Οπως και να το βαφτίσουν...το 3ο μνημόνιο έρχεται...

Όπως είναι γνωστό αύριο πρέπει να πληρωθεί δόση στο ΔΝΤ  ύψους 746.674.661 € απο δάνειο στο πλαίσιο του πρώτου προγράμματος διάσωσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα, το 2010.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα πληρωθεί και πώς...

Ας ακούσουμε τι λέει επ αυτού ο (καθ ύλην μη αρμόδιος βέβαια) κος Σκουρλέτης σήμερα το πρωΐ:

(Προσέξτε το υπονοούμενο για έξοδο απο το Ευρώ...και την διπλή γλώσσα: άλλα λέει και άλλα κάνουν...)

Τα σχόλια δικά σας...

Αλλά ας δούμε με τη βοήθεια της γλώσσας των αριθμών, τον ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ...

ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2015

Δείτε αναλυτικά τις δόσεις όπως τις κατέγραψε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο μετά από σχετική ενημέρωση που είχε από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. 

Οικονομική... ασφυξία προκαλούν στην ελληνική κυβέρνηση οι χρηματοδοτικές υποχρεώσεις της χώρας σε συνδυασμό με τα ελάχιστα ταμειακά διαθέσιμα.

Η Ελλάδα καλείται μέσα στο Μάρτη να πληρώσει τεράστια ποσά για χρέη προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, αλλά και τους εταίρους, δημιουργώντας πονοκέφαλο στο Μαξίμου.

Για τις εξελίξεις σχετικά με το νέο μνημόνιο

Aνακοίνωση του ΣΧΕΔΙΟΥ Β

«Υπάρχουν ακόμα αριστεροί στο ΣΥΡΙΖΑ – οφείλουν να πουν τώρα όχι, πριν η κατά κράτος υποχώρηση εμπεδωθεί»

Πρώτο: Η Ελλάδα προχωράει, πασιφανώς, στο τρίτο μνημόνιο. Αυτό έγινε σαφές από την κοινή δήλωση Γιουνκέρ–Τσίπρα και επιβεβαιώνεται συνεχώς από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν έχει καμία σημασία αν θα το πουν «Μνημόνιο» ή αλλιώς, όπως δεν είχε καμία απολύτως σημασία η μετονομασία της «τρόικας» σε «θεσμούς», παρά μόνο ότι στην καθήλωση της χώρας προστίθεται κι ένα στοιχείο προσπάθειας εξαπάτησης και γελοιότητας.

Δεύτερο: Όλος ο κορμός των μέχρι σήμερα πολιτικών της τρόικα εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη βάση των ήδη συμφωνηθέντων από την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Δημοσιονομική πολιτική αυστηρής πειθαρχίας, πλεονασματικοί προϋπολογισμοί, περιορισμοί των κοινωνικών δαπανών, λιτότητα, νομισματική πολιτική απόλυτα εξαρτημένη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ασφυκτική, πλήρης απουσία αναπτυξιακής πολιτικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε άλλες συνθήκες ακολουθεί την πεπατημένη της ΔΗΜΑΡ, δηλαδή άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας με αντίτιμο την υποχώρηση από τα προγραμματικά αιτήματα και τις αξίες της αριστεράς.

ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ* ΤΗΣ Ε.Ε.

Του Περικλή Κοροβεση **

[Σχόλιο του ιστολογίου στο τέλος του άρθρου]

Οι πρώτες εκατό μέρες της νέας κυβέρνησης πέρασαν, αλλά κάποια ουσιαστική αλλαγή δεν είχαμε. Να αρχίσουμε από το χρέος και την κατάργηση των Μνημονίων. Δεν έγινε τίποτα. Το χρέος εξυπηρετείται κανονικά και, σύμφωνα με υπολογισμούς του καθηγητή Γ. Μαργαρίτη («Εφ. Συν.» 6.4.15), μέχρι τον Αύγουστο θα έχουμε πληρώσει 15 δις ευρώ. Που είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους αφού πληρώνουμε τοκοχρεολύσια που ουσιαστικά επικυρώνουν το χρέος; Oι εφαρμοστικοί νόμοι έχουν την ίδια ισχύ όπως με και με την κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου. «Η δημόσια κοινή περιουσία αυτού του λαού δεν ξεπουλιέται» μας είχαν υποσχεθεί. Αλλά το ΤΑΙΠΕΔ δεν καταργήθηκε και δουλεύει κανονικά. Αν το βαφτίσουμε σε αριστερά νερά, πάλι την ίδια δουλειά δεν θα κάνει; Tι γίνεται με τα λιμάνια τα αεροδρόμια, το νερό; Αν πάνε σε κοινοπραξίες δεν είναι ιδιωτικοποίηση; Τον ΕΝΦΙΑ τον πληρώνουμε κανονικά και ο ΦΠΑ δεν μειώθηκε.

Αυτά ενδεικτικά. Μοιάζει η πολιτική Σαμαρά- Βενιζέλου να έχει επιβιώσει αλλά με άλλη ρητορική και διαφορετική επικοινωνιακή τακτική. Τι να συμβαίνει άραγε; Ο χαρισματικός Τσίπρας να δημαγωγούσε ασυστόλως για να πάρει την εξουσία για την εξουσία, όπως ο αντίστοιχος συνάδελφός του Α. Παπανδρέου, ή απλά το αρχηγικό επιτελείο –για κόμμα και όργανα δεν μιλάμε βέβαια- είχε τις καλύτερες δυνατές προθέσεις, πίστευαν σε αυτά που έλεγαν και νόμιζαν πως αυτά μπορούν να εφαρμοστούν;

Σενάρια επι σεναρίων και ο λαός στην άκρη...

Την μία μέρα πάμε σε συμφωνία με τους δανειστές...την άλλη σχεδιάζεται ρήξη...αλλά και πάλι κοντά σε "αμοιβαίως επωφελή συμβιβασμό" με λίγο απο mail Χαρδούβελη και πασπαλισμένη με Βαρουφάκεια "δημιουργική ασάφεια", οι κόκκινες γραμμές πάνε μπροστά και πίσω, σπάνε η ξεβάφουν και γίνονται αόρατες, η αριστερή πλατφόρμα κατάντησε αριστερή παντόφλα και φτού απο την αρχή...

Σενάρια επί σεναρίων κυκλοφορούν και ο λαός εμβρόντητος παρακολουθεί τα τεκταινόμενα ανίκανος μα καταλάβει που οδηγείται ο τόπος λίγους μόνο μήνες μετά τις εκλογές και την ανάληψη της εξουσίας για "πρώτη φορά " απο την αριστερά..

Αν προσθέσουμε δε και την κατευθυνόμενη εξ ολοκλήρου συμπεριφορά των Μ.Μ. Εξαχρείωσης το σκηνικό γίνεται όντως εκρηκτικό ...

Ας δούμε απο κοντά τι κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες...

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΘΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...

Toυ Δημήτρη Μπελαντή

Θα ξεκινήσω από  το κρίσιμο ζήτημα της πολιτικής  και πληροφοριακής σύγχυσης. Αυτό που βιώνουν οι πολίτες της Ελλάδας από τις αρχές Φεβρουαρίου και μετά, οπότε και επήλθε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτό που οι ψυχίατροι και ιδιαίτερα το ρεύμα της Αντιψυχιατρικής έχουν προσδιορίσει ως «σύνδρομο του διπλού δεσμού» («double bind»). Αυτό σημαίνει ότι το παιδί μέσα σε μια οικογένεια λαμβάνει απολύτως αντιφατικά μηνύματα από τους γονείς του, πραγματικά ή συναισθηματικά, τα οποία καταλήγουν σε απολύτως αντίθετα συναισθηματικά ή και λογικά συμπεράσματα. Το παιδί εισπράττει ταυτόχρονα αγάπη και εχθρότητα, τρυφερότητα και απομόνωση. Όπως επισημαίνουν οι φορείς του ρεύματος της Αντιψυχιατρικής, αυτή η κατάσταση, εφόσον παρατείνεται, μπορεί να οδηγήσει στο αποτέλεσμα της βαριάς ψυχικής νόσου του παιδιού στην επόμενη ζωή του και ειδικότερα στη σχιζοφρένεια, τη βασίλισσα των ψυχικών παθήσεων (dementia).

Όπως γράφω αυτές τις γραμμές, αισθάνομαι έκπληκτος που η ελληνική κοινωνία δεν έχει παραφρονήσει ήδη εντελώς. Γιατί, θα με ρωτήσετε: μα είναι απλό. Τη μια μέρα πάμε σε κάθετη ρήξη. Οι σημαίες υψωμένες.  Οι κόκκινες γραμμές σε διάταξη. Η Διεθνής να απαγγέλλεται από το «Κόκκινο». Την επόμενη μέρα, ο σ. Πρόεδρος ή κάποιο άλλο κυβερνητικό στέλεχος ανοίγει μυστηριωδώς το δρόμο για την επίτευξη μιας «αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας», ίσως μάλιστα και «έντιμης». Χαρά στο Πανελλήνιο.

Αυστηρά δημόσιο χρήμα προτείνει η Ισλανδία

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Από την μικρή νησιώτικη σκανδιναβική χώρα που δε δίστασε να προχωρήσει ακόμη και σε παύση πληρωμών επί του χρέους της επιλέγοντας να σώσει τους πολίτες της κι όχι τους κερδοσκόπους, έρχεται η πιο ριζοσπαστική πρόταση που έχει κατατεθεί τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση των χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Η πρόταση, που δόθηκε στην δημοσιότητα στις 30 Μαρτίου 2015 (εδώ το πλήρες κείμενο), με λίγα λόγια καταλήγει στην επιστροφή του εκδοτικού δικαιώματος στην κεντρική τράπεζα, που στις μέρες μας τυπικά και μόνο το διατηρεί, και στην απαγόρευση στο εξής στις εμπορικές τράπεζες να δημιουργούν το δικό τους χρήμα, μέσω του δανεισμού! 

Η πρόταση να απαγορευτεί στις εμπορικές τράπεζες η δυνατότητα έμμεσης αύξησης της νομισματικής κυκλοφορίας, που ενσωματώνει παρεμφερείς προτάσεις που έχουν συζητηθεί ξανά μεταξύ οικονομολόγων στο παρελθόν (με πιο ολοκληρωμένη την πρόταση του Φίσερ από τη δεκαετία του ’30) κατατέθηκε από τον βουλευτή του κεντρώου κυβερνώντος Προοδευτικού Κόμματος, Φρόστι Σιγκουρτζόνσον, στο πλαίσιο εντολής που του είχε δοθεί από τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος την επαίνεσε δημόσια. Επομένως, χωρίς ακόμη να ξέρουμε αν και πότε θα υλοποιηθεί, είναι σίγουρο πως αντανακλάει ευρύτερους προβληματισμούς που αναπτύσσονται στην πολιτική ηγεσία της Ισλανδίας. Καθόλου τυχαία δεν είναι κι η έκταση που έλαβε η πρόταση για Δημόσιο Χρήμα (Sovereign Money, όπως τιτλοφορήθηκε) στον διεθνή Τύπο.