Γιατί η αγορά φοβάται ντόμινο χρεοκοπιών...

Σχόλιο του Δ. Καζάκη σε εκπομπή του Π. Ιωάννου (5 Ιουλίου 2016):
["Οι αυτοφοράκηδες"...]

***

Του Βασίλη Γεώργα

Σε συναγερμό θέτει την κυβέρνηση, τις τράπεζες και τον επιχειρηματικό κόσμο η γενικευμένη αίσθηση επιταχυνόμενων εξελίξεων στο μέτωπο των επιχειρηματικών χρεοκοπιών. Εξελίξεις που συγχρονίζονται με τη ραγδαία επιδείνωση του επενδυτικού και οικονομικού κλίματος τόσο στο εσωτερικό, όσο κυρίως στις διεθνείς αγορές, όπου η αγωνιώδης προσπάθεια άντλησης κεφαλαίων για την υποστήριξη του ιταλικού τραπεζικού συστήματος προκαλεί παγκόσμια ανατριχίλα.

Στην κυβέρνηση ανησυχούν για τη δημιουργία συνθηκών ντόμινο στην αγορά από τη στιγμή που άνοιξε το καπάκι της χύτρας με τον Μαρινόπουλο, την Jet Oil και λίγες εβδομάδες νωρίτερα την Πυρσός και την Athens Ledra. Ενδεικτικό είναι ότι κυβερνητικά στελέχη βρίσκονται σε διαρκείς επαφές με το τραπεζικό σύστημα για τον χειρισμό «ευαίσθητων περιπτώσεων» που βρίσκονται στον προθάλαμο του Πτωχευτικού Κώδικα και η «πτώση» τους θα μπορούσε να προξενήσει αλυσιδωτές συνέπειες στην οικονομία. Η εκτίμηση είναι πως παρά τις προσδοκίες βελτίωσης των οικονομικών δεδομένων που έχουν καλλιεργηθεί ως απότοκος ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, η πραγματικότητα της ύφεσης θα αποδειχθεί σκληρή, καθώς δεν υπάρχει καμία ένδειξη αλλαγής των οικονομικών δεδομένων, αλλά αντίθετα πληθαίνουν τα σημάδια πως το όριο αντοχής για πολλές επιχειρήσεις έχει ξεπεραστεί.

Τα κανόνια ακούγονται από μακριά...

Στην αγορά την ίδια στιγμή έχει φουντώσει πλέον η σπερμολογία για «κανόνια» ή νέες προσφυγές σημαντικών επιχειρήσεων στο άρθρο 99 το προσεχές διάστημα, και είναι χαρακτηριστικό πως τα τελευταία 24ωρα συζητούνται έντονα περιπτώσεις συγκεκριμένων εταιρειών από τους κλάδους της Υγείας, της Βιομηχανίας, των Τροφίμων και των Καυσίμων οι οποίες αντιμετωπίζουν χρόνια και σοβαρά προβλήματα ρευστότητας και επί της ουσίας κρατιούνται μέχρι σήμερα τεχνητά στη ζωή από τις τράπεζες.

Λαφαζάνης, Ζωίτσα, Λαπαβίτσας, Ρινάλντι, κτλ. «ήταν όλοι τους καθάρματα»...

Toυ Κωστή Ανετάκη

Δεν ξέρω αν ο Ρούντι Ρινάλντι έπαθε το σύνδρομο του κουρέα του βασιλιά Μίδα, που όσο κι αν το καταπίεζε, είχε ανάγκη εσώτερη να φωνάξει την αλήθεια, ότι «ο βασιλιάς Μίδας έχει αυτιά γαϊδάρου» ή αν ο ηγέτης της ΚΟΕ πίστεψε απλώς ότι ένας χρόνος λούφας και παραλλαγής, εκτός του κυνοβουλευτικού συστήματος, αποτελεί κολυμπήθρα του Σιλωάμ και Κρήνη της Αγια-Σοφιάς κι ότι μπορεί να καρφώνει τους πρώην συντρόφους του, μένοντας ο ίδιος στο απυρόβλητο.

Όπως και να ‘χει, δεν άντεξε και ξέρασε την αλήθεια που όλοι υποψιαζόμασταν αλλά δεν είχαμε στοιχεία για να την αποδείξουμε: Όλοι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, γνώριζαν τις πραγματικές προθέσεις του αρχιπροδότη Τσίπρα, πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Μάλιστα το έκαναν θέμα κι ο Τσίπρας τους απάντησε: «Άσχημη περιόδο διαλέξατε να διαφωνήσετε…» Κι αυτοί όχι μόνο δε σηκώθηκαν να φύγουν, όχι μονάχα δεν κατάγγειλαν την αγυρτία, αλλά κατέβηκαν στις εκλογές μαζί του, για να εκλέξει ο καθένας όσους βολευτές μπορούσε. Λέγοντας ανενδοίαστα ότι «θα σκίσουνε τα μνημόνια μ’ έναν νόμο κλπ».

Κι ύστερα έπεσαν όλοι τους απ’ τα σύννεφα. Ο Λαφαζάνης, η Ζωΐτσα, ο Λαπαβίτσας, ο Ρινάλντι, όλοι οι τίμιοι αριστεροί, που σήμερα έχουνε το θράσος να μιλάνε ακόμα για σκίσιμο των μνημονίων (οι περισσότεροι μάλιστα, χωρίς ρήξη με την ΕΕ!!).

Απειλή εξάπλωσης της τραπεζικής πυρκαγιάς...

Τρεις ιταλικές τράπεζες και δύο ελληνικές βρίσκονται πάνω από το ανώτατο όριο επικινδυνότητας του αντίστοιχου δείκτη, με τις αγορές σε κατάσταση πανικού...

Στην Ευρώπη έχει σημάνει συναγερμός λόγω των τεραστίων προβλημάτων του ιταλικού χρηματοπιστωτικού συστήματος – με τις πιθανότητες χρεοκοπίας της Monte Paschi να υπολογίζονται πλέον στο 40%, με κριτήριο τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS). Η τιμή της μετοχής της τράπεζας σημειώνει πτώση της τάξης του -45% μετά το BREXIT – ενώ πολλές άλλες ιταλικές τράπεζες χάνουν μεγάλο ποσοστό της τιμής τους (γράφημα).

Επεξήγηση γραφήματος: Πτώση των τιμών των μετοχών των ιταλικών τραπεζών, μετά το BREXIT.

Είναι αργά για τις ιταλικές τράπεζες;

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Κινδυνεύουν οι ιταλικές τράπεζες να υποστούν bail-in; Η απάντηση στο ερώτημα έχει άμεση συνάρτηση και με μία ακόμη ανησυχία των αγορών, που δεν είναι άλλη από το αν αντέχει η Ευρώπη μία νέα κρίση.

Στις αγορές έχει σημάνει συναγερμός, που είναι απόλυτα δικαιολογημένος. Διότι στην περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε υπόνοια για bail-in, ο φόβος θα οδηγήσει σε μαζικές ρευστοποιήσεις από τους επενδυτές και σε μαζικές αναλήψεις από τους καταθέτες, εξελίξεις που θα έχουν τρομακτικές επιπτώσεις για την Ιταλία και κατ’ επέκταση για ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι ιταλικές τράπεζες παίρνουν, λοιπόν, τη… σκυτάλη από το Brexit και μονοπωλούν την ειδησεογραφία καθώς η προσπάθεια του Matteo Renzi να «ξορκίσει» το φάντασμα του bail-in «δοκιμάζει» τις λεπτές ισορροπίες στην Ευρωζώνη.

Από τη μία πλευρά η ιταλική κυβέρνηση διαψεύδει τα δημοσιεύματα που τη θέλουν να βρίσκεται σε κόντρα με τη Γερμανία και να αψηφά τους κανονισμούς, προκρίνοντας τη λύση της άμεσης κρατικής ενίσχυσης για τη διάσωση των τραπεζών. Στον αντίποδα, ο πανικός που προκάλεσε το Brexit δεν δείχνει να συγκινεί το Βερολίνο, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που να κάνει υποχωρήσεις μόνο για την Ιταλία.

Στο μεταξύ, τα εργαλεία που διαθέτει ο Matteo Renzi έτσι ώστε να αποφύγει τα χειρότερα, καθημερινά περιορίζονται. Άλλωστε η κεφαλαιακή ισχύς του «Atlante», του ειδικού ταμείου για την ανακεφαλαιοποίηση των ιταλικών τραπεζών δεν μπορεί να προσφέρει την απαιτούμενη ασφάλεια. Επίσης, η γραμμή στήριξης των 150 δισ. ευρώ που ενέκρινε η Κομισιόν για τη ρευστότητα των τραπεζών, αποφασίστηκε για… να μην χρειαστεί.

Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ : Το σχέδιο Βαρουφάκη για επιστροφή στη δραχμή...

Εθνικοποίηση της ΤτΕ, επιστράτευση υπαλλήλων -Κινητά σε ψυγεία ξενοδοχείων και μυστικά συμβούλια...

Το περίγραμμα του Σχεδίου Β ή «Σχεδίου Χ» που ετοίμαζε από τον Μάρτιο του 2015, με εντολή του Γιάνη Βαρουφάκη, σε περίπτωση που ναυαγούσαν πλήρως οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, περιγράφει στο βιβλίο του «Καλώς όρισες στη μαρτυρική αρένα» ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, ο άνθρωπος που είχε αναλάβει να το «χτίσει».

Το Σχέδιο Β περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, την κήρυξη της Ελλάδας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την άμεση εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος και τον επαναπροσδιορισμό των καταθέσεων σε νέα δραχμή, μέτρα για την εγγύηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, αλλά και επιστράτευση δημοσίων υπαλλήλων.

Το σχέδιο αυτό, όπως γράφει η «Καθημερινή», ετοιμαζόταν από το «πολεμικό συμβούλιο» του τότε υπουργού Οικονομικών με βασικό συντονιστή τον Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ κάτω από συνθήκες άκρας μυστικότητας. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι δεν θα διέρρεε κάτι από το εν λόγω σχέδιο, έβαζαν ακόμη και τα κινητά τους στα ψυγεία των ξενοδοχείων όπου συνεδρίαζαν!

Οπως γράφει η εφημερίδα, ο Αμερικανός καθηγητής στο βιβλίο του περιγράφει τον τρόπο λειτουργίας του «πολεμικού συμβουλίου» που είχε συγκροτηθεί με εντολή του Γιάνη Βαρουφάκη, υποστηρίζοντας ότι συνεδρίαζε υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας –που περιελάμβανε ασφαλείς επικοινωνίες, ακόμη και τοποθέτηση κινητών τηλεφώνων σε ψυγεία ξενοδοχείων!

Εθνικοποίηση των τραπεζών, με υποσχετικές οι μισθοί

Κατά τον κ. Γκάλμπρεϊθ, στο διάστημα που η χώρα θα ήταν σε έκτακτη ανάγκη η Τράπεζα της Ελλάδος θα έπρεπε να εθνικοποιηθεί είτε μέσω Προεδρικού Διατάγματος, είτε μέσω γενικής συνέλευσης.

5ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ: Ψήφισμα για την επέτειο του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015

Στις 5 Ιουλίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από το ελληνικό δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα που ο ελληνικός λαός με το συντριπτικό και περήφανο ΟΧΙ του 62%, έστειλε παγκόσμιο μήνυμα για την υπεράσπιση της πατρίδας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Τον Ιούλιο του 2015, ο λαός μας απέδειξε ότι είναι περισσότερος ώριμος από ποτέ να τελειώνει δια παντός με κάθε σκέψη υπαναχώρησης. Να τελειώνει μια και καλή με τις πολιτικές άγριας λιτότητας και εξαθλίωσης.

Να σηκώσει το βάρος της διεκδίκησης της ίδιας του της χώρας, απέναντι στην εκποίηση και το ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας.

Να βάλει οριστικό τέλος στις τακτικές εκβιασμού του ευρωπαϊκού και διεθνούς διευθυντηρίου, σηκώνοντας την σημαία της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας πολύ ψηλότερα από κάθε επίσημη εκπροσώπησή του.

Η παραχάραξη και η νόθευση του νοήματος του δημοψηφίσματος, η προδοσία που ακολούθησε από την κυβέρνηση της «αριστεράς» και η ανατροπή του αποτελέσματος, αποτέλεσαν συνταγματικό πραξικόπημα. Η ανεπανάληπτη λαϊκή ετυμηγορία, το ΟΧΙ του ελληνικού λαού, είναι ανεξίτηλα γραμμένα στην συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας και στοιχειώνουν σήμερα όλους όσους από το πολιτικό και οικονομικό καθεστώς, έβαλαν πλάτη στην ανατροπή του αποτελέσματος και συντέλεσαν στον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.