Οι BRICS Και ο ευεεργετικός «τυχοδιωκτισμός»

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ο Jim O' Neil, πρώην οικονομολόγος της Goldman Sachs στον οποίο αποδίδεται ο όρος BRICS, χαρακτήρισε καθυστερημένο πρωταπριλιάτικο αστείο τη ρωσική πρόσκληση προς την Ελλάδα για συμμετοχή στη νέα αναπτυξιακή τράπεζα της ομάδας των πέντε. Με ανάλογη ελαφρότητα αντιμετωπίστηκε η πρόσκληση στην Αθήνα και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μπορεί η κυβέρνηση να ανέθεσε ήδη στον πρώην εκπρόσωπο της χώρας στο ΔΝΤ Π. Ρουμελιώτη να μελετήσει την πρόταση, αλλά η εντύπωση που επικρατεί είναι πως ενδεχόμενη τέτοια απόφαση είναι «υπερβολικά τολμηρή» για το πλαίσιο μιας χώρας - μέλους της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης.

Ωστόσο, μια ψύχραιμη αξιολόγησή της μπορεί να γίνει μόνο πάνω στην ευρύτερη γεωπολιτική και γεωοικονομική σκακιέρα. Στην οποία κάθε παίκτης, μικρός ή μεγάλος, έχει μια ιδιαίτερη και ιστορικά πρωτότυπη θέση.

Στην παρούσα συγκυρία, για παράδειγμα, η Ελλάδα βρίσκεται απομονωμένη στο πλαίσιο που θεωρείται εδώ και δεκαετίες ο φυσικός της χώρος, στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη. Την ίδια στιγμή, διάφορες δυνάμεις, για τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς, ενδιαφέρονται να τη διατηρήσουν στη στενή ή ευρύτερη σφαίρα επιρροής και συμμαχιών τους.

Ανασύνταξη τώρα! Για τον πολιτικό φορέα της ρήξης, της απελευθέρωσης, της πραγματικής δημοκρατίας

Γράφει ο Πάνος Δαμέλος

[Σχόλιο του ιστολογίου στο τέλος του κειμένου]

Βρισκόμαστε σε μία εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατάφερε να εγκολπώσει τη συντριπτική πλειοψηφία του αντιμνημονιακού ρεύματος, έχει ενταχθεί οριστικά και αμετάκλητα στις δυνάμεις της «ευθύνης» και οδηγεί τη χώρα σε νέο μνημόνιο. Οι δυνάμεις που ακόμα αντιστέκονται είναι λίγες και σκορπισμένες. Είναι παραπάνω από ορατός ο κίνδυνος ή να κλείσει οριστικά ο κύκλος της αντίστασης, με τον κόσμο της εργασίας να δέχεται τον συμβιβασμό και τα μνημόνια ως αναγκαίο κακό, όπως τα παρουσιάζει πλέον και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ή ο λαός να κινηθεί σε αντιδραστική κατεύθυνση και να γίνει έρμαιο της ακροδεξιάς ρητορικής και του λαϊκισμού, ελλείψει πολιτικού φορέα που θα μπορέσει να εμπνεύσει και να δώσει πραγματική ελπίδα για την ακύρωση των μνημονίων και την αντιστροφή της λιτότητας.

Ένας μικρός απολογισμός – πού βρισκόμαστε σήμερα

Οι προσπάθειες της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής αριστεράς, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, έχουν οδηγηθεί στον ένα ή τον άλλο βαθμό σε αδιέξοδο. Η τακτική της εσωκομματικής πάλης στον ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στα φυσικά της όρια. Με την υπογραφή νέου μνημονίου, αλλά και τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε αρχηγικό κόμμα, τα όργανα του οποίου δεν ελέγχουν την κυβέρνηση (όπως είπε κι ο ίδιος ο Τσίπρας άλλωστε, άλλο το κόμμα και άλλο η κυβέρνηση), τι μένει για να παλέψει κάποιος εσωκομματικά; Είναι, ίσως, μεγάλος ο πειρασμός να συνεχίσει κάποιος την αυταπάτη της εσωκομματικής πάλης και να μεταθέτει τις ευθύνες «στην ηγεσία που δεν ακούει τη βάση». Όμως αυτό δεν παράγει πολιτική – τουλάχιστον όχι στην επιθυμητή κατεύθυνση. Αντίθετα, βάζει καλοπροαίρετους αγωνιστές να λειτουργούν ως αριστερό άλλοθι της πολιτικής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία, εφόσον παραμένουν μέλη του.

Ούτε ρήξη, ούτε πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ούτε καν δημοψήφισμα

Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Μετά τους προεκλογικούς λεονταρισμούς για το σκίσιμο του μνημονίου και την πρώτη μετεκλογική ευφορία για την Ευρώπη που αλλάζει, ήρθε η πικρή στιγμή της αλήθειας. Η κυβέρνηση Τσίπρα έχοντας η ίδια δέσει χειροπόδαρα τη χώρα με την υπογραφή της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου οδεύει ολοταχώς σε νέο, «αριστερό» μνημόνιο. Αν υπήρχε και η παραμικρή διάθεση ρήξης με το καθεστώς των εταίρων και των δανειστών, δε θα λεηλατούνταν τα ταμεία και οι οργανισμοί για να αποπληρώνονται κανονικά οι δόσεις στο ΔΝΤ. Αυτή η διάθεση δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δε θα υπάρξει. Ανεξαρτήτως των καλοπροαίρετων οπαδών που συνιστούν ακόμη «υπομονή», το χρονικό της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης ήταν προδιαγεγραμμένο. Κατάργηση του μνημονίου ή έστω ελάφρυνση των επιπτώσεών του, δεν μπορεί να υπάρξει εντός Ευρωζώνης. Όποιος υποστήριζε το αντίθετο, εξαπατούσε συνειδητά.

Είναι τόσο πολύ δεμένη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο ευρωπαϊκό πλαίσιο που δε ρισκάρει καν ένα δημοψήφισμα υπό κατάλληλα επεξεργασμένα διλήμματα και με όλο τον πολιτικό κόσμο υπέρ της παραμονής στο ευρώ.

Η ταφόπλακα της ελπίδας...

Προσοχή: Το παρακάτω κείμενο ΔΕΝ προέρχεται από τα επιτελεία τής Νέας Δημοκρατίας ή του ΠαΣοΚ! Παρακαλώ, ελέγξτε τα νεύρα σας και διαβάστε με προσοχή:

[...] Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα προχώρησε σε πρωτοφανή οικονομική προσαρμογή με στόχο αφενός την βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών, αφετέρου την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Η πρόοδος που επετεύχθη αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε μακροοικονομικό επίπεδο που έλαβαν χώρα. 

Στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής η δημοσιονομική θέση της χώρας βελτιώθηκε σημαντικά αλλά τέθηκαν και οι βάσεις ώστε η πρόοδος που επετεύχθη στα μακροοικονομικά μεγέθη να μην είναι μόνο κυκλικού χαρακτήρα αλλά να έχει και σημαντικό διαρθρωτικό υπόβαθρο 

Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε από το 15,2% του ΑΕΠ το 2009 στο 3,5% του ΑΕΠ το 2014, αποτυπώνοντας την εντατική προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής και την πορεία της οικονομίας προς την πλήρωση του αντίστοιχου κριτηρίου σύγκλισης. Η στροφή προς ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα με εξωστρεφή προσανατολισμό, φαίνεται να επιτυγχάνεται το 2013 και το 2014, όπου το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών κατέγραψε πλεονάσματα ύψους 0,6% και 0,9% του ΑΕΠ αντίστοιχα.

Πέντε χρόνια από την υπογραφή του Μνημονίου: Η απάτη στο Δ.Σ. του ΔΝΤ και ο δρόμος προς την καταστροφή

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Πριν από πέντε χρόνια, και συγκεκριμένα την Κυριακή 9 Μαίου του 2010, στις 10 π.μ. συγκεντρώθηκαν τα 24 μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, στην κεντρική αίθουσα συνεδριάσεων, στον 12ο όροφο, στην Ουάσιγκτον.

Μοναδικό θέμα συζήτησης ήταν το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας προκειμένου να αποφευχθεί, όπως είπαν, η χρεοκοπία της. Εκείνη τη μέρα υπήρχε διάχυτη ανησυχία τόσο μεταξύ των μελών του Δ.Σ. όσο και στη Γενική Διεύθυνση, και τα αρμόδια στελέχη του ΔΝΤ. Πραγματικά, η πρόταση των τελευταίων να εισηγηθούν την εκταμίευση ενός πρωτοφανούς μεγάλου δανείου προς την Ελλάδα (30 δις ευρώ) σε σχέση με την ποσόστωσή της (1 δις ευρώ) στα συνολικά κεφάλαια του ΔΝΤ είχε προκαλέσει την οργή των εκπροσώπων των αναδυόμενων χωρών στο Δ.Σ. Μέχρι τότε, το ΔΝΤ δεν είχε προχωρήσει ποτέ σε τόσο μεγάλο ποσοστό δανεισμού σε μία χώρα (30 φορές μεγαλύτερο από την ποσόστωση της Ελλάδας και μάλιστα αναπτυγμένης). Μόνο στην περίπτωση της Νότιας Κορέας, το 1997, το ποσοστό δανεισμού είχε φτάσει σε 19 φορές την ποσόστωση της στο ΔΝΤ.

Οι εκπρόσωποι, λοιπόν, των αναδυόμενων χωρών, και κυρίως της Βραζιλίας, είχαν προσέλθει στη συνάντηση του Δ.Σ., για να ασκήσουν σκληρή κριτική στη Γενική Διεύθυνση, στα στελέχη του ΔΝΤ και κυρίως στους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών χωρών, που πίεζαν για έγκριση της πρότασης για χρηματοδότηση της Ελλάδας με ένα τόσο μεγάλο δάνειο. Την προηγούμενη μέρα, η Γενική Διεύθυνση και τα στελέχη του ΔΝΤ είχαν ανησυχήσει όταν πληροφορήθηκαν ότι εκπρόσωποι των αναδυόμενων χωρών θα έφερναν στην επιφάνεια και ένα άλλο πρόβλημα για να παρεμποδίσουν το δανεισμό της Ελλάδας από το ΔΝΤ.

Όταν τα κολλήματα δεν επιτρέπουν τη λογική συζήτηση.

Του Δημήτρη Καζάκη

Έλαβα και δημοσιεύω μια υποτιθέμενη κριτική στις απόψεις που διατύπωσα από κάποιον παρευρισκόμενο στις Σέρρες. Κι επειδή δια ζώσης δεν έβαλε παρά μόνο δυο-τρία απ' αυτά που μας καταμαρτυρεί, αξίζει τον κόπο να δημοσιεύσουμε τι λέει και πως απάντησα -γιατί απάντησα- σχεδόν σ' όλα αυτά που αναφέρεται εν λόγω κύριος.

Δημήτρης Καζάκης

......................................................................................................................................................

Σκόρπιες διαπιστώσεις & προβληματισμοί, ύστερα από την απογοήτευση της Παρασκευής 08/05/2015 από την ομιλία Καζάκη (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο) στις Σέρρες:

1. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ-ΦΟΡΟΚΛΟΠΗ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΚΑΜΙΑ, ΑΝΤΙ ΑΥΤΩΝ ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΟΦΥΓΑ (ΕΩΣ ΟΤΟΥ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΓΓΙΞΕΙ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΟΣΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΩΣ ΦΟΡΟ;)
2. ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΚΤΟΣ Ε.Ε., ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ &ΤΗΝ ΚΙΝΑ.... ΤΟΥ 1.300.000.000 ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΠΕΡΑ ΜΕ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑ…ΟΝΤΑΣ ΕΝΤΟΣ Ε.Ε., ΜΟΙΑΖΕΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΛΟΓΟ…