δόγμα στο Συνέδριο της Βιέννης του 1815. Οι ξεσηκωμένοι είχαν, για μόνο αντιστάθμισμα, την απελπισία του σκλάβου. Κι όμως νίκησαν γράφοντας, στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, λαμπρότατο κεφάλαιο. Απόδειξαν, για μια φορά ακόμα, πως κανείς λαός δεν μένει υπόδουλος όταν πάρει την υπέρτατη απόφαση να ζήσει ελεύθερος ή να πεθάνει.»

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ...

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,

ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.

Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,

σαράντα με το λάδι και το ξύδι

κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,

βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί

τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,

μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.

Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε

το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,

η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,

του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

(Απο "Το μεγάλο μας τσίρκο")

...Κι όσο ο δικός μας λογαριασμός με την ιστορία βγαίνει λειψός. Όσο το ταμείο με τα πατρώα μας είναι μείον. Όσο συμπεριφερόμαστε σαν επισκέπτες σ' αυτόν τον τόπο. Όσο το νιτερέσο του δυνάστη γίνεται δικό μας καπρίτσιο, τότε δεν έχουμε κανένα δικαίωμα σε τούτον τον τόπο και στην ιστορία του. Δεν μας ανήκει ούτε καν το άθλιο σαρκίο που νομίζουμε ότι παίρνει αξία από τη μόδα με την οποία κρύβουμε τη γύμνια του. Δεν είμαστε άνθρωποι που συγκροτούν ελεύθερα τη δική τους κοινωνία, αλλά ζαγάρια που θέλουν μαντρί και τσέλιγκα.

Όποιος νιώθει ακόμη ιερή την υποχρέωση στα πατρογονικά του. Οποιος νιώθει περήφανος για την παράδοση και την ιστορία αυτού του τόπου, του τόπου του. Όποιος νιώθει υποχρέωση απέναντι στην οικογένεια, τα πιστεύω και την πατρίδα του, τότε τούτη την επέτειο την γιορτάζει όχι με φανφάρες και παρελάσεις, αλλά με αγώνα. 

Και για όποιον ρωτά τι σημαίνει αυτό, τι σημαίνει αγώνας σήμερα, η απάντηση ήταν και παραμένει μία. Αγώνας μέχρις εσχάτων. Μέχρι την τελική απελευθέρωση από τους νέους κατακτητές, από τον στρατό των "απάτριδων τεχνοκρατών" που έχει υποδουλώσει τον τόπο μας.

Δημήτρης Καζάκης

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!!!