Το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο είναι για άλλο λόγο...και όχι για το προσγυγικό

Του Χρήστου Καπούτση

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ;

Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, σχετίζεται κυρίως με την κρίση στη Συρία και την αναμενόμενη και μάλλον αναπόφευκτη (το προσεχές διάστημα), πολεμική σύγκρουση της Τουρκίας και πιθανόν σε σύμπραξη με της συμμάχου της Σαουδικής Αραβίας, με την Ρωσία και το καθεστώς Άσαντ.

Μέχρι τώρα, υπάρχουν τρία (4) πολεμικά πλοία της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, οι Φρεγάτες της Γερμανίας, του Καναδά, της Ιταλίας και της Ελλάδας, που πλέουν «τουριστικά», είτε στα διεθνή , είτε στα ελληνικά χωρικά ύδατα και η Τουρκική Φρεγάτα που πλέει κοντά στα τουρκικά παράλια. Ένα «επεισόδιο» είναι χαρακτηριστικό της τραγελαφικής κατάστασης που επικρατεί σχετικά με την παρουσία της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Η Τουρκία, αρνήθηκε να δώσει άδεια στην γερμανική φρεγάτα «ΒΟΝΝΗ», που είναι και η ναυαρχίδα της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, να πλεύσει στα τουρκικά χωρικά ύδατα, μεταξύ Λέσβου και τουρκικών παραλίων, (την Πέμπτη 3 Μαρτίου), παρότι στο Γερμανικό πολεμικό πλοίο θα επέβαινε και η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας Ούρσουλα Φον Λάγιεν, η οποία εξέφρασε την επιθυμία να διαμορφώσει προσωπική άποψη για την διακίνηση προσφύγων/μεταναστών.

Το κορυφαίο κυβερνητικό έγκλημα

Έχουν αποκοπεί σταδιακά όλες οι έξοδοι κινδύνου της Ελλάδας, οπότε είναι έρμαιο των δανειστών της – ενώ το μεταναστευτικό μάλλον θα χρησιμοποιηθεί ως ένα προπέτασμα καπνού, με στόχο να κρυφτούν άλλες παραχωρήσεις

«Υπάρχουν τρεις βασικές ομάδες χρημάτων: το συνάλλαγμα (μετρητά), τα πιστωτικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς των τραπεζών, καθώς επίσης οι ρεζέρβες των κεντρικών τραπεζών. Όλα αυτά είναι ουσιαστικά υποσχετικές πληρωμών, χρεωστικά γραμμάτια δηλαδή του ενός τομέα στον άλλο. 

Τα περισσότερα χρήματα που κυκλοφορούν στη σύγχρονη οικονομία υπάρχουν με τη μορφή των τραπεζικών καταθέσεων, οι οποίες δημιουργούνται από το πουθενά, από τις ίδιες τις εμπορικές τράπεζες, αναφέρει στην έκθεση της η Τράπεζα της Αγγλίας – ενώ οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως οι εμπορικές τράπεζες είναι τα πάρα πολλά μικρά «τυπογραφεία χρήματος», ενώ οι κεντρικές τα λίγα μεγάλα τυπογραφεία» (πηγή).

Άρθρο

Το βασικό επιχείρημα όλων όσων τάσσονται υπέρ της δραχμής, έχοντας την άποψη ότι θα λύσει ως δια μαγείας τα προβλήματα της οικονομίας μας, είναι η αύξηση της ρευστότητας – έτσι ώστε να αναθερμανθεί η κατανάλωση, να διενεργηθούν επενδύσεις κοκ.

Θεωρούν λοιπόν πως σε μία χώρα που έχει τη νομισματική της κυριαρχία, τα χρήματα εκδίδονται είτε από το κράτος, είτε από την κεντρική της τράπεζα – κάτι που δεν πιστεύουν μόνο οι Έλληνες, αλλά πολλοί άλλοι λαοί, όπως έχει τεκμηριωθεί από έρευνες στη Μ. Βρετανία (όπου αρκετοί νομίζουν πως δημιουργούνται από τη Βουλή – πηγή), στη Γερμανία, στην Ελβετία κοκ.

Τι διδάσκει το παράδειγμα της Αργεντινής;

Επιστρέφει στις αγορές η Αργεντινή με εκδόσεις ομολόγων ύψους 11,68 δισ. δολαρίων

Η Αργεντινή σχεδιάζει να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές τον Απρίλιο, με τρεις εκδόσεις ομολόγων συνολικού ύψους 11,68 δισ. δολαρίων σε αμερικανικό δίκαιο, υπό την προϋπόθεση ότι το Κογκρέσο θα εγκρίνει άμεσα τη συμφωνία για το χρέος με τους πιστωτές που δεν συμμετείχαν στην αναδιάρθρωση (holdout creditors), δήλωσαν αξιωματούχοι του υπουργείου, σύμφωνα με το Reuters.

Ο υπουργός Οικονομικών Alfonso Prat-Gay δήλωσε ότι τα ομόλογα που θα χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση της αποπληρωμής των επενδυτών που κατέχουν ανεξόφλητο χρέος από την περίοδο που η χώρα είχε χρεοκοπήσει το 2002, θα είναι πενταετούς, δεκαετούς και τριακονταετούς διάρκειας.

Ο Prat-Gay και ο υφυπουργός, Luis Caputo, παρουσίασαν ένα πακέτο συμφωνιών για το χρέος στις οποίες έχουν καταλήξει με τους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένης μιας πληρωμής σε μετρητά ύψους 4,65 δισ. δολαρίων στους βασικούς πιστωτές που δεν συμμετείχαν στην αναδιάρθρωση και μήνυσαν τη χώρα με επικεφαλής το δισεκατομμυριούχο Paul Singer.

Η Αργεντινή έχει καταλήξει σε προσωρινές ρυθμίσεις με περίπου το 85% των ομολογιούχων και δηλώνει ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και με τους υπόλοιπους.

Στο έλεος της Τουρκίας

Στο έλεος των διαθέσεων της Τουρκίας και των πολιτικών επιδιώξεων του καθεστώτος Ερντογάν, έχει παραδοθεί η Ε.Ε. καθώς η Άγκυρα επιχειρεί να εκμεταλλευθεί στο έπακρο την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η Ε.Ε. την παραμονή της κρίσιμης συνάντησης των Βρυξελλών όπου θα αναζητηθεί κοινός τόπος για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης που έχει ξεσπάσει στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες.

Το βίαιο κλείσιμο της μεγαλύτερης εφημερίδας της Τουρκίας, ΖΑΜΑΝ, που αποτελεί το τελευταίο κορυφαίο δείγμα της στροφής του καθεστώτος Ερντογάν προς τον ιδιότυπο μεσανατολικό αυταρχισμό, δεν έγινε τυχαία την Παρασκευή. Ο Ερντογάν απλώς δοκιμάζει τις ανοχές των Βρυξελλών και εκμεταλλεύεται την  ανάγκη των «μικρών» ηγεσιών της Ευρώπης, να πουλήσουν στην κοινή γνώμη τους μια υποτιθέμενη προοπτική αντιμετώπισης του μεταναστευτικού  στο τουρκικό έδαφος.

Έτσι στο καλάθι των υπόλοιπων  ανταλλαγμάτων που επιδιώκει να εξασφαλίσει ο Ερντογαν από την Ε.Ε., μπήκε πλέον και η Δημοκρατία, η ελευθερία του Τύπου  και τα μειονοτικά δικαιώματα, καθώς βεβαίως συνεχίζεται αμείωτη η πολεμική επιχείρηση του τουρκικού κράτους εναντίον των Κούρδων πολιτών του στις νοτιοανατολικές επαρχίες.

Ο Μιμάκης, ο Μανωλάκης και ένας ακόμα

Του Γιάννη Μακριδάκη

Πριν από λίγες μέρες συνάντησα τον παλιό μου γνώριμο τον Μιμάκη. Αγνός άνθρωπος, ανιδιοτελής, μια ζωή στην αριστερά και στην οικολογία, σήμερα όμως ακόλουθος του Τσίπρα, όχι λόγω διορισμού ή κάποιας άλλης προσωπικής εξυπηρέτησης, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους εναπομείναντες οικόσιτους, αλλά μόνον εξαιτίας ενός πάγιου φόβου του να χωρίσει από την παράταξη και να τραβήξει εργένικο πολιτικό δρόμο.

Ο παλιός μου συναγωνιστής λοιπόν ο Μιμάκης, εδώ και 40 χρόνια έδωσε αγώνες και μάχες, αφιέρωσε τη ζωή του όλη κυριολεκτικά ενάντια στην επέκταση του διαδρόμου του αεροδρομίου Χίου προς το μέρος της πόλης (είναι ήδη μέσα στην πόλη το αεροδρόμιο αφού απέχει μόνον δύο χιλιόμετρα από την κεντρική πλατεία ο πύργος ελέγχου), έργο που θα ισοπέδωνε μεγάλο μέρος της γειτονιάς, στην οποία μεγάλωσε και διέμενε ο ίδιος αλλά και διαμένει ακόμη.

Μαθητής ήμουν στο Γυμνάσιο και τον θυμάμαι τον Μιμάκη να αγωνίζεται με τους κατοίκους της γειτονιάς του και να μαζεύει υπογραφές ενάντια στην επέκταση του αεροδρομίου, είχα υπογράψει κι εγώ τότε, μια μέρα που έφευγα από το σχολείο φορτωμένος με τη σάκα μου, τρίτη γυμνασίου πήγαινα τότε, και τους συνάντησα στο τραπεζάκι τους στην πλατεία να ενημερώνουν τον κόσμο για το καταστροφικό αυτό έργο.

Dimitris Kazakis - interviewed by Joshua Tartakovsky

Dimitris Kazakis: Support for Brexit, Germans Have Right to Oppose Migration, Greece Threatened by NATO Takeover

By Joshua Tartakovsky, editor of GIAnalytics.org

One year ago, while in Athens, Greece, I interviewed Dimitris Kazakis, leader of United Popular Front (EPAM), a popular Left movement that emerged from the anti-memorandum protests of 2011. Kazakis is an erudite speaker, an economist, and one who knows both the terrain of the social struggle and the high-end banking sector in London where he worked for many years.

At the time, Kazakis was not very optimistic about Syriza – the Left party governing Greece, if to say the least. He warned that Prime Minister Tsipras has no intention of breaking with austerity and that he will take on a new contract that will enslave the country further. The interview was conducted in February 2015 but it took me months to publish it since I wanted to give Syriza a chance. Kazakis was right. It happened exactly as he said. One year later, on February 17 2016, I met Kazakis at the offices of EPAM in Athens again. Things are much worse in Athens now.