Του Σταύρου Λυγερού
Αντιμέτωπος με το κόκκινο φως που του έχει ανάψει η Δύση, ο Ερντογάν δεν έχει περιθώριο να εμποδίσει το πρόγραμμα των ερευνών και γεωτρήσεων που έχει δρομολογήσει η Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Άγκυρα θεωρούσαν πως τα πράγματα δεν θα έφθαναν στο σημείο που είναι σήμερα. Θεωρούσαν πως στην πρόσφατη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό θα προέκυπτε τελικώς μία αλά τούρκα ενδιάμεση συμφωνία που θα οδηγούσε σε πάγωμα το πρόγραμμα των ερευνών και γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ.
Πράγματι, ο πρόεδρος Αναστασιάδης ικανοποίησε με την γραπτή πρότασή του τις περισσότερες από τις τουρκικές απαιτήσεις στην εσωτερική πτυχή του Κυπριακού. Η Αθήνα, όμως, δεν έκανε πίσω από τη θέση της ότι όρος για την επίτευξη συμφωνίας είναι η κατάργηση των εγγυήσεων και η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων στο πλαίσιο ενός σφιχτού χρονοδιαγράμματος.
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την τουρκική ανελαστικότητα, οδήγησε στο ναυάγιο. Μία συμφωνία αλά τούρκα στο μέτωπο του Κυπριακού θα επέτρεπε στην Άγκυρα, μέσω των Τουρκοκυπρίων, να βάλει νομίμως χέρι στα όποια κοιτάσματα υδρογονανθράκων ανακαλυφθούν στην κυπριακή ΑΟΖ. Μέχρι τότε, μάλιστα, ο Ερντογάν απαιτούσε να παγώσουν οι σεισμικές έρευνες και το πρόγραμμα των γεωτρήσεων.
