Η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος - Ανοίγουν οι πύλες της κόλασης!

Επικίνδυνη κλιμάκωση με την κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αερσκάφους 

Ρωσία: Στον Συριακό εναέριο χώρο το Su24 που κατέρριψε η Τουρκία

Η Τουρκία κάνει έκκληση στο ΝΑΤΟ...

Τουρκικά F-16 κατέρριψαν σήμερα πολεμικό αεροσκάφος της ρωσικής αεροπορίας που είχε παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο κοντά στα σύνορα με τη Συρία, αφού αγνόησε τις προειδοποιήσεις τους, δήλωσε στο Reuters τούρκος στρατιωτικός.

Το ρωσικό υπουργείο Αμυνας επιβεβαίωσε ότι το αεροσκάφος που κατερρίφθη ανήκει στην ρωσική πολεμική αεροπορία και είναι ένα Su-24.

Το υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε ότι το ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος που κατερρίφθη δεν είχε παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο, μετέδωσε το πρακτορείο RIA και τόνισε ότι είναι σε θέση να αποδείξει ότι το ρωσικό αεροσκάφος βρισκόταν στον συριακό εναέριο χώρο κατά τη διάρκεια ολόκληρης της πτήσης του, μετέδωσε το IFAX.

Α. Αλαβάνος : «Η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει άμεσα να φύγει, να φύγει με πίσσα και πούπουλα»

Σχέδιο Β - Δελτίο Τύπου

Α. Αλαβάνος : «Η κυβέρνηση  Τσίπρα πρέπει άμεσα να φύγει, να φύγει με πίσσα και πούπουλα»

Απόσπασμα από τον χαιρετισμό στη Συνδιάσκεψη της ΛΑΕ [21/11/2015]

«Λύπη, ντροπή, ενοχές, παραίτηση, απογοήτευση κυριαρχούν σήμερα στη ψυχή  του κόσμου της Αριστερας  στην Ελλάδα. Όταν από παράδοση ζωγράφιζαν μέσα στην καρδιά τους  την αριστερά με ένα φωτοστέφανο, που εξέφραζε  τον ενθουσιασμό, το όραμα, το παθος, την πίστη , την αθωότητα.

Αυτή την εβδομάδα ο Μειμαράκης  στην Βουλή εξαπέλυσε τις πιο βαριές κατηγορίες ενάντια στην Αριστερά : «μνημονιακή αριστερά», «νεοφιλελεύθερη αριστερά». Δεν έχει επιχειρήματα; Έχει παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που έχουμε εμείς όταν κατηγορούμε τη δεξιά παράταξη ότι μέσα από τα σπλάχνα της  βγήκαν χούντες και ακροδεξιά.

Κι ο πολίτης, τι βιώνει από τη περίφημη «αριστερή» κυβέρνηση: περικύκλωση, ασφυξία, μαρτύρια.:

Χαιρετισμός του Θ. Συμβουλόπουλου (ΕΠΑΜ) στην Πανελλαδική Σύσκεψη της ΛΑ.Ε.

Δελτίο Τύπου

Στην αδήριτη ανάγκη μιας «ευρύτατης συμπόρευσης όλων των φορέων και κινημάτων που αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της ιστορικής συγκυρίας» εστίασε ο γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου  (ΕΠΑΜ) Θεμιστοκλής Συμβουλόπουλος, χαιρετίζοντας την πανελλαδική σύσκεψη της «Λαϊκής Ενότητας», το Σάββατο 21/11/2015, στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη», του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.

Όπως υπογράμμισε, 

«η υπαγωγή στα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις με την άρση της ασυλίας λόγω άσκησης της εθνικής κυριαρχίας, απαιτεί την υιοθέτηση εθνικοαπελευθερωτικών αιτημάτων που πρέπει και μπορούν να αποκτήσουν παλλαϊκό χαρακτήρα». Προς επίρρωση αυτής της αιτίασης, επισήμανε ότι «η ιδιότυπη οικονομική κατοχή που εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα από το 2012 και μετά την προδοσία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, που ενέταξε τη χώρα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), έχει μετατραπεί πλέον σε φυσική κατοχή, με αποτέλεσμα να είμαστε μετανάστες στην ίδια τη χώρα μας».

Ο Θ. Συμβουλόπουλος τόνισε ότι «το ΕΠΑΜ πάντα προσέβλεπε σε ισότιμες συνεργασίες» δίνονοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη παλλαϊκής συμπόρευσης. Δεν παρέλειψε δε,  να υπενθυμίσει στο ακροατήριο ότι «σ’ όλες  τις  σημαντικές ιστορικές στιγμές τα αιτήματα ήταν παλλαϊκά και είχαν να κάνουν με την κοινωνική απελευθέρωση, τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία».

Τεχνικό σφάλμα ακύρωσε τις εκλογές αρχηγού στην αγέλη αρπακτικών της ΝΔου

Του Δημήτρη Καζάκη

Η ΝΔ στα καλύτερά της. Τυπικό παράδειγμα των κομμάτων εξουσίας. Τέσσερις υποψήφιοι αρχηγοί που υπόσχονται τι; "Με μένα θα έχουμε την κουτάλα της εξουσίας." Τίποτε άλλο. Ποιά είναι τα μεγάλα, τα κορυφαία ζητήματα με τα οποία αναμετρήθηκαν και αφορούσαν τη τύχη της χώρας; Κανένα. Άλλωστε όλοι τους έχουν εναποθέσει τις τύχες αυτής της χώρας στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσινγκτον.

Το μόνο που ποθούν είναι η κουτάλα της εξουσίας. Ακόμη κι αν είναι να πεθάνει η χώρα κι ο λαός της κάτω από τα μνημόνια και το καθεστώς κατοχής. Δείτε τους όπως είναι στ' αλήθεια. Η διαφθορά στο απόγειό της. Ποιός είναι πιο δεφθαρμένος; Αυτός που ψηφίζει τέτοιους υποψηφίους, ή αυτός που ψηφίζεται με μόνη υπόσχεση: Εμείς θα φάμε καλά και άσε όλους τους άλλους, μαζί και την πατρίδα, να χαθούνε.

Δημοκρατία; Τι είναι αυτό; Τρώγεται; Αν ναι, τότε θα φάμε καλά. Αν όχι, τότε πάμε να ψηφίσουμε σ' ένα στημένο κόμμα, με στημένους υποψηφίους και μ' ένα τόσο στημένο σύστημα καταμέτρησης που χρειάζεται ιδιωτική εταιρεία για να το καλύψει. 

Και τι ακριβώς ψηφίζουμε; Τη συμμορία που θα ηγηθεί στην λαφυραγωγία του κόμματος και του κράτους.

Κι όταν, ελέω τεχνολογίας και ξένης πρεσβείας, βγει ο αρχηγός, ο πρόεδρος του κόμματος; Τα κεφάλια μέσα. Σε αναμονή της κουτάλας. Όλα τα άλλα τα αποφασίζει ο αρχηγός. Όπως ακριβώς στις αγέλες των αρπακτικών.

Το αποτρόπαιο έγκλημα που συντελείται σήμερα στην Ελλάδα είναι άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία!!!

Τoυ Αρη Οικονόμου

Έχει σχεδόν μηδενισθεί η αξία των μετοχών που κατέχει το κράτος στις τέσσερις τράπεζες, έχοντας πετάξει άνω των 31 δις € από το παράθυρο – ενώ ας μην θεωρούμε πως είναι πια υγιείς, οπότε δεν θα χρειαζόταν η δήμευση των καταθέσεων

«Η Ελλάδα διοικείται από μία στυγνή δικτατορική κυβέρνηση στο παρασκήνιο, από την Τρόικα δηλαδή, με τυπικές κυβερνήσεις στο προσκήνιο – οι οποίες έχουν ουσιαστικά το ρόλο του σάκου του μποξ, για να εκτονώνεται ανόητα η οργή των Πολιτών».

Άρθρο

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας δήλωσε πρόσφατα πως είναι ικανοποιημένος με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αύξησης κεφαλαίων των τραπεζών, για τρίτη συνεχή φορά – επειδή, κατά τον ίδιο, οι επενδυτές εμπιστεύθηκαν ξανά την Ελλάδα![***]. Τι ακριβώς εμπιστεύθηκαν, δεν έκανε τον κόπο να εξηγήσει στους Έλληνες – στους οποίους πλέον δεν ανήκει ούτε η χώρα, ούτε οι τράπεζες της.

Ειδικότερα, γνωρίζοντας κανείς πως στις τράπεζες είναι υποθηκευμένο μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, καθώς επίσης πολλές επιχειρήσεις, ενώ στην Τρόικα η δημόσια περιουσία, δεν είναι καθόλου δύσκολο να συμπεράνει ποιοί είναι οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας – ενώ δεν προσφέρει σε τίποτα η εθελοτυφλία.

Η Κοινωνική Παθολογία της Οικονομικής Ανισότητας

Πολλοί από μας έχουμε καταφερθεί εναντίον της όλο και αυξανόμενης οικονομικής ανισότητας, που εμφανίζεται στους κόλπους των περισσότερων κοινωνιών στον πλανήτη, ακόμα και στις λεγόμενες αναπτυγμένες χώρες. Από την εποχή ακόμα της Γαλικής Επανάστασης οι ανισότητες έχουν θεωρηθεί ως διχαστικές και κοινωνικά διαβρωτικές.

  

Οι απολογητές του Νεοφιλελευθερισμού αποδίδουν αυτές τις επικρίσεις σε κάποιου είδους λαϊκισμό που αρέσκεται να χαϊδεύει τ' αυτιά του λαουτζίκου για την προσπόριση πολιτικού οφέλους, σε ιδεολογική προσκόλληση σε παρωχημένες σοσιαλιστικές αντιλήψεις, που έχουν ηττηθεί οριστικά, ή και σ' έναν στείρο συναισθηματισμό, που μας εμποδίζει τάχα να δούμε την πραγματικότητα με ματιά αντικειμενική. Απορρίπτουν έτσι τούτες τις αιτιάσεις ως ανορθολογικές κι επιχειρηματολογούν ότι η συσσώρευση όλο και περισσότερου πλούτου στα χέρια όλο και λιγότερων ανθρώπων, αποτελεί κάτι σαν φυσικό δίκαιο, το δίκαιο του ισχυρού, που με κάποιον μαγικό τρόπο ωφελεί τελικά τις κοινωνίες.

Είναι όμως τόσο απλά και ξάστερα τα πράματα, όπως ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός και η θεολογία της απεριόριστης ανάπτυξης θέλουν να τα εμφανίζουν; Αποτελεί πράγματι το αίτημα για δικαιότερη κατανομή του πλούτου και της ισχύος, έναν συναισθηματικό ανορθολογισμό, μια απλή διαισθητική αντίληψη; Και το κυριότερο απ' όλα, ποιες είναι οι αντικειμενικές συνέπειες της αύξησης των οικονομικών ανισοτήτων, μέσα στα πλαίσια μιας κοινωνίας;