Η μόνη ελπίδα πλέον είναι ο πολίτης και όχι ο πολιτικός.

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Έχω μείνει έκπληκτος από την πρεμούρα και την αγχώδη συρροή κομμάτων κομματιδίων, κινημάτων, μικρών και μεγάλων συλλογικοτήτων, καθώς και μιας πλειάδας προσωπικοτήτων, τα οποία διαγκωνίζονται για μια θέση στο μαγαζί του Λαφαζάνη.

Όλοι μέσα στο χωνευτήρι του νέου αναχώματος, πρόθυμοι να αφομοιωθούν για μια θέση κάτω από τον ήλιο της κομματοκρατίας.

Αν πράγματι κάποιος πιστεύει ότι αυτή η αποσπασμένη συμμορία από την φαμίλια Τσίπρα θα φέρει την σωτηρία στον έρημο τούτο λαό, τότε πληροί τις προδιαγραφές του απόλυτου μαλάκα.

Εξωνημένοι πολιτικοί καριέρας που συμπορεύθηκαν για δεκαετίες μέσα στην απόλυτη διαπλοκή και τις αργομισθίες του κομματικού βολέματος, έγιναν δήθεν στα γεροντάματα τους εχθροί λες και δεν γνώριζαν, δεν ήξεραν, δεν συμμετείχαν στο εθνικό έγκλημα, στη πνευματική, ηθική και εντέλει την φυσική γενοκτονία αυτού του λαού.

Το πολιτικό σύστημα έχει εκπέσει στη συνείδηση των πολιτών (VIDEO)

14/09/2015:Ο Γ. Κοντογιώργης καθηγητής στο Πάντειο και ο  Πέτρος Ιωάννου στον ''Σπορnews 90,1 της Λάρισας,στην εκπομπή :''ακροβάτες του ονείρου'' για το διαδίκτυο sportnews901.gr και e-roi.gr (κάθε μέρα 8-10 π.μ.)

Ενόψει των εκλογών. Η κοινωνία αντιμέτωπη με το παρελθόν της ολιγαρχικής κομματοκρατίας. Το δίλημμα Αριστερά ή Δεξιά σημαίνει απλώς την μεθάρμοση δυναστών. 

Η εναλλαγή στην εξουσία προσφέρει εναλλασσόμενα αδιέξοδα και καταστροφές, όχι ελπίδα. Όλοι οι κομματικοί μονομάχοι ενσαρκώνουν το παλαιό.  Είναι μέρος του προβλήματος όχι της λύσης. 

Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα υπόσχεται μνημόνια εναντίον της κοινωνίας, γιατί αποστρέφεται το αυτονόητο: ένα μνημόνιο εναντίον του πολιτικού συστήματος και του κράτους που κρατούν αιχμάλωτη την κοινωνία και τη χώρα. 

Μέχρι τώρα η Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ έφερναν μνημόνια και διατείνονταν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση. 

Ερώτηση προς τα αριστερά

Του Γιάννη Μακριδάκη

Έχω μια προεκλογική ερώτηση να κάνω κι εγώ στους αυτοαποκαλούμενους αριστερούς πολιτευτές διότι οι δεξιοί και οι εξηληθιωμένοι του σταύρακα δεν με ενδιαφέρουν.

Ερώτηση:

Φέτος στις 13 Αυγούστου ήταν η μέρα υπέρβασης της γης, που σημαίνει ότι εκείνη ακριβώς την ημερομηνία η ανθρωπότητα “κατανάλωσε” όλους τους φυσικούς πόρους που το οικοσύστημα μπορούσε να παράξει για αυτό το έτος. Για την κατάρτιση της αναπτυξιακής σας πολιτικής έχετε λάβει υπ’ όψη σας την παράμετρο αυτή, δηλαδή την υπερκατανάλωση φυσικών πόρων και την υπερπαραγωγή απορριμμάτων πέραν κάθε ορίου αντοχής του οικοσυστήματος για την αναπλήρωση και την απορρόφηση αυτών αντίστοιχα; 

Με απλά λόγια, αν οι νεοφιλελεύθεροι μνημονιακοί καπιταλιστές υπηρετούν πολιτικές απομύζησης του οικοσυστήματος και εξαθλίωσης των ανθρώπων προς όφελος των Αγορών, οι αριστεροί αντιμνημονιακοί και κομμουνιστές μήπως πρεσβεύουν την ίδια ακριβώς πολιτική απομύζησης του οικοσυστήματος αλλά με τη διαφορά και πρόσχημα ότι ενδιαφέρονται για την απόδοση του κέρδους στον Λαό;

Το ΕΠΑΜ για την Eλληνική στάση στον Ο.Η.Ε.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ.

Για μία ακόμη φορά Ελληνική κυβέρνηση απείχε από μια κρίσιμη ψηφοφορία του ΟΗΕ, λειτουργώντας ενάντια στα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας.

Το Ε.Πα.Μ. καταδικάζει την αδικαιολόγητη απουσία της ελληνικής κυβέρνησης από την γενική συνέλευση του ΟΗΕ, για το ψήφισμα αναφορικά με την αναδιάρθρωση του χρέους των κρατών έναντι των πιστωτών. Η συγκεκριμένη παράγραφος που αφορά ζωτικής σημασίας συμφέροντα του λαού και της χώρας αναφέρει: «Ένα ανεξάρτητο κράτος έχει το δικαίωμα να χαράσσει τη μακροοικονομική του πολιτική, συμπεριλαμβανομένης και της αναδιάρθρωσης του χρέους του».

Το ψήφισμα υιοθετήθηκε με 136 ψήφους υπέρ, 6 κατά (ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμάνια, Καναδάς και Ισραήλ) και 41 αποχές (λοιπές χώρες ΕΕ και άλλες).

Φτάνει να θυμηθούμε το ιστορικό μας χρέος, αυτό της λευτεριάς.

Της  Ελισάβετ Διαμαντοπούλου*

Ενώ όλο το «πολιτικό» σκηνικό κι οι «λογικές» που το έθρεψαν καταρρέουν, εμείς στέκουμε ενεοί παρατηρητές ενός εικονικού κόσμου, που τον «θρέψαμε» κι εμείς με τις αυταπάτες, τις ιδεοληψίες, τις ανασφάλειες ή το φόβο, που σκόπιμα μας υποβάλλουν οι ευρωδυνάστες και τα ντόπια ανδρείκελά τους.

Χάσαμε την ικανότητα της διάκρισης ζώντας τόσα χρόνια μέσα στο ψέμα και στη σύγχυση. Η Ελλάδα άφησε πίσω της ένα ιστορικό χρέος. Δεν απελευθερώθηκε το ’21,ούτε και μετά την πρώτη κατοχή, καθώς ατιμώρητοι έμειναν οι δωσίλογοι, οι συνεργάτες της δικτατορίας που «πούλησαν» και μάτωσαν τον Ελληνισμό -κυρίως της Κύπρου- άλλη μια φορά, υπηρετώντας «προστάτες».

Απόγονοι των δωσίλογων της πρώτης κατοχής μας και των χουντικών βδελυγμάτων μας «κυβερνάνε» χρόνια «σαπίζοντας» και «βρωμίζοντας» τη συνείδηση και το νου μας, μέσα από τα αριστεροδέξια...

"ΚΑΖΑΚHΔΕΣ" με ας πούμε... πολύ έντονο χαρακτήρα...

Γράφει ο μοναξερός

"Εν συντομία, ο Δημήτρης Καζάκης δεν έχει κάτι νέο να πει, ό,τι έχει πει το έχει καταγεγραμμένο, έχει καθημερινή πρόσβαση στο κοινό του και τέλος έχει έναν, ας πούμε, πολύ έντονο χαρακτήρα. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να κληθεί από το The PressProject."

Τάδε έφη Κωστας Εφήμερος, "δημοσιογράφος" στο "The press project".

H παραπάνω φράση θα συμπεριληφθεί ασυζητητί σε όλα τα σοβαρά εγχειρίδια δημοσιογραφικής δεοντολογίας που διδάσκονται οι νέοι δημοσιογράφοι αποτελώντας ένα απο τα αδιασφιμβητητα  αξιώματα...που πρέπει να ακολουθούν ως ¨ευαγγέλιο" στην μετέπειτα επαγγελματική πορεία τους...

Διαβάστε με την δέουσα προσοχή ολόκληρο το άρθρο:

Νισάφι με τον Δημήτρη Καζάκη (ή ποιοι καλούνται στο TPP και γιατί)

Του Κώστα εφήμερου

Τις τελευταίες ημέρες στο ThePressProject δεχόμαστε μια διαδικτυακή «επίθεση» από τους φίλους του ΕΠΑΜ και του Δημήτρη Καζάκη, οι οποίοι κυριολεκτικά δεν έχουν αφήσει άρθρο χωρίς σχόλιο και ώρα να περάσει χωρίς μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με τη «φίμωση» του ηγέτη αυτού της αριστεράς από το TTP. Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί ο κύριος Καζάκης δεν έχει κληθεί μέχρι σήμερα στο πλατό μας.