Μήνυμα συμπαράστασης στις Σκουριές από την επιτροπή Αγώνα Κερατέας – Λαυρίου

Προς την επιτροπή αγώνα Μεγάλης Παναγιάς Χαλκιδικής

Με βαθιά λύπη επειδή  - για διάφορους λόγους – αδυνατούμε να παρευρεθούμε στο αγωνιστικό σας 10ήμερο κατά της παράνοιας και της καταστροφής του τόπου, στέλνουμε τη ΔΙΑΡΚΗ μας συμπαράσταση στις κινητοποιήσεις και τα δρώμενά σας, καθώς και χαιρετισμούς σε όλους τους αλληλέγγυους, που παρευρίσκονται.

Το νόμιμο, το δίκαιο, το ανθρώπινο χαρακτηρίζουν τον επίμονο και επίπονο αγώνα σας και δίνουν το στίγμα της γνήσιας αγωνιστικής συμπεριφοράς, που ξεσκεπάζει  κακόβουλες τακτικές.

Οι άνθρωποι που αγαπούν και σέβονται τον τόπο και την ιστορία του θα νικήσουν στο τέλος. Το κουβάρι της διαπλοκής των μεγαλοσυμφερόντων  θέλει  το χρόνο του για να καταλυθεί.  Οι εκμεταλλευτές,  με την ωμή βία, το χρήμα και την προπαγάνδα  καλλιεργούν στον κόσμο το φόβο  ότι είναι παντοδύναμοι. Η δική μας δύναμη είναι η πλατειά ενημέρωση των πολιτών  για τους βρώμικους σκοπούς  των μεγαλοεργολάβων, των υποτελών κυβερνητών και των παρατρεχάμενών τους. Όπλα μας είναι η συνεχής ενημέρωση, για  να πάψει ο κόσμος να τους  φοβάται  και να πιστεύει την υποκρισία τους,  με την οποία βαφτίζουν « θέσεις εργασίας» ή  «καλό της χώρας» το φτηνό, πρόσκαιρο, προσωπικό τους συμφέρον.

Η σκέψη και η καρδιά μας είναι μαζί σας

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΚΕΡΑΤΕΑΣ – ΛΑΥΡΙΟΥ 

                                                                                                                               

(Αύγουστος 2014)

Τα μνημόνια μας σκοτώνουν!

Εκτός από τις πασίγνωστες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, για τις οποίες όλοι συζητάμε, τα μνημόνια έχουν επιδράσει καταστροφικά και στη δημογραφική κατάσταση της χώρας.

Η Ελλάδα, χωρίς ίχνος υπερβολής, γερνάει, πεθαίνει και αυτοκτονεί. Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και του ηλεκτρονικού ληξιαρχείου...

♦ Οι γεννήσεις περιορίστηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το...1932.

♦  Οι θάνατοι εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερο επίπεδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

♦ Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται. Επί τέσσερα χρόνια οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, ενώ η ψαλίδα ανοίγει ολοένα και περισσότερο.

♦ Οι οικονομικοί μετανάστες επιστρέφουν στις πατρίδες τους μαζικά και οι Έλληνες φεύγουν και αυτοί αναζητώντας εργασία εκτός Ελλάδας.

♦ Οι αυτοκτονίες εμφανίζονται αυξημένες πάνω από 35%.

♦ Το μερίδιο των ατόμων ηλικίας άνω των 80 ετών στον συνολικό πληθυσμό της χώρας εκτοξεύεται και το μερίδιο των ανθρώπων ηλικίας κάτω των 14 φθίνει.

Αλήθεια, είμαστε σίγουροι ότι ο γιαλός είναι στραβός;

Δεν πληρώνουμε τις αυξημένες εισφορές...

Πατήστε για zoom

Ορίστε και το ηλεκτρονικό ειδοποιητήριο εισφορών Α εξαμήνου 2014, με τις αυξήσεις περασμένες κανονικά (υποχρεωτική αλλαγή από 1η σε 2η ασφαλιστική κατηγορία σε όλους τους κλάδους - 2538,66  το εξάμηνο), αφορά σε συνάδελφο/σα ασφαλισμένο-η μετά την 1/1/1993 που έχει κλείσει και 5ετία στην Ειδική Προσαύξηση.

Οι εισφορές αυτές, που έχουν προθεσμία εξόφλησης στις 31/8/2014, είναι αδύνατον να πληρωθούν και δε θα πληρωθούν. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πράξουν το ίδιο μέχρι να πάρουν πίσω τις ληστρικές αυξήσεις. 

Το ΤΕΕ και οι φορείς των μηχανικών θα όφειλαν να μπουν μπροστά σε αυτή τη διεκδίκηση, αλλά η ηχηρή απουσία τους σημαίνει πολλά...

υγ1. Τον Οκτώβριο (δηλαδή μόλις σε 2 μήνες) λήγει και η προθεσμία εξόφλησης του Β εξαμήνου 2014.

υγ2. Μην ξεχνάμε ότι χρωστάμε και τις αυξήσεις από το Β2011 (αυξήσεις για 6 εξάμηνα δηλαδή)

υγ3. Σύμφωνα με το νόμο, το 2011 κατατάχθηκαν στη 2η κατηγορία, όσοι είχαν κλείσει μέχρι τότε τριετία, συνεπώς όλοι αυτοί το 2014, κλείνουν ξανά τριετία, οπότε υποχρεωτικά περνάνε στην 3η ασφαλιστική κατηγορία (από 1/1/2015) με 3000 € εισφορά εξαμήνου.

Δείτε επίσης:

Τι ισχύει με τις προσαυξήσεις εισφορών

Τι σημαίνει αύξηση εισφορών - παραδείγματα 

Οι νέες αυξημένες εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ

Πηγή:http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/2014/08/blog-post_27.html

Γ. Κοντογιώργης – Παρουσίαση του βιβλίου «Οι Ολιγάρχες» - 26.6.14

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης παρουσιάζει το βιβλίο του «Οι Ολιγάρχες – Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων» και συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό στις 26 Ιουνίου 2014 στο βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone.

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (21) : Jan Garbarek - Hasta Siempre (Puebla)

Βουνό ή θάλασσα; - «Προβατίνα γιαχνί».

Tης Γεωργίας Τριανταφυλλίδου*

Προβατίνα γιαχνί 

Aπό παιδί δεν είχα σχέση με το βουνό. Τα καλοκαίρια τα περνούσαμε οικογενειακώς στη Χαλκιδική ή στον τόπο καταγωγής των γονιών μου. Θάλασσα παντού. Από στάχυα, στη δεύτερη περίπτωση. Κυμάτιζαν τα εύφορα χωράφια που πότιζε ο Αγγίτης. Αλλά ακόμη κι εκεί, η κοντινότερη παραλία απείχε μόλις μισή ώρα με το αυτοκίνητο. Τα καλοκαίρια ήταν επίπεδα και χρυσογάλανα. Δεν φανταζόμουν ότι μπορεί να υπάρχουν διακοπές σε μέρη με στεγνούς ανθρώπους. Παρόλο που οι πληροφορίες σχετικά με τα βουνά θα εξέφραζαν ευχαρίστως ότι κι εδώ άνθρωποι περνούν καθημερινά τη ζωή τους και ανεβοκατεβαίνουν, πάντα πίστευα ότι την περίοδο του θέρους αυτό μάλλον θα γίνεται στανικώς κι επειδή στα ψηλά τούς έριξε μια αναποδιά της τύχης. Μετά μεγάλωσα. Αλλά δεν μεταστράφηκα. Απεναντίας, οι πολυδιαφημισμένες εκδρομές σε ορεινούς προορισμούς, οι ξενώνες-αρχοντικά, οι χορτόπιτες και οι χειροποίητες μαρμελάδες από φρούτα του δάσους για πρωινό, οι υποσχετικές βελέντζες μπροστά στο τζάκι, με έπειθαν ακόμη περισσότερο ότι το βουνό θέλει του κόσμου τα συμπράγκαλα για να γίνει θελκτικό, εκεί όπου η θάλασσα αρκεί από μόνη της. Δροσίζεσαι, ερωτοτροπείς εντός της, τρέφεσαι από τα σπλάχνα της. Αν θες, κοιμάσαι στην άμμο.

Ήταν το 2010 που αποδεχθήκαμε την πρόσκληση ενός φίλου να περάσουμε τον Δεκαπενταύγουστο στη γενέτειρα της συζύγου του, στο Πωγώνι. Η Βήσσανη μας έκλεψε την καρδιά. Τόπος αυστηρός και γλυκός μαζί. Η φτώχια έστειλε από νωρίς τους κατοίκους στην ξενιτιά: Αμερική, Ρουμανία, Κωνσταντινούπολη. Οι Βησσανιώτες διέπρεψαν ως φουρνάρηδες. Οι γυναίκες μεγάλωναν τα παιδιά που οι σύζυγοι έσπερναν κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης παραμονής τους στο χωριό. Ερχόμενοι από τα ξένα, άφηναν πίσω τους χρήματα και τέκνα. Έτσι υψώθηκαν τα δύο σχολεία, πετρόχτιστο παρθεναγωγείο και αρρεναγωγείο: όταν σ’ ένα μέρος δεν υπάρχει δουλειά για τα χέρια, το «κεφάλι» έχει την τιμητική του. Όλες οι ελπίδες αποτίθενται πλέον στο τι θα κατεβάσει αυτή η κούτρα, τι θα σκαρφιστεί ένας μορφωμένος νους. Οι Βησσανιώτες έσπρωχναν τα παιδιά τους στα γράμματα.