Erik Satie - Gnossienne No.1 - Seth Ford-Young
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015
Γιατί σιωπούν τα πρόβατα;
Tου Βασίλη Βιλιάρδου
Οι Έλληνες, παρά το ότι φάνηκε πως όποιο κόμμα και αν επέλεγαν πια, δεν θα απέφευγαν τα μνημόνια, τη λεηλασία, και τη σκλαβιά τους, έχουν χειραγωγούμενοι την ψευδαίσθηση ότι, μπορούν δημοκρατικά να μην αφελληνισθούν
«Τόλμησε να χρησιμοποιήσεις τη δική σου λογική. Μόνο εάν αποφασίσουμε να θέσουμε το μυαλό μας στην υπηρεσία μας, να υπερβούμε αυτά που προκαλούν την ηθική μας απάθεια, να μην είμαστε πλέον πρόθυμοι να αποδεχθούμε την ψευδαίσθηση της γνώσης και της ορθολογικής πληροφόρησης, την ουτοπία της Δημοκρατίας, καθώς επίσης την φαντασίωση της ελευθερίας, τότε και μόνο τότε έχουμε μία κάποια ευκαιρία να αποφύγουμε τις τεχνικές χειρισμού και χειραγώγησης μας. Δεν είναι φυσικά ένα εύκολο έργο ή μία απλή διαδικασία, αλλά δεν έχουμε καμία άλλη επιλογή – η απόφαση βέβαια να ανακτήσουμε την ελευθερία μας είναι δική μας» (Kant, με μικρές παρεμβάσεις).
Άποψη
Όταν το Μάιο του 2010 η Ελλάδα οδηγήθηκε σκόπιμα στο ΔΝΤ (σενάριο), μέσω της παραποίησης των στοιχείων για το έλλειμμα (από το 6,5% το 2007 στο 15,6% το 2009) και το δημόσιο χρέος (από το 107,2% του ΑΕΠ το 2007 στο 129,7%), σε συνδυασμό με την απίστευτη δυσφήμιση της παγκοσμίως από την τότε κυβέρνηση,οι Έλληνες δεν σιώπησαν ούτε λεπτό – γεμίζοντας τους δρόμους και τις πλατείες, διαδηλώνοντας μαζικά, καθώς επίσης δημιουργώντας το κίνημα των αγανακτισμένων.
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015
Διατλαντική Συμφωνία - Ενα νέο μνημόνιο
Toυ Αλέξανδρου Μαυρικάκη*
Συνεχίζονται, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, οι συνομιλίες για τη Διατλαντική Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership-ΤΤΙΡ) μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε.
Σκοπός είναι η δημιουργία μιας ελεύθερης ζώνης εμπορίου και επενδύσεων και στόχοι η αύξηση των εξαγωγών, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η δημιουργία νέων επενδύσεων.
Το οικονομικό όφελος αποτιμάται σε αρκετά δισ. και θα αφορά περίπου το 50% των συναλλαγών σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία ξεκίνησαν το 2013 με βασικούς άξονες την εξάλειψη τελών και δασμών, την άρση των εμποδίων στις εμπορικές συναλλαγές και την εναρμόνιση κανονισμών και ρυθμίσεων.
Λεφτά δεν υπάρχουν αλλά η φάμπρικα των εγγυήσεων καλά κρατεί...
Όπως γνωρίζετε (κι αν δεν το γνωρίζετε, είναι ευκαιρία να το μάθετε), το κράτος ξεζούμισε με δυο μνημόνια τους πολίτες του για να πάρει συνολική "βοήθεια" 226,7 δισ. ευρώ. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτοί οι πολίτες φορτώθηκαν στην πλάτη τους μόνο 226,7 δισ. συν τους τόκους. Δυστυχώς, η πραγματικότητα λέει ότι έχουμε φορτωθεί πολύ περισσότερα. Πόσα; Δεν ξέρω ακριβώς. Θα το δείξει ο χρόνος και μακάρι το νουμεράκι να μη φουσκώσει πολύ. Κι επειδή δεν είναι δυνατόν να καταλάβετε τι εννοώ, ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.
Στο κείμενο "...και τα κλειδιά στο χέρι (της τράπεζας)" της 7/12/2013, γράφαμε ότι, κατά την πενταετία 2009-2013, το ελληνικό κράτος είχε χρηματοδοτήσει τις τράπεζες με 145 δισεκατομμύρια, από τα οποία τα 127,3 ήσαν εγγυήσεις. Τότε είχα πει ότι διαφωνώ κατηγορηματικά με όσους ισχυρίζονται ότι οι εγγυήσεις δεν είναι λεφτά. Σήμερα θα εξηγήσω τον λόγο της διαφωνίας μου.
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2015
Το ΕΠΑΜ συμμετέχει στη συγκέντρωση της Δραπετσώνας το Σάββατο 10 Οκτωβρίου στις 11 το πρωί.
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) συμμετέχει στη συγκέντρωση που διοργανώνει το Σάββατο στις 11 π.μ. ο Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας στο παλαιό Δημαρχείο της Δραπετσώνας μετά από ομόφωνη απόφαση του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου.
Η κινητοποίηση στρέφεται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά και διεκδικεί την ανάπλαση στο χώρο των Λιπασμάτων με τη συμπερίληψη του παραλιακού μετώπου.
Μετά τη συγκέντρωση θα ακολουθήσει πορεία προς το Υπ. Ναυτιλίας με τελικό προορισμό την παραλία Δραπετσώνας στα Λιπάσματα.
Το ΕΠΑΜ καλεί σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση για να αποτρέψουμε όλοι μαζί το ξεπούλημα και των τελευταίων ψηγμάτων δημόσιου χώρου που έχουν απομείνει.
Αθήνα 8 Οκτωβρίου 2015
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ
Απλεπιστήμιο: Εργαστήρι φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης
Του
Γιάννη Μακριδάκη
Πρόλογος
Η ιστορική περίοδος που διανύουμε ως ανθρωπότητα έχει ως βασικό χαρακτηριστικό της τον καταναλωτισμό και τον άνθρωπο-καταναλωτή, ο οποίος έχει αποκοπεί από το φυσικό του περίβλημα και διαβιεί έγκλειστος στο χρηματοοικονομικό σύστημα, εντός αφύσικου, τεχνητού περιβάλλοντος, μακριά από τον πραγματικό πλούτο των φυσικών πόρων, μακριά και από τις συνέπειες που έχουν στο οικοσύστημα, άρα στον εαυτό του, οι μικρές και μεγάλες καθημερινές του δραστηριότητες.
Αποτέλεσμα αυτού το τρόπου ζωής είναι να διαβιεί παραπλανημένος πλέον όσον αφορά στην έννοια του πλούτου, να θεωρεί ως “οικοσύστημα” και ως “Όλον” το χρηματοοικονομικό σύστημα και, τέλος, να θεωρεί πια ως “φυσικό πόρο” και ως κινητήριο μοχλό της ύπαρξής του το χρήμα.
Έτσι, η καθημερινή ζωή και δράση του παραπλανημένου μη φυσικού πια ανθρώπου – καταναλωτή έχει ως βασικούς άξονες
- α) τη συνεχή κατανάλωση, έως απομύζηση, δίχως αναπλήρωση ούτε στο ελάχιστο, των φυσικών πόρων του πλανήτη,
- β) τη συνεχή παραγωγή ρύπων και απορριμμάτων που ρυπαίνουν και μολύνουν το Οικοσύστημα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)