ΣΥΡΙΖΑ: Η πρόκληση του προγράμματος

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δύσκολες απαντήσεις σε αμείλικτα ερωτήματα

Από το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» έως την κριτική των Μαρξ και ‘Ενγκελς στα προγράμματα Γκότα και  Ερφούρτης, από τις αποφάσεις των τεσσάρων πρώτων συνεδρίων της Κομμουνιστικής Διεθνούς μέχρι το «Μεταβατικό Πρόγραμμα» του Τρότσκι, το ζήτημα του «προγράμματος» είχε πάντα κεντρική θέση στο αριστερό-σοσιαλιστικό κίνημα.

Μιλάμε βέβαια για την εποχή της ανόδου του εργατικού κινήματος και των μεγάλων επαναστάσεων σε Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα, Κούβα, όχι την περίοδο της παρακμής και ήττας, μετά τη δεκαετία του 1970 και, ιδίως, την σοβιετική «κατάρρευση-αυτοκτονία», το 1989-91, που βιώθηκε ευρύτατα ως απόδειξη αδυναμίας δημιουργίας εναλλακτικής κοινωνίας.

Στην Ελλάδα ούτε και στην περίοδο της ακμής το επίσημο, κομμουνιστικό, βαθιά σταλινικό ως επί το πλείστον κίνημα, ουδέποτε είχε αξιόλογη πολιτικο-πνευματική παραγωγή, γεγονός όχι άσχετο με τη συντριπτική ήττα του τεράστιου ΕΑΜικού επαναστατικού κινήματος υπό τον έλεγχο των «Κούτβηδων» του ΚΚΕ.

Στην ιστορία της ελληνικής αριστεράς, όπως και της δεξιάς, συναντάμε βαθύτατη ξένη εξάρτηση, αδυναμία αυτόνομης παραγωγής ιδεών, τον ίδιο «μεταπρατικό» χαρακτήρα που βρίσκουμε στην οικονομία και την έλλειψη του απαραίτητου για πνευματική παραγωγή δημοκρατικού πνεύματος, αντίστοιχα προς τον αυταρχισμό που επικρατεί στην πολιτική μέχρι το 1974.

Απόφαση βόμβα: Ακυρες οι απολύσεις της ΕΡΤ !

Το Πρωτοδικείο Αθηνών διατάσσει επαναπρόσληψη και καταβολή μισθών υπερημερίας...

Με απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών ακυρώνει τις απολύσεις των πρώην εργαζομένων που είχαν προσφύγει στο δικαστήριο και υποχρεώνει το ελληνικό δημόσιο, ως διάδοχο της ΕΡΤ, να αποδεχθεί τις υπηρεσίες των εναγόντων τοποθετώντάς τους στις θέσεις που είχαν προ της απόλυσης και με τους ίδιους μισθούς.

Απόφαση-βόμβα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ακυρώνει τις απολύσεις των απολυμένων που είχαν προσφύγει στο δικαστήριο και υποχρεώνει το ελληνικό δημόσιο, ως διάδοχο της ΕΡΤ, να αποδεχθεί τις υπηρεσίες των εναγόντων τοποθετώντάς τους στις θέσεις που είχαν προ της απόλυσης και με τους ίδιους μισθούς. Η απόφαση με αριθμό 2732/2014) που δικαιώνει τους απολυμένους που είχαν προσφύγει με δικηγόρο τη Ντορίνα Κορακά, είναι πολύ σημαντική και αναμένεται με ενδιαφέρον η αντίδραση του δημοσίου.

Γενικό ξεπούλημα με …υπερηχητικές ταχύτητες

Του Νίκου Περπερά

Με ταχείς ρυθμούς προχωρά η κυβέρνηση, μέσω του περιβόητου ΤΑΙΠΕΔ, στο γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και στη λεηλασία της από ημεδαπούς και ξένους μεγαλοεπιχειρηματίες που την έχουν βάλει «στο μάτι», εδώ και αρκετά χρόνια. Το νέο μπαράζ ξεπουλήματος ξεκινά με τα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας – που βρίσκονται ακόμη και σε «ευαίσθητες» περιοχές, όπως η Ρόδος, η Κως η Χίος, η Σάμος και η Μυτιλήνη – και συνεχίζεται με μια σειρά ακίνητα που βγαίνουν «στο σφυρί» και βρίσκονται τόσο στη Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Ειδικότερα:

Έως τις 30 Σεπτεμβρίου αναμένεται να κατατεθούν στο ΤΑΙΠΕΔ- εκτός απροόπτου- οι δεσμευτικές προσφορές για να περάσουν στα χέρια ιδιωτών για 40 συν 10 χρόνια 14 περιφερειακά αεροδρόμια. Τα αεροδρόμια θα παραχωρηθούν σε δύο ομάδες:

Στην πρώτη ομάδα περιλαμβάνονται τα αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Χανίων, Κέρκυρας, Ζακύνθου, Κεφαλλονιάς, Ακτίου και Καβάλας, ενώ υπάρχει και option η αγορά να επεκταθεί και για τα αεροδρόμια Αλεξανδρούπολης,  Αράξου, Καλαμάτας και Νέας Αγχιάλου.

Στη δεύτερη ομάδα εντάσσονται τα αεροδρόμια Ρόδου, Κω, Σκιάθου, Μυκόνου, Σαντορίνης, Σάμου και Μυτιλήνης, ενώ υπάρχει και option η αγορά να επεκταθεί και τους αερολιμένες Χίου, Καρπάθου, Νέας Αγχιάλου και Λήμνου.

Ο οικονομικός πόλεμος Δύσης-Ρωσίας τινάζει τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου στον αέρα;

Του Φιόντορ Λουκιάνοφ*

Ο πόλεμος των κυρώσεων μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, εξαιτίας της σύγκρουσης στην Ουκρανία, δημιούργησε μια νέα κατάσταση στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Για πρώτη φορά εφαρμόζονται μέτρα οικονομικής πίεσης εναντίον χώρας-μέλους, η οποία έχει τις δυνατότητες για μια μεγάλης κλίμακας αντίμετρα.

Όλες οι προηγούμενες περιπτώσεις κυρώσεων με πολιτικά κίνητρα αφορούσαν κράτη εντελώς διαφορετικού διαμετρήματος. Ας θυμηθούμε τα μέτρα κατά της Αργεντινής τα οποία οι Δυτικές χώρες είχαν υιοθετήσει λόγω της σύγκρουσης στα Φόκλαντ, ή τις κυρώσεις σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Η ρωσική περίπτωση διαφέρει θεαματικά.

Το Διάταγμα με το οποίο ο πρόεδρος της Ρωσίας επέβαλε εμπάργκο στις εισαγωγές γεωργικών προϊόντων και τροφίμων από αρκετές χώρες, ονομάζεται «Εφαρμογή μεμονωμένων ειδικών οικονομικών μέτρων με σκοπό την ασφάλεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας». Η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε δεν είναι τυχαία. Το άρθρο 21 της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT), η οποία αποτελεί τη βάση του σύγχρονου Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ονομάζεται «Εξαιρέσεις για λόγους ασφαλείας». Αυτό ορίζει ότι η κάθε χώρα-μέλος έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε ενέργειες, τις οποίες θεωρεί «απαραίτητες για την προστασία ουσιωδών συμφερόντων ασφαλείας της, σε καιρό πολέμου ή υπό άλλες έκτακτες συνθήκες στις διεθνείς σχέσεις». Η διατύπωση αυτή είναι αρκετά γενική και καθένας την ερμηνεύει κατά το δοκούν, ενώ πολλά και διάφορα μπορούν να χαρακτηριστούν «έκτακτες συνθήκες στις διεθνείς σχέσεις».

Καλό βροχερό φθινόπωρο

Του Γιάννη Μακριδάκη

Ακόμη δεν έχω επιστρέψει από τη ζωή με τα φυτά. Ενδέχεται να γίνει αυτό κατά το τέλος του μήνα. Προς το παρόν όμως βρήκα έναν υπολογιστή εύκαιρο και συνδεδεμένο με το κοινό μας δίκτυο και ανεβάζω ένα λινκ από κάποιο άρθρο απόλυτα σχετικό με τα όσα εδώ και χρόνια γράφω εδώ, απόλυτα σχετικό με τα όσα εδώ και δύο χρόνια αναδεικνύουμε μέσα από το Απλεπιστήμιο αλλά και όσα θέτουμε και συζητάμε σε όλες τις εκδηλώσεις μας ανά την Ελλάδα.

Το αδιέξοδο στο οποίο μας οδηγεί ο καταναλωτισμός που μας ορίζει, η καταστροφή στην οποίαν οδηγούμαστε με την ευθύνη όλων μας και κυρίως των (ακροδεξιών συνήθως) κυβερνήσεων – ανδρικέλων υποχειρίων του φιλελευθερισμού των Αγορών, τις οποίες φυσικά συντηρούμε εμείς ατομικά, με την καθημερινή μας καταναλωτική διαβίωση, είναι προ των πυλών.

Η ευθύνη όμως και των “αριστερών”, αυτών δηλαδή που αποτελούν την συστημική, την χρηματοοικονομική αριστερά, αυτών που δεν βλέπουν μπροστά, στο άμεσο μέλλον το αδιέξοδο της ανθρωπότητας αλλά μιλούν και αυτοί με όρους του υπάρχοντος συστήματος της ύβρης, πρεσβεύουν το τέλος της λιτότητας και μιλούν για ανάπτυξη, εγκλωβισμένοι καθώς είναι στην ίδια και απαράλλαχτη αποτυχημένη και καταστροφική συνταγή της απομύζησης των φυσικών πόρων του πλανήτη, ως γεννημένοι πολιτικά εντός του ίδιου αυτού συστήματος που καταρρέει και απολύτως οριζόμενοι από αυτό, αποδεχόμενοι τους ορισμούς και τα “ιδανικά” του, είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των ακροδεξιών κυβερνητικών ανδρικέλων, ίσως και μεγαλύτερη λόγω του ότι δεν δίνουν ελπίδα αντιστροφής της κατάστασης υποστηρίζοντας έτσι και αυτοί την υπάρχουσα.

Θα μας αφήσει ο Πούτιν να παγώσουμε; Η ψύχραιμη αλήθεια για το φυσικό αέριο

Toυ Δημήτρη Λιάτσου

Θα κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου ο Πούτιν κάνοντας όλη την Ευρώπη και βέβαια την Ελλάδα να ξεπαγιάσει; Το ερώτημα τίθεται διαρκώς από την έναρξη της πολύ σοβαρής κρίσης στην Ουκρανία. Η Μόσχα που τροφοδοτεί όλη την την Ευρώπη με ποσότητες φυσικού αερίου μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το “αγαθό” ως όπλο; Κανείς τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει σε τέτοιου είδους συγκρούσεις.

Ωστόσο όσοι γνωρίζουν τη ρωσική πραγματικότητα εμφανίζονται πιο ψύχραιμοι.

Ο για πολλά χρόνια Έλληνας ανταποκριτής στη Μόσχα Δημήτρης Λιάτσος είναι ένας απ΄ αυτούς. Με άρθρο του που δημοσιεύει η “Σύγχρονη Ρωσία” θέτει το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Διαβάστε όλο το άρθρο:

“Είναι ανόητο να πιστέψει κάποιος ότι η Ρωσία θα κόψει τον Χειμώνα την παροχή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και ειδικά προς τα Βαλκάνια, και την Ελλάδα. Ομως, η κλοπή τεράστιων ποσοτήτων αερίου από το Κίεβο, πρέπει να προβληματίζει σοβαρά την Αθήνα.

Συνάντηση με τον αμερικανό πρέσβη, Ντέϊβιντ Πίρς, είχε ο υπουργός επί των ενεργειακών, κ.Γ.Μανιάτης, με θέμα την ενεργειακή ασφάλεια, η οποία “αποτελεί κρίσιμο πεδίο έκφρασης της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η διαφαινόμενη κρίση”. Εννοείται, προφανώς, η κρίση που σοβεί εδώ και ένα εξάμηνο στην Ουκρανία. Δυο μέρες πριν, στην ιστοσελίδα του περιοδικού “FORBES” αναφερόταν ότι η Ελλάδα αναζητά εναλλακτικές επιλογές τροφοδοσίας της με φυσικό αέριο “σε περίπτωση που η Ρωσία αποφασίσει διακοπή της προμήθειας”.