«Η αμφισβήτηση είναι η μόνη στάση η οποία μας επιτρέπει να πάμε διανοητικά πιο πέρα. Εάν δεν υπάρχει αμφισβήτηση δεν υπάρχει πρόοδος. Εάν δεν αμφισβητούμε τίποτα είμαστε πανευτυχής, κατά τρόπο ανυποψίαστο. Η αμφισβήτηση είναι μία μεγάλη Αρετή» , Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ
Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι με κάποιο πολύ «περίεργο τρόπο», όλα αυτά τα οποία συνέβησαν στο Παρίσι μέσα σε λίγες ώρες (για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο από τα τραγικά γεγονότα του συνέβησαν στο Charlie Hebdo), αυτά τα οποία συμβαίνουν στην Ελλάδα εδώ και τουλάχιστον περίπου έξι έτη, αρχής γενομένης από την επίσημη υπογραφή του πρώτου μνημονίου, καθώς επίσης και οι εξελίξεις των τελευταίων ετών στην ευρύτερη εξαιρετικά εύφλεκτη περιοχή της γειτονιάς μας, είναι όλα κρίκοι της ίδιας αλυσίδας σχεδιασμού με έναν συγκεκριμένο απώτερο στόχο. Ενός σχεδιασμού στον οποίο είναι άμεσα εμπλεκόμενες και συνένοχες αρκετές από τις κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες των δυτικών κρατών που αποτελούν παγκόσμιες ή/και πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις και σε κάποιες περιπτώσεις παίζουν τον ρόλο του «θύματος» (θυσιάζοντας όμως πολλούς αθώους και ανυποψίαστους πολίτες τους), καθώς και κάποια άλλα κράτη που είναι στενοί τους σύμμαχοι (π.χ. Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Τουρκία κλπ) προκειμένου να προκαλέσουν ιστορικά γεγονότα τα οποία θα εξυπηρετήσουν ακριβώς αυτόν τον μελλοντικό τους σχεδιασμό και τα συμφέροντά τους.
