Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

E ναί...φτάσαμε στον πάτο...


Γύρω από τούτο το ακούραστο τραπέζι, 
που το φαΐ και το πιοτό μας κουβαλά, 
τη μέρα κλείσαμε αδυσώπητη μέρα, 
με τα διλήμματά της και τις αναποδιές.
Α, βλέφαρα μολυβένια
α, και μάτια θολά!

Γεια σας πότες της στρογγυλής τραπέζης, 
που τα σαρκία σας η μέθη κυβερνά.
Ας είναι μια φορά τίποτα να μην πούμε, 
τον ψίθυρο των άστρων έπιασε η γκλάβα μου.
Α, αρμονία και χάος!
Πάλι στα ίδια γυρνώ...


Στίχοι:   Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Μπορεί να υπάρξει Σχέδιο Β για την Ευρωπαϊκή Ένωση;


Toυ Δημήτρη Καζάκη

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετεξελίσσεται ανοιχτά σε νέο Ράιχ. Ενώ η ευρωζώνη ακολουθεί με μαθηματική ακρίβεια την πορεία κατάρρευσης όλων νομισματικών ενώσεων στην ιστορία της Ευρώπης και παγκόσμια. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν πάντα μαθητευόμενοι μάγοι που νομίζουν ότι μπορούν να αποφύγουν την αναπόφευκτη κατάρρευση με κάποιο Σχέδιο Β. Όπλο τους η διακονία της άγνοιας, της ανοησίας και της διατεταγμένης σκοπιμότητας που διακρίνει σήμερα την Ευρωπαϊκή Αριστερά.

Ένας απ' αυτούς τους μαθητευόμενους μάγους είναι ο Όσκαρ Λαφοντέν, ο οποίος γράφοντας στο Socialist Project (22/9/2015) ανακάλυψε το ματζούνι δια πάσα νόσο της ΕΕ. Ω, ναι! Υπάρχει Σχέδιο Β για την ΕΕ. Είναι αλήθεια! Το ανακάλυψε ο κ. Λαφοντέν. Επομένως προς τι ο οδυρμός; Προς τι οι αγώνες ενάντια στην ΕΕ και τη νομισματική ένωση; Τα κεφάλια μέσα. Υπάρχει Σχέδιο Β!

Για να το δούμε. Ο κ. Λαφοντέν βγάζει το εξής συμπέρασμα από την κατάληξη της λεγόμενης αντιμνημονιακής κυβέρνησης Τσίπρα: 
"Έχουμε μάθει ένα πράγμα: όσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι ανεξάρτητη και απολιτική, μπορεί να κλείσει την κάνουλα του χρήματος σε μια αριστερή κυβέρνηση, μια πολιτική που είναι προσανατολισμένη προς τις δημοκρατικές και κοινωνικές αρχές είναι αδύνατη."

Επιτέλους!


Του Γιάννη Μακριδάκη

Επιτέλους πιάσαμε τον κοινωνικοπολιτικό μας πάτο, στον οποίον καθ’ όλα αυτά τα χρόνια παρακμής και απαξίας πολλές φορές νομίσαμε ότι φτάσαμε, αλλά πάντοτε μετά έκπληξης και λύπης διαπιστώναμε ότι υπήρχε και πιο κάτω.

Τώρα όμως φτάσαμε. Αυτός είναι ο πάτος. Το ότι το σύνολο σχεδόν του εκλογικού σώματος εκφράζεται εντός Βουλής από μία και μόνον άποψη: Εσωτερική υποτίμηση, οικονομική εξαθλίωση, εκποίηση φυσικών πόρων και δημόσιας περιουσίας, εκπόρνευση φυσικού, ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και πολιτισμικού κεφαλαίου της Ελλάδας, επιθυμία ανάπτυξης καταστροφικής.

Αυτός είναι ο πάτος. Το ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική άποψη πια μέσα στη Βουλή, πλην κάποιων διαφοροποιήσεων μιας οικτρής (και παρωχημένης όσον αφορά στα σύγχρονα θέματα της ανθρωπότητας και του οικοσυστήματος) μειοψηφίας.

Το ότι πιάσαμε πάτο βέβαια είναι πολύ καλό, όπως συνηθίσαμε να λέμε τόσα χρόνια, διότι οι επιλογές μας στένεψαν. Ή ανεβαίνουμε με τις δικές μας πια δυνάμεις ή μένουμε στον πάτο όπως είμαστε και για όσο αντέξουμε μέχρι τον θλιβερό μας θάνατο.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2015

"Εντολή" Μέρκελ σε Τσίπρα για παράδοση της εθνικής κυριαρχίας (**)


Η γερμανική "πρόταση" είναι μία επιχείρηση εισόδου της Τουρκίας στο Αιγαίο ή... παράδοση των συνόρων στην Frontex! 

Σαφές μήνυμα προς την Αθήνα παραμονή της έκτακτης συνόδου των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έστειλε η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, επισημαίνοντας ότι «μόνη της η Ελλάδα, χωρίς την στήριξη της Τουρκίας, δεν μπορεί να το φυλάξει τα σύνορά της». Οπότε πρέπει αναμένεται με ενδιαφέρον το τετ α τετ που θα έχει αύριο με τον Αλέξη Τσίπρα. 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Αθήνα θα δεχθεί ισχυρές πιέσεις να εκχωρήσει… μέρος της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, προκειμένου να υπάρξει καλύτερη φύλαξη των συνόρων της. Σύμφωνα μάλιστα με ρεπορτάζ των «Financial Times», δεν αποκλείεται να ζητηθεί από τον κ. Τσίπρα να δεχθεί την επιτήρηση των συνόρων της χώρας από την ΕΕ, ουσιαστικά δηλαδή τον Frontex – κάτι που σύμφωνα με την άποψη ορισμένων κοινοτικών αξιωματούχων θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το πρώτο βήμα για την εκχώρηση του ελέγχου και της διαχείρισης των ελληνικών συνόρων στην ΕΕ.

TTIP: Το σκιώδες υπερόπλο ΗΠΑ-Ε.Ε. που ισχυροποιεί τις πολυεθνικές και φέρνει μεταλλαγμένα στην Ευρώπη


Όσα πρέπει να ξέρετε για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, ή αλλιώς TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Γιατί έχει δημιουργηθεί υπερεθνικό κίνημα εναντίον της. Τι διακυβεύεται για τους λαούς της Ε.Ε. Αντιρρήσεις και από τον ΣΥΡΙΖΑ εντός Ελλάδας

Χρήστος Δεμέτης
[Μάϊος 28 2015]

Πρόκειται πλέον για ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Λίγοι ξέρουν τι σημαίνει το αρκτικόλεξο TTIP και λογικό, μιας και η εν λόγω συμφωνία οριστικοποιείται με μυστικότητα και απόλυτη έλλειψη διαφάνειας κάτι που προφανώς, αντιβαίνει στους δημοκρατικούς θεσμούς και τις αξίες που επικαλείται με κάθε ευκαιρία η Ε.Ε.

Πρόκειται για μια διατλαντική συμφωνία για την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών(Transatlantic Trade and Investment Partnership - TTIP), που, αν τελικά επιτευχθεί, θα δημιουργήσει τη μεγαλύτερη παγκόσμια αγορά.

Η συμφωνία συζητείται εδώ και δύο περίπου χρόνια εν κρυπτώ ανάμεσα στην Ε.Ε. και τις ΗΠΑ. Για να μιλήσουμε με νούμερα, η συμφωνία TTIP αφορά 850 εκατ. κατοίκους, στους οποίους αντιστοιχεί το 45% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Υπολογίζεται ότι το εμπόριο που θα επηρεαστεί από την TTIP ανέρχεται σε 500 δισ. ευρώ ετησίως.

Το θέμα έρχεται και πάλι στη δική μας επικαιρότητα, μιας και συζητήθηκε χθες το βράδυ στη Βουλή.

Τι προβλέπεται

Βουλή ολιγαρχίας, κυβέρνηση τσίρκο...

Του Θέμη Τζήμα
[Σχόλιο του ιστολογίου στο τέλος του άρθρου]

Και κάπως έτσι, μετά το 62% όχι στα μνημόνια, μετά από ένα αθροιστικά 48% του Ιανουαρίου υπέρ του έστω ρηχού αντιμνημονίου, μετά το μεγάλο τρόμο του συστήματος εξουσίας που σε κάποια φάση όπως και ο λαός ένιωσε ότι όλα ήταν δυνατά, χάρη στον Αλέξη Τσίπρα, το οποίου το όνομα θα μείνει αναμφίβολα στην ιστορία αλλά όχι με τον τρόπο που σήμερα ο ίδιος νομίζει και οι Ηρακλείς του στέμματος διαλαλούν, φτάσαμε στην πραγματοποίηση του ονείρου της ολιγαρχίας και της ξένης πατρωνίας: μια Βουλή με 6 μνημονιακά κόμματα, συν το ΚΚΕ που στο δημοψήφισμα και στις εκλογές διαδραμάτισε αντικειμενικά ρόλο στυλοβάτη του συστήματος εξουσίας και συν τη Χρυσή Αυγή που είναι ο μπράβος του συστήματος εξουσίας. Μια Βουλή που μπορεί κατ' αρχήν να εξαντλήσει την τετραετία, να δώσει κάθε είδους κυβερνητικό συνδυασμό και να περάσει κάθε μέτρο που μπορεί να ζητηθεί από τους δανειστές, κουνώντας το δάχτυλο στο λαό ότι ο τελευταίος για πρώτη φορά ψήφισε εν γνώση του μνημονιακά.  

Αυτή η Βουλή θα έχει όνομα, όπως στον 20ο αιώνα είχε η Βουλή των Λαζάρων: θα είναι η Βουλή των ολιγαρχών και των δανειστών. Ο Τσίπρας έπαθε και “έμαθε” εξ ου και θα τον χαϊδεύουν όσο τον χρειάζονται για να τους κάνει τη βρώμικη δουλειά. Μετά θα τον πετάξουν στα αζήτητα.